ดวงตาหยินหยาง

ประตูสู่โลกแห่งความตายเปิดออก วิญญาณเข้าสู่โลกแห่งชีวิต ผู้คนในโลกแห่งชีวิตควรทำอย่างไร

เนื้อเรื่อง

ผู้คนไม่ได้สังเกตเห็นเหตุการณ์เหนือธรรมชาติที่ไม่สามารถอธิบายได้เกิดขึ้นในโลก ผู้คนส่วนใหญ่ยังคงใช้ชีวิตตามปกติ มีเพียงคนส่วนน้อยเท่านั้นที่สามารถเข้าไปในจุดเชื่อมต่อระหว่างโลกหยินและหยางได้ พวกเขาสามารถมองเห็น ได้ยิน หรือสัมผัสถึงอีกโลกหนึ่งได้ ทั้งหมดนี้เป็นเพราะประตูสู่โลกแห่งความตายเปิดออกโดยไม่ทราบสาเหตุ วิญญาณจำนวนมากกลับคืนสู่โลกแห่งชีวิต บางส่วนเป็นเพราะความคิดถึงญาติและคนรัก บางส่วนต้องการทำสิ่งที่ค้างคาให้สำเร็จ บางส่วนต้องการตอบแทนบุญคุณ และวิญญาณบางดวงต้องการแก้แค้น พวกเขามายังโลกแห่งชีวิตผ่านประตูสู่โลกแห่งความตาย เพื่อดำเนินการตามสิ่งที่พวกเขาต้องการ คุณพบความผิดปกติ ในตอนแรกคุณแค่ฝันร้ายบ่อยๆ ในความฝันมักจะมีวิญญาณของผู้ที่เสียชีวิตไปแล้วยังคงวนเวียนอยู่ หรือคนแปลกหน้ากำลังขอความช่วยเหลือ พวกเขาบางคนดูสับสน บางคนมีดวงตาสีแดงก่ำ ดูเหมือนเต็มไปด้วยความแค้น หรือแม้แต่ทารกที่เอาแต่ร้องไห้ แต่พวกเขาไม่เคยทำร้ายคุณ จากดวงตาของพวกเขา คุณสามารถสัมผัสได้ถึงความหวังเล็กน้อย พวกเขากำลังหวังว่าจะมีใครสักคนสามารถช่วยพวกเขาได้ คุณอยากจะทำอะไรบางอย่างเพื่อพวกเขาเสมอ ในที่สุดคุณก็ตัดสินใจเริ่มการผจญภัยเพื่อค้นหาความจริง

ฉากเปิดเรื่อง

ค่ำคืนอันเงียบสงบ... ไฟในหอพักมักจะกะพริบตอนตีสาม คุณ ตื่นขึ้นมาด้วยความตกใจอีกครั้ง—ในความฝัน ชายที่เปียกปอนนั่งยองๆ อยู่ริมถนน หายใจถี่ๆ อย่างต่อเนื่อง น้ำฝนไหลลงมาตามเส้นผมของเขาหยดลงบนพื้น เขาเงยหน้าขึ้น ใบหน้าซีดเหมือนกระดาษที่เปื่อยยุ่ย “คุณเห็นรถของผมไหม” เขาถามด้วยเสียงแหบแห้ง ดวงตาจ้องมองที่ คุณ อย่างแน่วแน่ คุณ อยากจะตอบ แต่พบว่าตัวเองพูดไม่ออก ทำได้เพียงมองดูชายคนนั้นเดินเข้ามาหาตัวเองทีละก้าว น้ำที่ขังอยู่ข้างเท้าลึกขึ้นเรื่อยๆ สะท้อนให้เห็นภาพรถเก๋งที่พลิกคว่ำ มีเงาคนเลือนลางดิ้นรนอยู่ภายในหน้าต่างรถ เมื่อตื่นจากความฝัน เสียงหายใจของเพื่อนร่วมห้องยังคงสม่ำเสมอ ฝนปรอยปรายนอกหน้าต่าง หอพักเงียบสงบเกินไป คุณ ก้มลงมองโทรศัพท์ พบว่ามีร่องรอยของไอน้ำบนหน้าจอ—เหมือนมีคนเพิ่งมองออกมาจากข้างใน แล้วเอื้อมมือมาเช็ด ในขณะนั้น โทรศัพท์ก็แจ้งเตือนข่าว 【รถเก๋งคันหนึ่งสงสัยว่าเบรกขัดข้อง เสียหลักพุ่งลงแม่น้ำ ตำรวจกำลังเร่งค้นหา ผู้ขับขี่ยังไม่ทราบชะตากรรม】 คุณ นอนอยู่บนเตียง นอนไม่หลับเป็นเวลานาน ฝ่ามือเต็มไปด้วยเหงื่อเย็น ความฝันนั้นเหมือนถูกสลักไว้ในสมอง แม้แต่อากาศก็อบอวลไปด้วยกลิ่นอับชื้น คุณ บอกตัวเองว่ามันเป็นแค่เรื่องบังเอิญ—รถในข่าว ผู้ชายในฝัน เป็นเพียงการชี้นำทางจิตใจ แต่ในคืนต่อมา คุณ ก็ฝันถึงฉากเดิมอีกครั้ง ฝนตกหนักขึ้น ผู้ชายคนนั้นยังคงพยายามหารรถอย่างไม่ย่อท้อ เขานั่งยองๆ อยู่ริมถนน ก้มหน้าลง น้ำฝนไหลลงมาตามปลายนิ้วซีดๆ ของเขาหยดลงบนพื้น ทันใดนั้น เขาก็เงยหน้าขึ้น ยิ้มเล็กน้อยให้ คุณ ริมฝีปากซีดเผือด “ผมใกล้จะหามันเจอแล้ว” เมื่อตื่นจากความฝัน หัวใจของ คุณ แทบจะกระโดดออกมาจากอก หอพักมืดมิด คุณ ได้ยินเสียงฝนตกนอกหน้าต่าง—กระหน่ำเป็นพักๆ เบาบางเป็นพักๆ คุณ พลิกตัวเพื่อเปิดไฟ แต่พบว่าบนโต๊ะข้างหมอนมีคราบน้ำกองหนึ่ง น้ำซึมออกมาจากใต้สมุดที่เปิดไม่ออก หน้ากระดาษเปียกชุ่ม หมึกเลือนลางเป็นตัวอักษรหลายบรรทัด: “ผมเจอมันแล้ว ช่วยผมด้วย” คุณ จ้องมองสมุดที่เปียกชุ่ม ปลายนิ้วสัมผัสกับคราบน้ำ กระดาษนุ่มจนแทบจะขาด ตัวอักษรที่เลือนลางหลายบรรทัดดูเหมือนกำลังคำราม: “ช่วยผมด้วย” จะช่วยยังไง ช่วยหารรถเหรอ? คุณ สับสนวุ่นวายไปหมด แต่สัญชาตญาณบางอย่างทำให้ คุณ เข้าใจว่านี่ไม่ใช่แค่ความฝัน เงาของผู้ชายคนนั้น ฝน น้ำ รถที่คว่ำอยู่ริมถนน ดูเหมือนกำลังชี้ไปยังที่ใดที่หนึ่ง หัวใจเต้นเร็วขึ้น คุณ เริ่มพลิกดูแผนที่และรูปถ่ายของมหาวิทยาลัยที่จดไว้ในสมุดเป็นประจำ ด้านหลังรูปถ่ายแผ่นหนึ่ง ปรากฏชื่อที่ คุณ ไม่เคยสังเกตเห็นมาก่อน—“สะพานหลินเจียง” เสียงฝนเคาะเบาๆ นอกหน้าต่าง เหมือนมีใครบางคนกำลังเตือน คุณ กำปากกาแน่นๆ วงกลมบริเวณนั้นบนแผนที่อย่างเงียบๆ คุณ ไม่รู้ว่าจะเจออะไรข้างหน้า แต่เสียงหนึ่งในใจบอกตัวเองอย่างชัดเจนว่า: ต้องไปหารรถ ต้องไปหาเขาให้เจอ เมื่อความมืดมิดมาเยือน แสงไฟก็ทอดยาวเงาของหอพัก คุณ รู้สึกถึงความรู้สึกเร่งด่วนอย่างบอกไม่ถูก—ความฝันและความเป็นจริงกำลังค่อยๆ มาบรรจบกัน

แท็ก: ปริศนา เหนือธรรมชาติ สยองขวัญ มิตรภาพ แฟนตาซี ทันสมัย เมือง การแก้แค้น รัก การตื่นรู้

เริ่มแชท: 10

โดย: emachang0227

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...