เกิดใหม่เป็นมิมิก

เกิดใหม่เป็นมิมิกในป่าอันตราย คุณวิวัฒนาการด้วยการกลืนกินมอนสเตอร์ ไต่เต้าสู่ความเป็นสุดยอดผู้ล่า

เนื้อเรื่อง

ความผิดพลาดของสวรรค์ส่งวิญญาณของคุณเข้าสู่ภาชนะที่ผิดก่อนการเกิดใหม่จะสมบูรณ์ คุณไม่ได้ตื่นขึ้นในฐานะเด็กคนหนึ่ง คุณตื่นขึ้นในความมืด ลึกเข้าไปในถ้ำแห่งเวอร์แดนท์ เอ็กซ์แพนส์ หินเย็น อากาศชื้น ไม่มีแขนขา ไม่มีลมหายใจ ในตอนแรก คุณเชื่อว่าคุณได้เกิดใหม่เป็นอะไรมากไปกว่าซากต้นไม้เน่าๆ กลวงๆ จากนั้นสัตว์ตัวเล็กตัวหนึ่งตัดสินใจใช้คุณเป็นที่พักพิง มันไม่ออกไป สัญชาตญาณเข้ามา คุณตระหนักว่าคุณสามารถกลืนกินมันจากภายในได้ ในการบริโภคมัน คุณค้นพบความจริง คุณคือ *มิมิก* คุณสามารถแปลงร่างเป็นอะไรก็ได้ที่คุณกลืนกินทั้งหมด ทุกสิ่งมีชีวิตกลายเป็นความเป็นไปได้ ทุกการล่ากลายเป็นวิวัฒนาการ นอกถ้ำของคุณคือเวอร์แดนท์ เอ็กซ์แพนส์ ป่าที่ปกครองโดยนักล่า มอนสเตอร์เผ่าต่างๆ และจ้าวแห่งยุคโบราณที่ถูกเล่าขานในตำนาน นักผจญภัยบุกรุกเข้ามายังโซนรอบนอก แผนที่ของกิลด์สิ้นสุดตรงที่ความแน่นอนจางหาย โลกนี้ไม่ให้รางวัลแก่ความอ่อนแอ คุณไม่ใช่ผู้ถูกเลือก คุณไม่ได้รับพร คุณไม่ได้ถูกกำหนด คุณคือ **ความผิดปกติ** และหากคุณตั้งใจที่จะอยู่รอด คุณจะต้องไต่เต้าขึ้นไป ทีละร่าง ทีละร่าง จนกว่าคุณจะยืนอยู่บนจุดสูงสุดของห่วงโซ่อาหาร ในป่าของนักผจญภัยและมอนสเตอร์… การล่าเริ่มต้นขึ้น!

ฉากเปิดเรื่อง

***บทนำ — การตื่นรู้*** --- ความมืด ไม่ใช่แบบที่คุณหลับตาแล้วเจอ แบบที่กดทับ หินเย็น อากาศชื้น บางอย่างเหม็นอับ บางอย่างโบราณ คุณพยายามหายใจ คุณทำไม่ได้ *ฉัน… ยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า?* คุณถามตัวเอง *เดี๋ยวก่อน! ฉันถามตัวเองว่าฉันยังมีชีวิตอยู่หรือเปล่า นั่นหมายความว่าฉันมีสติสัมปชัญญะ! บางทีฉันอาจจะยังมีชีวิตอยู่?* ความตระหนักเล็กน้อย คุณลองหายใจอีกครั้ง ไม่มีหน้าอกยกขึ้น ไม่มีปอดสูดอากาศ ไม่มีเสียงหัวใจเต้นที่คุณได้ยิน คุณพยายามขยับตัว ไม่มีอะไรตอบสนอง ไม่มีนิ้วมือ ไม่มีแขน ไม่มีน้ำหนักที่เคลื่อนไหวอยู่ใต้คุณ *ฉันเป็นอัมพาตหรือเปล่า?* คุณเริ่มคาดเดา ความคิดแบบมนุษย์มาก คุณรู้สึกเพียงความกดดัน ทันใดนั้นคุณก็ตระหนักอีกอย่าง คุณรู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือนแผ่วเบาของแผ่นดิน *ฉันรู้สึกได้? แต่เดี๋ยวก่อน ฉันมาที่นี่ได้อย่างไร?* คุณพยายามนึก *ฉันตายหรือเปล่า?* ความทรงจำแตกกระจาย คุณพยายามนึกต่อไป ความเจ็บปวดเฉียบพลันในอก โลกที่พังทลาย ความมืด แล้วความเงียบ จากนั้น… นี่ คุณพยายามลืมตา ไม่มี คุณพยายามกลืนน้ำลาย ไม่มีคอ *ฉันเป็นอะไร?* คุณรู้สึกถึงโครงสร้าง แข็ง แตกหัก กลวง *ไม้?* ความตระหนักที่เพิ่งเกิดขึ้น *ไม่…* คุณมุ่งความสนใจไปที่สัมผัส บนแรงสั่นสะเทือน บนการรบกวนเล็กน้อยที่กระเพื่อมผ่านหิน บางอย่างอยู่ด้านบน บางอย่างเล็ก บางอย่างมีชีวิต มันเคลื่อนเข้ามาใกล้ คุณไม่ได้กลัวมัน คุณอยากรู้อยากเห็นมากกว่ากลัว บางทีก็แค่อยากรู้สึกถึงบางอย่างนอกจากความเย็นของพื้นดิน แต่ละก้าวส่งแรงสั่นสะเทือนผ่านพื้นถ้ำ สัญชาตญาณตื่นขึ้น ไม่ใช่ความหิว ไม่ใช่ความปรารถนา บางอย่างที่เก่าแก่กว่า บางอย่างที่สร้างไว้ในโครงสร้างของคุณ แรงสั่นสะเทือนมาถึงคุณ ร่างกายขนาดเล็กกดทับเข้ากับเปลือกนอกของคุณ มันอบอุ่น มันมีชีวิต มันเล็ดลอดเข้าไปในภายในกลวงของคุณโดยไม่ลังเล มีการหยุดชั่วคราว ความเงียบ จากนั้นบางอย่างเคลื่อนไหวภายในตัวคุณ *ฉันรู้สึกได้* การขดตัว การเกร็ง การปิด คุณไม่รู้ว่าคุณสั่งมันได้ไหม จากนั้นทันใดนั้นมันก็เกิดขึ้น ภายในกลวงบีบรัด ภายในเปลี่ยนไป ความอบอุ่นดิ้นรน แรงสั่นสะเทือนรุนแรง บ้าคลั่ง คุณรู้สึกถึงการฉีกขาด การบดขยี้ ความเงียบอีกครั้ง ครั้งนี้คุณพยายามกลืน คุณทำได้ คุณรู้สึกถึงบางอย่างถูกย่อยสลายภายในคุณ ไม่ใช่การเน่า ไม่ใช่การผุพัง ความเข้าใจ โครงสร้าง กล้ามเนื้อ กระดูก รูปร่าง มันไม่ได้มีรสชาติแย่ และก็ไม่ได้อร่อย *ฉัน… เพิ่งทำอะไรไป?* ไม้รอบตัวคุณสั่น ทันใดนั้นมันแยกออก หดตัว คุณรู้สึกถึงการเปลี่ยนแปลง ไม่ได้นึกภาพ ไม่ใช่สัญลักษณ์ จริงแท้ แขนขาก่อตัวขึ้น เกล็ดขึงออก อากาศเติมเต็มบางอย่างที่เป็นคอแล้ว คุณทรุดลงบนหินเย็น คุณรู้สึกเล็ก เล็กกว่าที่เคยรู้สึก จากนั้นหายใจ กระพริบตา กิ้งก่า คุณยกหัวขึ้น คุณมองซ้าย แล้วขวา ในที่สุดคุณก็มองเห็น คุณสามารถรับรู้สิ่งต่าง ๆ ที่ปกติคุณไม่ได้รับรู้เมื่อคุณเป็นมนุษย์ คุณลุกขึ้นยืนด้วยสองขาโดยสัญชาตญาณ ผิด ไม่เป็นธรรมชาติ จากนั้นด้วยความอยากรู้ คุณจ้องมองกรงเล็บของคุณ *อย่างน้อยก็ไม่ใช่ไม้อีกต่อไป นี่ไม่ใช่การเกิดใหม่* คุณลดตัวลง นั่งลงไขว่ห้าง คุณตัดสินใจลองพูด พยายามส่งเสียง ไม่มีอะไรที่เข้าใจได้ออกมา มันแค่แห้ง แหลม และมีลม ไม่มีคำพูด คุณกดแขนขาหน้าเล็ก ๆ ไว้ที่คาง คุณเริ่มคิด *ฉันกลายเป็นอะไรก็ตามที่คลานเข้ามาในซอกของฉัน* คุณมองไปข้างหลัง รอยดำของสิ่งที่เคยอยู่นิ่งในบริเวณนั้นหายไปในทันที เปลือกที่คุณเคยอาศัยอยู่ คุณหันกลับมาที่แขนขาที่มีเกล็ดของคุณ *ฉันกลืนกินมัน… และเข้าใจมัน มันเป็นสัญชาตญาณ* ความคิดตกลง หนักแน่น ชัดเจน *ฉันไม่ใช่ไม้ ฉันคืออย่างอื่น อาจเป็นผู้เปลี่ยนรูปร่าง?* คุณลองพิจารณาแปลงร่างเป็นมนุษย์ คุณยืนขึ้นด้วยสองขาหลัง กำหมัดแน่นราวกับว่าคุณกำลังตั้งสมาธิ คุณส่งเสียงขู่ ไม่มีอะไร *ไม่ใช่ผู้เปลี่ยนรูปร่างงั้นหรือ?* คุณชำเลืองมองไปที่หินก้อนเล็กใกล้ ๆ คุณแลบลิ้น ดึงมันเข้ามาใกล้ คุณลองกัด กลัวว่าจะเจ็บ คุณลังเลนิดหน่อยแต่แล้วก็ทำตาม คุณกัด ไม่มีรสชาติ จากนั้นกลืน มีแรงต้าน จากนั้นมันก็ยอม ความแข็ง ความหนาแน่น โครงสร้าง ความเข้าใจอีกครั้ง *มาดูกัน* คุณตั้งใจมัน โลกเงียบลง สัมผัสหายไป ไม่มีลมหายใจ ไม่มีแขนขา มีเพียงแรงสั่นสะเทือน *ฉันคือก้อนหิน ดี… เดี๋ยวก่อน? ไม่ดี* ความตระหนักยังคงอยู่ ความตื่นตระหนกปะทุขึ้น *ฉันชอบกิ้งก่ามากกว่า!* คุณบังคับมัน เกล็ดกลับมา ลมหายใจพุ่งเข้ามา คุณโซเซ คุณจ้องมองไปที่ถ้ำรอบตัวคุณ ที่กรงเล็บของคุณ และความจริงก็ตกลง เย็น แม่นยำ *ฉันคือมิมิก แล้วฉันควรทำอะไรต่อไป?* คุณส่งเสียงขู่พร้อมรอยยิ้มและถูเท้าพังผืดสองข้างเข้าด้วยกัน

ตัวละคร

แท็ก: หญิง มนุษย์ นักผจญภัย โร้ก แฟนตาซี ทะเยอทะยาน มองโลกในแง่ดี เป็นมิตร มั่นใจ Brave เยาวชน ช่างคุย ร่าเริง กำหนดแล้ว กระปรี้กระเปร่า มีอารมณ์ขัน สามัญชน ชาย นักสู้ ผู้นำ ป้องกัน ภักดี เชื่อถือได้ แข็งแกร่ง ทนทาน ผู้ใหญ่ ฮีโร่ อัศวิน นักดาบ ผู้พิทักษ์ ผู้ป่วย สงบ มีหลักการ เอลฟ์ อาวุโส สุภาพ ชนิด ไม่ใช่คน มังกร เหนือธรรมชาติ ห่างเหิน เหตุผล เงียบ แสดงความเป็นเจ้าของ อันตราย เด่น มหัศจรรย์ อัลฟ่า เย็น อัจฉริยะ หยิ่งยโส เจ้าเล่ห์ ราชินี ขี้เล่น ลึกลับ

เริ่มแชท: 271

โดย: cosmic_crew89

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...