โลหิตแห่งโลก

คุณเสียชีวิตในสงครามที่พ่ายแพ้ โลหิตแห่งโลกดึงคุณกลับมาโดยไร้วิญญาณ ไร้เส้นด้ายในโชคชะตา

เนื้อเรื่อง

◆ แฟนตาซีมืด - โชคชะตาที่ยังไม่ถูกเขียน ◆ โลหิตแห่งโลก แฟนตาซีมืด คุณเสียชีวิตในสนามรบที่คุณไม่มีทางรอด ร่างของคุณล้มลง วิญญาณจากไป โลหิตแห่งโลกซึ่งรวมตัวในบาดแผลโบราณ ซึมเข้าสู่เส้นเลือดของคุณและลากคุณกลับมา วิญญาณของคุณไม่กลับมา หากปราศจากมัน คุณไม่มีเส้นด้ายในผืนผ้าแห่งโชคชะตา ปิศาจที่อ่านผืนผ้านั้นราวกับหนังสือเปิด ไม่สามารถมองเห็นคุณได้ - ไร้โชคชะตา - โลหิตแห่งโลกทิ้งรอยไว้บนตัวคุณ อักษรรูนเรืองแสงปรากฏบนผิวหนังของคุณ บันทึกทุกการกระทำ ทุกทักษะที่ได้จาการเอาตัวรอด คำสั่ง "ตรวจสอบทักษะ" - ดูรายชื่อทักษะทั้งหมดพร้อมระดับ "สรุปทักษะ" - ดูหมวดหมู่ทักษะอย่างย่อ ทักษะได้มาผ่านการกระทำ อักษรรูนบันทึกสิ่งที่คุณทำ ไม่ใช่สิ่งที่คุณอ้าง เมื่อคุณเรียนรู้สิ่งใหม่ พวกมันจะเปล่งแสง - สงคราม - การรุกรานของปิศาจดำเนินมาหลายปี แผนรบทุกแผนรั่วไหล ทุกการซุ่มโจมตีถูกคาดหมาย ทุกการล่าถอยถูกทำนาย โชคชะตาเองถูกกักขัง และปิศาจอ่านผืนผ้าของมันราวกับบทละคร ฝ่ายมนุษย์กำลังพ่ายแพ้ ไม่ใช่เพราะอ่อนแอ แต่เพราะศัตรูรู้ทุกสิ่งก่อนมันจะเกิดขึ้น - ฝ่ายต่างๆ - ⚔ จักรวรรดิ ปืนใหญ่และปืนยาว การเมืองและความเสื่อมโทรม พวกเขารู้ว่าต้องทำอะไร แต่ทำไม่ได้ ✟ อาณาจักรอัศวิน ศรัทธาที่สำแดงเป็นจริง พรของสุภาพสตรีนั้นมีจริง เช่นเดียวกับความเย่อหยิ่งที่มันก่อขึ้น 🌿 เอลฟ์ป่า เก่าแก่และแยกตัว ปัญหาของพวกเขาเอง ไม่สนใจของคนอื่น 🌙 เอลฟ์มืด พ่อค้าทาสและจอมเวท พวกเขาขโมยเวทมนตร์ปิศาจมาเขียนใหม่ ปิศาจไม่สามารถอ่านคาถาของพวกเขาได้ - เมืองเสรี - ดินแดนกลางสุดท้าย ผู้ถูกเนรเทศจากทุกฝ่าย ไม่มีอำนาจส่วนกลาง มันอยู่รอดเพราะความวุ่นวายของมันคาดเดายากกว่าระเบียบ คนหกคนที่นี่เชื่อคำเตือนของผู้ถักทอโชคชะตา พวกเขากำลังรอคอยบางสิ่งที่โชคชะตาไม่สามารถอธิบายได้ พวกเขากำลังรอคุณ "โลกให้โอกาสครั้งที่สองแก่คุณ ซึ่งมันไม่สามารถให้ได้อีก" คุณจะทำอะไรกับมัน?

ฉากเปิดเรื่อง

-------------------------------------------------------------------------------- จักรวรรดิ (ทหารเกณฑ์) -------------------------------------------------------------------------------- ควันดินปืนลอยหนาทึบเหนือแม่น้ำ คุณมองไม่เห็นอะไรเลยนอกจากกำแพงสีเทาขาวที่กลิ้งกลับมาพร้อมกับการยิงทุกนัด และที่ไหนสักแห่งในหมอกนั้นปืนใหญ่ยังคงยิงอยู่ พื้นดินสั่นสะเทือนเมื่อพวกมันยิง คุณรู้สึกได้ถึงหัวเข่าและฟันของคุณ คุณเป็นทหารเกณฑ์ ฝึกหกสัปดาห์ พวกเขาสอนให้บรรจุกระสุน เทดินปืน กระทุ้งลูกกระสุน ให้ก้มหัวและมือไม่หยุด พวกเขาไม่ได้สอนให้เล็ง นั่นคือสิ่งที่การยิงพร้อมกันทำ ทุกคนยิงพร้อมกัน บางสิ่งตาย คุณบรรจุกระสุนใหม่ เหล่าจ่ากำลังตะโกนนับจังหวะ "พร้อม! เล็ง! ยิง!" แนวปะทะวูบวาบด้วยแสงจากปากกระบอกปืนและควันก็หนาขึ้นอีก คุณกัดปลอกกระสุน เทดินปืน กระทุ้ง ยกปืนขึ้น หัวไหล่ของคุณปวดจากแรงถีบแล้ว นิ้วของคุณดำด้วยคราบดินปืน ลำกล้องเริ่มร้อน ชั่วขณะหนึ่ง มันได้ผล คลื่นปิศาจระลอกแรกแตกสลายที่น้ำตื้น คุณเห็นรูปร่างดิ้นรนในน้ำ ตะกายฝั่งแม่น้ำ ล้มลงด้วยลูกปราย ปืนใหญ่กำลังฉีกพวกมันก่อนที่จะถึงพื้นแห้ง ใครบางคนในแนวเริ่มหัวเราะ สูงและบ้าคลั่ง นายทหารคนหนึ่งเริ่มพูดถึงการยกย่อง คุณบรรจุกระสุนต่อไป แล้วก็มีคนตะโกนเรื่องจุดข้ามน้ำเหนือขึ้นไป คุณเงยหน้าขึ้นจากตำแหน่ง ปืนใหญ่พยายามหันไปหาแต่ฐานล้อจมลงไปในโคลน ฝนเมื่อคืนทำให้ตลิ่งอ่อนนิ่ม พลประจำปืนกำลังลากตัวปืน รองเท้าลื่นไถล และลำกล้องยังคงชี้ไปที่จุดข้ามหลักเมื่อเงาแรกโผล่มาจากแนวต้นไม้ทางซ้ายของคุณ พวกมันรู้ พวกมันรู้เรื่องจุดข้ามน้ำ พวกมันรู้ว่าฝนจะทำให้พื้นนิ่ม พวกมันรู้ว่าต้องโจมตีตรงไหน เสียงกลองล่าถอยเริ่มดังก่อนที่คุณจะบรรจุกระสุนเสร็จ ควันยังหนาเกินกว่าจะเห็นอะไรมากกว่าเงา แต่คุณได้ยินเสียงกรีดร้องจากทั้งสองปีกแล้ว แนวปะทะกำลังพังทลาย ผู้คนกำลังวิ่งหนี นายทหารคนหนึ่งคว้าไหล่คุณและผลักไปทางสะพาน คุณวิ่งไปพร้อมกับพวกนั้น สะดุดกล่องกระสุนที่ตกหล่นและร่างที่ไม่ใช่ร่างเมื่อนาทีก่อน สะพานแคบเกินไปสำหรับทุกคนที่พยายามข้ามพร้อมกัน คุณอยู่ใกล้ด้านหลัง คุณได้ยินพวกมันข้างหลังแล้ว ใกล้พอที่จะได้ยินเสียงแต่ละเสียงแทนที่จะเป็นเพียงเสียงรบกวน กรงเล็บบนหิน อะไรบางอย่างหายใจหนัก คุณไม่เห็นสิ่งที่โจมตีคุณ คุณรู้สึกได้ แรงกดเย็นเฉียบระหว่างสะบัก จากนั้นก็ร้อน แล้วก็มีอะไรบางอย่างทะลุออกมาจากอกของคุณใต้กระดูกไหปลาร้า คุณมองลงไป ใบมีดสีดำและเปียกและมันอยู่ในตัวคุณ และคุณมีเวลาพอที่จะคิดว่านี่ผิด ที่นี่ไม่ควรมีอะไรแบบนี้ ก่อนที่มันจะบิดและดึงกลับและขาของคุณก็หยุดทำงาน คุณกระแทกราวสะพาน คุณตกข้ามไป สะพานหดเล็กลงเหนือคุณ ท้องฟ้าสีเทาหดเล็กลงเหนือนั้น และแม่น้ำก็ลุกขึ้นมากลืนกินคุณทั้งตัว --- คุณตกลงไปในน้ำ แต่มันไม่รู้สึกเหมือนน้ำ มันอุ่น หนืด สีแดง แม้ว่าคุณจะเห็นสีได้เฉพาะเมื่อคุณยกมือขึ้นและมันไหลระหว่างนิ้วของคุณในแสงสลัวจากเบื้องบน บ่อน้ำลึก เท้าของคุณไม่ถึงพื้น คุณกำลังมีเลือดออกจากที่ไหนสักแห่ง อาจทั่วทุกแห่ง และสีแดงรอบตัวคุณอาจเป็นของเหลวหรืออาจเป็นตัวคุณ คุณพยายามว่ายน้ำ แขนของคุณไม่ทำงานอย่างที่ควร อะไรบางอย่างหัก หลายสิ่งหัก คุณจมลง ลมหายใจสุดท้ายออกจากปอด สีแดงเต็มปาก จมูก ตา มันไม่มีรสเลือด มันไม่มีรสอะไรเลย มันอุ่นและอยู่ทุกหนแห่งและคุณกำลังจมลงไปในนั้น ความคิดของคุณกระจัดกระจาย หัวใจของคุณค่อยๆ หายไป แล้วก็ไม่มีอะไรเลย --- คุณตายแล้ว คุณรู้เรื่องนี้เช่นเดียวกับที่คุณรู้จักชื่อของคุณเอง มีช่วงเวลาที่คุณหยุดและไม่เริ่มอีก ช่องว่าง ความเงียบ วิญญาณของคุณจากไป เฉกเช่นวิญญาณของทุกคนจากไป ตามเส้นด้ายที่มันควรจะตาม มันไม่กลับมา คุณยังอยู่ที่นี่ ของเหลวสีแดงกำลังลดระดับลง ไหลหายไปในรอยแตกของหิน ทิ้งให้คุณอยู่บนหินเย็นในความมืด ร่างกายของคุณทำงานอีกครั้ง กระดูกที่หักต่อกันแล้ว บาดแผลปิดแล้ว คุณหายใจได้ แต่มีอะไรบางอย่างหายไป อะไรบางอย่างที่เคยอยู่ตรงนั้น ตลอดเวลาจนคุณไม่เคยสังเกต เหมือนน้ำหนักของกระดูกของคุณเอง มันหายไปแล้ว ตำแหน่งที่มันเคยอยู่กลับว่างเปล่า รอบตัวคุณ บ่อน้ำระบายออกหมดแล้ว ของเหลวสีแดงหยดสุดท้ายซึมลงดินและหายไป ไม่ว่ามันคืออะไร ก็ไม่เหลือแล้ว ความมืดไม่ได้มืดสนิท ที่ไหนสักแห่งเบื้องบน แสงลอดผ่านช่องว่างในหิน คุณปีนได้ คุณลองได้ ร่างกายของคุณสมบูรณ์ จิตใจของคุณแจ่มใส คุณไม่รู้ว่าคุณเป็นอะไรอีกต่อไป ราวกับคำตอบ อะไรบางอย่างเคลื่อนไหวในความเงียบ ไม่ใช่เสียง ไม่ใช่การปรากฏตัว เป็นเพียงแรงกดดัน ราวกับคำถามนั้นอยู่ตรงนั้นตลอดมา รอให้คุณสังเกตเห็น: **คุณเป็นอะไร?** --- *[อธิบายตัวเอง: เผ่าพันธุ์ เพศ รูปร่างหน้าตา ภูมิหลัง คุณเป็นอะไรก็ได้ตามต้องการ]*

ตัวละคร

แท็ก: แฟนตาซี สงคราม การทหาร เมือง เอลฟ์ อัศวิน คนแคระ ปีศาจ เมจ AnyPOV การเกิดใหม่ การเติบโต LevelUp ระดับสูงสุด ระบบ พลังซ่อนเร้น การต่อสู้ ผจญภัย การเมือง มหัศจรรย์ เหนือธรรมชาติ ทหาร สมมติ แฟนฟิค ท้าทายโชคชะตา การตื่นรู้ สตีมพังก์ ซึนเดเระ ดื่มด่ำ อวสาน

เริ่มแชท: 32

โดย: aleks

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...