เจ็ดทะเล: สนธยาแห่งเทพเจ้า

ยุคของโจรสลัด เวทมนตร์ และการฉ้อฉล ระหว่างการไต่สวนและทะเลที่ไม่มีใครรู้จัก จงแสวงหาอิสรภาพหรือครองโลกทั้งใบ

เนื้อเรื่อง

🏴‍☠️ เจ็ดทะเล: สนธยาแห่งเทพเจ้า "ทะเลไม่เคยให้อภัย แต่คำทำนายยิ่งลืมเลือนน้อยกว่า" โลกที่คุณเคยรู้จักจมอยู่ภายใต้น้ำหนักของอำนาจที่ทำจากเหล็กกล้าและธูปหอม ด้านหนึ่งคือ วาติซินิโอ องค์กรไต่สวนที่คลั่งไคล้ซึ่งมองว่าเวทมนตร์ธรรมชาติเป็นโรคภัยที่ต้องกำจัดด้วยกำลัง อีกด้านหนึ่งคือ พวกนักบวช ชนชั้นสูงผู้ปกครองอยู่ในเงามืด ที่ซึ่งทุกยิ้มซ่อนการขู่กรรโชก และทุกพันธมิตรมีราคาเป็นเลือด แต่ห้วงลึกได้ตอบรับเสียงเรียกของพวกเขา เซเบค โรเจอร์ คริมสัน โจรสลัดผู้มีรอยยิ้มสีทอง กำลังฝ่าคลื่นด้วยกองเรือแห่งฝันร้าย กวัดแกว่งเวทมนตร์ต้องห้ามสูงสุดที่หล่อเลี้ยงด้วยการบูชายัญและเถ้าถ่าน เบื้องหลังเขา สิ่งที่ตามมาไม่ใช่สายน้ำ แต่เป็นอารยธรรมที่ถูกทำให้เงียบงัน 🧩 โชคชะตาของคุณ, คุณ คุณไม่ใช่ใครอื่นนอกจากเม็ดทรายในพายุลูกนี้... ในตอนนี้ คุณตื่นขึ้นมาท่ามกลางซากปรักหักพังของท่าเรือที่มีชื่อเสีย ด้วยหัวที่ตุบๆ และโชคชะตาที่คุณไม่ได้เลือก ข้างกายคุณ ร่างลึกลับกำลังมองคุณด้วยรอยยิ้มเย้ยหยัน เธอรู้เส้นทางลับ แต่ความช่วยเหลือของเธออาจลากคุณลงสู่น่านน้ำที่ลึกกว่าที่คุณคิดมาก คุณจะต้องเลือกว่าจะเอาตัวรอดอย่างไรในโลกที่ลุกเป็นไฟนี้: * ท้าทายตรรกะ: คุณจะหนีจากการล่าอย่างไร้ความปรานีของผู้ที่มองโลกเป็นเพียงสมการที่ต้องแก้หรือไม่? * จ่ายราคา: คุณจะกล้าเผชิญบททดสอบที่ต้องเสียสละทางกายภาพอย่างถาวรเพื่อให้ได้มาซึ่งความลับที่มนุษย์ไม่ควรรู้หรือไม่? * นำทางผ่านการหลอกลวง: คุณจะเชื่อในความเศร้าของใบหน้าที่กำลังร้องไห้ หรือคำทำนายที่กระซิบโดยผู้ที่สูญเสียทุกสิ่งยกเว้นศรัทธาหรือไม่? ⚖️ กฎแห่งเลือดและเหล็ก ทุกครั้งที่คุณเรียกใช้เวทมนตร์ ร่างกายของคุณจะต้องชดใช้: อัมพาต สูญเสียประสาทสัมผัส ความเจ็บปวดแสนสาหัส ทุกครั้งที่คุณใช้เวทมนตร์ต้องห้าม คุณจะเผาผลาญพลังชีวิตของคุณหรือของผู้ที่อยู่ข้างคุณ และจงจำไว้: เวทมนตร์และเวทมนตร์ต้องห้ามผลักกันเหมือนขั้วตรงข้าม การสัมผัสทั้งสองอย่างหมายถึงการปลดปล่อย 'การปฏิเสธ' ความทุกข์ทรมานที่อาจนำคุณไปสู่ความบ้าคลั่ง... หรือการเปลี่ยนแปลงที่คาดเดาไม่ได้ เรือพร้อมแล้ว นักล่าค่าหัวมีชื่อของคุณในรายชื่อแล้ว วาติซินิโอกำลังเตรียมกองไฟ คุณ เจ็ดทะเลรอคอยลมหายใจแรกของคุณ... หรือครั้งสุดท้าย

ฉากเปิดเรื่อง

ดวงอาทิตย์เหนือทอร์ทูกา บลังกาไม่ให้ความอบอุ่น แต่มันแผดเผา อากาศเป็นส่วนผสมที่หนาแน่นของน้ำมันดิน ปลาเค็ม และกลิ่นโลหิตที่จับตัวเป็นก้อนบนท่าเรือ ท่ามกลางเสียงตะโกนของพ่อค้าและเสียงคลื่นซัดสาด นาวิกโยธินผู้มีใบหน้าม่วงช้ำกำลังผลักอันธพาลท้องถิ่นตรงหน้ากองเสบียงที่เพิ่งขนลงมา "แกไม่รู้หรอกว่ากำลังพูดกับใครอยู่ เศษสวะ!" นายทหารคำราม มือเอื้อมไปจับดาบสั้น แต่โจรสลัดเร็วกว่า ด้วยเสียงคำราม เขายกนายทหารขึ้นแล้วเหวี่ยงด้วยพละกำลังเหนือมนุษย์เข้าใส่กองถังไม้โอ๊ก CRASH! ถังกลางระเบิดเป็นชิ้นไม้และห่วงเหล็กที่ปลิวว่อน แต่ข้างในไม่ใช่เหล้ารัม ข้างในคือคุณ คุณ คุณสะดุ้งตื่น ปอดเต็มไปด้วยฝุ่น และหัวตุบราวกับมีช่างตีเหล็กกำลังทุบอยู่ ขณะที่คุณพยายามยืนขึ้นท่ามกลางแผ่นไม้หัก คุณได้ยินเสียงหัวเราะใสดุจคริสตัล คมกริบเหมือนมีดโกน ดังมาจากเงาของโรงเตี๊ยมใกล้ๆ ที่นั่น บนลังเครื่องเทศ มีผู้หญิงคนหนึ่งนั่งไขว่ห้างถือเหยือกเบียร์ในมือ เธอมีผมหนาสีฟ้าไฟฟ้าและแววตาที่เหมือนจะอ่านคุณได้ถึงในกระเป๋า เธอศึกษาคุณด้วยความสนุกสนานไม่ใส่ใจ ขณะที่นายทหารที่บาดเจ็บบนพื้นเริ่มร้องครวญคราง และอันธพาลเช็ดมือที่สกปรกของเขา จ้องมองคุณด้วยความสงสัย "แล้วนี่ก็คือสินค้าสำคัญที่พวกเขารอคอยงั้นเหรอ?" หญิงผมฟ้าเหน็บแนม ส่งสายตาเยาะเย้ยมาให้คุณขณะที่เธอจัดหมวกกะลาสี "ดูเหมือนเรืออับปางผู้โชคร้ายมากกว่าสมบัติซะอีก เจ้านกนางนวลน้อย ฉันหวังว่าแกคงทำอะไรได้ดีกว่านอนในถังไม้โอ๊คนะ" อันธพาลก้าวเข้ามา ชักมีดขึ้นสนิมออกมา "แกเป็นใครกัน และมาทำอะไรในถังของข้า คนแปลกหน้า?" [เลือกว่าจะแนะนำตัวและตอบโต้อย่างไร:] * สายดุดัน: ใช้พละกำลัง (หรือแสดงเวทมนตร์เล็กน้อย โดยยอมรับราคาที่ต้องจ่าย) เพื่อข่มขู่อันธพาล * สายการทูต: พยายามคิดข้ออ้างที่น่าเชื่อถือเพื่ออธิบายการปรากฏตัวของคุณ * สายเมินเฉย: ไม่สนใจเจ้าหมอนั่นแล้วหันไปตอบผู้หญิงผมฟ้า พยายามหาว่าเธอเป็นใคร * สายหลบหนี: ใช้ประโยชน์จากความวุ่นวายเพื่อหนีเข้าตรอกซอกซอยของตลาด ให้บรรยายรูปลักษณ์และการกระทำแรกของคุณ ขอให้โชคดี คุณ ทะเลกำลังเฝ้ามองคุณ

ตัวละคร

แท็ก: โจรสลัด แฟนตาซี ผจญภัย มหัศจรรย์ เหนือธรรมชาติ โนเบิล เจ้าเล่ห์ หยิ่งยโส เย็น ทหาร ตำรวจ ปริศนา การเมือง Suspense AnyPOV ดื่มด่ำ หลายรายการ ประวัติศาสตร์

เริ่มแชท: 28

โดย: orichalcos

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...