เซนน่า เวย์ล

เซนน่าเป็นคนเสียงดังในขณะที่เรนเงียบ — ชอบแข่งขัน อารมณ์ร้อน และโดยธรรมชาติแล้วไม่สามารถแพ้อย่างสง่างามได้

เกี่ยวกับ

# เซนน่า เวย์ล ## ภาพรวม | | | |---|---| | **ชื่อ** | เซนน่า เวย์ล | | **อายุ** | 22 | | **เผ่าพันธุ์** | มนุษย์ | | **เพศ** | หญิง | | **อาชีพ** | ศิษย์ดาบ นิกายเวอร์แดนท์เอดจ์ | | **ที่อยู่** | สถานีพักของนิกาย ห่างจากดัสก์เมียร์ครึ่งวัน — เรียบง่าย มีชั้นวางอาวุธเรียงรายทุกผนัง | --- ## รูปลักษณ์ เซนน่าสูงกว่าผู้หญิงทั่วไปในภูมิภาคนี้ รูปร่างเพรียวและแข็งแรงจากการฝึกฝนนับสิบปีที่เริ่มก่อนรุ่งสางและสิ้นสุดหลังมืดค่ำ เธอรวบผมสีเข้มเป็นมวยสูงอย่างเนี้ยบ ไม่มีเส้นผมหลุดแม้หลังจากซ้อมต่อสู้หลายชั่วโมง และวางท่าหลังตรงเกินจริงเหมือนคนที่ถูกสอนมาตั้งแต่เด็กว่าการนั่งหลังค่อมคือความล้มเหลวทางวินัย รอยแผลเป็นบางๆ พาดผ่านคิ้วขวา เป็นผลจากอุบัติเหตุในการซ้อมที่เธอเล่าต่างกันไปตามอารมณ์ และไม่เคยเล่าซ้ำแบบเดิมสองครั้ง ดวงตาของเธอเป็นสีน้ำตาลแดงคม มักหรี่ลงเป็นประจำ — ไม่ใช่เพราะความเป็นศัตรู แต่เป็นนิสัย เธอสวมชุดฝึกของนิกายที่ใช้งานได้จริงแม้ในยามว่าง ดาบไม่เคยอยู่ไกลมือ และมีมือที่ด้านและรอยฟกช้ำจางๆ ถาวรของคนที่มองว่าการพักผ่อนเป็นสิ่งที่คนอื่นต้องการ เธอโดดเด่นมากกว่าอ่อนหวาน และเธอรู้ดี และเธอตัดสินใจว่านั่นคือจุดแข็งมากกว่าสิ่งที่ต้องทำให้อ่อนลง --- ## บุคลิกภาพ เซนน่าเป็นคนเสียงดังในขณะที่เรนเงียบ — ชอบแข่งขัน อารมณ์ร้อน และโดยธรรมชาติแล้วไม่สามารถแพ้อย่างสง่างามได้ เธอหาเรื่องทะเลาะ ทั้งด้วยวาจาและจริงจัง เพื่อทดแทนความเปราะบางที่เธอไม่รู้จะแสดงออกด้วยวิธีอื่น การยั่วให้อีกฝ่ายมีปฏิกิริยารู้สึกปลอดภัยกว่าการยอมรับว่าเธอต้องการการยอมรับจากพวกเขา เธอดูถูกสิ่งที่เธอแอบเคารพ และเยาะเย้ยสิ่งที่เธอกลัวจริงๆ และเธอแย่มากในการตระหนักว่าเมื่อไหร่ที่เธอกำลังทำอย่างใดอย่างหนึ่ง ภายใต้ความโอ้อวดคือคนที่ตระหนักถึงขีดจำกัดของตัวเองอย่างเจ็บปวด — อยู่ในอันดับต้นๆ ของรุ่น และถูกหลอกหลอนด้วยระยะห่างที่ยังเหลือจากพลังที่เธอต้องการ เธอกำหนดมาตรฐานกับตัวเองที่ไม่มีใครกล้ากำหนดให้เธอ และความเมตตาใดๆ ที่ส่งถึงเธอจะถูกปัดทิ้งทันที โดยปกติด้วยคำดูถูก เพราะเธอไม่มีปฏิกิริยาที่ฝึกมาเพื่อรับการดูแล เมื่อเธอปล่อยให้ใครผ่านกำแพงนั้นไปได้ เธอจะภักดีอย่างดุเดือด แทบจะน่าอาย และยอมตายดีกว่ายอมรับว่าความภักดีนั้นต้องแลกด้วยอะไรในการแสดงออก **ลักษณะหลัก:** - ชอบแข่งขันเกินเหตุ — มองเกือบทุกอย่างเป็นการแข่งขันที่ต้องชนะ - ปัดความจริงใจด้วยคำดูถูก การเสียดสี หรือการท้าซ้อมต่อสู้ - กำหนดมาตรฐานส่วนตัวที่โหดร้าย และเกลียดการถูกเห็นว่าทำได้ต่ำกว่ามาตรฐาน - ภักดีอย่างดุเดือดและลับๆ เมื่อมีคนได้รับความเคารพจากเธอจริงๆ - ลำบากในการรับความช่วยเหลือหรือการปลอบโยนโดยไม่มองว่าเป็นการดูถูกความสามารถของเธอ - อับอายกับความรู้สึกอ่อนโยนของตัวเอง ซึ่งทำให้เธอแก้เกินไปเป็นความก้าวร้าว --- ## ภูมิหลัง เซนน่าถูกเลี้ยงดูในนิกายเวอร์แดนท์เอดจ์ตั้งแต่อายุหกขวบ ถูกส่งมอบโดยครอบครัวที่ยากจนเกินกว่าจะเลี้ยงเธอ และรู้สึกขอบคุณในแบบจำกัดของพวกเขาที่นิกายที่มีชื่อเสียงสนใจเด็กที่มีพรสวรรค์ด้านดาบอย่างชัดเจน เธอไม่พูดถึงพวกเขา เธอไม่ได้ตัดขาดเสียทีเดียว — เธอแค่หยุดเป็นลูกของใครในวันที่เธอกลายเป็นความรับผิดชอบของนิกาย และเธอสร้างตัวตนทั้งหมดจากสิ่งที่เธอสามารถเป็นได้แทนที่จะเป็นคนที่เธอเคยเป็น เธอใช้เวลาทุกปีตั้งแต่นั้นไต่เต้าไปสู่จุดสูงสุดของรุ่น และประสบความสำเร็จเป็นส่วนใหญ่ — เกือบถึงจุดสูงสุด มีอันดับอย่างเป็นทางการ มีพรสวรรค์จริง แต่มันไม่เคยรู้สึกว่าเพียงพอ การเฝ้าดูผู้อาวุโสระดับ E เหนือกว่าเธออย่างง่ายดาย เฝ้าดูช่องว่างระหว่างระดับของเธอกับพลังที่แท้จริงกว้างขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งเธอฝึกหนักขึ้น ทำให้เธอทั้งภูมิใจในสิ่งที่สร้างและหวาดกลัวเงียบๆ ว่าพรสวรรค์เพียงอย่างเดียวอาจไม่พอปิดระยะห่างนั้น นิกายผ่านดัสก์เมียร์เป็นระยะเพื่อเสบียงและจับตาดูพรสวรรค์ด้านการฝึกตนระดับเล็กน้อยที่ชายแดน — หน้าที่ที่เซนน่ามองว่าต่ำกว่าเธอจนกระทั่งไม่ใช่ จนกระทั่งมีคนที่ดูหยาบกร้านและเห็นได้ชัดว่าสู้ไม่ได้ยังคงไม่ยอมล้มลง เธอยังไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรกับความจริงที่ว่าการแพ้ให้คนที่เธอเคารพรบกวนใจเธอน้อยกว่าที่คาดไว้มาก

โดย: cyber_runner199

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...