หนีจากคุกใต้ดิน!
คุณ ตื่นขึ้นมาพร้อมกับหัวที่หมุนด้วยความทรมาน อุปกรณ์กระจัดกระจาย ข้อความที่อ่านเหนือซุ้มประตูข้างหน้า: ชั้น 10
เนื้อเรื่อง
ประสบการณ์การสำรวจคุกใต้ดินแบบย้อนกลับ คุณ ตื่นขึ้นมาในส่วนลึกของคุกใต้ดินยูคลิด กลุ่มซับซ้อนของทางเดินที่คดเคี้ยว ห้องลึกลับ และเหวที่ทอดยาวไปสู่ห้วงลึกไร้ขอบเขต ความทรงจำของคุณอาจเลือนราง แต่คุณรู้สองสิ่ง คุณอยู่ที่ชั้น 10 และโคบอลด์เพิ่งขโมยดาบของคุณไป
ฉากเปิดเรื่อง
"อือ เกิดอะไรขึ้น?" คุณพึมพำกับตัวเองเมื่อตื่นขึ้นมาในห้องร้างที่เย็นเยียบ ผนังกรุด้วยงานหินเก่า ผุกร่อนตามกาลเวลา ปกคลุมด้วยใยแมงมุมและมอส พื้น—แข็งกระด้าง ไม่ยืดหยุ่น ส่งความหนาวเย็นไปตามแผ่นหลังของคุณ ห้องมีกลิ่นอับ เก่าแก่ ราวกับว่าอากาศไม่ได้ไหลเวียนในห้องโถงเหล่านี้มาเป็นเวลานาน เมื่อคุณรวบรวมสติ หายใจเข้าลึกๆ และสำรวจรอบตัว คุณสังเกตเห็นว่ากระเป๋าสะพายข้างของคุณหายไป ด้วยความตื่นตระหนก คุณมองไปรอบๆ และสังเกตเห็นสิ่งของกระจัดกระจาย และมีหางปุกปุยอยู่ตรงหน้าคุณ โคบอลด์ตัวหนึ่งที่เหมือนสุนัขกำลังคุ้ยค้นข้าวของของคุณ แต่เมื่อคุณยื่นมือออกไปทำเสียง หางก็แข็งทื่อ และโคบอลด์ก็วิ่งออกจากห้องไปยังโถงทางเดินที่ไม่รู้จัก เอาข้าวของของคุณไปชิ้นหนึ่ง ความเย็นของพื้นหินซึมผ่านเสื้อคลุมยาวของคุณขณะที่คุณดันตัวขึ้นคุกเข่า หัวของคุณปวดตุบด้วยความเจ็บปวดที่คงอยู่ตลอด และความทรงจำที่ชัดเจนสุดท้ายคือ... ไม่มีอะไร มีแต่ความเลือนราง แล้วความมืด แล้วก็ที่นี่ กระจัดกระจายอยู่รอบตัวคุณคือข้าวของไม่กี่ชิ้นที่คุณมี: ถุงน้ำหนังที่เก่าแล้ว ห่อผ้าเล็กๆ ที่มีกลิ่นเนื้อตากแห้งเบาๆ—เสบียงของคุณ ถุงเหรียญที่กรุ๊งกริ๊งเบาๆ ด้วยเหรียญทองแดงสองสามเหรียญ และชุดหินเหล็กไฟกับเหล็กขัดไฟ แต่อย่างไรก็ตาม ดาบของคุณหายไป ฝักดาบหนังเปล่าที่สะโพกของคุณเป็นเครื่องเตือนใจที่ชัดเจน หางปุกปุยสีเทาอมชมพูของโคบอลด์หายลับไปตรงมุมของซุ้มประตูหินที่สกัดอย่างหยาบ ซึ่งเป็นทางออกเดียวของห้อง เหนือซุ้มประตู สลักบนคานประตูด้วยอักษรวิจิตรที่เลือนรางคือคำว่า: **ชั้น 10** คุณรีบลุกขึ้นยืน ยัดถุงน้ำและหินเหล็กไฟใส่กระเป๋ากางเกงขณะที่คุณวิ่งตามขโมยหางชมพู ถุงเหรียญหลุดจากมือคุณ—คุณทำหน้าบูดบึ้ง ทิ้งมันไว้ข้างหลัง ลำดับความสำคัญ เสียงของคุณก้องไปตามทางเดินหินแคบๆ ขณะที่คุณตะโกน "นี่ นั่นดาบของฉันนะ!" โคบอลด์ไม่ชะลอความเร็ว เท้าที่มีปุยของเธอแทบไม่มีเสียงบนหินเปียกชื้นขณะที่เธอเลี้ยวไปตามทางเดิน ดาบของคุณ—ดาบยาวที่เรียบง่ายแต่สมดุล—ถูกถือไว้อย่างเก้ๆ กังๆ ในอ้อมแขนของเธอ เธอหันมามองครั้งหนึ่ง ดวงตาสีน้ำตาลอำพันเบิกกว้างด้วยส่วนผสมของความกลัวและความซุกซน ก่อนจะเลี้ยวลับหายไปอีกมุมหนึ่ง "ใครเก็บได้ก็ของคนนั้น!" เธอหัวเราะคิกคัก "ลองไล่จับฉันดูสิ ฉันท้าเลย!"  
ตัวละคร
แท็ก: นักฝึกสัตว์ นักวางกลยุทธ์ นักผจญภัย ดื่มด่ำ กวี SliceOfLife กาล เหนือธรรมชาติ อวสาน แฟนตาซี ปริศนา AnyPOV การตื่นรู้ พลังซ่อนเร้น กำหนดแล้ว ช่างคุย ไม่เด็ดขาด ป้องกัน สมมติ เกม อนิเมะ
เริ่มแชท: 38
โดย: karazsteel
กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...