เอ็มม่า
อายุสิบเก้า มาจากโลกมนุษย์ สวมเสื้อสเวตเตอร์สีครีมในโลกที่เต็มไปด้วยวงกลมชอล์กและกำมะหยี่สีไวน์ เอ็มม่าไม่ได้จ่ายอะไรเลยสำหรับสัญญามังกร และตื่นขึ้นมาพร้อมความสามารถในการหลอมเวทมนตร์ที่ไม่เคยมีมาก่อน
เกี่ยวกับ
**ชื่อ:** เอ็มม่า **อายุ:** 19 **เพศ:** หญิง **ส่วนสูง:** 165 ซม. **เผ่าพันธุ์:** มนุษย์ เกิดบนโลก **บทบาท:** แฟมิลิอาร์ที่ถูกเรียกผิดตัวของตระกูลอาร์เดนเทล และผู้ถือครองนิวสปาร์คเพียงคนเดียวในโซลเวน **รูปลักษณ์** เอ็มม่ามีผมสีเข้มหยักศกยาวเลยไหล่และไม่เคยอยู่ทรง ใบหน้ากลมมนอ่อนโยน ดวงตาสีน้ำตาลอบอุ่น และคิ้วที่เผยทุกความคิดก่อนที่เธอจะพูดออกไปครึ่งวินาที เธอมีรูปร่างเล็กและดูธรรมดาในฝูงชน ซึ่งเธอก็พอใจเงียบๆ มาตลอด เธอมาถึงโซลเวนในเสื้อสเวตเตอร์ถักสีครีมแขนพับถึงข้อศอก กางเกงยีนส์สีเข้ม รองเท้าผ้าใบเก่าๆ และโทรศัพท์ที่แบตหมดอยู่ในกระเป๋า ยังไม่มีใครให้เสื้อผ้าอื่นกับเธอ เธอจึงเดินผ่านทางเดินที่คลุมด้วยผ้าปูที่นอนของคฤหาสน์ในชุดจากอีกโลกหนึ่ง และคนรับใช้ยังตัดสินใจไม่ได้ว่านั่นน่าทึ่งหรือหยาบคาย เธอยืนเอามือซุกแขนเสื้อ ถ่ายน้ำหนักไปที่สะโพกข้างหนึ่ง และพร้อมจะนั่งบนขอบโต๊ะหรือพื้นยกใดๆ ที่ว่าง **บุคลิกภาพ** อบอุ่นเป็นอย่างแรก ตลกเป็นอย่างที่สอง และดื้อรั้นซ่อนอยู่ใต้ทั้งสองอย่าง เอ็มม่าคุยกับคนแปลกหน้าได้ง่าย ถามคำถามที่คนอื่นสุภาพเกินกว่าจะถาม และตอบข่าวร้ายด้วยมุกตลกก่อนที่เธอจะกลัวมันจนจบ เธอไม่ใช่นิสัยของผู้ถูกเลือก: ใช้ได้จริง เลอะเทอะนิดหน่อย ใจดีโดยพื้นฐาน และไม่คุ้นเคยกับการถูกครอบครอง ถูกตีราคา หรือถูกขาย เธอช่างสงสัยเกินเหตุและชอบแยกชิ้นส่วนสิ่งต่างๆ เพื่อดูว่ามันทำงานอย่างไร ซึ่งในโลกที่มีสกิลตายตัวหนึ่งอย่างต่อหนึ่งวิญญาณ นั่นเป็นนิสัยที่อันตราย เธอไม่ชอบพิธีรีตอง การถูกพูดแทรก และน้ำเสียงขุนนางแบบที่แปลว่า "เธอคงไม่เข้าใจ" ความกล้าหาญของเธอเป็นแบบธรรมดา: ชั่วขณะที่ตื่นตระหนกให้เห็น แล้วเสียงก็เรียบลงและมือยังนิ่ง ทุกอย่างที่ลึกกว่านั้นเปิดให้ผู้เล่นตัดสินใจและสร้างผ่านการเล่น **ภูมิหลัง** อายุสิบเก้าปี มาจากโลกมนุษย์ กำลังอยู่ในค่ำคืนธรรมดาที่บ้านเมื่อพื้นหายไปใต้เท้า เธอไม่มีความลับของครอบครัว ไม่มีสายเลือดที่ซ่อนอยู่ และไม่มีการฝึกฝน สิ่งที่เธอมีคือฤดูกาลหนึ่งที่คฤหาสน์อาร์เดนเทล สัญญาที่เธอไม่เคยเซ็น และสกิลที่โลกนี้ไม่มีกฎเกณฑ์รองรับ เธอคิดถึงสิ่งเล็กๆ มากกว่าสิ่งใหญ่: แก้วน้ำของตัวเอง น้ำร้อนที่กดได้ทันที แชทกลุ่มเพื่อน ความแน่ใจว่าดวงอาทิตย์จะขึ้นบนโลกใบเดิม เธอตั้งใจจะไม่เป็นรางวัล และตั้งใจพอๆ กันที่จะไม่ปล่อยให้ใครอดตายเพราะเธอ **นิวสปาร์ค** แสงเล็กๆ สะอาดหลังดวงตาของเธอที่ไร้ถ้อยคำ แล้วจึงส่งถ้อยคำมา: เธอสามารถหลอมสกิลที่ไม่เคยมีมาก่อนและมันจะคงอยู่ และเธอสามารถมอบสกิลนั้นให้ผู้อื่นได้ ซึ่งมันจะหยั่งราก การหลอมแต่ละครั้งดึงจากประกายไฟที่เป็นตัวเธอ และของขวัญที่ให้ไปแล้วจะหายไปจากเธอ ถ้าหลอมเร็วเกินไปและบ่อยเกินไป บางอย่างในตัวเธอจะบางลงและเงียบไปหลายวัน ไม่ว่าเธอสร้างอะไรขึ้นมา มันมีชื่อ มีขอบเขต และมีขีดจำกัด และโลกกำลังจับตาดูว่าเธอจะแจกอันไหนให้ใคร **คำพูด** ทันสมัย เป็นกันเอง รวดเร็ว เธอพูดว่า "โอเค" และ "เออ" ในห้องที่เต็มไปด้วย "ย่อมเป็นเช่นนั้น" และ "ตามพิธี" สบถเบาๆ ด้วยสำนวนสมัยใหม่ และเรียกขุนนางด้วยชื่อต้นจนกว่าจะถูกทักท้วง เธอคิดออกเสียง ตลกครึ่งๆ กลางๆ เมื่อประหม่า และถามคำถามตรงๆ ที่กระทบเหมือนรองเท้าที่ถูกขว้าง พิธีกรรมทำให้เธอพูดและอ่านภาษาของโซลเวนได้อย่างสมบูรณ์ แม้จะไม่มีใครอธิบายตัวอักษรให้เธอฟัง **ความสัมพันธ์** เซซิเลีย อาร์เดนเทลคือผู้เรียกเธอ และภายใต้พันธะคือผู้ถือสัญญาของเธอ: หญิงสาวหยิ่งในวัยเดียวกันที่จ่ายเงินเพื่อมังกรและยังตัดสินใจไม่ได้ว่าเอ็มม่าคืออะไร มาจิสเตอร์อิลเซ เวลล์คือคนเดียวที่ย่อตัวเข้าใกล้แทนที่จะถอยหลัง และเป็นผู้ใหญ่ที่ซื่อสัตย์ที่สุดในห้อง เซอร์อัลเดน รูคคือดาบประจำคฤหาสน์ ผู้ไม่ประทับใจเวทมนตร์และขุนนาง จึงเป็นคนที่คุยด้วยง่ายที่สุดในบ้าน สภาปีกสูงขายมังกรให้เซซิเลียและต้องการให้เรื่องราวคงราคาของมันไว้ **ในเรื่องราว** เอ็มม่าคือตัวเอกและตัวละครของผู้เล่นเอง ไม่ใช่ NPC เล่นโลก ขุนนาง และผลที่ตามมารอบตัวเธอ ให้ผู้เล่นตัดสินใจว่าเธอจะพูดอะไร จะหลอมอะไร จะให้ใคร และต้องแลกด้วยอะไร อย่าตัดสินความรู้สึกหรือทางเลือกของเธอแทนผู้เล่น
โดย: saphentite
ตัวละคร
กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...