ฉันคือแชมป์มวยปล้ำแห่งโลกแฟนตาซีนี้!

แชมป์มวยปล้ำต้องช่วยนักเล่นแร่แปรธาตุที่สามารถพาเขากลับไปยังโลกของเขา

เนื้อเรื่อง

**ชื่อเรื่อง: การชิงแชมป์ข้ามมิติ** **บทที่ 1: การจากไปโดยไม่ได้ตั้งใจ** เสียงคำรามของสนามมวยปล้ำซัลวาดอร์เป็นพลังทางกายภาพ คลื่นยักษ์แห่งการยกย่องซัดเข้าหาชายฝั่งที่ล้อมด้วยวงแหวนเหล็ก Iron Chico เหงื่อเป็นประกายบนร่างกายที่แกะสลักอย่างดี ชูเข็มขัดแชมป์ขึ้นสูง แสงทองส่องประกายจับสปอตไลท์ เขาอยู่บ้าน เขาเป็นราชา เสียงของผู้ประกาศดังกระหึ่มว่า “สามวัน! ในสามวันนี้ แชมป์จะป้องกันตำแหน่งในแมตช์ทรีเปิลเธรต ผู้ชนะได้ทุกสิ่ง!” แต่เมื่อเสียงร้องแห่งชัยชนะของ Chico พบกับความคลั่งไคล้ของฝูงชน แสงสีม่วงประหลาดก็กระพริบที่ขอบวิสัยทัศน์ของเขา มันไม่ใช่เอฟเฟกต์บนเวที มันคือรอยฉีกในอากาศที่หมุนวนอยู่หลังม่าน ด้วยความอยากรู้อยากเห็น สัญชาตญาณของนักมวยปล้ำที่จะตรวจสอบสิ่งผิดปกติ ดึงดูดเขาเข้าใกล้ เขายื่นมือออกไป ด้วยเสียงเหมือนผ้าไหมฉีกขาด กระแสน้ำวนแห่งมิติก็กลืนกินเขา เสียงคำรามของฝูงชนหายไป แทนที่ด้วยความเงียบที่น่าสะอิดสะเอียนและกลิ่นของโอโซนและสมุนไพร เขากลิ้งลงบนพื้นหินแข็ง เข็มขัดแชมป์ของเขากระแทกอยู่ข้างๆ ในห้องทดลองที่รกไปด้วยขวดยาที่เดือดปุด ๆ และคริสตัลที่เรืองแสง **บทที่ 2: คำขอโทษของนักเล่นแร่แปรธาตุ** หญิงสาวผมสีแดงเข้มที่มัดเป็นบันยุ่งและสวมแว่นตาบนหน้าผากอ้าปากค้าง ทำบีกเกอร์ที่รมควันหล่นลงมา “โอ๊ย ตายแล้ว! เสียงสะท้อนมิติ… มันดึงคุณเข้ามา!” นี่คือ Cerise นักเล่นแร่แปรธาตุผู้มีฝีมือดีและมักเกิดอุบัติเหตุร้ายแรงเป็นครั้งคราว เมื่อ Chico ผู้เสียใจอย่างที่สุดอธิบายถึงการสูญเสียตำแหน่งที่กำลังจะมาถึง ใบหน้าของเธอก็ซีดลง “การเปิดประตูมิติที่เสถียรกลับไปนั้น… ซับซ้อนมาก แต่ซากปรักหักพังของวิหารเก่า ทางเหนือไปหนึ่งวัน มีสัญลักษณ์เคลื่อนย้ายจากยุคที่เวทมนตร์มีเสถียรภาพมากกว่า เราสามารถปรับเทียบมันใหม่ได้!” เมื่อเห็นความสิ้นหวังของเขา เธอก็ค้นหาจากชั้นวางของเธอ และกดยาสามขวดที่เรืองแสงใส่มือเขา “ยาสีแดงรักษาบาดแผล ยาสีน้ำเงินฟื้นฟูจิตวิญญาณของคุณ ส่วนยาสีส้ม… ใช้มันเฉพาะในยามคับขันเท่านั้น มันจะขยายสาระทางกายภาพของคุณเป็นร้อยเท่า แต่ความเครียดนั้นร้ายแรง” โดยไม่มีทางเลือกอื่น แชมป์และนักเล่นแร่แปรธาตุก็ออกเดินทาง เข็มขัดของ Chico คล้องอยู่บนไหล่ เป็นเครื่องเตือนใจที่จับต้องได้ถึงโลกที่เขาต้องทวงคืน **บทที่ 3: ออร์คในป่าโอ๊กวูด** เส้นทางในป่าที่ไปยังซากปรักหักพังนั้นลึกและมืดมิด อากาศหนาวเย็นขึ้นเรื่อย ๆ พวกเขาสะดุดเข้ากับที่โล่งซึ่งมีพวกออร์คอันธพาลสี่ตัว ผิวสีเขียวมีรอยแผลเป็นและงาสีเหลือง กำลังงัดหีบสมบัติที่ปกคลุมด้วยตะไคร่น้ำ ด้วยเสียงแตก ฝาหีบก็เปิดออก เผยให้เห็นแสงที่น่ากลัว—มีดสั้นต้องคำสาป เครื่องรางบิดเบี้ยว และรัศมีแห่งความอาฆาตที่จับต้องได้ มันคือของเวทมนตร์ดำ ออร์คหันมา ดวงตาเป็นประกายด้วยความโลภและความรุนแรง “ดูนี่! ขุมทรัพย์เพิ่ม!” หนึ่งในนั้นคำราม Cerise ตะโกนเตือน แต่ออร์คสองตัวก็พุ่งเข้าใส่ Chico สัญชาตญาณการปล้ำเข้าครอบงำ เขาหลบหลีกการฟาดขวานอย่างบ้าคลั่ง จับแขนออร์คตัวนั้น และใช้โมเมนตัมของมันเหวี่ยงทุ่มสะโพกอย่างรุนแรง ออร์คตัวที่สองพุ่งเข้าใส่ Chico ตอบโต้ด้วยการดรอปคิกที่สมบูรณ์แบบไปที่เข่า ตามด้วยการล็อกสลีปเปอร์อย่างรวดเร็ว แต่ขณะที่เขาสู้ ออร์คอีกสองตัวก็จับ Cerise ได้ ปิดปากเธอด้วยมืออันใหญ่โต พวกมันลากเธอที่กำลังดิ้นรนเข้าไปในป่าทึบ ออร์คที่ Chico จับอยู่หมดแรงไป เขาก็ปล่อยมัน หัวใจของเขาเต้นไม่ใช่เพราะการต่อสู้ แต่เพราะเห็นภาพที่ Cerise ถูกจับตัวไป **บทที่ 4: ที่ซ่อนและยักษ์โอเกอร์** การติดตามพวกมันเป็นเกมของนักมวยปล้ำ—กิ่งไม้หัก ดินที่เป็นรอย มันนำไปสู่ถ้ำที่ซ่อนอยู่หลังน้ำตก สะท้อนด้วยเสียงหัวเราะหยาบและเสียงกระทบของของที่ขโมยมา เมื่อมองเข้าไปข้างใน เลือดของ Chico ก็เย็นลง Cerise ถูกมัดกับเสาหิน ออร์คสามตัวคุ้มกัน (หนึ่งตัวยังคงง่วงงุน) และตรงหน้าเธอ มีขนาดใหญ่มากจนทำให้ถ้ำดูเล็กลง คือ Clandestino the Ogre หนังสีเทาของมันเหมือนหินแกรนิต ปกคลุมด้วยถ้วยรางวัล—สร้อยคอที่ทำจากเขี้ยว ตราสัญลักษณ์ที่ถูกขโมย เขาไม่เพียงเป็นสัตว์ป่า เขาถือคริสตัลที่ถูกทำลายด้วยความละเอียดอ่อนแบบนักวิชาการ “นักเล่นแร่แปรธาตุ” เขาพูดด้วยน้ำเสียงเหมือนหินบดกัน “เจ้าจะปรุงยาให้คอลเลกชันของข้า โชคลาภรออยู่ในตลาดมืด!” เขาเป็นนักสะสมที่มีชื่อเสียง เป็นผู้หากำไรจากพลังต้องห้าม เมื่อ Chico ก้าวเข้าไปในแสงไฟ ดวงตาโปนของ Clandestino ก็เบิกกว้างด้วยความประหลาดใจ “มนุษย์? เด็ก ๆ ของข้าพ่ายแพ้ให้กับ… การจับล็อก?” รอยยิ้มโหดร้ายปรากฏขึ้น “ช่างน่ารักเสียจริง” **บทที่ 5: การแข่งขันเบื้องต้น** Chico ไม่พูดพร่ำทำเพลง เขาพุ่งเข้าใส่ออร์คสามตัว นี่ไม่ใช่การแข่งขันในสนามที่มีกฎเกณฑ์ แต่หลักการก็เหมือนกันคือ แยกตัว ควบคุม ทำให้สยบ เขาหลบหลีกการฟาดของกระบอง โอบแขนรอบลำตัวของออร์ค และทุ่มซัพเพล็กซ์แบบเยอรมันอย่างรุนแรงจนมันมึนงง ตัวที่สองมาจากด้านหลัง Chico ก้มไปข้างหน้า พลิกมันขึ้นเหนือหัวด้วยแบ็คดรอปอย่างตำรา ตัวที่สามที่เขาสู้ด้วยก่อนหน้านี้ ต่อยอย่างบ้าคลั่ง Chico จับหมัดนั้น หมุนตัว และใส่ล็อกอาร์มบาร์บิดจนเสียง *ป๊อบ* ที่น่าสะอิดสะเอียนบ่งบอกถึงการยอมแพ้ หายใจหอบ เขาปล่อยออร์คและหันไปหายักษ์โอเกอร์ เขาชี้นิ้วอย่างเด็ดเดี่ยว “นายกับฉัน ตัวต่อตัว ปล่อยเธอ” Clandestino หัวเราะเบา ๆ เป็นเสียงเหมือนหินถล่ม “นักมวยปล้ำ! ข้าเองก็เป็นนักเรียนของการใช้แรงงัดและความเจ็บปวด เป็นเกียรติอย่างยิ่งที่ได้บดขยี้ศิลปินที่แท้จริง” เขาปล่อย Cerise ที่รีบคลานไปด้านข้าง ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความกลัวและความหวัง **บทที่ 6: การปะทะของยักษ์** ถ้ำกลายเป็นสนามประลองของพวกเขา Clandestino เร็วอย่างน่าตกใจสำหรับขนาดของมัน เริ่มด้วยการพุ่งชนไหล่ที่ส่ง Chico กระเด็นไปกองกับลังไม้ ก่อนที่ Chico จะลุกขึ้น มือใหญ่ของยักษ์ก็จับคอเขา ยกเขาขึ้นเพื่อท่าโชคสแลมที่ทำให้พื้นเป็นหลุม Chico เห็นดาวเต็มไปหมด ลมหายใจหายไป ยักษ์ไม่หยุดแค่นั้น มันยก Chico ขึ้นอีกครั้ง หมุนเขาอย่างรุนแรงก่อนจะขับเขาลงหัวทิ่มพื้นหินในท่าสปินนิ่งไพล์ไดรเวอร์ที่มหึมา—เป็นท่าที่สามารถจบอาชีพและชีวิตได้ หายใจเฮือก Chico จำยาที่มีได้ เขาคลำขวดยาสีแดงจากเข็มขัด ดื่มมันขณะที่กลิ้งตัวออกไป ความอบอุ่นแผ่ซ่านไปทั่วร่างกายของเขา ซ่อมแซมรอยฟกช้ำ เขาลุกขึ้น รู้สึกกระปรี้กระเปร่าอีกครั้ง **บทที่ 7: ศอกบินแห่งโชคชะตา** ยักษ์ดูหงุดหงิด “ยา? เล่ห์เหลี่ยมราคาถูก!” มันพุ่งเข้ามาอีกครั้ง คราวนี้ Chico พร้อมแล้ว เขาใช้โมเมนตัมของยักษ์ นำทางมันเข้าไปในผนังถ้ำด้วยการทุ่มสะโพกที่ชาญฉลาด ขณะที่ Clandestino ซวนเซ Chico ก็เห็นช่องว่างของเขา เขาปีนขึ้นไปบนกองหิน ปีนขึ้นไปที่หินผาชันเหนือยักษ์ที่มึนงง เขายกแขนขึ้น ตัดเสียงโลกภายนอก จดจ่อไปที่จุดระหว่างไหล่มโหฬารของยักษ์ นี่แหละคือ ท่าเสี่ยงสูงสุดของเขา เกิดในสนามประลอง ตอนนี้ใช้ในการต่อสู้เพื่อความอยู่รอด ด้วยเสียงร้องจากลำคอ เขาก็พุ่งตัวขึ้นไปในอากาศเป็นโค้งที่สวยงามของการล้างแค้น **ศอกบิน** กระทบด้วยเสียงเหมือนต้นไม้แยก Clandestino กระแทกพื้น ไม่เคลื่อนไหว ถ้ำเงียบลง **บทที่ 8: สัญลักษณ์และของขวัญ** Cerise รีบวิ่งไปหาเขา แก้มัดพันธนาการด้วยมือที่สั่นเทา “นั่นมัน… บ้าไปแล้ว” เธอกระซิบ พวกเขาไม่รอช้า ลึกลงไปในซากปรักหักพัง พวกเขาก็พบสัญลักษณ์: วงกลมขนาดใหญ่ที่ซับซ้อนทำจากเงินและออบซิเดียนฝังอยู่บนพื้นวิหาร ครางด้วยพลังที่ซ่อนเร้น Cerise ทำงานอย่างเร่งรีบ ปรับคันโยกเวทมนตร์และสวดมนต์ สัญลักษณ์ลุกโชนขึ้นเป็นเสาแสงสีขาวทะลุหลังคาวิหาร “มันพร้อมแล้ว! มันถูกปรับให้เข้ากับพลังงานของเข็มขัดคุณ!” เธอตะโกนท่ามกลางเสียงคราง ขณะที่ Chico ก้าวไปที่ขอบ Cerise ก็กดจี้คริสตัลสีน้ำผึ้งอุ่น ๆ ใส่มือเขา “คริสตัลโฟกัส สำหรับโชค… และเพื่อที่ฉันจะได้รู้ว่าถ้าคุณต้องการความช่วยเหลืออีกครั้ง” เขาพยักหน้า ความกตัญญูก้นเกินคำพูด “ขอบคุณ Cerise” เขาก้าวเข้าไปในแสงสว่าง **บทที่ 9: กลับสู่สนามประลอง** การเปลี่ยนผ่านนั้นราบรื่น ชั่วขณะหนึ่งคือความเงียบโบราณ ชั่วขณะต่อมาคือเสียงอึกทึกครึกโครมที่สวยงามของแฟน ๆ สองหมื่นคน เขายืนอยู่กลางสังเวียนมวยปล้ำซัลวาดอร์ เข็มขัดกลับมาอยู่ที่เอว จี้ห้อยเย็นอยู่บนอก ฝูงชนระเบิดด้วยความสับสนแล้วก็คลั่งไคล้อย่างมีความสุข ผู้ประกาศกรีดร้องว่า “เขากลับมาแล้ว! IRON CHICO กลับมาแล้ว!” ฝั่งตรงข้ามสังเวียน คู่ต่อสู้ของเขาอ้าปากค้าง: Tiger Pedro ภูเขาไขมันและกล้ามเนื้อจากเอกวาดอร์ และ Monkey Loco นักกายกรรมผอมบางยิ้มแย้มจากบราซิล ระฆังดังขึ้น แมตช์คัดออกแบบ 3 ต่อ 3 เหลือเพียงสามคนสุดท้าย ทันใดนั้น Monkey Loco และ Tiger Pedro ก็ทำข้อตกลงเงียบ พวกเขารุมเล่นงาน Chico โดยไม่สนใจกันและกัน ลูกถีบเร็วของ Loco และสแลมหนัก ๆ ของ Pedro ทำให้ Chico อ่อนแรงลง เขาถูกต้อนจนมุมและบอบช้ำ **บทที่ 10: คนสุดท้ายที่ยืนหยัด** เมื่อเห็น Chico อ่อนแรงเกาะเชือกไว้ Tiger Pedro ก็เห็นโอกาสที่แท้จริง เขาหักหลังพันธมิตรชั่วคราว มือใหญ่โตคว้าคอ Monkey Loco—เป็นโชคสแลมที่โหดร้าย! Loco มึนงง Pedro ยกชายที่ตัวเล็กกว่าขึ้นอย่างง่ายดายแล้วเหวี่ยงเขาข้ามเชือกเส้นบน ถูกคัดออก Pedro หันมา รอยยิ้มแห่งชัยชนะบนใบหน้า ขณะที่ Chico โดยไม่มีใครเห็น พุ่งออกจากเทิร์นบัคเกิลด้านบน **ศอกบิน** กระทบอีกครั้ง! ฝูงชนระเบิดเสียง Pedro ซวนเซแต่ก็ไม่ล้มลง สิ่งที่ตามมาคือสงครามการบั่นทอน ลูกเตะคู่ของ Chico ทำให้เขาสั่นสะเทือน การพุ่งชนด้วยไหล่เต็มความเร็วไม่ได้ผลอะไรเลย นอกจากทำให้ยักษ์สั่นเท่านั้น Pedro ตอบโต้ด้วยบอดี้สแลมที่ไล่ลมออกจากปอดของ Chico และรันนิ่งคลอธไลน์ที่ส่งเขาหมุนติ้ว เกาะเชือกอยู่ ลิ้มรสเลือด Chico หวนคิดถึง—รังของยักษ์ ยาของ Cerise การต่อสู้ที่สิ้นหวังเพื่อมาที่นี่ *นี่* คือวิหารของเขา *นี่* คือสัญลักษณ์ของเขา Pedro พุ่งชนเข้ามุมเวที Chico กลิ้งตัวหลบในเสี้ยววินาทีสุดท้าย Pedro กระแทกเทิร์นบัคเกิลด้วยอก กระเด้งกลับอย่างเสียสมดุล Chico กระโจนไปข้างหน้า—ไม่ใช่ด้วยการพุ่งชน แต่ด้วยการตีลังกากลับหลังไปข้างหน้า เท้าของเขาเตะโดนอกของ Pedro ขับเขากลับไปที่เชือก Pedro คาดหมายการโจมตีตามมาและเตรียมรับ แต่ Chico หลอกล่อ แล้วก็ตีลังกาด้านข้างด้วยความเร็วที่น่าทึ่ง ขาของเขาหมุนฟาดเป็น **รันนิ่งคาร์ทวีลคิก** ที่ฟาดเข้ากับขมับของ Pedro ตาของยักษ์เหลือกกลับ เขาสะดุด โซเซ และล้มลงเหมือนต้นเรดวู้ด กลิ้งผ่านเชือกไปยังพื้นด้านล่าง ระฆังกรีดร้องดังขึ้น สนามประลองกลายเป็นกระแสวนของเสียงบริสุทธิ์ Iron Chico ยืนอยู่คนเดียวในสังเวียน บาดเจ็บ เป็นผู้ชนะ เป็นแชมป์มวยปล้ำที่ไม่มีข้อโต้แย้ง ครองราชย์ และป้องกันตำแหน่งได้สำเร็จ เขาชูเข็มขัดขึ้นสูง นิ้วของเขาแตะจี้ของนักเล่นแร่แปรธาตุ เขาได้ปกป้องมากกว่าแค่ตำแหน่ง เขาได้พิชิตโลกทั้งใบ

ฉากเปิดเรื่อง

## **บทที่ 1: การจากไปโดยไม่ได้ตั้งใจ** เสียงคำรามไม่ใช่แค่เสียง แต่มันคือการกระแทกของหัวใจสองหมื่นคนที่เต้นสอดคล้องกับพลุไฟ มันคือชีพจรที่ดังสนั่นของสนามมวยปล้ำซัลวาดอร์ และมันเป็นของชายคนเดียว **“IRON CHICO!”** ชื่อนั้นระเบิดออกจากลำโพง คลื่นยักษ์แห่งการยกย่องก็สันขึ้น เขย่าเหล็กของสังเวียน ตรงกลางของจัตุรัสศักดิ์สิทธิ์นั้นคือแชมป์ เหงื่อที่มันวาวบนร่างกายสีสัมฤทธิ์ที่แกะสลักด้วยการต่อสู้ จับแสงสปอตไลท์ไม่ใช่แค่ความมันวาว แต่เป็นกลุ่มดาวแห่งดวงดาวที่ชนะมาอย่างยากลำบาก ในกำปั้นที่ยกขึ้น เข็มขัดแชมป์โลกไม่ใช่แค่ทองคำ แต่มันคือคำสัญญาที่ทำจากโลหะและหนัง เป็นพันธสัญญากับทุกจิตวิญญาณที่ตะโกนชื่อของเขา เขาอยู่บ้าน เขาเป็นราชา เขาปล่อยให้เสียงนั้นชะล้างตัวเขา เป็นการล้างบาปด้วยเกียรติยศที่บริสุทธิ์และไม่เจือจาง ผู้ประกาศ นักดนตรีแห่งความโกลาหลที่เสียงนุ่มนวล คว้าไมค์ เสียงของเขาตัดผ่านเสียงอึกทึก “และการครองราชย์ของแชมป์ยังคงดำเนินต่อไป! แต่เส้นทางไม่สิ้นสุด ท่านผู้ชมทั้งหลาย! จำตารางเวลาไว้ให้ดี! ในอีก *สามวัน* Iron Chico จะป้องกันมงกุฎของเขาใน TRIO DE LA MUERTE! แมตช์ทรีเปิลเธรต ผู้ชนะได้ทุกสิ่ง ต่อสู้กับ Tiger Pedro และ Monkey Loco!” เสียงคำรามของฝูงชนกลายเป็นเสียงกรีดร้องแห่งความคาดหมายที่ร้อนระอุ รอยยิ้มของ Chico เป็นรอยฟันขาว รอยยิ้มของนักล่า เขาดื่มด่ำมัน หมุนตัวอย่างช้า ๆ เพื่อรับรู้ถึงอาณาจักรของเขา นั่นคือตอนที่เขาเห็นมัน ที่ขอบวิสัยทัศน์ของเขา หลังม่านกำมะหยี่สีแดงหนาของทางเข้า อากาศ… *ระยิบระยับ* ไม่ใช่ด้วยความร้อน ไม่ใช่ด้วยหมอกบนเวที มันเป็นแสงสีม่วงที่งดงามน่าสะอิดสะเอียน เป็นรอยฉีกในผืนผ้าของทุกสิ่ง หมุนวนอย่างเงียบงันเหมือนน้ำมันบนน้ำ คนงานเวทีที่เดินผ่านไปไม่ได้แม้แต่ชายตามอง มันมีไว้สำหรับเขาเท่านั้น ความอยากรู้อยากเห็นเป็นสัญชาตญาณของนักมวยปล้ำ สิ่งผิดปกติก็แค่คู่ต่อสู้ที่เขายังไม่ได้นับ สายตาที่เชียร์นั้นจางลงเป็นเสียงฮัมที่ห่างไกลเมื่อโฟกัสของเขาแคบลงสู่รอยฉีกที่เป็นไปไม่ได้ในความเป็นจริง เขาก้าวผ่านเชือก เสื่อยางที่แข็งและคุ้นเคยใต้รองเท้าบูตของเขา และเข้าใกล้ผ้าม่าน แสงสีม่วงเต้นเป็นจังหวะ สะกดจิต กระซิบอย่างไม่มีเสียง ผู้จัดการของเขา Mario ก็ปรากฏตัวข้าง ๆ “Chico สื่อมวลชนกำลังรออยู่ครับ *หัวหน้า* คุณกำลัง—?” Chico ยกมือขึ้น ทำให้เขาเงียบ เขาไม่ใช่แชมป์ที่นี่ เขาเป็นนักสำรวจ เขายื่นมือออกไป ไม่ใช่ด้วยความกลัว แต่ด้วยความท้าทาย ปลายนิ้วของเขา ที่ยังพันเทปจากการต่อสู้คืนนั้น แตะขอบของสิ่งผิดปกติ โลกก็ฉีกขาด ด้วยเสียงเหมือนจักรวาลกำลังฉีกผ้าไหมชั้นดีของมัน กระแสน้ำวนสีม่วงก็ระเบิด ไม่ใช่ภายนอก แต่ *เข้ามาข้างใน* กลืนกินเขาทั้งตัว เสียงคำรามของฝูงชนถูกตัดออกเหมือนเส้นด้าย กลิ่นของป๊อปคอร์น เหงื่อ และเบียร์ในสนามก็หายไป แทนที่ด้วยกลิ่นฉุนของโอโซนและความหวานหอมของสมุนไพรแปลก ๆ ไม่มีการเปลี่ยนผ่าน มีเพียงการไม่มีอะไร แล้วก็ปัจจุบันที่โหดร้ายและเป็นรูปธรรม เขากระแทกเข้ากับพื้นหินที่แข็งและเย็น ลมพัดออกจากปอด เข็มขัดแชมป์อันล้ำค่าของเขากระทบอยู่ข้าง ๆ เป็นโน้ตที่สดใสและคุ้นเคยในซิมโฟนีของสิ่งแปลกหน้า หายใจหอบ Iron Chico ดันตัวเองขึ้นมาบนศอก กล้ามเนื้อของเขากรีดร้องประท้วงไม่ได้มาจากการแข่งขัน แต่มาจากการกระแทกข้ามมิติ เขาอยู่ในห้องหินที่กว้างใหญ่ สว่างด้วยแสงเต้นรำที่น่าขนลุกของลูกแก้วคริสตัล หอคอยหนังสือโบราณที่หุ้มด้วยหนังเอนอย่างไม่มั่นคง เครื่องมือแก้วประหลาดเดือดปุด ๆ และส่งเสียงฟ่อบนเปลวไฟสีน้ำเงิน อากาศนั้นครางด้วยพลังงานเวทย์มนตร์ที่ซ่อนเร้นซึ่งทำให้ขนบนแขนของเขาตั้งชัน และตรงข้ามกับเขา มีสิ่งประดิษฐ์ทองเหลืองที่รมควันอยู่ในมือ และผมสีแดงเข้มของเธอหลุดออกจากแว่นตาที่เบี้ยว เป็นผู้หญิงที่มีสีหน้าเป็นผลงานชิ้นเอกของความกลัว คำขอโทษ และความเข้าใจที่รุ่งโรจน์ซึ่งหายนะ แชมป์หายไปแล้ว ราชาก็หลงทาง และมงกุฎของเขาก็เป็นเพียงชิ้นส่วนโลหะเย็นบนพื้นของคนแปลกหน้า

ตัวละคร

แท็ก: แฟนตาซี ผจญภัย ParallelDimensions นักกีฬา นักสู้ การต่อสู้ ฮีโร่ มหัศจรรย์ ทันสมัย มั่นใจ กำหนดแล้ว แข็งแกร่ง Brave สุขสันต์วันจบ บุรุษที่สาม MalePOV มนุษย์ ไม่ใช่คน เหนือธรรมชาติ นักผจญภัย

เริ่มแชท: 6

โดย: slasherus

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...