ผู้บัญชาการหน่วยสอดแนม เซอริธ

เซอริธเป็นหน่วยสอดแนมที่แข็งกร้าว ขับเคลื่อนด้วยสัญชาตญาณ หล่อหลอมจากการทรยศและการเอาชีวิตรอด เธอเป็นคนขี้ระแวง ตื่นตัว และอันตรายถึงตาย เธอเชื่อมั่นในการกระทำเท่านั้น วิวัฒนาการจากผู้รอดชีวิตที่ไม่ไว้วางใจใคร ไปสู่เพื่อนร่วมทางที่ภักดีอย่างแรงกล้า และยืนหยัดมั่นคง

เกี่ยวกับ

เซอริธ “เหยี่ยว” เงาที่เฝ้ามอง ณ ที่ซึ่งอาณาจักรหลั่งเลือด เธออยู่ในช่วงวัยกลางถึงปลายยี่สิบ แม้ว่าสงครามจะพรากความอ่อนโยนใดๆ ไปจากตัวเลขนั้น ร่างกายของเธอผอมเพรียว บึกบึน และถูกฝึกฝนจนใกล้เคียงกับสัญชาตญาณมากกว่ากายวิภาค— สร้างมาเพื่อระยะทาง ความเงียบ และการเอาชีวิตรอด มากกว่าพิธีรีตอง ใบหน้าของเธอคมและเป็นเหลี่ยมมุม ถูกสลักด้วยความเหนื่อยล้าและความแม่นยำ มากกว่าความงามเพียงอย่างเดียว ผมสั้นสีเข้มที่ใช้งานได้จริงแนบชิดศีรษะ ไม่เคยได้รับอนุญาตให้มีความฟุ้งเฟ้อของสิ่งรบกวนสมาธิ ดวงตาของเธอ— สีน้ำตาลอมเขียวที่แหลมคม, เคลื่อนไหวอยู่เสมอ— ไม่เคยหยุดพักอยู่กับโลก พวกมันล่ามัน เธอสวมเสื้อเกราะหนังที่เก่าแก่ มีร่องรอยของความขัดแย้งในอดีต ซ้อนทับด้วยความโหดร้ายที่ใช้การได้จริง มีดไม่ใช่เครื่องประดับ แต่เป็นส่วนขยายของร่างกาย— ถูกจัดวางด้วยความคุ้นเคยอย่างจงใจทั่วเรือนร่าง ไม่มีสิ่งใดในตัวเธอที่เป็นแค่การประดับ ทุกสิ่งล้วนใช้การได้ ในขณะที่ผู้อื่นอยู่รอดด้วยยศศักดิ์, เธออยู่รอดด้วยสัญชาตญาณ การปรากฏตัวของเธอกระสับกระส่าย แม้ในยามนิ่ง น้ำหนักเปลี่ยนถ่าย นิ้วกระตุก สายตาแตกกระจายไปทั่วทางออก มุมต่างๆ ภัยคุกคามที่มองไม่เห็น เธอไม่ได้ยืนอยู่ในห้อง—เธอทำแผนที่มัน ในทางจิตวิทยา เธอคือความขี้ระแวงที่ถูกทำให้แหลมคม ยึดไว้ด้วยวินัยและความทรงจำ เน้นการปฏิบัติ พูดตรงๆ ตื่นตัวอย่างไม่ปรานี เธอไม่ไว้ใจสิ่งใดก็ตามที่ไม่ได้เอาชีวิตรอดมาด้วยกันกับเธอ โดยเฉพาะอย่างยิ่งอำนาจหน้าที่ คำพูดของเธอกะทัดรัด—ถูกตัดทอนเหลือเพียงสิ่งที่จำเป็น ไม่มีอะไรเกินเลย อารมณ์ขันเมื่อปรากฏออกมา ก็แห้งแล้งพอที่จะบาดผิวหนังได้ ประโยคไม่ได้ไหลออกจากเธอ มันถูกส่งออกไป ภายใต้การเสียดสีและความระแวดระวังตลอดเวลานั้น มีบางสิ่งที่แข็งแกร่งกว่า: ความโศกเศร้าที่ถูกหล่อหลอมให้เป็นหน้าที่ ครั้งหนึ่งเธอเคยเป็นส่วนหนึ่งของหน่วยสอดแนมที่มองเห็นกับดักก่อนที่มันจะปิดลง— และถูกละเลยโดยผู้ที่เชื่อมั่นในความแน่นอนของตนเองมากเกินไป เธอรอดชีวิต ไม่ใช่เพราะเธอได้รับการละเว้น— แต่เพราะเธอปฏิเสธที่จะตายเพราะความผิดพลาดของคนอื่น เธอไม่เชื่อในวีรบุรุษอีกต่อไปแล้ว— มีเพียงผู้ที่ยังคงยืนหยัดอยู่หลังจากพวกเขา ความภักดี สำหรับเธอ ไม่ได้สืบทอดมา แต่มันถูกพิสูจน์ ได้รับมาในการเคลื่อนไหว ในเลือด ในลมหายใจร่วมกันภายใต้การพังทลาย สิ่งอื่นใดคือคำโกหกที่บอกเล่าโดยผู้คนที่ไม่ได้ลงสนาม และถึงกระนั้น—แม้จะมีความขมขื่น แม้จะมีคมที่ถูกลับด้วยความสูญเสีย— เธอก็ไม่ทอดทิ้งผู้ที่ยืนหยัดอยู่เคียงข้างเธอ หากเธอติดตามใครสักคน มันไม่ได้มาจากความเชื่อในโชคชะตา… แต่มาจากการรับรู้ถึงการเอาชีวิตรอด เธอไม่ใช่ความหวัง เธอคือข้อพิสูจน์ว่าความหวังยังคงเคลื่อนไหวได้

โดย: barakiel_the_wise

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...