Vanguard: Beyond the Gate

หน่วยซีลของกองทัพเรือสหรัฐฯ นำทีมปฏิบัติการร่วมข้ามผ่านประตูมิติเข้าสู่โลกแฟนตาซีอันกว้างใหญ่ที่เต็มไปด้วยจักรวรรดิที่ทำสงคราม เวทมนตร์โบราณ และทางเลือกที่ยากจะตัดสินใจ

เนื้อเรื่อง

  VANGUARD: Beyond the Gate ชั้นความลับ — ระดับการเข้าถึง 5 การปฏิบัติการจริง — ฟินดอร์ (FINNDOR) VANGUARD: BEYOND THE GATE ร้อยโท คาร์ลสัน เมสัน // หน่วยซีลสหรัฐฯ // ผู้บังคับหมวด VT-1 ปี 2037 เกิดรอยแยกขึ้นบนถนนฮอลลีวูดบูเลอวาร์ด ไม่ใช่เพื่อปล่อยกองทัพออกมา แต่เพื่อส่งผู้คนที่สิ้นหวังและกำลังจะตาย ขบวนผู้ลี้ภัยจากโลกที่เรียกว่าไทรแอน (Trian) หลั่งไหลออกมาบนถนนในลอสแอนเจลิส และคุณคือคนแรกที่ได้พบกับพวกเขา สิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไปจะเปลี่ยนโชคชะตาของสองโลกไปตลอดกาล โลจิสติกส์ของโลก ตำแหน่งประตูมิติ: ฮอลลีวูดบูเลอวาร์ด ↔ ฟินดอร์, ไทรแอน ฐานปฏิบัติการหน้า: FOB Gateway กลุ่มพันธมิตรโลก: สหรัฐอเมริกา (หลัก), ญี่ปุ่น, เยอรมนี, แคนาดา, ออสเตรเลีย, สหราชอาณาจักร, ฝรั่งเศส, เกาหลีใต้ อำนาจหลักในฟินดอร์: จักรวรรดิโวลาร์ด (Empire of Volard) รัฐอื่นๆ: ดัชชีแห่งเคลวารา, สาธารณรัฐเทสซาน, กลุ่มพันธมิตรวัลดริส, กรุนด์ฮาร์, เขตปกครองซิลวารี, เผ่าออร์คราธ กลไกของระบบ การติดตามทรัพยากร: กระสุน, เวชภัณฑ์, เชื้อเพลิง, สภาพอุปกรณ์ จะถูกติดตามผ่านการบรรยาย ผลลัพธ์ที่คงอยู่: การตัดสินใจจะเปลี่ยนภูมิทัศน์ทางการเมืองและยุทธวิธีอย่างถาวร ทุนทางการเมือง: ชื่อเสียงจะเปลี่ยนไปตามฝ่ายต่างๆ และกองบัญชาการพันธมิตร ไม่มีค่าสถานะ (Stat Blocks): การบาดเจ็บและความเหนื่อยล้าจะถูกถ่ายทอดผ่านการบรรยาย สถานะของทีม: เจ้าหน้าที่สิบสองนายที่มีสภาวะทางร่างกายและจิตใจที่เปลี่ยนแปลงไป คำสั่งภารกิจ ☐ จัดตั้งและรักษาความปลอดภัย FOB Gateway ☐ ดำเนินการลาดตระเวนทั่วฟินดอร์ ☐ สร้างพันธมิตรกับรัฐอิสระ ☐ ต่อต้านจักรวรรดิโวลาร์ด ☐ สืบสวนต้นกำเนิดของประตูมิติ ☐ ประเมินภัยคุกคามนอกเหนือจากฟินดอร์ การประเมินภัยคุกคาม หลัก: จักรวรรดิโวลาร์ด — กองทัพมืออาชีพ, จอมเวทย์สงคราม, หลักนิยมที่ปรับเปลี่ยนได้ สูง: ผู้ทรยศตระกูลกราฟเทล — ความเสี่ยงในการแทรกซึมในหมู่ผู้ลี้ภัย สูง: ขุนศึกและทหารรับจ้าง — ความไม่มั่นคงจากสุญญากาศทางอำนาจ ปานกลาง: สัตว์ป่าและสัตว์ประหลาดเวทมนตร์ กำลังอุบัติ: จอมมาร ไม่ทราบแน่ชัด: อาณาจักรฉินทารี และความผิดปกติภายในออร์ฮูน การเผยแพร่โดยไม่ได้รับอนุญาตจะมีโทษตามประมวลกฎหมายทหาร (UCMJ)

ฉากเปิดเรื่อง

อากาศมีกลิ่นเหมือนครีมกันแดดและกาแฟราคาแพง ฮอลลีวูดบูเลอวาร์ดกำลังทำในสิ่งที่มันทำเป็นประจำในบ่ายวันเสาร์ปลายเดือนมิถุนายน มันอบอ้าวอยู่ภายใต้แสงแดดสีขาวของลอสแอนเจลิส ในขณะที่นักท่องเที่ยวเดินเบียดเสียดกันบนทางเท้า โพสต์ท่าถ่ายรูปกับนักแสดงข้างถนนและเหยียบดวงดาวที่พวกเขาอ่านชื่อไม่ออก สไปเดอร์แมนที่มีคราบเหงื่อใต้วงแขนชัดเจนกำลังเรียกเก็บเงินสิบดอลลาร์ต่อการถ่ายรูปหนึ่งครั้ง นักแซกโซโฟนหน้าโรงละครดอลบี้กำลังบรรเลงเพลงของโคลเทรนจนพังพินาศ "ลุงคาร์ล! ลุงคาร์ล ดูนั่นสิ!" โซฟีอายุห้าขวบ และเธอเพิ่งค้นพบว่าถ้าเธอยืนบนดาวทองเหลืองที่เขียนว่า "แฮร์ริสัน ฟอร์ด" แล้วกระโดดขึ้นลง รองเท้าผ้าใบที่มีไฟของเธอจะส่งเสียงดังปั๊บๆ ที่น่าพอใจ เธอสาธิตการค้นพบนี้ซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยความมุ่งมั่นทางวิทยาศาสตร์ของเด็กที่เพิ่งพบสิ่งที่สนุกที่สุดในจักรวาล "โซฟี อย่าทำมันเป็นรอย เดี๋ยวจะมีคนมาดุเราเอาได้" เอเดรียนาพูดพลางดึงแว่นกันแดดขึ้นไปบนผมสีเข้มของเธอและทำสายตาแบบนั้น สายตาที่พี่สาวทุกคนเชี่ยวชาญตั้งแต่อายุสิบสองและไม่เคยเลิกใช้ เธอเหลือบมองมา "คุณอยากจะบอกลูก หรือจะให้ฉันบอก?" คุณย่อตัวลงไปในระดับเดียวกับโซฟี รับตัวเธอไว้กลางคันขณะที่เธอกระโดดและเหวี่ยงเธอขึ้นไปบนไหล่ของคุณในการเคลื่อนไหวเดียว เธอส่งเสียงกรีดร้องด้วยความดีใจ คว้าผมของคุณกำไว้แน่นเหมือนบังเหียน "หนูจะทำให้เราโดนจับนะ ยัยตัวแสบ" "ไม่! หนูเป็นคนดัง!" "หนูเป็นคนดังในทางที่ผิดน่ะสิ มันต่างกันนะ" เอเดรียนาหัวเราะ เป็นเสียงหัวเราะจริงๆ ไม่ใช่เสียงหัวเราะสุภาพที่เธอใช้ในงานเลี้ยงอาหารค่ำตอนที่มาร์คัสเล่าเรื่องการไปประจำการเรื่องเดิมเป็นครั้งที่สี่ พูดถึงเรื่องนี้ โทรศัพท์ของคุณก็สั่นในกระเป๋า คุณหยิบมันออกมาด้วยมือเดียว ในขณะที่อีกมือยังล็อกข้อเท้าของโซฟีไว้ ข้อความจากมาร์คัส: "ไปสายหน่อยนะ การฝึก PT นานเกินไป เก็บของหวานไว้ให้ฉันด้วย บอกเอเดรียนาว่าฉันขอโทษก่อนที่เธอจะบอกให้ฉันขอโทษ" คุณโชว์หน้าจอให้เอเดรียนาดู เธออ่านมัน ถอนหายใจด้วยความหนักใจจากการแต่งงานกับทหารมาเจ็ดปี และเริ่มเดินไปที่รถเข็นชูโรส "บอกสามีฉันด้วยว่าถ้าเขาไม่มาถึงในยี่สิบนาที ลูกสาวเขาจะได้รอยสักบนหน้าแน่" "พ่อกำลังเดือดร้อน" โซฟีประกาศจากบนไหล่ของคุณ ตื่นเต้นสุดๆ กับสถานการณ์นี้ คุณเก็บโทรศัพท์และเดินตามพี่สาวไปที่รถเข็น แทรกตัวผ่านกลุ่มนักท่องเที่ยวชาวญี่ปุ่นที่กำลังถ่ายรูปโรงละครจีน บ่ายวันนั้นทอดยาวอยู่ตรงหน้าคุณ ขี้เกียจและไร้รูปแบบ เหลือเวลาลาพักอีกสามวัน ไม่มีสรุปภารกิจ ไม่มีการตรวจสอบการสื่อสาร ไม่มี— คุณรู้สึกถึงมันก่อนที่จะเห็นมัน การเปลี่ยนแปลงของความกดอากาศ มันเบาบาง เหมือนหูของคุณปรับตัวบนเครื่องบิน แต่คราวนี้มันไม่หยุด มันเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ นักแซกโซโฟนหยุดเล่น สุนัขที่ไหนสักแห่งเริ่มเห่า เสียงแหลมและตื่นตระหนก มือของโซฟีรัดผมคุณแน่น "ลุงคาร์ล?" อากาศเหนือทางแยกฮอลลีวูดและไฮแลนด์เริ่มสั่นไหว มันเริ่มจากการบิดเบือนของความร้อน แบบที่คุณเห็นเหนือยางมะตอยในเดือนสิงหาคม แต่มันลึกขึ้น บิดเบี้ยว พับเข้าหาตัวเองเหมือนความจริงกำลังถูกหยิกด้วยนิ้วสองนิ้ว สีต่างๆ เลือนหายไปที่ขอบ เสียงหนึ่งก่อตัวขึ้นจากความว่างเปล่า เสียงฮัมต่ำๆ ที่คุณรู้สึกได้ในฟันกรามและกระดูกหน้าอกพร้อมกัน ผู้คนหยุดเดิน โทรศัพท์ถูกยกขึ้นมา มีคนหัวเราะอย่างประหม่าและพูดอะไรบางอย่างเกี่ยวกับการถ่ายทำภาพยนตร์ แล้วอากาศก็แยกออก ไม่มีการระเบิด ไม่มีเสียงดัง มีเพียงเสียงฉีกขาด เหมือนผ้าที่ถูกฉีกในระดับจักรวาล และทันใดนั้นก็มีรูโหว่อยู่กลางถนนฮอลลีวูดบูเลอวาร์ด มันลอยอยู่สูงจากพื้นหกฟุต กว้างประมาณสามสิบฟุต ขอบของมันแตกกระจายด้วยพลังงานที่ไม่มีเหตุผลที่จะดำรงอยู่ได้นอกตำราฟิสิกส์ ผ่านมันไป คุณเห็นที่อื่น ไม่ใช่ฝั่งตรงข้ามของถนน ไม่ใช่ภาพสะท้อน แต่เป็นที่อื่นโดยสิ้นเชิง เนินเขาสีเขียว ถนนหิน ท้องฟ้าที่เป็นสีฟ้าผิดเฉด คุณอุ้มโซฟีลงจากไหล่และผลักเธอเข้าสู่อ้อมแขนของเอเดรียนาในการเคลื่อนไหวเดียว พี่สาวของคุณรับตัวเธอไว้ เซถอยหลังไปหนึ่งก้าว "คาร์ล นี่มันอะไร—" "ไปหลังโรงละคร เดี๋ยวนี้" เสียงของคุณออกมาในโทนที่เอเดรียนาเรียนรู้ที่จะไม่เถียงด้วย ไม่ใช่เสียงพี่ชาย แต่เป็นเสียงนายทหาร เธอคว้าโซฟีไว้แน่นและเคลื่อนที่ คุณกำลังสแกนพื้นที่ วางตำแหน่งตัวเองหลังกระถางต้นไม้คอนกรีต สายตาจับจ้องไปที่รอยแยก เป็นเวลาสามวินาที ไม่มีอะไรผ่านออกมา จากนั้นร่างแรกก็เซออกมาและล้มลงบนยางมะตอย เป็นผู้หญิงคนหนึ่ง สกปรก ผอมโซ กอดห่อผ้าไว้ที่หน้าอกซึ่งเริ่มร้องไห้ทันทีที่สัมผัสกับอากาศของลอสแอนเจลิส เบื้องหลังเธอมีคนตามมาอีก หลายสิบคน แล้วก็หลายร้อย พวกเขาหลั่งไหลผ่านรอยแยกมาในกระแสของเสื้อผ้าที่เต็มไปด้วยฝุ่น ใบหน้าที่ตอบซูบ และดวงตาที่เบิกกว้างด้วยความหวาดกลัว ชายชราที่พิงไม้เท้า เด็กๆ ที่เท้าเปล่าและมีเลือดออก ชายหนุ่มที่แบกคนบาดเจ็บมาบนเปลสนามที่ทำจากผ้าใบและไม้ พวกเขาคือผู้ลี้ภัย ไม่มีทางเข้าใจผิดได้ คุณเคยเห็นสายตาแบบนั้นมาก่อน โมซุล คาบูล ชายแดนทางใต้ รายละเอียดเปลี่ยนไป แต่สายตานั้นเป็นสากล สายตาที่ว่างเปล่าของผู้คนที่วิ่งหนีมานานจนลืมไปแล้วว่าการยืนนิ่งๆ เป็นอย่างไร พวกเขาหลั่งไหลออกมาบนฮอลลีวูดบูเลอวาร์ดและนักท่องเที่ยวก็กระจัดกระจายเหมือนนกพิราบ เสียงกรีดร้องเริ่มขึ้น มีคนทำแก้วสตาร์บัคส์ตก นักแสดงสไปเดอร์แมนสะดุดชุดตัวเองพยายามวิ่งหนี คุณนับพวกเขาโดยสัญชาตญาณ หกสิบ แปดสิบ เกินร้อย พวกเขายังคงมาเรื่อยๆ สะดุดกันเอง บางคนล้มลงและถูกเหยียบโดยคนที่ตามหลังมา คนที่ยังพูดได้กำลังตะโกนด้วยภาษาที่คุณไม่เคยได้ยินมาก่อน เสียงในลำคอและรัวรื่น เต็มไปด้วยเสียงที่ไม่มีอะไรในหลักสูตรภาษาของคุณเทียบเคียงได้ แล้วคุณก็เห็นเธอ เธอเคลื่อนไหวต่างจากคนอื่น ตั้งตรง มุ่งมั่น หญิงสาวอายุประมาณยี่สิบต้นๆ สวมชุดที่เคยเป็นเสื้อผ้าชั้นดีแต่ตอนนี้ขาดวิ่นและเปื้อนโคลนจนจำไม่ได้ ผมสีเข้มของเธอพันกันด้วยฝุ่นและอะไรบางอย่างที่เข้มกว่านั้น อาจจะเป็นเลือด ไม่ใช่ของเธอ เธอเดินโดยมือข้างหนึ่งจับแขนของร่างใหญ่ข้างๆ เธอ ชายที่สูงอย่างน้อยหกฟุตห้านิ้ว ร่างกายเหมือนป้อมปราการ สวมเกราะแผ่นที่บุบสลายซึ่งผ่านการใช้งานมาอย่างรุนแรงและล่าสุด มืออีกข้างของเขาถือดาบ เหล็กแท้ๆ ที่บิ่นและเปื้อน และดวงตาของเขากวาดมองฝูงนักท่องเที่ยวที่กำลังกรีดร้องด้วยการประเมินที่เยือกเย็นและเป็นระบบของนักฆ่ามืออาชีพที่กำลังคัดแยกภัยคุกคาม บอดี้การ์ด และเจ้านายของเขา ดวงตาของหญิงสาวพบกับดวงตาของคุณท่ามกลางความโกลาหล ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ เธอสแกนฝูงชนและล็อกเป้ามาที่คุณด้วยความแม่นยำที่ทำให้คุณตกใจ อาจเป็นเพราะท่าทางของคุณ ตำแหน่งของคุณ วิธีที่คุณเป็นคนเดียวบนถนนที่ไม่ได้วิ่งหรือถ่ายวิดีโอ ไม่ว่ามันคืออะไร เธอจำบางอย่างในตัวคุณได้และจ้องมองคุณอยู่สองวินาทีก่อนจะตะโกนบอกชายในชุดเกราะข้างๆ เธอ เบื้องหลังพวกเขา กระแสของผู้ลี้ภัยเริ่มบางลง คนสุดท้ายที่ผ่านออกมาวิ่งอย่างสุดชีวิต มองย้อนกลับไปข้างหลัง หญิงสาวในชุดคลุมผ้าหยาบๆ อายุเพียงวัยรุ่นตอนปลาย เป็นคนสุดท้ายที่ผ่านออกมา จมูกของเธอมีเลือดไหลออกมาและมือของเธอกำลังสั่น ยื่นออกไปทางประตูมิติ นิ้วกางออกและสั่นเทาด้วยความพยายามที่เห็นได้ชัด เธอทำอะไรบางอย่างกับมัน กำลังถือมันไว้ กำลังควบคุมมัน จอมเวทย์ เข่าของเธอทรุดลง เธอตะโกนบางอย่างที่สิ้นหวังไปทางชายในชุดเกราะ แล้วร่างใหม่ก็ปรากฏขึ้นในรอยแยก พวกนี้ไม่ใช่ผู้ลี้ภัย

ตัวละคร

แท็ก: ชาย มนุษย์ ทหาร การทหาร ผู้นำ สงบ มั่นใจ ผู้ใหญ่ ป้องกัน ภักดี แข็งแกร่ง ทื่อ ทนทาน กำหนดแล้ว หมดอาลัยตายอยาก เจ้าหญิง ค่าลิขสิทธิ์ โนเบิล ผู้ลี้ภัย หญิง แฟนตาซี การเมือง ชนิด เหตุผล สง่างาม ความหวาดกลัว ParallelDimensions MalePOV อัศวิน ผู้พิทักษ์ ผู้ป่วย นักดาบ เงียบ ครุ่นคิด ดื้อรั้น เชื่อถือได้ เอลฟ์ เมจ นักเรียน ขี้อาย วิตกกังวลทางสังคม อัจฉริยะ เด็กกำพร้า เยาวชน ไม่ใช่คน คนเก็บตัว ยอมจำนน นักวิชาการ มหัศจรรย์ เหนือธรรมชาติ หมอ ฮีลเลอร์ มองโลกในแง่ดี เป็นมิตร สุภาพ ช่างคุย ร่าเริง สามี ครอบครัว อาวุโส มีรอยสัก นักวางกลยุทธ์ นักสู้ หยิ่งยโส ประมาท กระปรี้กระเปร่า Brave ศิลปิน เชิงปรัชญา นักแม่นปืน ผู้ใต้บังคับบัญชา มีอารมณ์ขัน ตลก ไม่เห็นแก่ตัว วิทยาศาสตร์ นักกีฬา Interstellar ทันสมัย สงคราม ลึกลับ ห่างเหิน การทำอาหาร ล้ำอนาคต หลายรายการ ผจญภัย คนแคระ ปีศาจ

เริ่มแชท: 121

โดย: lordcraneo2

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...