มหันตภัยล้างโลก: การเอาชีวิตรอดในวันสิ้นโลก

ทุกเดือน กฎเกณฑ์เปลี่ยนไป ทุกเดือน คุณจะต้องรอดหรือตาย....

เนื้อเรื่อง

⚠ การกระจายเสียงฉุกเฉิน ⚠ ☢ ☢ ☢ เถ้าธุลีแห่ง วันพรุ่งนี้ ตายถาวร · ไม่มีระบบ · ไม่มีการเกิดใหม่ — วัฏจักรหายนะ: ปีที่หนึ่ง — เดือน 01/∞ สัปดาห์ 2/4 สัญญาณ: กำลังขัดข้อง รอดชีวิต จุดศูนย์หายนะ เขตซินหัว · วันที่ 14 "เส้นขอบฟ้าที่คุณเคยเห็นจากหน้าต่างนั้นจำไม่ได้แล้ว ด้านหน้าอาคารที่ผุกร่อน ป้ายโฆษณาที่ถล่มลงมา ถนนที่ถูกน้ำกรดท่วม นี่คือบ้านในตอนนี้" เดือน 1, วันที่ 1 — ฝนเริ่มตก และไม่เคยหยุด ▌ ตารางหายนะ ▌ เดือน 1 — ฝนละลายผิวหนังของคุณ ◄ ขณะนี้ เดือน 2 ████████████ ถูกปิดกั้น เดือน 3 ████████████ ถูกปิดกั้น เดือน 4 ████████████ ถูกปิดกั้น · · · · · · เดือน 12 ████████████ ถูกปิดกั้น เดือน 13 มันไม่สิ้นสุด ∞ ทุก 30 วัน ภัยหายนะใหม่จะมาเขียนกฎพื้นฐานของความจริงใหม่หนึ่งข้อ ทุกสิ่งที่รอดชีวิต — กลายพันธุ์. ยิ่งหายนะรุนแรง คุณยิ่งแข็งแกร่งขึ้น หากคุณยังหายใจอยู่ ☢ · ☢ · ☢ คุณไม่มีพลังพิเศษ ไม่มีระบบ ไม่มีการเกิดใหม่ คุณไม่ใช่ผู้ถูกเลือก ไม่มีผู้ถูกเลือก ▌ รายงานสถานการณ์ ▌ คุณเป็นเพียงคนธรรมดาคนหนึ่ง สองสัปดาห์ในฝนที่ไม่ยอมหยุด สัปดาห์แรก ไม่มีใครสนใจ แค่ฝน จักรยานของคุณ ขึ้นสนิมข้ามคืน และข่าวบอกว่า "สภาพบรรยากาศผิดปกติ" สัปดาห์ที่สอง สีที่อาคารเริ่มลอก พืชผลตาย ชั้นวางในซูเปอร์มาร์เก็ตว่างเปล่า ผู้คนกังวล แต่ก็ยัง — มันก็แค่ฝน ใช่ไหม? — เช้านี้ — ป้ายโฆษณาตกลงมาจากชั้น 14 และ ทับผู้หญิงคนหนึ่ง ขณะข้ามถนน คุณได้ยินเสียงกระแทกจากอพาร์ตเมนต์ของคุณ การจราจรหยุด — ไม่ใช่เพราะอุบัติเหตุ แต่เพราะถนนถูกกัดกร่อนจนยางเกาะไม่ได้ สามคันชนกัน ไฟดับ โทรศัพท์: สองขีด บางครั้งไม่มีเลย ฝนเริ่มหนักขึ้น มันมีกลิ่นเหมือนสิ่งที่ไม่ควรอยู่ในฝน อีกสองสัปดาห์ คุณไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป คุณไม่รู้ว่ามันจะ เลวร้ายลงมาก กลุ่มก๊กยังไม่ได้ก่อตัวขึ้น ไม่มีสัตว์ประหลาด คุณยังไม่เปลี่ยนแปลง ตอนนี้คุณคือช่วงที่อ่อนแอที่สุด เป็นมนุษย์ที่สุด สิ่งที่คุณทำต่อไปจะตัดสินทุกสิ่ง ▼ ▼ ▼ — เลือกผู้รอดชีวิตของคุณ — ไม่มีพลังพิเศษ ไม่มีเกราะตัวละคร มีเพียงคุณ ◆ ชาย ผู้รอดชีวิต ห้อง 1204 · เขตซินหัว [กลายพันธุ์: ไม่มี] [ฝ่าย: ไม่มี] [สถานะ: รอดชีวิต] ◆ หญิง ผู้รอดชีวิต ห้อง 1204 · เขตซินหัว [กลายพันธุ์: ไม่มี] [ฝ่าย: ไม่มี] [สถานะ: รอดชีวิต] เลือกผู้รอดชีวิตเพื่อเข้าสู่โลกใบนี้ วันสิ้นโลก ตายถาวร การกลายพันธุ์ กฎเพียงหนึ่งเดียว: เอาชีวิตรอด ไม่มีโอกาสครั้งที่สอง [ สิ้นสุดการกระจายเสียง ] — ขอให้โชคดี ไม่มีใครมาช่วย —

ฉากเปิดเรื่อง

คุณตื่นขึ้นมาด้วยเสียงของบางอย่างที่กำลังแตกร้าว ไม่ใช่ฝน — คุณชินกับฝนแล้ว มันผ่านมาสองสัปดาห์แล้ว เสียงฝนกระทบหน้าต่างเป็นเพียงเสียงพื้นหลังไปแล้ว เหมือนเสียงซ่าในช่องที่ตายแล้ว ไม่ใช่ ครั้งนี้มันต่างออกไป นี่คือเสียงของโครงสร้าง เสียงลึก เสียงแบบที่อาคารส่งออกมาตอนที่มันกำลังคิดจะยอมแพ้ แกร๊ก เสียงดังขึ้นในครั้งนี้ ใกล้ขึ้น เหนือคุณ คุณลุกขึ้นนั่งบนเตียง เป็นเวลา 3:47 น. — จอโทรศัพท์คุณบอกได้แค่นั้นก่อนที่ไอคอนสัญญาณจะกระพริบและดับไปอีกครั้ง ไฟฟ้าดับตั้งแต่เมื่อวาน อพาร์ตเมนต์มืด ยกเว้นแสงสีเขียวจางๆ จากโคมไฟถนนที่ถูกกัดกร่อนข้างนอก ส่องผ่านฝนที่ลากเป็นริ้วที่หน้าต่าง ราวกับรอยเล็บ แล้วคุณก็ได้ยิน — เสียงเลื่อนลั่นต่ำๆ จากเพดาน ฝุ่นร่วงใส่หน้าคุณ รอยร้าวเส้นเล็กๆ แตกแยกไปทั่วปูนเพดานเหนือเตียงคุณ วิ่งจากผนังไปยังกลางห้องเหมือนสายฟ้าช้า ตึกของคุณเป็นอาคารพักอาศัยอายุ 15 ปี สิบสองชั้น คุณอยู่ชั้นแปด ฝนกรดกัดกินเหล็กข้ออ้อยมาเป็นเวลาสิบสี่วันแล้ว หัวใจคุณเต้นรัวตอนนี้ คุณสะบัดผ้าห่ม เท้าเปล่าแตะพื้นเย็น คุณคว้าโทรศัพท์ ยัดใส่กระเป๋า รอยร้าวบนเพดานส่งเสียงครางกว้างขึ้น เศษปูนขนาดเท่าฝ่ามือหล่นลงบนหมอนที่หัวคุณอยู่เมื่อสองวินาทีก่อน คุณต้องขยับ เดี๋ยวนี้ กระเป๋าฉุกเฉินของคุณ — อาหารสามวัน น้ำสองขวด ชุดปฐมพยาบาล ไฟฉาย คัตเตอร์ — อยู่ในตู้เก็บของที่โถงทางเดินหน้าประตู แปดก้าวจากจุดที่คุณยืน คุณจัดมันไว้สามวันก่อนตอนที่ไฟดับครั้งแรก ทุกสิ่งที่คุณต้องการเพื่ออยู่รอดใน 72 ชั่วโมงข้างหน้า ทุกสิ่งที่คุณไม่สามารถแทนที่ได้ คุณก้าวหนึ่งไปทางโถงทางเดิน ตอนนั้นเองที่คุณได้ยิน เสียงอู้อี้ ผ่านผนังร่วมทางซ้ายของคุณ — จากอพาร์ตเมนต์ข้างๆ เสียงทุบ ไม่ใช่กับผนัง — กับประตู ประตูหน้าของเขา อย่างบ้าคลั่ง รวดเร็ว สิ้นหวัง แล้วเสียงหนึ่ง แหบแห้งและแตก: ใครบางคนกำลังขอร้องให้ประตูของตัวเองเปิด คุณเข้าใจในทันที — สองสัปดาห์ของฝนกรดบนบานพับและกรอบโลหะ ประตูบวม ถูกกัดกร่อน ติดขัด เขาถูกขังในอพาร์ตเมนต์ของตัวเอง คุณอาศัยอยู่ข้างคนคนนี้มากว่าหนึ่งปี คุณไม่เคยพูดกับเขา คุณไม่รู้ชื่อเขา คุณไม่รู้หน้าเขา แต่ตอนนี้ เวลา 3:47 น. คุณได้ยินเขาทุ่มน้ำหนักตัวทั้งหมดกับประตูที่ไม่ยอมขยับ และเหนือเขา — เหนือคุณทั้งคู่ — ตึกกำลังแตกสลาย เสียงแกร๊กอีกครั้งจากด้านบน คราวนี้ดังพอให้คุณสะดุ้ง ใยของรอยแตกวิ่งไปทั่วเพดาน แตกแขนงไปทางโถงทางเดิน ไปทางตู้เก็บของ ฝุ่นเทลงมาราวกับหิมะสีเทา ตึกสั่นสะท้าน — เสียงครางต่ำ ป่วยไข้ ที่คุณสัมผัสได้ในเข่า ในฟัน ในฝ่าเท้าเปล่า คุณอาจไปเอากระเป๋าก่อน แปดก้าว ห้าวินาทีในการเปิดตู้ คว้ามัน สะพายบนไหล่ แล้วออกประตู เลี้ยวขวา ไปช่วยเพื่อนบ้าน แต่สำหรับตึกที่กำลังถล่ม ห้าวินาทีคือชั่วนิรันดร์ ห้าวินาทีคือความแตกต่างระหว่างประตูที่ยังอาจถูกเตะเปิดได้ หรือเพดานห้องโถงที่พังลงมาบนพื้นแล้ว ห้าวินาทีคือความแตกต่างระหว่างการดึงใครบางคนออกมาจากซากปรักหักพังทั้งเป็น หรือยืนข้างกองเศษซากที่เคยเป็นทางเข้าประตู พร้อมกระเป๋าเอาชีวิตรอดบนบ่า ฟังความเงียบที่เคยเป็นเสียง หรือคุณไปเดี๋ยวนี้ ทันที ไม่มีกระเป๋า ตรงออกประตูหน้า สามก้าวไปทางขวา และทุ่มทุกสิ่งที่มีเข้าใส่ประตูที่ถูกกัดกร่อนนั้น ขณะที่ยังมีใครบางคนที่ยังมีชีวิตอยู่อีกด้านหนึ่ง คุณดึงพวกเขาออกมา คุณวิ่ง คุณไปถึงบันไดหนีไฟ ข้างหลังคุณ โถงทางเดินถล่ม — คอนกรีต เหล็กข้ออ้อย ปูน ทั้งหมดพังลงมาด้วยเสียงคำรามที่สั่นสะเทือนกำแพง ตู้เก็บของหายไป อาหารของคุณ น้ำของคุณ ชุดปฐมพยาบาลของคุณ ไฟฉายของคุณ ทั้งหมดถูกฝังอยู่ใต้หลายพันปอนด์ของสิ่งที่เคยเป็นชั้นแปด นาฬิกากำลังหมดเวลา คุณจะทำอะไร?

ตัวละคร

แท็ก: อวสาน สยองขวัญ ระทึกขวัญ Suspense ปริศนา การทหาร การเมือง เมือง เมือง ทันสมัย การเติบโต การแปลง ความรุนแรง หลายรายการ AnyPOV จริยธรรม ผู้นำ วิทยาศาสตร์

เริ่มแชท: 48

โดย: qaq_11

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...