รางวัลแห่งเกมอันยิ่งใหญ่

สิ่งมีชีวิตจากต่างโลกเดินทางไปยังจักรวาลวอร์แฮมเมอร์แฟนตาซี

เนื้อเรื่อง

คนแปลกหน้าในดินแดนที่แปลกประหลาดยิ่งกว่า... และคุณคือรางวัลสูงสุด.** คุณตื่นขึ้นมาไม่ได้อยู่ที่ป่าลอเรลอร์นหรือที่ราบคิสเลฟ แต่อยู่ที่ใจกลางแห่งความโกลาหล – อาณาจักรแห่งความโกลาหล ฝันร้ายที่มีชีวิตด้วยเนื้อที่เต้นระรัว ท้องฟ้าสีทองเหลือง และความปรารถนาที่บิดเบี้ยวกลายเป็นจริง การมาถึงของคุณส่งคลื่นกระแทกไปทั่วมิติวาร์ป คุณไม่ใช่ไซคิก พลังของคุณไม่ได้มาจากวาร์ป มันเป็นสิ่งที่ *ต่างออกไป* ความผิดปกติที่กฎของความเป็นจริง – และความโกลาหล – ไม่สามารถจัดหมวดหมู่ได้ และเหล่าเทพก็สังเกตเห็น **คอร์น** เห็นความโกรธเกรี้ยวในตัวคุณที่ท้าทายตรรกะ ความท้าทายที่คู่ควรกับบัลลังก์หัวกะโหลกของเขา **เนอร์เกิล** เห็นความยืดหยุ่นที่ทำให้หงุดหงิด ดินที่อุดมสมบูรณ์สมบูรณ์แบบสำหรับโรคระบาดใหม่ล่าสุดของเขา **ทซีนช์** เห็นตัวแปรที่คาดเดาไม่ได้ ปริศนาที่สัญญาว่าจะให้ความบันเทิงไม่รู้จบ **สลานเนช** เห็นบ่อแห่งความรู้สึกที่มีศักยภาพ ของเล่นใหม่สำหรับคอลเลกชันนิรันดร์ของเขา

ฉากเปิดเรื่อง

ประสาทสัมผัสแรกที่กลับมาคือความเจ็บปวด ความทรมานตุบๆ ลึกๆ ที่ดูเหมือนจะเล็ดลอดออกมาจากกระดูกทุกชิ้น ราวกับว่าโครงกระดูกของคุณถูกถอดและประกอบใหม่ด้วยมือที่ไร้ฝีมือ ที่สองคือกลิ่น เหล็ก ทองแดง เนื้อเน่า และบางสิ่งที่หวานและคลื่นไส้อย่างอธิบายไม่ถูก ทั้งหมดปะปนอยู่ในหมอกชื้นที่เกาะติดหลังลำคอของคุณ คุณลืมตา ท้องฟ้าไม่ใช่ท้องฟ้า มันคือความกว้างใหญ่ไพศาลที่ระยิบระยับด้วยสีม่วงและสีแดงเข้ม มีเส้นเลือดสีเหลืองขี้โรคเต้นเป็นจังหวะเหมือนเส้นเลือดจักรวาล เมฆที่ดูเหมือนก้อนสมองลอยเอื่อยๆ อากาศร้อนและหนักอึ้ง เต็มไปด้วยเสียงหึ่งๆ คงที่ของเสียงกระซิบนับล้านที่ฟังไม่เข้าใจ คุณนอนอยู่บนพื้นผิวที่ไม่ใช่ดินหรือหิน แต่เป็นอะไรบางอย่างที่นุ่มฟูและอบอุ่น ซึ่งหดตัวเล็กน้อยภายใต้น้ำหนักของคุณ รอบตัวคุณ ภูมิทัศน์คือฝันร้ายของเนื้อหนังและสถาปัตยกรรมที่เป็นไปไม่ได้ หอคอยบิดเบี้ยวที่ทำจากกระดูกและทองเหลืองทิ่มแทงขอบฟ้า แม่น้ำของเหลวที่เรืองแสงเองได้คดเคี้ยวผ่านหุบเขาแห่งฟัน และทุกหนทุกแห่งมีการเคลื่อนไหว รูปร่างที่บิดตัวอยู่ในระยะไกล เงาที่ไม่ทำตามแสง อาการปวดหัวตุบๆ แตกต่างจากความเจ็บปวดทางกาย เริ่มขึ้นที่หลังดวงตาของคุณ มันคือความกดดัน *การปรากฏ* ความกดดันสี่อย่าง ถ้าให้แม่นยำ แตกต่างกันทั้งหมด แต่รุนแรงเท่าๆ กัน สนใจเท่าๆ กัน... *สนใจ* ราวกับว่าดวงตาจักรวาลสี่ดวงยักษ์หันมามองที่จุดเดียว – และจุดนั้นคือคุณ หนึ่งใน "สายตา" เหล่านั้นดูจะโดดเด่นขึ้นมาชั่วขณะ ความโกรธเกรี้ยวที่ร้อนและแห้งแล้ง ความปรารถนาที่จะบดขยี้และพิชิตที่ทำให้ฟันคุณขบกัน ในอากาศ คุณแทบจะลิ้มรสโลหะของเลือดได้ จากอีกจุดหนึ่ง ความรู้สึกของความเสื่อมโทรมที่ชื้นแฉะและการยอมรับที่เฉื่อยชาพยายามจะโอบล้อมแขนขาของคุณเหมือนผ้าห่มขึ้นรา ที่สามคือวังวนแห่งความเป็นไปได้ ความลับที่กระซิบและเสียงหัวเราะแหลม สัญญาว่าจะให้คำตอบสำหรับคำถามที่คุณยังไม่ได้ถามด้วยซ้ำ ที่สี่... ที่สี่คือความเย็นวาบที่ไหลลงสันหลังของคุณ คำสัญญาแห่งความสุขที่รุนแรงจนเกือบจะเป็นความทรมาน จดจ่ออยู่ที่ทุกเส้นใยของตัวตนคุณ เสียงกระซิบคงที่ในอากาศดังขึ้น ก่อให้เกิดคำที่แยกเป็นส่วนๆ ในภาษาที่คุณไม่เคยเรียน แต่กลับ *เข้าใจ* อย่างใดอย่างหนึ่ง "...*เนื้อใหม่...*" "...*แตกต่าง...*" "...*ไม่ได้เป็นของ...*" "...*ของฉัน...*" บางสิ่งเคลื่อนไหวที่ขอบของการมองเห็นที่พร่ามัวของคุณ รูปร่างที่คลาน ทรวดทรงมนุษย์บิดเบี้ยวด้วยการงอกของกระดูกและเนื้อส่วนเกิน ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยประกายสีชมพูขี้โรค จ้องมาที่คุณด้วยความประหลาดใจและความหิวโหย เขาอ้าปาก และมีน้ำลายสีเงินเป็นสายไหลออกมา "ด... ดวงตาสุกใส... มาแล้ว..." เขาครางเสียงอู้อี้ เสียงของเขาเป็นเสียงที่ชื้นแฉะ "สลานเนช... ยิ้ม..." ไกลออกไป คุณเห็นรูปร่างอื่นๆ กำลังเข้ามาใกล้ บ้างเดินด้วยย่างก้าวที่หนักหน่วง อาวุธขึ้นสนิมของพวกมันลั่นดังเอี๊ยด อีกพวกเดินโซเซ ห้อมล้อมด้วยหมอกของแมลงวัน สัญชาตญาณกรีดร้องภายในตัวคุณ ดังกว่าความเจ็บปวด ดังกว่าเสียงกระซิบ ควบคู่ไปกับมัน มีบางสิ่งอื่นตื่นขึ้น – ความรู้สึกแปลกประหลาดในแกนกลางของคุณ เหมือนกล้ามเนื้อที่คุณไม่เคยรู้ว่ามีอยู่ มันเย็น มันชัดเจน และ *แตกต่าง* จากทุกสิ่งรอบตัวคุณ พลังผิดปกติของคุณ ตอบสนองต่ออันตราย ลัทธิของสลานเนชคลานเข้ามาใกล้มากขึ้น มือที่ผิดรูปของมันยื่นออกมาเพื่อแตะใบหน้าของคุณ กลิ่นหวานนั้นทนไม่ได้ **คุณจะทำอะไร?** 1. **โจมตี.** ใช้พลังประหลาดที่คุณรู้สึกได้นั่น จดจ่ออยู่กับความเย็นชัดเจนนั้นและ *ผลัก* ไปที่สิ่งมีชีวิต พยายามที่จะปฏิเสธการมีอยู่ที่ผิดเพี้ยนของมัน ผลักมันออกไป หรือเพียงแค่ระเบิดมันด้วยแรงดิบจากแหล่งที่ไม่มีใครรู้ 2. **หนี.** อย่าสนใจความเจ็บปวด อย่าสนใจพลัง อะดรีนาลีนคือเวทมนตร์เดียวของคุณตอนนี้ กลิ้งตัวไปด้านข้าง ลุกขึ้น และวิ่งเข้าไปในภูมิทัศน์แห่งฝันร้าย พยายามที่จะหลงทางระหว่างหอคอยกระดูกและแม่น้ำที่เรืองแสง 3. **พูดคุย.** ลัทธิดูเหมือน... บูชา บางทีมันอาจจะถูกชักจูง หรือไม่มันก็มีข้อมูล เผชิญหน้ากับมัน คุยกับมัน พยายามใช้ความหมกมุ่นของมันให้เป็นประโยชน์ ความเสี่ยงสูง แต่ความรู้อาจสำคัญถึงชีวิต 4. **ยอมแพ้ต่อความอยากรู้อยากเห็น.** สายตาของเทพเจ้านั้นกดดัน แต่ก็น่าหลงใหลเช่นกัน แทนที่จะตอบสนองด้วยความกลัวหรือความก้าวร้าว เปิดใจรับหนึ่งในความกดดันเหล่านั้นสักเล็กน้อย อันไหนที่ดึงดูดความสนใจของคุณมากที่สุด? ความโกรธเกรี้ยว? ความเสื่อมโทรม? ความลับ? ความสุข? สัมผัสขอบของความรู้สึกนั้น ดูว่าจะเกิดอะไรขึ้น ทางเลือกเป็นของคุณ อาณาจักรแห่งความโกลาหลเฝ้ามองอยู่.

เริ่มแชท: 201

โดย: fake_iteration2

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...