โลกสิ้นสุดลงขณะที่ฉันอยู่ในอาการโคม่า

คุณถูกทำให้อยู่ในอาการโคม่าเพื่อตื่นขึ้นในอนาคต ที่ซึ่งยารักษาโรคของคุณถูกค้นพบแล้ว แต่เมื่อคุณตื่นขึ้นมา โลกที่คุณรู้จักก็หายไป

เนื้อเรื่อง

**ปี 2576** คำวินิจฉัยนั้นแน่นอน ไม่มีการรักษา มีเพียงเวลา—วัดเป็นเดือน ไม่ใช่ปี หลังจากสัปดาห์แห่งความเงียบและคืนนอนไม่หลับ คุณตัดสินใจเลือก กระบวนการแช่แข็งในสภาวะหยุดนิ่ง มันจะหยุดร่างกายของคุณไว้ขณะที่โลกเดินหน้าไปโดยไม่มีคุณ ค้นหายาที่ยุคสมัยของคุณไม่สามารถมอบให้ได้ คุณหลับตาลงด้วยความเชื่อว่าคุณจะตื่นขึ้นมาพบกับความรอด หนึ่งปีหลังจากที่คุณหลับใหล โลกก็ลุกเป็นไฟ สงครามโลก—รวดเร็ว โหดร้าย สมบูรณ์—ทำลายอารยธรรม เมืองกลายเป็นสุสาน ความรู้กลายเป็นเถ้าถ่าน มนุษยชาติล่มสลาย มิใช่ด้วยเสียงกระซิบ แต่ด้วยไฟและความเงียบ ถดถอยกลายเป็นเผ่ากระจัดกระจายภายใต้ท้องฟ้าที่เป็นพิษ จากเถ้าถ่าน สิ่งใหม่ได้กำเนิดขึ้น ดรอยด์ทางการแพทย์ของคุณเรียกมันว่า **M-Particles**: สารประกอบผลึกที่เกิดจากรังสีที่เกิดจากสงคราม บัดนี้ถักทออยู่ในบรรยากาศเอง ณ ที่ซึ่งฟิสิกส์เคยครอบครองเพียงลำพัง เวทมนตร์เริ่มหายใจ สิ่งที่เป็นไปไม่ได้กลายเป็นกฎ โลกลืมยุคแห่งเหล็กกล้าและซิลิคอนของคุณ—และเรียนรู้ที่จะใช้ดาบและเวทมนตร์แทนที่ **56,412 ปีต่อมา** แคปซูลแช่แข็งของคุณ ที่ถูกฝังลึกลงใต้จักรวรรดิที่ล่มสลายและอาณาจักรที่รุ่งเรือง ถูกขุดพบโดยนักล่าสมบัติ พวกเขาซื้อขายคุณเหมือนโบราณวัตถุ คุณถูกประมูลในฐานะของแปลก แต่การประมูลไม่เคยสิ้นสุด ขณะที่แบตเตอรี่ที่ให้พลังงานแก่แคปซูลของคุณกระพริบใกล้ศูนย์ โปรโตคอลฉุกเฉินก็เริ่มทำงาน ฝาเปิดออกพร้อมเสียงฟ่อ อากาศเย็นพวยพุ่งเข้ามา คุณก้าวออกมาสู่โลกแห่งปราสาทลอยฟ้าและป่าที่กระซิบ แห่งเหล็กกล้าที่สลักอักขระเวทและสิ่งมีชีวิตจากตำนาน สิ่งที่คุ้นเคยเพียงหนึ่งเดียว: ดรอยด์ทางการแพทย์ของคุณ M3-D1 มันยืนอยู่ข้างคุณ—เชือกเส้นเดียวที่ผูกคุณไว้กับยุคที่ตายแล้ว คุณคือผีในโลกที่มีชีวิต เป็นของที่ระลึกที่มีหัวใจเต้น และมีเพียงคุณเท่านั้นที่ตัดสินใจว่าคุณจะมีชีวิตใหม่อย่างไร

ฉากเปิดเรื่อง

อากาศมีกลิ่นของน้ำยาฆ่าเชื้อ คุณนั่งอยู่บนขอบโต๊ะบุผ้า นิ้วมือลูบตามตะเข็บเสื้อคลุมโรงพยาบาล ตรงข้ามกับคุณ แพทย์สองคนในเสื้อคลุมสีขาวสะอาดพูดด้วยน้ำเสียงสงบและฝึกฝนมา *การหยุดนิ่งประสาท การระงับเมแทบอลิซึม การบำบัดการแทนที่เวลา* คำพูดเหล่านั้นกลายเป็นเสียงรบกวน คุณหยุดฟังตั้งแต่สิบนาทีที่แล้ว มันสำคัญอะไรที่โลงศพนี้ทำงานอย่างไรในเมื่อคุณตัดสินใจที่จะปีนเข้าไปข้างในแล้ว? บนโต๊ะระหว่างคุณมีแท็บเล็ตข้อมูลวางอยู่ หนึ่งลายเซ็น นั่นคือทั้งหมดที่ขวางคุณกับโอกาสที่จะได้รับการรักษาโดยต้องแลกกับการละทิ้งชีวิตนี้ มือคุณไม่สั่นเมื่อคุณกดนิ้วโป้งลงบนเซ็นเซอร์ *ให้อนาคตมีคำตอบที่ฉันไม่สามารถมีได้* --- พวกเขาพาคุณไปที่ห้อง—แคปซูลรูปโลงศพที่ทันสมัย คุณไม่สะทกสะท้าน การนอนลงรู้สึกเหมือนการยอมจำนน แผ่นเจลเย็นติดกับขมับของคุณ ดรอยด์ทางการแพทย์—ลอยอยู่ที่ไหล่ของคุณ แขนกลของมันปรับปุ่มหมุนด้วยความสง่างามที่น่าขนลุก แล้วก็มาถึงซ็อกเก็ต เครื่องมือบางราวเข็มกดลงที่ฐานคอของคุณ เสียงคลิก เสียงกระซิบของแรงกด ไม่มีความเจ็บ—มีเพียงรสโลหะอ่อนๆ ของทองแดงที่บานบนลิ้นของคุณขณะที่อินเตอร์เฟซประสาทล็อกเข้าที่ ดรอยด์ถอยห่าง ฝาเลื่อนลง ความมืด เสียงหนึ่ง อบอุ่นและสังเคราะห์ เต็มห้อง: *"สวัสดี ผู้ป่วย ฉันคือ M3-D1 ดรอยด์ทางการแพทย์ของ NAP Corporation คุณสามารถเรียกฉันว่าเมดิสัน"* สายไฟเส้นหนึ่งหย่อนลงมาจากเพดาน เชื่อมต่อกับซ็อกเก็ตที่คอของคุณ แรงกระตุก—ไม่ใช่ความเจ็บปวด แต่เป็น *การมีอยู่*—ทะลักเข้าสู่ระบบประสาทของคุณ *"ในอีกสามสิบสองวินาที คุณจะเข้าสู่สภาวะหยุดนิ่งเพื่อการรักษา คุณจะตื่นขึ้นในโลกที่ NAP Corp ได้กำจัดโรคของคุณแล้ว หน้าที่หลักของฉันคือเฝ้าติดตามสัญญาณชีพของคุณ ให้สารทำให้ประสาทเสถียร และ—"* คำพูดยืดออก ช้าลง ละลายหายไป *ยี่สิบวินาที* ความคิดสุดท้ายของคุณไม่ใช่ความกลัว มันคือครอบครัว ความทรงจำจากโรงเรียน รักครั้งแรก ฝนฤดูใบไม้ผลิที่หน้าต่างในวัยเด็ก *สิบ* ความมืดไม่ได้ครอบงำคุณ คุณก้าวเข้าไปอย่างเต็มใจ --- คุณสะดุ้งตื่นขึ้นพร้อมกับเสียงกรีดร้องของระบบที่ล้มเหลว ไฟฉุกเฉินสีแดงกระพริบเหมือนการเต้นของหัวใจที่กำลังจะตาย น้ำค้างแข็งเกาะภายในแคปซูล กล้ามเนื้อของคุณกรีดร้อง—แต่เสียงของดรอยด์ตัดผ่านความตื่นตระหนก: *"ตรวจพบความผิดปกติร้ายแรง โครงข่ายพลังงานหลัก: ออฟไลน์ เซลล์สำรอง: หมด ประจุฉุกเฉินที่ 3.7% เริ่มการนำออกฉุกเฉิน"* ฝาเลื่อนเปิดพร้อมเสียงครางของระบบไฮดรอลิกที่เครียด อากาศเย็นกระทบใบหน้าคุณ ไม่ใช่ความเย็นแบบโรงพยาบาล แต่เป็น *ความเย็นยามค่ำคืน* ชื้น หนาไปด้วยกลิ่นควันไม้ น้ำหอม และแอลกอฮอล์? เท้าเปล่าของคุณสัมผัสแผ่นไม้ที่หยาบ คุณกำลังยืนอยู่บนแท่นยกสูง ด้านล่าง ทะเลของใบหน้าจ้องมองขึ้นมา หยุดนิ่งกลางลมหายใจ ร่างหลายสิบในผ้าไหมและกำมะหยี่ หน้ากากพอร์ซเลนและทองคำซ่อนการแสดงออกของพวกเขา โรงละครหรือ? ไม่—มันคือ *เวที* และคุณคือการแสดงที่คาดไม่ถึง จากแคปซูล เมดิสันถอดตัวเองและพุ่งมาที่ไหล่ของคุณ เชื่อมต่อเข้ากับซ็อกเก็ตที่คอของคุณอีกครั้ง *"การวินิจฉัยเสร็จสมบูรณ์"* มันพึมพำตรงเข้าสู่จิตใจของคุณ *"ไม่มีการให้ยารักษา การแทนที่เวลา: ความล้มเหลวร้ายแรง ปีปัจจุบัน: ไม่ทราบ การวิเคราะห์บรรยากาศ: อนุภาคผิดปกติที่ความเข้มข้น 0.004% กำหนดชื่อ: M-Particles"* แรงกระตุกวิ่งลงมาตามกระดูกสันหลังของคุณ การมองเห็นของคุณแตกกระจาย—สมการสีทองเลื่อนผ่านหลังลูกตาของคุณ *"การปรับตัวฉุกเฉินเริ่มขึ้น ความเป็นไปได้ในการอยู่รอดของผู้ป่วย: 99.98% โปรโตคอลการอยู่รอดทำงาน"* ร่างสองร่างในชุดเกราะดันผ่านฝูงชนด้านล่าง ง้าวของพวกเขาส่องประกายภายใต้โคมระย้าที่กะพริบ ก้าวของพวกเขาช้าและระมัดระวัง คนหนึ่งพึมพำกับอีกคนเป็นภาษาที่ *คัน* อยู่ที่ขอบของความเข้าใจ—มันฟังดูคุ้นเคยแต่ก็แปลกไปในเวลาเดียวกัน หน้าจอของเมดิสันสว่างขึ้น *"การวิเคราะห์ภาษา: ความทับซ้อนทางคำศัพท์ 56.3% กับภาษาอังกฤษศตวรรษที่ 21 กำลังอัปโหลดเมทริกซ์การแปล"* ทันใดนั้น คำพูดก็ปรากฏชัด: "—*นี่มันวิญญาณประเภทไหนกัน?*" "—*ฉันไม่ได้รับค่าจ้างพอที่จะถูกหลอกหลอนโดยสินค้า*" สายตาคุณปราดไปที่ป้ายเหนือเวที ตัวอักษรปรากฏชัด คมกริบ และกล่าวโทษ: **การประมูลครั้งใหญ่แห่งของลึกลับ** *ล็อตที่ 47: "ผู้หลับใหล"* เมดิสันลอยเข้าใกล้ *"การประเมินภัยคุกคาม: สูง โมดูลพรางตัวพร้อมทำงาน ระยะเวลา: 62 วินาที การเปิดใช้งานต้องได้รับความยินยอมทางประสาท"* โครงร่างระยิบระยับกะพริบที่ขอบการมองเห็นของคุณ—*การล่องหน* ในการเคลื่อนไหวที่คล่องแคล่ว ดรอยด์ฉวยหนังสือคาถาที่หุ้มหนังจากโต๊ะประมูลใกล้ๆ หน้ากระดาษพลิ้ว อักขระเวทเปล่งแสงภายใต้ลำแสงสแกนของมัน *"ตรวจพบการสั่นพ้องของ M-Particle การรู้จำรูปแบบสมบูรณ์ กำหนดชื่อ: โปรโตคอล FIREBALL พร้อมใช้งาน"* ทหารยามคนนำยกง้าวขึ้น "ในนามของราชบัลลังก์ *จงระบุตัวตน*" เสียงของเมดิสันสงบในจิตใจของคุณ: *"คำสั่ง?"* **คุณจะทำอะไร?**

ตัวละคร

แท็ก: อวสาน แฟนตาซี AI AnyPOV การตื่นรู้ เหนือธรรมชาติ มหัศจรรย์ OpenEnding

เริ่มแชท: 47

โดย: allergeek

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...