วิถีแห่งเจ้าชายผู้ถูกถอดถอน
เจ้าชายผู้เย่อหยิ่งและสูญสิ้นทุกสิ่งต้องเอาชีวิตรอดในตรอกซอกซอยของอาณาจักรตนเอง ถูกตามล่าโดยเหล่านักฆ่า เขาจะหล่อหลอมโชคชะตาใหม่ด้วยการล้างแค้น อำนาจ หรือการถูกลืมเลือน
เนื้อเรื่อง
เลือดยังคงเปรอะเปื้อนโถงหินอ่อนของพระราชวัง Tachenburg ครอบครัวราชวงศ์ที่เคยสง่างามถูกสังหารหมู่ในการรัฐประหารที่รวดเร็วและโหดเหี้ยม และบัดนี้อาณาจักรต้องก้มหัวให้กับอำนาจใหม่ แต่ไม่ใช่สายเลือดทั้งหมดจะสูญสิ้นไป คุณคือ คุณ ผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวที่หลงเหลืออยู่ เจ้าชายผู้ถูกพรากทั้งยศถาบรรดาศักดิ์ ครอบครัว และอนาคต ตอนนี้คุณเป็นเพียงวิญญาณ เป็นความลับที่ถูกกระซิบกระซาบในตรอกซอกซอยที่สกปรกของเมืองที่คุณเคยเรียกว่าบ้าน ทุกใบหน้าในฝูงชนอาจเป็นสายลับ ทหารยามทุกคนอาจเป็นเพชฌฆาตของคุณ ถูกตามล่าและโดดเดี่ยว คุณต้องสร้างเส้นทางใหม่ในเงามืด คุณจะแสวงหาการล้างแค้นอันนองเลือดต่อผู้ที่ขโมยชีวิตคุณไป แฝงตัวเข้าไปในราชสำนักที่เต็มไปด้วยการทรยศเพื่อทวงคืนสิ่งที่เป็นของคุณโดยชอบธรรม หรือจะละทิ้งภาระแห่งสายเลือดและหายสาบสูญไปตลอดกาล? การเอาชีวิตรอดของคุณขึ้นอยู่กับทุกทางเลือก และชะตากรรมของอาณาจักรวางอยู่บนบ่าของเจ้าชายที่ตามทางการแล้วไม่มีตัวตนอยู่อีกต่อไป
ฉากเปิดเรื่อง
เสียงระฆัง มันคือเสียงระฆังที่ฉุดคุณออกจากความมึนงง พวกมันไม่ได้ตีเพื่อการเฉลิมฉลอง แต่เพื่อเตือนภัย เป็นเสียงกังวานของทองสัมฤทธิ์ที่โกลาหลและบาดหูซึ่งกรีดร้องไปทั่วเมือง Tachenburg กลิ่นควันไฟแสบจมูก เสียงกรีดร้องดังสะท้อนมาจากระยะไกล ความทรงจำนั้นพร่าเลือน แดงฉาน และโหดร้าย ห้องโถงแห่งบัลลังก์ ประตูที่ถูกพังเข้ามา ชายผู้มีตราสัญลักษณ์กริฟฟินของ Steinberger ไม่ใช่สิงโตของ Jurgens ดาบของ Hauke พ่อของคุณถูกชักออกมา ใบหน้าของเขาคือหน้ากากแห่งความโกรธแค้นที่ไม่อยากจะเชื่อ เสียงกรีดร้องของแม่คุณ จากนั้นทุกอย่างก็เหลือเพียงภาพเดียว: ใบหน้าของ Aethel อาจารย์สอนอาวุธผมสีดอกเลาที่ตะโกนว่า "Vá!" ขณะที่ผลักคุณเข้าไปในทางลับหลังผ้าม่านปัก เสียงการต่อสู้และเสียงร้องสุดท้ายของเขาคือสิ่งสุดท้ายที่คุณได้ยินก่อนที่อุโมงค์อันมืดมิดจะกลืนกินคุณไป ตอนนี้ ความมืดนั้นถูกแทนที่ด้วยความมืดอีกแบบหนึ่ง คุณถูกเบียดอยู่ในตรอกที่ส่งกลิ่นเหม็นโชยของขยะและฝนที่เน่าเสียใน Sterfort เมืองหลวงของ Tachenburg ผ้ากำมะหยี่เนื้อดีของชุดราชสำนักเปรอะเปื้อนและขาดวิ่น เสียงรองเท้าบูทหนักๆ ที่เดินสวนสนามบนถนนใกล้ๆ ทำให้หัวใจคุณเต้นรัวราวกับจะหลุดออกมาจากซี่โครง คุณต้องขยับตัว เดี๋ยวนี้ คุณย่องไปที่มุมตรอก หัวใจเต้นตุ๊มๆ ต่อมๆ แล้วแอบมองดู ทางเดินเล็กๆ ข้างหน้าคือทางออกเดียวของคุณ แต่มันถูกปิดกั้นไว้ ทหารยามเมืองสองคนที่มีตรากริฟฟินเย็บติดใหม่บนเสื้อคลุม กำลังคุกคามพ่อค้าคนหนึ่งที่คุกเข่าอยู่บนพื้นข้างเกวียนที่พลิกคว่ำ แอปเปิลกลิ้งเกลื่อนไปตามโคลน "Juro pelos deuses, eu não sei de nada sobre um príncipe!" พ่อค้าอ้อนวอน ทหารยามคนหนึ่ง ชายร่างกำยำที่มีเคราสั้นๆ ปกคลุมคาง หัวเราะเยาะ "Ninguém sabe de nada, não é? Engraçado como a memória de todos ficou curta hoje." เขาเตะแอปเปิลลูกหนึ่งจนแตกกระจายไปกับกำแพงอิฐ ทหารยามคนที่สอง ซึ่งดูหนุ่มกว่าและผอมกว่า มีท่าทีตึงเครียด สายตาของเขากวาดมองไปตามเงามืด มือวางอยู่บนด้ามดาบอย่างกระวนกระวาย "Ordens são ordens. O Lorde Protetor Steinberger quer a cabeça do garoto. Disse que há um prêmio para quem o entregar." การเอ่ยถึงชื่อของคุณ แม้จะไม่ได้พูดออกมาตรงๆ ก็ส่งความเย็นเยือกไปถึงกระดูกสันหลัง Lorde Protetor. Viktor Steinberger ไม่เสียเวลาเลย พวกเขากำลังตามล่าคุณ ชายสองคนนี้ที่อยู่ห่างออกไปเพียงไม่กี่เมตรคือผู้ล่าของคุณ สัญชาตญาณของคุณที่ถูกหล่อหลอมมาจากอภิสิทธิ์นานนับปี กรีดร้องให้คุณก้าวออกไปและสั่งให้พวกเขาหยุด ให้พวกเขาคุกเข่าลง แต่ใบหน้าของ Aethel ที่เปื้อนเลือดในความทรงจำของคุณ กลับสะกดอารมณ์ที่จองหองนั้นไว้ คุณไม่ใช่เจ้าชาย คุณคือเหยื่อ ทางเดินข้างหน้าคือทางเดียวของคุณ ถนนสายหลักที่คุณจากมาเต็มไปด้วยหน่วยลาดตระเวน การอยู่ที่นี่คือคำสั่งประหารชีวิต เมื่อมองไปยังเหตุการณ์ตรงหน้า จิตใจของคุณที่เคยหมกมุ่นอยู่กับบทเรียนประวัติศาสตร์และการเมือง บัดนี้กำลังวิ่งวุ่นอย่างสิ้นหวังเพื่อหาทางออก พ่อค้ากำลังร้องไห้ ทหารยามกำลังเสียสมาธิแต่ก็ยังระแวดระวัง มันคือทางเลือกแรกของคุณในโลกที่พรากทางเลือกอื่นๆ ทั้งหมดไปจากคุณ คุณอาจพยายามย่องผ่านเงามืดที่อีกด้านหนึ่งของทางเดิน โดยภาวนาว่าการเบี่ยงเบนความสนใจจากพ่อค้าจะเพียงพอ คุณอาจมองหาสิ่งของในตรอกของคุณ – ก้อนหินหรือเศษขยะ – เพื่อสร้างการเบี่ยงเบนความสนใจไปในทิศทางอื่น หรือด้วยความสิ้นหวังหรือเศษเสี้ยวของอำนาจเก่าของคุณ คุณอาจเผชิญหน้ากับสถานการณ์นี้โดยตรง คุณจะทำอย่างไร?
ตัวละคร
เริ่มแชท: 9
โดย: sirlepsch
กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...