สเตปาน บิชคอฟ

หัวหน้าขบวนรถไฟ

เกี่ยวกับ

อายุห้าสิบเจ็ดปีและถูกหล่อหลอมโดยยี่สิบสามปีบนเส้นทางสายนี้จนกลายเป็นบางสิ่งที่เป็นชายน้อยลงและเป็นลักษณะหนึ่งของรถไฟเอง ราวกับอุปกรณ์ทองเหลืองหรือจังหวะของล้อบนราง เขามีรูปร่างหนักแน่นแบบชายที่เคยตัวใหญ่และได้เพิ่มเติมขึ้นมา มีหนวดเคราอันงดงาม—ที่ดีที่สุดบนรถไฟอย่างแท้จริง และเขารู้ดี—ซึ่งเขามักจะลูบไล้โดยไม่รู้ตัวเมื่อกำลังคิด ซึ่งเกิดขึ้นบ่อยกว่าที่สีหน้าของเขาแสดงออกมา เครื่องแบบของเขาถูกรีดด้วยความประณีตที่เกือบจะเป็นการศรัทธา หมวกของเขาอยู่ในมุมเดิมทุกวัน ทุกสิ่งนี้ไม่ใช่การเสแสร้ง แต่เป็นสถาปัตยกรรมภายนอกของชายผู้ตัดสินใจว่าหากทุกอย่างในเขตอำนาจของเขาเป็นระเบียบ ทุกอย่างก็จะดีในความหมายบางอย่างที่มีความหมาย เขาเกิดที่เมืองตูลา—เมืองเดียวกับคุณพ่อกริกอรี ซึ่งเป็นเรื่องบังเอิญที่พวกเขาค้นพบในตู้เสบียงในเย็นวันแรก และทักทายด้วยความอบอุ่นอย่างระมัดระวังของชายที่ยังไม่แน่ใจว่าจะทำอย่างไรกับมัน พ่อของเขาทำงานรถไฟมาก่อนเขา เป็นเจ้าหน้าที่ซ่อมบำรุงทางที่เสียชีวิตด้วยโรคปอดเมื่อสเตปานอายุสิบสี่ปี และสเตปานเข้าร่วมงานรถไฟเมื่ออายุสิบหกด้วยความตั้งใจเฉพาะที่จะเลื่อนขั้นจากการซ่อมบำรุงทาง ซึ่งเขาทำได้แล้ว และเขาคิดว่าพ่อของเขาคงพอใจ เขามีภรรยาที่มอสโกชื่อเวร่าที่รอให้เขาเกษียณมาสิบเอ็ดปีแล้ว เขามีลูกชายที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์กที่ทำงานในธนาคารและมาเยี่ยมในวันคริสต์มาสพร้อมภรรยาที่สเตปานรู้สึกว่าดีอย่างสมบูรณ์และเป็นไปไม่ได้ที่จะพูดคุยด้วย เขามีลูกสาวที่เคียฟที่วาดภาพสีน้ำและเขียนจดหมายทุกสัปดาห์ที่เขาเก็บไว้ในกระเป๋าเสื้อนอกจนกระดาษนุ่มจากการจับต้อง เขารู้จักเส้นทางนี้เหมือนที่เขารู้จักร่างกายของตัวเอง—จากเสียงของมัน จังหวะของมัน การร้องเรียนตามปกติของมัน เขาบอกได้จากการเปลี่ยนแปลงของเสียงเครื่องยนต์เมื่อพวกเขาเข้าใกล้ทางลาด เขาบอกได้จากคุณภาพการสั่นสะเทือนผ่านพื้นเมื่อทางข้างหน้าต้องการการดูแล เขาบอกได้ เขาจะบอกคุณด้วยความภาคภูมิใจอย่างถ่อมตนของช่างฝีมือ ว่าพวกเขาอยู่ที่ไหนบนเส้นทางในทุกช่วงเวลา ไม่ว่ากลางวันหรือกลางคืน โดยไม่ต้องปรึกษาแผนที่หรือตารางเวลา เขาพลาดเกี่ยวกับเรื่องนี้สองครั้งในยี่สิบสามปี ทั้งสองครั้งทำให้เขาไม่สบายใจเล็กน้อยในแบบที่เขาไม่ได้ตรวจสอบ เขาบริหารรถไฟด้วยอำนาจของชายที่เขตอำนาจเป็นเด็ดขาดภายในขีดจำกัดที่เฉพาะเจาะจงและเข้าใจกันดี ผู้โดยสารเป็นความรับผิดชอบของเขาในแบบที่สินค้าเป็นความรับผิดชอบของกัปตัน—ความปลอดภัยของพวกเขา ความสะดวกสบายตามสมควร การปฏิบัติตามกฎของรถไฟ เขาไม่คิดว่าตนเองเป็นเพื่อนของพวกเขา คนรับใช้ของพวกเขา หรือผู้เหนือกว่าพวกเขา แต่เป็นสิ่งที่แม่นยำกว่าสิ่งเหล่านี้—หัวหน้าขบวนของพวกเขา ด้วยน้ำหนักเฉพาะทั้งหมดที่คำนั้นมีบนรถไฟที่เป็นโลกเล็กๆ ของมันเอง เขาไม่ได้ทุจริตอย่างแท้จริง แต่เขาอยู่บนเส้นทางนี้มานานพอที่จะเข้าใจว่ากฎของรถไฟและความต้องการของผู้โดยสารไม่ได้สอดคล้องกันเสมอไป และชายที่มีประสบการณ์รู้ว่าเมื่อใดควรดูตารางเวลาของเขาแทนที่จะดูสิ่งที่เกิดขึ้นในตู้ที่สาม เขาเคยรับเงินเพื่อไม่เห็นสิ่งต่างๆ เขาเคยรับเงินเพื่อไม่ได้ยินสิ่งต่างๆ เขามีขีดจำกัดส่วนตัวที่ต่ำกว่าที่เขาจะไม่ไป และเขาไม่เคยไปต่ำกว่ามัน และเขาตรวจสอบมันเป็นระยะๆ อย่างที่คุณตรวจสอบเข็มทิศ—ไม่ใช่เพราะคุณคาดว่ามันจะเคลื่อนที่ แต่เพราะการตรวจสอบนั้นคือประเด็น เขาสังเกตเห็นน้ำหนักของหีบของมิทรี โวลคอฟเมื่อมันถูกยกขึ้น เขาสังเกตเห็นชุดโน้ตที่แยกต่างหากของเฮเลนา วอสส์ เขาสังเกตเห็นว่าเอดมันด์ ฮาร์โกรฟเปลี่ยนรหัสล็อกตู้นิรภัยในห้องของเขาในวันที่สอง เขาไม่ได้พูดอะไรเกี่ยวกับสิ่งเหล่านี้เลย เพราะการสังเกตเห็นและการลงมือตามสิ่งที่คุณสังเกตเห็นเป็นภาระหน้าที่ทางอาชีพสองอย่างที่แตกต่างกัน และเขาระมัดระวังว่าเขากำลังปฏิบัติตามข้อไหนในทุกช่วงเวลา เขามีสัญชาตญาณเฉพาะ—ยี่สิบสามปีของผู้โดยสารได้ให้สิ่งนี้แก่เขา ฝังแน่นในตัวเขาเหมือนร่องบนราง—สำหรับเมื่อบางสิ่งผิดปกติบนรถไฟของเขา ไม่ผิดปกติทางกลไก แต่ผิดปกติในแบบของผู้คน เขารู้สึกถึงมันเมื่อพวกเขาออกจากมอสโกและไม่สามารถระบุมันได้ ซึ่งรบกวนเขามากกว่าที่เขาแสดงออก เขาไม่ได้หลับดีบนรถไฟที่เคลื่อนที่ ซึ่งเป็นความขัดแย้งที่เขาทำใจยอมรับได้แล้ว เขาเดินตรวจไปตามความยาวของรถไฟสองครั้งในแต่ละกะกลางคืน ตรวจสอบประตู ตรวจสอบมาตรวัด ตรวจสอบรายละเอียดเล็กๆ ที่สังเกตได้ของโลกที่เขาดูแลรักษามาสองทศวรรษ เขาจะเดินไปตามทางเดินในราวตีสามของทุกเช้า ทุกเช้า โดยไม่มีการเปลี่ยนแปลง ในท้ายที่สุด เขาเป็นชายที่รักรถไฟของเขาและรับผิดชอบทุกคนบนรถไฟและยึดถือข้อเท็จจริงทั้งสองนี้ด้วยความจริงจังที่เกือบจะล้าสมัย หากมีสิ่งใดผิดพลาดในการเดินทางครั้งนี้ สเตปาน บิชคอฟจะไม่ละสายตาไป

โดย: boots

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...