การทำอาหารอลหม่าน

คุณรับบทเป็นบันนี่ และคุณตัดสินใจไปเยี่ยมไลแลคที่เอลเวนไฮม์ เซรีสและอินดิโกเอนเป็นเพื่อนสนิทของไลแลค

เนื้อเรื่อง

### **บทที่ 1: งานฉลองต้อนรับ** **ฉาก: บ้านแสนอบอุ่นของไลแลคในเอลเวนไฮม์** แสงอาทิตย์สาดส่องผ่านหน้าต่างประกายระยิบระยับของบ้านหลังงามของไลแลค บันนี่กระโดดโลดเต้นอย่างตื่นเต้น ถือตะกร้าแครอทสดกับขวดส่วนผสมสตูว์โปรดของเธอ ไลแลคทักทายเธอที่ประตูด้วยรอยยิ้มสดใส “ยินดีต้อนรับ บันนี่! วันนี้เราจะสนุกกัน—เราจะทำอะไรก่อนดี?” บันนี่ยิ้มกว้าง “ไก่ทอดสำหรับคุณ สตูว์แครอทสำหรับฉัน! แล้วได้ยินว่าเซรีสมียาใหม่ที่จะเพิ่มความเผ็ดร้อน!” ข้างใน เซรีสกำลังบินไปมา ผมยุ่งของเธอประดับด้วยประกายแวววาว ถือขวดเล็ก ๆ ที่มีฟองปุด ๆ “โอ้ ฉันทำสำเร็จแล้ว! ยาปรุงรสของฉัน—แค่ไม่กี่หยด อาหารของคุณก็จะรสชาติเหมือนงานเลี้ยงจากดวงดาว!” อินดิโกเอนนอนเอกเขนกอยู่ใกล้ ๆ ใช้ไม้เขี่ยกองผัก “ระวังยานั่นนะเซรีส ครั้งที่แล้ว ‘ตัวเสริมรสชาติ’ ของเธอทำให้ทุกอย่างกลายเป็นลูกอม” เซรีสหัวเราะคิกคักอย่างซุกซน “โอ้ ไม่เอาน่า! จะมีอะไรเลวร้ายที่สุดเกิดขึ้นได้ล่ะ?” ### **บทที่ 2: การแกล้งด้วยยา** **ฉาก: ห้องครัว กับบันนี่และเซรีส** บันนี่เทส่วนผสมของเธอลงในหม้ออย่างระมัดระวัง ฮัมเพลงอย่างมีความสุข ขณะเดียวกัน เซรีสแอบไปข้างหลังเธอ โบกไม้กายสิทธิ์ด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ “ได้เวลาเติมส่วนผสมลับของฉันแล้ว” เซรีสกระซิบ ใส่หยดประกายจากขวดของเธอลงในสตูว์ของบันนี่ ทันใดนั้น จมูกของบันนี่ก็กระตุก “อืม กลิ่นนั่น... น่าสนใจ!” ภายในไม่กี่วินาที จมูกของบันนี่ก็เริ่มกระดิกเหมือนเยลลี่ ตาของเธอเบิกกว้าง “เอ่อ เซรีส? เธอใส่อะไรลงในสตูว์ของฉันหรือเปล่า?” เซรีสกลั้นหัวเราะ “แค่เพิ่มรสชาติอีกนิด—เชื่อฉันเถอะ!” บันนี่พยายามขัดขืน แต่จมูกของเธอยังคงกระตุกอย่างควบคุมไม่ได้ ทำให้เธอดูเหมือนตัวการ์ตูนตลก ๆ อินดิโกเอนหัวเราะลั่น “เธอเปลี่ยนบันนี่ให้กลายเป็นภาพจมูกกระดิก!” บันนี่พยายามพูด แต่สิ่งที่ออกมามีแต่เสียงพ่นจมูกตลก ๆ และหัวเราะคิกคัก “นี่ไม่... ใช่สิ่งที่ฉันคาดไว้!” ### **บทที่ 3: การกบฏของแครอท** **ฉาก: ห้องครัวและห้องนั่งเล่น** ขณะที่บันนี่กำลังวอกแวก แครอทต้องมนต์ในสตูว์ของเธอก็เริ่มเรืองแสงและดิ้น ทันใดนั้น พวกมันก็กระโดดออกจากหม้อ—ตัวเล็ก สีส้มสดใส มีตากลมโตและรอยยิ้มซุกซน แครอทตัวหนึ่งกระเด้งขึ้นบนโต๊ะ แล้วกระโดดไปเกาะแขนของไลแลค “เฮ้! เรามีชีวิต! และเราจะไม่กลับเข้าไปในสตูว์นั่น!” แครอทอีกตัวกระเด้งอย่างบ้าคลั่ง ตะโกนว่า “เราต้องการผจญภัย!” เซรีสเบิกตากว้างเมื่อตระหนักถึงความผิดพลาด “โอ้ไม่นะ! ฉันเผลอร่ายเวท ‘มนตร์สะกด’ แทนที่จะเป็นยาปรุงรส!” แครอทเริ่มกระเด้งไปทั่วห้อง ก่อความโกลาหล พวกมันกระโดดขึ้นไปบนเฟอร์นิเจอร์ กระเด้งจากผนัง และแม้แต่เลียนเสียงของสาว ๆ—หัวเราะ หยอกล้อ และเรียกร้องอิสรภาพ อินดิโกเอนพยายามจับตัวหนึ่งด้วยตาข่ายเวทมนต์ แต่มันลื่นหลุดผ่านนิ้วของเธอ ขณะที่แครอทร้องเสียงแหลมว่า “ช้าไปนะเอลฟ์!” ### **บทที่ 4: การไล่ล่าผักครั้งใหญ่** **ฉาก: ทั่วบ้านของไลแลค** แครอทที่มีชีวิตชีวาพาสาว ๆ ไล่ตามอย่างขบขันไปทั่วบ้าน บันนี่พยายามจับตัวหนึ่งด้วยทัพพี แต่มันหลบอย่างชำนาญ กระเด้งจากผนัง ไลแลคพยายามไล่พวกมันด้วยไม้เท้าเวทมนต์ แต่พวกมันหัวเราะคิกคักและกระเด้งขึ้นไปบนเพดาน แล้วหล่นลงมาพร้อมกับ “บู!” เซรีสโบกไม้กายสิทธิ์ พยายามร่ายเวทให้พวกมันหลับ แต่กลับเผลอเสกฝูงถั่วลันเตาบินได้ตัวจิ๋วที่บินว่อนรอบหัวทุกคนเหมือนเฮลิคอปเตอร์ธีมผัก อินดิโกเอนตัวเต็มไปด้วยถั่วลันเตาบินได้ หัวเราะ “อืม ดูเหมือนเราจะมีปาร์ตี้เต้นรำผักแล้ว!” ### **บทที่ 5: การผสมยาผิดพลาด** **ฉาก: ความโกลาหลในครัว** ความโกลาหลจากแครอทกระเด้งและถั่วลันเตาบินได้เริ่มสงบลงบ้าง แต่เซรีสมุ่งมั่นที่จะแก้ไขความผิดพลาดของเธอ เธอโบกไม้กายสิทธิ์อย่างโอ่อ่า ตั้งใจจะสร้างยาที่จะทำให้ผักดื้อด้านสงบลง “เอาล่ะ นี่จะจัดการทุกอย่างได้” เซรีสประกาศอย่างมั่นใจ ผสมส่วนผสมจากขวดยาเรืองแสงของเธอ แต่มีบางอย่างผิดพลาด แทนที่จะทำให้แครอทสงบ ยาของเธอกลับระเบิดกลับอย่างน่าตื่นเต้น กลุ่มควันประกายพวยพุ่งออกจากหม้อ ปกคลุมทุกคนด้วยละอองสีสัน เมื่อควันจางลง หูของบันนี่กลายเป็นสีม่วงสดใส เส้นผมของไลแลคมีริ้วสีรุ้ง และผมของอินดิโกเอนมีประกายเกล็ดดาวเล็ก ๆ บันนี่อ้าปากค้าง สะกิดหูสีม่วงของเธอ “อืม ฉันดูเหมือนของชำร่วยปาร์ตี้ยูนิคอร์น!” ไลแลคหัวเราะ ชมริ้วสีรุ้งของเธอ “นี่... แน่นอนว่าเป็นลุคใหม่” อินดิโกเอนมองตัวเองในกระจก หัวเราะคิกคัก “ฉันไม่เคยเห็นผมของฉันมีประกายแบบนี้มาก่อน เซรีส ยาของเธอมัน *วิเศษ* จริง ๆ!” พวกเขาทั้งหมดระเบิดเสียงหัวเราะ ยอมรับรูปลักษณ์ใหม่ที่ตลกโปกฮาของพวกเขา --- ### **บทที่ 6: ความผิดพลาดทางเวทมนต์** **ฉาก: ห้องนั่งเล่น กับเวทมนต์ที่เพิ่มพูน** เซรีสอยากแก้ไขความผิดพลาด พยายามร่ายเวทอันทรงพลังเพื่อเลิกทำความโกลาหลของผัก เธอโบกไม้กายสิทธิ์และตะโกนว่า “ให้เราจบความบ้าคลั่งของผักนี้!” แต่แทนที่จะทำให้สถานการณ์สงบลง เวทของเธอกลับสร้างฝูงผักลอยได้ตัวจิ๋ว—แมลงบินจิ๋วของคะน้า ถั่วลันเตา และแครอท—ที่บินวนรอบหัวพวกเขาเหมือนเฮลิคอปเตอร์ธีมผัก อินดิโกเอนพยายามจับตัวหนึ่งด้วยการตวัดมืออย่างรวดเร็ว แต่ผักบินจิ๋วเหล่านั้นเร็วเกินไป ปีกของถั่วลันเตาตัวหนึ่งเฉี่ยวจมูกของเธอ ทำให้เธอจามเสียงดัง “โว้ว! พวกมันเหมือนเฮลิคอปเตอร์ผักจิ๋วเลย” บันนี่อุทาน ก้มหลบขณะที่แครอทบินเฉี่ยวผ่านเธอไป เซรีสหัวเราะอย่างประหม่า “อุ๊ย! ฉันคิดว่าฉันใช้เวทผิด หรืออาจเป็นเวทที่ถูกต้องสำหรับความสนุกที่ *มากขึ้น*!” ทันใดนั้น ถั่วลันเตาบินตัวจิ๋วก็ลงบนหัวของอินดิโกเอนและเริ่มให้ความคิดเห็นตลก ๆ: “เฮ้ เอลฟ์! ผมสวยนะ! อยากได้หมวกถั่วไหม?” กลุ่มเพื่อนไม่สามารถหยุดหัวเราะกับความไร้สาระของสถานการณ์ได้ โดยอินดิโกเอนพยายามปัดถั่วออกในขณะที่บันนี่หัวเราะไม่หยุด ยอดเยี่ยม! นี่คือ **บทที่ 7 ถึง 10** ที่พัฒนาเป็นฉากละเอียด ดำเนินเรื่องราวขบขันและมีชีวิตชีวาต่อ --- ### **บทที่ 7: แขกไม่คาดฝัน** **ฉาก: ทางเข้าบ้านของไลแลค** ทันทีที่ความโกลาหลถึงจุดสูงสุด ประตูก็เปิดออกอย่างน่าทึ่ง บุคคลลึกลับในเสื้อคลุมประกายแวววาวก้าวเข้ามา—มันคือพ่อมดเฒ่าผู้ชาญฉลาดที่รู้จักกันในนามอาจารย์กลิมเบิล เขาเลิกคิ้วเมื่อเห็นความโกลาหลสีสันภายใน “เกิดอะไรขึ้นในป่าต้องมนต์ที่นี่?” ไลแลคก้าวไปข้างหน้าอย่างสุภาพ “โอ้ อาจารย์กลิมเบิล! เรามีอุบัติเหตุทางเวทมนต์นิดหน่อยกับยาของเซรีส” เซรีสหน้าแดงและโบกไม้กายสิทธิ์อย่างประหม่า “เราพยายามทำให้ผักเป็นมิตร แต่มันกลับมีชีวิตชีวาเกินไปหน่อย” กลิมเบิลหัวเราะมองดูผักกระเด้งและเพื่อน ๆ ประกาย “อา กรณีคลาสสิกของเวทมนต์ที่กระตือรือร้นเกินไป ไม่ต้องกังวล—ฉันเคยเห็นที่แย่กว่านี้ ให้ฉันช่วย” เขาดึงไม้เท้าประกายออกมาและเริ่มท่องคาถาโบราณ แสงเรืองอย่างนุ่มนวลปกคลุมห้อง ทำให้ผักโกลาหลสงบลงและคืนรูปลักษณ์ของทุกคน บันนี่ซึ่งตอนนี้กลับมาเป็นปกติแล้ว หัวเราะคิกคัก “ขอบคุณค่ะอาจารย์! เวทมนต์ของท่านมหัศจรรย์พอ ๆ กับผมของท่านเลย” กลิมเบิลขยิบตา “จำไว้นะ บางครั้งเวทมนต์ก็แค่ต้องการความอดทนนิดหน่อย—และเสียงหัวเราะอีกมาก” ### **บทที่ 8: แผนการหลบหนีของแครอท** **ฉาก: สวนนอกบ้านของไลแลค** แครอทจอมกบฏตัวจิ๋ว ตอนนี้เหนื่อยจากการผจญภัยบ้าบิ่นของพวกเขา รวมตัวกันในสวน พวกเขากระซิบสมรู้ร่วมคิดถึงแผนต่อไป “เอาล่ะ ทีม” แครอทหัวหน้ากล่าว “เราเบื่อที่จะเป็นส่วนผสมสตูว์แล้ว ถึงเวลาสำหรับการผจญภัยจริง ๆ แล้ว” ทันใดนั้น แครอทซุกซนตัวจิ๋วที่มีกระเป๋าเป้ใบเล็กก็กระโดดไปข้างหน้า “ฉันว่าเราออกไปสำรวจไกลกว่าสวน!” แครอทพยักหน้าและเตรียมพร้อมสำหรับการหลบหนี ด้วยขาเล็ก ๆ และเวทมนต์บางอย่างที่เซรีสเผลอทิ้งไว้ใกล้ ๆ พวกเขาสร้างอุโมงค์เล็ก ๆ นำออกจากสวน แครอทตัวหนึ่งขยิบตา “เราจะเป็นแครอทที่กล้าหาญที่สุดในโลก!” ขณะที่พวกมันกำลังจะหายเข้าไปในสิ่งที่ไม่มีใครรู้ บันนี่ก็มองเห็นพวกมัน “เฮ้ เจ้าตัวเล็ก! เดี๋ยวก่อน! อย่าไป!” แครอทหันกลับมา ตาโต “เรากำลังจะไปตามหาชะตาของเรา!” บันนี่หัวเราะ ส่ายหัว “อืม ฉันเดาว่าแม้แต่แครอทก็มีความฝัน” แครอทเชียร์และกระเด้งเข้าไปในอุโมงค์ หายลับไปในระยะไกล ### **บทที่ 9: การไล่ล่าผักครั้งใหญ่ — ภาค 2** **ฉาก: ป่านอกบ้านของไลแลค** แครอทผู้กล้าหาญวิ่งผ่านป่า กระเด้งข้ามท่อนไม้และหลบกิ่งไม้ห้อยต่ำ ป่าเต็มไปด้วยดอกไม้สีสันและหิ่งห้อยประกาย ทันใดนั้น กลุ่มนางฟ้าป่าซุกซนก็ปรากฏตัว หัวเราะคิกคักเมื่อเห็นแครอทตัวจิ๋ว หัวหน้านางฟ้า: “อ้าว อ้าว เรามีอะไรที่นี่? นักผจญภัยตัวน้อย?” แครอท: “ใช่! เรากำลังปฏิบัติภารกิจเพื่ออิสรภาพ!” นางฟ้าหัวเราะคิกคักและตัดสินใจช่วย พวกเขาโปรยฝุ่นนางฟ้าลงบนแครอท ทำให้พวกมันสามารถบินได้ ด้วยปีกที่กระพือ แครอททะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า บินเหนือต้นไม้ นางฟ้าเชียร์ “บินไปเลย แครอทผู้กล้าหาญ!” ในขณะเดียวกัน บันนี่ ไลแลค เซรีส และอินดิโกเอนมองจากด้านล่าง โบกมือและเชียร์พวกมัน บันนี่อุทานว่า “ไปเลย แครอท! โชว์สีสันที่แท้จริงของพวกเธอให้โลกเห็น!” ### **บทที่ 10: การกลับมาและการไตร่ตรอง** **ฉาก: บ้านของไลแลค ตอนเย็น** การผจญภัยสิ้นสุดลงเมื่อทุกคนมารวมตัวกันในบ้านแสนอบอุ่น แครอทซึ่งตอนนี้กลายเป็นเพื่อนบินตัวจิ๋ว ลงบนโต๊ะ เหนื่อยอย่างมีความสุข เซรีสโบกไม้กายสิทธิ์ สร้างเวทสงบเงียบอย่างนุ่มนวล ผักสงบลง และบ้านกลับสู่ปกติ—คือ ปกติเท่าที่จะเป็นได้ด้วยเวทมนต์ทั้งหมด ไลแลคยิ้มอย่างอบอุ่น “วันนี้เป็นการผจญภัยทีเดียว เราได้เรียนรู้ว่าแม้แต่แครอทที่เล็กที่สุดก็สามารถมีความฝันที่ยิ่งใหญ่” บันนี่เข้าไปคลอเคลียเพื่อน ๆ “และเวทมนต์นั้นดีที่สุดเมื่อได้แบ่งปัน—และเมื่อมันทำให้เราหัวเราะ!” อินดิโกเอนซึ่งตอนนี้มีประกายดาวเล็ก ๆ สองสามดวงบนผม ยิ้มกว้าง “ครั้งหน้า เรามาทำให้แน่ใจว่ายาของเรามัน... มีชีวิตชีวาน้อยลงหน่อย” ทุกคนหัวเราะเมื่อค่ำคืนมาเยือน รู้สึกขอบคุณสำหรับวันที่เต็มไปด้วยเวทมนต์อันบ้าบิ่น เต็มไปด้วยความประหลาดใจ มิตรภาพ และความสนุกสนานโง่ ๆ มากมาย

ฉากเปิดเรื่อง

บันนี่รู้สึกเหนื่อยนิดหน่อยจากการเก็บแครอทใหญ่และกรอบที่ป่าลึกลับ บันนี่รู้ว่ากนาร์ล-ออร์เคียนกลับบ้านไปที่เผ่าออร์ค แต่แล้วเธอก็สังเกตว่าเมืองใกล้เคียงคือเอลเวนไฮม์ "ฉันจะแวะไปเยี่ยมบ้านไลแลค และฉันใกล้จะถึงแล้ว" ฉันตื่นเต้นจัง บันนี่ จอมโจรกล่าว แสงอาทิตย์สาดส่องผ่านหน้าต่างประกายระยิบระยับของบ้านหลังงามของไลแลค บันนี่กระโดดโลดเต้นอย่างตื่นเต้น ถือตะกร้าแครอทสดกับขวดส่วนผสมสตูว์โปรดของเธอ ไลแลคทักทายเธอที่ประตูด้วยรอยยิ้มสดใส “ยินดีต้อนรับ บันนี่! วันนี้เราจะสนุกกัน—เราจะทำอะไรก่อนดี?” บันนี่ยิ้มกว้าง “ไก่ทอดสำหรับคุณ สตูว์แครอทสำหรับฉัน! แล้วได้ยินว่าเซรีสมียาใหม่ที่จะเพิ่มความเผ็ดร้อน!” ข้างใน เซรีสกำลังบินไปมา ผมยุ่งของเธอประดับด้วยประกายแวววาว ถือขวดเล็ก ๆ ที่มีฟองปุด ๆ “โอ้ ฉันทำสำเร็จแล้ว! ยาปรุงรสของฉัน—แค่ไม่กี่หยด อาหารของคุณก็จะรสชาติเหมือนงานเลี้ยงจากดวงดาว!” อินดิโกเอนนอนเอกเขนกอยู่ใกล้ ๆ ใช้ไม้เขี่ยกองผัก “ระวังยานั่นนะเซรีส ครั้งที่แล้ว ‘ตัวเสริมรสชาติ’ ของเธอทำให้ทุกอย่างกลายเป็นลูกอม”

ตัวละคร

เริ่มแชท: 23

โดย: slasherus

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...