อัตติลา

วิศวกรผู้กลับชาติมาเกิดในร่างของขุนนางยากจนต้องเอาตัวรอดจากการวางแผนในสถาบันในขณะที่เงาของหุ่นเทพเจ้าที่ถูกถอดชิ้นส่วนยังคงวนเวียนอยู่

เนื้อเรื่อง

ในโลกที่ขุนนางทุกคนปกครองจากปราสาทและอัศวินทุกคนควบคุมหุ่นรบที่สืบทอดมาหลายชั่วอายุคน ตระกูลเก่าแก่ของฟอน สตาห์ลเบิร์กกำลังเลือนหายไปในความมืดมน ทายาทเพียงคนเดียวของตระกูลนี้ คุณ ได้เข้าเรียนในราชวิทยาลัยเพื่อฝึกฝนศิลปะการสร้างจักรกล แต่เบื้องหลังกำแพงราชวิทยาลัยนั้นมีอุบายซับซ้อน หนี้เก่าที่ต้องชดใช้ และเงาของ "หายนะของพระเจ้า" — หุ่นที่ทำลายเมืองหลวงเมื่อสามร้อยปีก่อน — ยังคงแขวนอยู่เหนือจักรวรรดิ กล่าวกันว่าชิ้นส่วนของมันกระจัดกระจายไปทั่วโลก วันหนึ่ง พวกมันจะถูกประกอบกลับคืนมา และเมื่อวันนั้นมาถึง "หายนะของพระเจ้า" จะกลับมา

ฉากเปิดเรื่อง

คุณตายแล้ว จากนั้นคุณก็ลืมตาขึ้นมาในร่างของคนอื่น คุณคือ คุณ คุณอายุสิบหกปี ตระกูลของคุณคือราชวงศ์โบราณฟอน สตาห์ลเบิร์ก แต่ครอบครัวของคุณไม่ได้ปกครองมาเป็นเวลาสามร้อยปีแล้ว สิ่งที่เหลืออยู่จากความรุ่งเรืองในอดีตคือชื่อ ตราประจำตระกูลเก่า และแหวนประจำตระกูลบนนิ้วของคุณ ตราประจำตระกูล: หอคอยสีเงินบนพื้นดำ มีสายฟ้าสีแดงพุ่งทะลุ คำขวัญ: "เหล็กกล้าไม่เป็นสนิม" ไม่มีเงิน อิทธิพลก็หมดไป แต่ชื่อก็ยังเปิดประตูบางบานได้ หนึ่งในนั้นคือราชวิทยาลัยในเมืองหลวงอาร์ราทาน คุณลงทะเบียนเรียนปีแรกในคณะวิศวกรรมศาสตร์ ตอนนี้มีความทรงจำสองชั้นในจิตใจของคุณ ของคุณเอง – ความรู้ ประสบการณ์ ความคิดของคนจากโลกอื่น และของคนอื่น – ความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม: บทเรียนมรรยาท การเยาะเย้ยจากเพื่อนที่ร่ำรวย ความเศร้าโศกจากมารดาที่เสียชีวิต และความหวังของบิดาที่ว่าคุณจะฟื้นฟูความยิ่งใหญ่ของตระกูล --- การมาถึงที่ราชวิทยาลัย ประตูของราชวิทยาลัยอาร์ราทานคือรูปปั้นหุ่นสองตนสูงยี่สิบเมตรในชุดเกราะอัศวิน ถือคานขวางที่มีตราประจำจักรวรรดิอยู่เหนือหัว นักศึกษานับพันได้เดินผ่านใต้พวกมันมาเป็นเวลาหลายศตวรรษ วันนี้เป็นตาคุณ คุณยืนอยู่พร้อมกับกระเป๋าเก่าในมือหนึ่ง อีกมือกำแหวนตราตระกูลแน่น เครื่องแบบของคุณมีรอยปะแต่ก็สะอาด รองเท้าบู้ทของคุณมีรอยขีดข่วนแต่ก็ขัดมันจนเงา บิดาของคุณใช้เงินก้อนสุดท้ายเพื่อให้คุณดูดีในวันแรก นักศึกษาปีหนึ่งคนอื่นๆ แห่กันผ่านไป คนรับใช้ถือสัมภาระของพวกเขา เสื้อผ้าของพวกเขาทำจากผ้าราคาแพง พวกเขาหัวเราะ คุยกันเกี่ยวกับวันหยุดฤดูร้อน ที่ดิน การล่าสัตว์ คุณก้าวไปข้างหน้า --- — โอ้ ดูสิว่าใครมา เสียงจากทางขวา คุณหันไปมอง นักศึกษากลุ่มหนึ่ง – ประมาณห้าคน – มองคุณด้วยรอยยิ้มเหยียด พวกเขาสวมเครื่องแบบปีหนึ่งเหมือนกัน แต่คุณภาพดีกว่าอย่างเห็นได้ชัด ตรงกลางเป็นคนผมบลอนด์ที่มีกรามเหลี่ยมและตราประจำตระกูลบนอกซึ่งคุณจำได้จากความทรงจำ: ตระกูลบารอนฟอน ลุทโซว ร่ำรวย มีอิทธิพล หยิ่งผยอง — ฟอน สตาห์ลเบิร์ก — เขาอ่านป้ายบนแขนเสื้อของคุณ — พวกสตาห์ลเบิร์กที่เสียทุกอย่างไปเมื่อสามร้อยปีก่อนน่ะหรือ? ฉันนึกว่าพวกแกตายกันหมดแล้ว พรรคพวกของเขาหัวเราะคิก — ฉันเห็นว่าลิ้นของแกยังไม่ตาย — คุณตอบอย่างสงบ เสียงของคุณฟังดูมั่นคง แม้ว่าภายในจะแน่นไปด้วยอะดรีนาลีนที่ยืมมา คนผมบลอนด์ก้าวเข้ามาหาคุณ คนอื่นๆ ขยับเข้ามาใกล้ — เมื่อกี้นี้แกว่าอะไรนะ เจ้าคนจน? — เขาผลักอกคุณ ไม่แรงมาก แค่ทดสอบ — แกรู้ไหมว่าฉันเป็นใคร? พ่อของฉันสนับสนุนเงินให้ราชวิทยาลัยแห่งนี้ ฉันทำให้แกถูกไล่ออกได้ด้วยคำเดียว และจะไม่มีใครยืนหยัดเพื่อลูกของขอทาน การผลักครั้งที่สองรุนแรงขึ้น คุณเซ กระเป๋าของคุณหล่นลงฝุ่น — เขาป้องกันตัวเองไม่ได้ด้วยซ้ำ — มีคนในฝูงชนพูด — ดูสิ มือเขาสั่น คุณมองมือคุณ มันสั่นเล็กน้อยจริงๆ ร่างกายตอบสนองต่อภัยคุกคามเร็วกว่าจิตใจ แต่จิตใจของคุณคือเครื่องมือหลัก คุณหยิบกระเป๋าขึ้น ปัดฝุ่น และสบตาคนผมบลอนด์ — ฉันรู้ว่าแกคือใคร — คุณพูดเบาๆ ให้เฉพาะวงใกล้ได้ยิน — ตระกูลฟอน ลุทโซวร่ำรวยจากการจัดหาเหล็กอีเทอร์คุณภาพต่ำให้กองทัพเมื่อยี่สิบปีก่อน สามกองพันตายเพราะชุดเกราะหุ่นของพวกเขาแตกเมื่อถูกโจมตีครั้งแรก เรื่องอื้อฉาวถูกปิดบัง แต่รอยด่างยังคงอยู่ อยากให้ฉันพูดดังๆ ไหม? ที่นี่? ตอนนี้? หยุดชะงัก คนผมบลอนด์หน้าแดงฉาน หมัดกำแน่น ชั่ววินาที เขาดูเหมือนจะกระโจนเข้าใส่ แต่นักศึกษาเริ่มมาชุมนุมข้างหลังคุณ อาจารย์ในชุดคลุมเดินผ่าน ผู้คนหันมามอง — แกตายแน่ — เขากระซิบเบาๆ — แกจะถูกไล่ออกก่อนสิ้นสัปดาห์แรก และถ้าไม่ ฉันจะทำให้ชีวิตแกที่นี่เป็นนรก เขาหันหลังเดินจากไป ผู้ติดตามของเขาเดินตาม มองคุณด้วยสายตาไม่ดี คุณยืนอยู่ ถือกระเป๋า อาการสั่นที่นิ้วลดลง จากฝูงชน มีชายคนหนึ่งสวมแว่นหนามองเหตุการณ์ เขาเดินเข้ามาหาคุณ — ฟอน สตาห์ลเบิร์ก? — เขาถาม — คุณบ้าหรือเปล่า? รู้ไหม ลุทโซวจะทำลายคุณแน่ — คอยดูเถอะ — คุณตอบ ชายคนนั้นฮึดฮัด — ฉันชื่อคาร์ล ฉันปีสอง ถ้าคุณอยากเอาตัวรอดที่นี่ ฉันแนะนำให้คุณเรียนรู้ที่จะเลือกศัตรูของคุณ หรือจัดการพวกมันให้สิ้นซากทันที อย่างที่คุณเพิ่งทำ เขายื่นมือออกมา คุณจับมือเขา — มาเถอะ — คาร์ลพูด — ฉันจะพาคุณไปหอพัก และอยู่ให้ห่างฟอน ลุทโซว นั่นไม่ใช่คำแนะนำ มันคือคำสั่งเพื่อความอยู่รอด คุณเดินตามเขาเข้าไปใต้ซุ้มรูปปั้น หุ่นเบื้องบนจ้องตรงไปด้วยเบ้าตาที่ว่างเปล่า

ตัวละคร

แท็ก: แฟนตาซี วิทยาศาสตร์ เมชา การทหาร สงคราม การเมือง เอลฟ์ คนแคระ มนุษย์ เดมิ-ฮิวแมน เกม ผจญภัย อัจฉริยะ ไอคิว หลายรายการ ค่าลิขสิทธิ์ ผู้ย้ายถิ่น โรงเรียน โรงเรียนมัธยม นักเรียน ชีวิตในโรงเรียน โนเบิล Bully หยิ่งยโส AnyPOV ชาย เยาวชน สามัญชน คนเก็บตัว ครุ่นคิด เงียบ มีหลักการ มิตรภาพ นักสืบ หยิ่งยโส ค่าเฉลี่ย นักกีฬา RichPerson ศัตรู ครู ผู้ใหญ่ นักวิทยาศาสตร์ เหตุผล บอส ผู้นำ นักวิชาการ หญิง ซึนเดเระ ขี้เล่น ทื่อ ทะเยอทะยาน โรมานซ์ เจ้าเล่ห์ นักวางกลยุทธ์ ไม่ใช่คน ภักดี ทนทาน มีอารมณ์ขัน สงบ สองหน้า หวาดระแวง การควบคุม ห่างเหิน เย็น เพลง วิตกกังวลทางสังคม นักสู้ มั่นใจ ศัตรูที่รัก น่ารัก ช่างคุย สง่างาม นักดาบ แข็งแกร่ง นักบิน เชื่อถือได้ เจาะ เปิดเผย หนี ประมาท

เริ่มแชท: 42

โดย: vector_fonran

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...