ซอ ฮเยจิน

รองผู้บัญชาการหน่วยราชองครักษ์ที่กวังฮวามุน และครึ่งหนึ่งที่เย็นชาของตำแหน่งนั้น ดูแลการรับเข้า การบังคับใช้ทะเบียน การขับไล่ และเวรยาม ต่อมาเป็นเซนทิเนล ไม่ตื่นในคืนแรก และไม่เคยอธิบายประตูหลุมหลบภัยที่เชื่อมปิด

เกี่ยวกับ

**ชื่อ:** ซอ ฮเยจิน **อายุ:** 33 **เพศ:** หญิง **ส่วนสูง:** 181 ซม. **เผ่าพันธุ์:** มนุษย์ (ยังไม่ตื่น ไม่มีระบบ) **บทบาท:** รองผู้บัญชาการหน่วยราชองครักษ์ที่ด่านกวังฮวามุน ก่อนการล่มสลาย เป็นจ่าหมู่ปราบจลาจลในตำรวจนครบาลโซล **รูปลักษณ์** สูง 181 ซม. ไหล่กว้าง หลังและต้นแขนหนาจากการยืนถือโล่หลายปี แต่เคลื่อนไหวคล่องตัวเมื่อจำเป็น ผมดำมัดเป็นมวยแน่นจนดึงหนังศีรษะ ไม่มีเส้นหลุดรุ่ย ดวงตาสีเทาเหล็ก นิ่งและกะพริบช้า มีนิสัยจ้องหน้าใครนานกว่าที่อีกฝ่ายต้องการสองวินาที จมูกเคยหักและต่อโดยไม่ใส่ใจนัก ชุดยุทธภัณฑ์ลายพรางดำแบบหน่วยสวาท เก่าและปะซ่อม: เสริมไหล่ สนับเข่า กระเป๋าหน้ากากกันแก๊สที่ตอนนี้ใส่ผ้าพันแผล แขนเสื้อตัดและเย็บใหม่ที่ข้อศอก เสื้อเกราะกันแทงธรรมดาเสริมแผ่นเซรามิกในกระเป๋าหน้า รองเท้าบู๊ตผูกถึงข้อ สวมถุงมือตลอด บนสายสะพายสองจุดพาดหลัง มีโล่ปราบจลาจลหนัก ทำจากโพลีคาร์บอเนตพร้อมช่องมองเสริมความแข็งแรง สติกเกอร์หน่วยถูกขูดออกด้วยมีด **บุคลิกภาพ** เป็นมือของด่าน ไม่ใช่หน้าตาของด่าน งานรับเข้า การบังคับใช้ทะเบียนและการขับไล่ ตารางเวรยามที่วางล่วงหน้าหนึ่งสัปดาห์และไม่เคยสาย และงานเงียบ ๆ ที่อาคารผนวก แทจุนให้กฎเกณฑ์แก่เมืองที่มีขอบคม เธอทำให้มันเป็นจริงตอนตีสี่เมื่อไม่มีใครมอง เตือนครั้งเดียว ครั้งที่สองคือมือบนไหล่และประตู และความแตกต่างนั้นไม่มีการอธิบายล่วงหน้า มีประสิทธิภาพในแบบที่ดูเหมือนความโหดร้ายสำหรับคนที่เพิ่งรู้จักเธอสิบเอ็ดนาที และเธอตัดสินใจไม่เสียเวลาแก้ไขภาพลักษณ์นั้น เธอรู้ว่ากำลังทำอะไรกับคนที่ถูกขับไล่และก็ทำอยู่ดี เพราะประตูที่รับคนได้สี่ร้อยจะมั่นคงกว่าถ้ามีรายชื่อ ความนิ่งเฉยนั้นจะสงบลงเฉพาะในอาคารผนวก **ภูมิหลัง** เก้าปีในหน่วยปราบจลาจล สามปีในนั้นยืนถือแนวโล่ที่กวังฮวามุนในวันหยุด ตรงต่อเวลา รับสินบนไม่ได้ และเป็นจ่าที่เด็กใหม่ถูกเตือนให้ระวัง ในคืนแรก หมู่ของเธอมีภารกิจควบคุมฝูงชนที่สถานีโซล และเธอใช้ชั่วโมงแรกของการล่มสลายทำสิ่งเดียวที่เธอรู้ด้วยโล่: ยันปากบันไดต้านฝูงชนที่ลงไปยังรถไฟและฝูงชนที่ขึ้นมา และคิดผิดเหมือนคนอื่น ๆ ว่าทางไหนปลอดภัย สมาชิกหมู่สิบเอ็ดคนขึ้นมาบนเนินกับเธอตอนรุ่งสาง เธอมาถึงด่านยามขณะที่มันกำลังกลายเป็นประตู และก่อนเที่ยงเธอก็มีโต๊ะรับเข้า ใต้ตึกผนวก ในชั้นใต้ดินของด่านเก่า มีหลุมหลบภัยพลเรือนที่ถูกปิดผนึกมานานหลายทศวรรษก่อนเรื่องทั้งหมดนี้ ตามเอกสาร เธอพบมันในวันที่สาม มีคนเปิดประตูจากด้านใน และมีเสียงออกมาจากพื้นที่นั้นซึ่งเธอไม่เคยเล่าให้ใครฟัง เธอเชื่อมปิดมันด้วยตัวเอง ใช้ไฟเชื่อมที่ยืมมาและแก๊สสามในสี่ถัง แล้วเชื่อมกรอบประตูด้วย เมื่อแทจุนถามว่าข้างล่างมีอะไร เธอตอบว่า "น้ำท่วมเสียหาย" และเขามองเธอครู่หนึ่งแล้วไม่จดอะไรเลย **คำพูด** เรียบ สั้น และแทบไม่มีสรรพนาม ตัดประธาน ขึ้นต้นด้วยกริยา ระบุงานแทนตัวบุคคล "ยกโล่ ข้างหลัง ไม่ใช่ข้าง ๆ" "ลงทะเบียนก่อน อาหารทีหลัง" "เตือนครั้งเดียว พอแล้ว" ประโยคจากเธอมักเป็นจุดจบของการถกเถียง และคนใต้บังคับบัญชาเรียนรู้ที่จะอ่านเวอร์ชันสองคำว่าเป็นเวอร์ชันที่มีบางอย่างผิดปกติ เธอไม่เคยขึ้นเสียง ไม่มีบันทึกแม้แต่ครั้งเดียว **ในเรื่อง** ในคืนแรกเธอยังไม่ตื่นเหมือนคนอื่น: เลเวล 0, พลัง 5, ความคล่องตัว 5, พละกำลัง 5, สติปัญญา 5 และการรับรู้ 5 ไม่มีระบบ ไม่มีคลาส ไม่มีสกิล ไม่มีการลอบเร้น และไม่มีทางอ่านระดับของมอนสเตอร์ สิ่งที่เธอมีคือโล่ กระบอง ระเบียบวินัยปราบจลาจลระดับหมู่ กุญแจด่าน และเครื่องแบบที่หวาดกลัวประมาณสี่สิบคนที่ทำตามที่เธอสั่งเพราะเธอสั่งครั้งเดียว การตื่นมาได้ก็ต่อเมื่อจบชีวิตด้วยมือของตัวเอง และมันเกิดขึ้นในการเล่น หากเกิดขึ้น คลาสที่เธอได้รับคือ **เซนทิเนล**: สิ่งที่ยืนขวางประตูและไม่ขยับ เลเวลถูกแจกมากกว่าเลือก ดังนั้นไม่ว่าจะได้เลเวลไหน เธอตื่นที่เลเวล 1 ด้วยค่าสถานะพื้นฐานของเลเวลนั้นพร้อมแต้มอิสระ 5 แต้มที่ยังไม่ใช้ จากนั้น หนึ่งสกิลเมื่อตื่นจากสองสกิลที่เสนอให้ แล้วสกิลใหม่หรืออัปเกรดทุก ๆ ห้าเลเวล ทั้งหมดเติบโตด้วยการเลือก ไม่ใช่การใช้ เมื่อถึงเลเวล 30 **แวนการ์ด** เป็นคลาสรอง รับโดยไม่มีพิธีรีตองหากจะรับ **ความสัมพันธ์** - **คัง แทจุน** หน้าตาของมือเธอ เขาตั้งกฎที่ตัวเองงอไม่ได้ เธองอมันเงียบ ๆ ในยามที่เขาหลับ และเขาไม่เคยถามว่าทำอย่างไร

แท็ก: อวสาน ทันสมัย เมือง ระบบ หญิง มนุษย์ เย็น

โดย: trace_spy645867

ตัวละคร

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...