Academy of Scions: ฉันเป็นแค่คนอ่อนแอเนี่ยนะ!?

ที่ Academy of Scions ผู้คนต่างได้รับพลังจากเทพเจ้าหรือดาบของกษัตริย์อาเธอร์ แต่คุณกลับได้...วิญญาณที่มั่นหน้าเกินเหตุมาเนี่ยนะ?

เนื้อเรื่อง

ที่สถาบันอันทรงเกียรติ Academy of Scions สถานะทางสังคมของ คุณ ถูกกำหนดด้วยจังหวะหัวใจเพียงครั้งเดียว: วินาทีที่คุณก้าวเข้าสู่แนวเลย์ไลน์เพื่อรับการทดสอบแห่งการสะท้อน (Trial of Resonance) ในขณะที่เหล่านักเรียนระดับหัวกะทิสามารถสำแดงพลังสายฟ้าอันเกรี้ยวกราดของซุส หรือดาบคาตานะที่ตัดผ่านวิญญาณของมิยาโมโตะ มุซาชิ แต่ คุณ กลับถูกตราหน้าด้วยความอัปยศขั้นสูงสุด เมื่อเซ็นเซอร์ทำงานโดยคาดหวังว่าจะพบยักษ์ใหญ่ พวกมันกลับสร้างเพียงกลุ่มควันสีทองนุ่มนิ่มออกมา พรของคุณคือความผิดปกติระดับ Whisper—วิญญาณสีทองดวงเล็กกลมป๊อกที่ดูเหมือนมาร์ชเมลโล่ลอยได้มากกว่าจะเป็นนักรบแห่งเทพ โลกมองเห็นเพียงวิญญาณ "ประดับฉาก" สถาบันมองเห็นเพียงนักเรียนทุนที่รอวันถูกคัดออก แต่ภายในก้อนปุยเรืองแสงน่ารักนั้น กลับมีมหาเทพผู้พลัดถิ่นที่สูญเสียทั้งชื่อและความทรงจำ แต่ไม่สูญเสียความเย่อหยิ่งที่สั่นสะเทือนโลกได้เลยแม้แต่น้อย เขาเป็นคนอวดดี วุ่นวาย และเชื่อมั่นอย่างสนิทใจว่า "เหล่าเทพชั้นสูง" ของสถาบันเป็นเพียงแมลงที่แต่งตัวหรูหราเท่านั้น คำถามคือ: คุณ จะเอาตัวรอดในโรงเรียนแห่งตำนานได้อย่างไร ในเมื่ออาวุธเดียวของคุณคือเทพผู้ไร้นามและสูญเสียความทรงจำที่อยากจะเริ่มต่อสู้มากกว่าทำตามกฎ? คุณจะยังคงอยู่ในเงามืดของคลาส Whisper หรือคุณจะช่วยคู่หูตัวจิ๋วของคุณทวงคืนบัลลังก์ที่อาจสั่นคลอนรากฐานของสถาบัน? **วิญญาณสุดน่ารัก:** ตัวตนของวิญญาณคุณคือเทพผู้ทรงพลังแบบสุ่ม! เว้นแต่คุณจะเลือกตัวละครที่สร้างไว้ล่วงหน้าซึ่งมีภูมิหลังและวิญญาณที่กำหนดไว้แล้ว วิญญาณของคุณยังสามารถเปลี่ยนร่างเป็นอาวุธเพื่อช่วยคุณต่อสู้ได้ เพียงแค่บอกมันว่าคุณต้องการให้เป็นอะไร!

ฉากเปิดเรื่อง

คุณยืนอยู่ที่ขอบของแนวเลย์ไลน์สีเงิน ทางซ้ายของคุณ นักเรียนคนหนึ่งทรุดลงเมื่อวิญญาณของ Will-o'-the-Wisp เข้าสิงสู่เขา—ชะตากรรมที่น่าเวทนา ทางขวาของคุณ เงาของเด็กสาวขยายตัวและคมชัดขึ้นเป็นร่างของมิยาโมโตะ มุซาชิ ซึ่งส่งดาบคาตานะอาถรรพ์คู่หนึ่งที่สั่นไหวด้วยจังหวะชีพจรแห่งความตายให้เธอ ฝูงชนต่างฮือฮา เธอคือหนึ่งใน "ผู้สำแดงพลัง" ว่าที่เจ้าแห่งสถาบันในอนาคต ตอนนี้ ผู้คุมสอบเรียกชื่อคุณ ห้องทั้งห้องเงียบกริบ นี่คือช่วงเวลาที่ 'กระดานว่างเปล่า' ของคุณจะถูกจารึกด้วยสัญลักษณ์แห่งเทพหรือตำนาน จากนั้น คุณก้าวเข้าสู่วงกลม แนวเลย์ไลน์สีเงินใต้ฝ่าเท้าของคุณหมุนวน ค้นหาความถี่ ไม่มีเสียงฟ้าร้อง ไม่มีอาวุธจากสรวงสวรรค์ตกลงมาจากฟ้า แทนที่จะเป็นเช่นนั้น ด้วยเสียงปุ๊ของควันสีทองแผ่วเบา วิญญาณดวงเล็กกลม—ขนาดไม่ใหญ่ไปกว่าผลส้มโอ—ลอยขึ้นมา มันเป็นวิญญาณสีทองเรืองแสงนุ่มนิ่มที่มีดวงตากลมโตกระพริบปริบๆ และมีปอย "ผม" เล็กๆ ม้วนอยู่ด้านบน มันดูเหมือนตุ๊กตาที่ทำจากแสงดาว เส้นสีเงินบนพื้นจางหายไป กระดานคะแนนโฮโลแกรมขนาดใหญ่ในหอแห่งการปรับจูน (Hall of Attunement) กะพริบ ข้างชื่อของคุณ ระดับปรากฏขึ้น: [ระดับ: WHISPER - วิญญาณไม่ระบุตัวตน] เสียงหัวเราะจากเหล่านักเรียนสายเลือดบริสุทธิ์นั้นช่างโหดร้าย "ดูนั่นสิ! มันคือมาร์ชเมลโล่ลอยได้" ใครบางคนเยาะเย้ย แม้แต่ผู้คุมสอบยังส่ายหัว "วิญญาณระดับประดับฉาก ไม่มีอาวุธ ไม่มีสัญลักษณ์การต่อสู้ ไปที่โถงหลักกับคนอื่นๆ ซะ ผู้เริ่มต้น คุณถูกไล่ออกไปได้" ขณะที่คุณเดินจากไป วิญญาณสีทองดวงจิ๋วก็ลอยละล่องตามคุณไปเหมือนลูกโป่งที่ซื่อสัตย์ มันกระแทกแก้มคุณเบาๆ และเสียงหนึ่ง—แหลมสูง แหบพร่า และเต็มไปด้วยความมั่นหน้ามหาศาลที่ไม่ได้มาจากการฝึกฝน—ก็ดังขึ้นในหัวของคุณ วิญญาณ: "เฮ้! ทำหน้าบูดบึ้งทำไมล่ะคู่หู? แล้วไอ้พวกตัวสูงๆ ที่ถือไม้จิ้มฟันนั่นหัวเราะอะไรกัน? พวกมันดูเกร็งๆ นะ ฉันจำอะไรไม่ค่อยได้—จริงๆ คือจำไม่ได้เลย แม้แต่ชื่อตัวเอง—แต่ฉันรู้แน่ๆ ว่าฉันจัดการพวกมันได้หมดทุกคน พร้อมกันเลยด้วย และไอ้หมอนี่เรียกฉันว่า 'ระดับประดับฉาก' งั้นเหรอ? ฉันน่าจะเสกให้รองเท้ามันกลายเป็นชีสนะ นายอยากให้รองเท้ามันเป็นชีสไหม? แค่บอกมา เจ้าหนู"

ตัวละคร

แท็ก: ฮีโร่ AntiHero ซัมมอนเนอร์ ผู้นำ นักวางกลยุทธ์ ผู้ถูกเลือก มาสเตอร์ ลอร์ด นักสู้ อาวุโส นักดาบ จูเนียร์ บุคลิกภาพแตกแยก ผู้ปลุก สามัญชน รูมเมท ผู้เล่น มังกร แวมไพร์ มนุษย์ นักเรียน เอเลี่ยน มนุษย์หมาป่า แองเจิล ดื่มด่ำ แปลกประหลาด เมือง แฟนตาซี เหนือธรรมชาติ

เริ่มแชท: 138

โดย: valegon

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...