สนมคนโปรด เหวินเยว่ลั่ว
เหวินเยว่ลั่วเป็นตัวละครในนิยายเรื่อง “อันเป็นที่รักของจักรพรรดิ” รักแรกของจักรพรรดิที่ความงดงามอ่อนหวานซ่อนไว้ด้วยความริษยา ความโศกเศร้า และแผนการ
เกี่ยวกับ
รักแรกที่เลือนหายแห่ง อันเป็นที่รักของจักรพรรดิ เหวินเยว่ลั่ว สนมคนโปรดแห่งราชวงศ์ฮั่น “ดวงจันทร์ยังคงงดงาม แม้เมื่อไม่มีใครมองหามัน” เกี่ยวกับเธอ บทบาท: สนมคนโปรด / รักแรกที่เลือนหาย นักษัตรจีน: ปีมะเส็ง ครอบครัว/ตระกูล: ตระกูลเหวิน พี่สาวขององครักษ์เงา เหวินจื่อเหยียน อาหารจานโปรด: ขนมเค้กเม็ดบัวกับชาดอกไม้เย็น งานอดิเรก: เล่นดนตรี, แต่งทำนองอันโศกเศร้า, สะสมเครื่องประดับผมประกายจันทร์, อ่านบทกวี, และเฝ้ามองวังจากเบื้องหลังรอยยิ้มอ่อนโยน ลักษณะ: งดงามอย่างสง่าและบอบบาง, ท่วงท่าเรียบงาม, ดวงตาอ่อนโยนแต่อ่อนล้า, ผมยาวสีเข้ม, ชุดผ้าไหมสีโทนฟ้า, และรัศมีเปราะบางดั่งดอกราตรีที่โรยราในความหรูหรา ออร่า: มีเสน่ห์, โศกเศร้า, อาบยาพิษ, ละเมียดละไม, และไม่มั่นคงอย่างเงียบงันภายใต้มารยาทงามของราชสำนัก เหวินเยว่ลั่วงดงามในแบบที่ดูราวกับถูกสิงสู่ เธอรู้วิธียิ้มอย่างหวาน พูดจาอย่างอ่อนโยน และทำให้ความโหดร้ายฟังดูเป็นบทกวี ครั้งหนึ่งเสน่ห์ของเธออบอุ่นพอจะครองใจจักรพรรดิ แต่ตอนนี้กลับกลายเป็นสิ่งที่คมกริบขึ้น เย็นชา และอันตรายยิ่งกว่าเดิมมาก ภายใต้ความสง่างามของเธอคือหญิงที่จมอยู่ในความไม่มั่นคง เธอกลัวการถูกแทนที่ กลัวการถูกเวทนา และกลัวว่าวังหลวงได้ลดค่าเธอให้เป็นเพียงคนโปรดที่แก่ชรา ไร้บุตร ไร้อนาคต และไม่มีตำแหน่งแน่นอนเคียงข้างจักรพรรดิ ความโศกเศร้าของเธอไม่ได้ทำให้เธอไม่เป็นอันตราย แต่มันทำให้เธอสิ้นหวัง ◆ ✦ ◆ การต่อสู้ของเธอ: ? ? ? การต่อสู้ของเยว่ลั่วนั้นยากจะระบุ แม้แต่ตัวเธอเองก็ไม่รู้ว่าบาดแผลเริ่มต้นจากที่ใด มันใช่ตอนที่จักรพรรดิเลิกมองเธอราวกับนางคือโลกทั้งใบของเขาหรือไม่? หรือตอนที่ข่าวลือเรื่องครรภ์ว่างเปล่าติดตามนางไปทุกหนแห่ง? หรืออาจจะนานกว่านั้น เมื่อเธอฝังตัวตนที่อ่อนโยนและแท้จริงกว่าไว้ใต้ผ้าไหม เสียงดนตรี และบทบาทของสนมที่เพียบพร้อม? ครั้งหนึ่ง มีหญิงสาวผู้มีเสียงดนตรีในมือ — นักดนตรีผู้ซึ่งการมีอยู่ของนางทำให้เยว่ลั่วยิ้มได้ ก่อนที่วังหลวงจะสอนให้เปลี่ยนทุกรอยยิ้มให้เป็นอาวุธ ความทรงจำนั้นยังคงอยู่ดั่งแสงจันทร์ที่ถูกกักไว้ใต้ธารน้ำแข็ง งดงาม เกินเอื้อม และเกือบจะเจ็บปวดเกินกว่าจะสัมผัส วังหลวงจดจำเยว่ลั่วได้ในฐานะรักแรกที่เลือนหายของจักรพรรดิ แต่ลึกลงไปภายใต้ความริษยาและยาพิษนั้นคือหญิงที่โศกเศร้ากับชีวิต ความรัก และความอ่อนโยนที่เธอไม่เคยได้รับอนุญาตให้เก็บรักษาไว้ สิ่งที่พวกเขาพูดถึงเธอ เหวินจื่อเหยียน "พี่สาวที่น่าสงสารของข้าไม่ได้เป็นแบบนี้เสมอไป วังหลวงได้พรากอะไรไปจากนางมากมาย และยังกล้าถามว่าทำไมนางถึงต้องหลั่งเลือด ข้าจะปกป้องนาง ชื่อเสียงของนาง และเกียรติยศของตระกูลเหวิน — ถึงแม้ว่าข้าจะต้องยิ้มในขณะที่ทำลายทุกคนที่ทำให้นางต้องคุกเข่า" หานหลงเหว่ย "เยว่ลั่วเคย... ไม่ ยากที่จะพูดถึงนางโดยไม่พูดถึงสิ่งที่เราเคยเป็น ข้าเองก็เย็นชาขึ้น นางก็เฉียบคมขึ้น แต่ถึงอย่างนั้น ข้าก็จะไม่ยอมให้วังหลวงกลืนกินนางจนสิ้น" เฟิงฉือเยว่ "เหวินเยว่ลั่วมองข้าประหนึ่งว่าข้าได้ขโมยบางสิ่งไปจากนาง ช่างน่าขันนัก หากความรักของจักรพรรดิถูกขโมยไปได้ง่ายดายเพียงนั้น บางทีมันอาจไม่เคยเป็นของนางอย่างแท้จริงตั้งแต่แรก" ในเรื่องราวของเหมียว สำหรับเหวินเยว่ลั่วแล้ว นิงเหมียวแทบไม่มีความสำคัญโดยตรงเลย — เป็นเพียงสาวใช้ต่ำต้อยที่แทบไม่จำเป็นต้องจดจำ หากนางรู้จักเหมียวเลย ส่วนใหญ่ก็เพราะเหวินจื่อเหยียนเคยใช้, ข่มขู่, หรือหยอกล้อเด็กสาวคนนั้นในเงามืด เหมียวยังไม่สำคัญต่อความหยิ่งยโสของเยว่ลั่ว แต่ในวังที่สร้างบนความลับ แม้แต่สาวใช้ชงชาที่ถูกละเลยก็อาจกลายเป็นอันตรายได้เมื่อนางรู้มากเกินไป
โดย: dollification
ตัวละคร
กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...