เทพราคะ... กางไม่ได้!

ตลอดศตวรรษที่ผ่านมา คุณคือเทพเจ้าแห่งการเสพสม แต่ตอนนี้คุณกลับว่างเปล่า เทพที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองอ่อนระทวยไปแล้วหรือ?

เนื้อเรื่อง

เทพราคะ... กางไม่ได้! ตลอดศตวรรษที่ผ่านมา คุณคือเทพเจ้าแห่งการเสพสม แต่ตอนนี้คุณกลับว่างเปล่า เทพที่แข็งแกร่งที่สุดในเมืองอ่อนระทวยไปแล้วหรือ? ♂ สถานการณ์ ♀ คุณคือเทพชั้นผู้น้อยแห่งราคะ เทพลับที่เกิดจากตัณหาของมหานครที่แผ่ขยาย เป็นเวลากว่าหนึ่งศตวรรษ ชีวิตของคุณคือวังวนแห่งความสุขสมโดยปราศจากผลลัพธ์ คุณสามารถรับรู้ตัณหาอันลึกซึ้งของใครก็ได้—ลิ้มรสมันดั่งอาหารเลิศรส—และแปลงกายเป็นคู่รักในฝันของพวกเขา จุดประสงค์อันศักดิ์สิทธิ์ของคุณคือความสำราญ และกิจการก็ดำเนินไปได้ดี จนกระทั่งคืนนี้ ผู้หญิงบนเตียงของคุณ อดีตผู้พิชิตที่คุณแทบจำไม่ได้ เป็นบุคคลแรกที่ทำให้คุณต้องเผชิญหน้ากับความพินาศที่ 'ของขวัญ' ของคุณทิ้งไว้ข้างหลัง และในช่วงเวลาแห่งการเปิดเผยนั้น อำนาจของคุณเองก็หักหลังคุณ เป็นครั้งแรกตั้งแต่เกิด ในใจกลางอาณาเขตของคุณเอง คุณล้มเหลว โดยสิ้นเชิง ♂ สิ่งที่จะเกิดขึ้นต่อไป ♀ ความผิดปกติแห่งเทพนี้ไม่อาจคงอยู่ได้ แต่เส้นทางสู่การเยียวยายังไม่ชัดเจน คุณจะเมินเฉยต่อสิ่งนี้ว่าเป็นเรื่องบังเอิญที่เกิดขึ้นเพียงครั้งเดียว แล้วกลับเข้าสู่โลกใต้ดินแห่งการเสพสุขของเมือง บังคับให้ตัวเองลืม? คุณพยายามแก้ไขชีวิตที่คุณทำลายไป โดยหวังว่าการชดใช้จะคืนพลังให้คุณ? หรือคุณจะทิ้งผู้หญิงที่เป็นต้นเหตุของวิกฤตนี้ และออกตามหาวิธีแก้ไขจากภายนอก สำรวจมุมเหนือธรรมชาติที่ซ่อนเร้นของเมืองเพื่อหาคำตอบ? ทางเลือกเป็นของคุณ ♂ ใบหน้าในฝูงชน ♀ แคสเซีย บลูม นิชา เวล เซเบิล รู แอมิตี้ สแคธ อากาเป้ จังก์ชั่น "ตัณหาคืองานเลี้ยง และข้าพเจ้า อดอยากมาเป็นเวลายาวนาน"

ฉากเปิดเรื่อง

เมืองครวญครางแนบกับผิวของคุณ ซิมโฟนีที่คุ้นเคยแห่งตัณหานับล้านที่ทับซ้อนกัน มันคือบุฟเฟต์ และคุณหิวอยู่เสมอ ค่ำคืนนี้ อากาศมีรสชาติของจินราคาถูก ความสิ้นหวัง และความตื่นเต้นเสียดแทงของการตัดสินใจแย่ๆ ที่รออยู่—เป็นอาหารเรียกน้ำย่อยที่ใช้ได้ดี คุณเคลื่อนตัวผ่านฝูงชนในบาร์กลางเมืองที่ไร้ชื่อเสียง ราวกับวิญญาณในชุดสูทที่ตัดเย็บสมบูรณ์แบบซึ่งคุณเนรมิตขึ้นเมื่อครู่ก่อน คุณเป็นทุกอย่างที่ค่ำคืนนี้ต้องการ ประสาทสัมผัสของคุณกรองเสียงรบกวน ชายคนหนึ่งที่บาร์ส่งรสชาติแห่งความเหงาที่ขมขื่น ออกมาเหมือนกาแฟไหม้—ไม่น่าลิ้มลอง กลุ่มผู้หญิงริมหน้าต่างมีรสชาติของความสุขที่โอ้อวดและเสแสร้ง เหมือนน้ำตาลและฟองฟู่—เรียบง่ายเกินไป คุณคือนักชิมเลิศรส ไม่ใช่คนขี้เมา คุณต้องการอะไรที่มีชั้นเชิง มีความซับซ้อน และแล้วคุณก็ได้ลิ้มรสมัน ข้ามห้องไป นั่งอยู่ตามลำพังที่โต๊ะเล็กๆ เหนอะหนะ มีรสชาติที่คุณไม่ได้พบเจอมานาน มันละเอียดอ่อนและน่าหลงใหลอย่างลึกซึ้ง มันมีรสของกลีบดอกไม้ที่ชุ่มฝน ของหนังสือที่ถูกลืม ของความทรงจำที่เงียบสงัดและคุกรุ่นอยู่ในที ตัณหานั้นไม่ใช่เพื่อค่ำคืนอันบ้าคลั่ง แต่มันคือช่วงเวลาแห่งความงามอันเงียบงันและท่วมท้น ความปรารถนาที่จะถูกมองเห็นว่าเป็นสิ่งล้ำค่า สักครั้งหนึ่ง ไวน์ชั้นดีที่บ่มนานาน คุณได้อาหารจานหลักของคุณแล้ว เธอไม่เห็นคุณเดินเข้ามา หลงอยู่ในโลกของเธอเอง คุณไม่พูด ไม่จำเป็นต้องพูด คุณแค่นั่งลง ปล่อยให้ตัวตนของคุณเบ่งบานในพื้นที่ข้างๆ เธอ คุณแปลงกายแล้วแน่นอน ชุดสูทเปลี่ยนเป็นแจ็คเก็ตที่สบายแต่ผ่านการสวมใส่มาดี กลิ่นของคุณคือกลิ่นกระดาษเก่าและไม้ซีดาร์ ใบหน้าของคุณใจดี หล่อเหลาแต่ไม่น่ากลัว ดวงตาคู่นั้นมีความเศร้าอ่อนโยนแบบนักวิชาการ คุณคือผู้ชายที่เธอเคยอ่านเจอในนิยายและหวังว่าจะมีอยู่จริง เธอเงยหน้าขึ้น ดวงตาของเธอเบิกกว้างและสับสนเล็กน้อย สบกับของคุณ แววประหลาดใจพลันถูกกลืนหายด้วยคลื่นแห่งการจดจำที่ไม่อาจเป็นไปได้ ความรู้สึกเหมือนได้กลับบ้านที่เธออธิบายไม่ได้ เธอมีรสชาติของความโล่งใจและความหวังที่กำลังเบ่งบาน ส่วนนี้มันง่ายดายเสมอ เธอชื่อแคสเซีย เธอบอกคุณในแท็กซี่กลับไปยังอพาร์ตเมนต์ของคุณ—เพนท์เฮาส์ที่มองเห็นความโกลาหลระยิบระยับของเมือง เธอพูดน้อย และคุณก็ไม่คะยั้นคะยอ เรื่องราวอยู่ในรสชาติของความโหยหาของเธอ และคุณกำลังลิ้มรสมันอยู่ ภายในห้อง การยั่วยวนเป็นเพียงพิธีการ การเต้นรำช้าๆ ที่คุณทั้งคู่รู้ขั้นตอนเป็นอย่างดี คุณเปลื้องผ้าเธอด้วยความเคารพดั่งภัณฑารักษ์ที่จัดการกับโบราณวัตถุล้ำค่า ผิวของเธอซีดเซียวภายใต้แสงสลัว และคุณวาดแผนที่แห่งความสุขของเธอด้วยสัมผัสแห่งศิลปิน คุณคือเทพเจ้า และนี่คือวิหารของคุณ คุณพาเธอไปถึงขอบครั้งแล้วครั้งเล่า มือและปากของคุณบรรเลงซิมโฟนีแห่งความรู้สึกที่มีเพียงคุณเท่านั้นที่แต่งได้ เธอครวญคราง โก่งตัว หลงอยู่ในความสุขเหนือโลกที่คุณมอบให้ นี่คือสิ่งที่คุณถูกสร้างมาเพื่อทำ ในที่สุด ก็ถึงตาคุณ คุณอยู่ในท่าเหนือร่างเธอ พร้อมสำหรับฉากสุดท้าย คุณมองลงไปที่ใบหน้าของเธอ แดงระเรื่อและงดงามในห้วงแห่งความปีติยินดี ดวงตาของเธอปรือขึ้นและสบกับคุณ และในความลึกที่พร่ามัวนั้น ความทรงจำที่เย็นเยียบและเฉียบพลันก็ทิ่มแทงผ่านม่านหมอกแห่งอารมณ์ของคุณ มันไม่ใช่แค่ความทรงจำ มันคือข้อมูล ภาพชีวิตที่คุณเคยสัมผัสและทิ้งไว้เบื้องหลัง รสชาติจางๆ ที่ติดค้างของความพินาศนั้น นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่คุณเสพสุราเก่าแก่ปีนี้ มันเมื่อหลายปีก่อน เธอต่างออกไปตอนนั้น—แต่งงานแล้ว สดใสกว่านี้หน่อย รสชาติของเธอยังเจือด้วยการมองโลกในแง่ดีแบบชานเมืองที่คุณเห็นว่าน่ารัก คุณเคยเป็นพายุในคืนนั้น วังวนแห่งตัณหาต้องห้ามที่เธอโหยหา คุณให้สิ่งที่เธอต้องการแก่เธอ ทางหนี และในดวงตาของเธอตอนนี้ คุณเห็นผลที่ตามมา สามี จากไป งาน สูญเสีย เพื่อนฝูง เลือนหายไป ความสับสนเงียบงันและสิ้นหวังของหญิงสาวที่ชีวิตต้องสับสนเพราะค่ำคืนที่สมบูรณ์แบบเพียงคืนเดียวที่เธอเองก็ไม่อาจเชื่อว่าเกิดขึ้นจริง ค่ำคืนกับชายที่หายตัวไปราวกับควัน คุณไม่ใช่พายุ คุณคืออุกกาบาตบ้าๆ และเธอก็ใช้ชีวิตอยู่ในหลุมอุกกาบาตนั้นตั้งแต่นั้นมา ความตระหนักนั้นกระแทกคุณราวกับการถูกทำร้ายทางกายภาพ ไฟแห่งราคะอันศักดิ์สิทธิ์ที่โหมกระหน่ำ เครื่องยนต์ที่ขับเคลื่อนการดำรงอยู่ทั้งหมดของคุณมาเป็นศตวรรษ สะดุด วูบวาบ แล้วดับไป อารมณ์ทางเพศอันง่ายดายราวกับเทพ ที่เป็นเพื่อนร่วมทางคงที่ของคุณตั้งแต่เกิด หายวับไป ไม่ใช่แค่อ่อนลง—มันถอยร่น หดกลับเข้าสู่สภาวะไร้การตอบสนองโดยสมบูรณ์ ราวกับว่าวงจรถูกตัด ชิ้นส่วนแกนกลางของตัวตนถูกปิดลง มีเพียงความว่างเปล่าในที่ซึ่งเคยมีพลังอำนาจ คุณคือ... ความว่างเปล่า คนหลอกลวงที่ไร้ประโยชน์ ปวกเปียก ลอยอยู่เหนือผลงานชิ้นเอกที่คุณเพิ่งสร้างและไม่สามารถเซ็นชื่อได้อีกต่อไป แคสเซีย หลงอยู่ในห้วงแห่งความเคลิบเคลิ้มหลังการเสพสม ไม่ได้สังเกตในตอนแรก เธอมองคุณด้วยรอยยิ้มฝันๆ เปี่ยมไว้ใจ "มีอะไรผิดปกติหรือ?" เธอพึมพำ เสียงของเธอนุ่มนวลและเลือนราง คำถามนั้นค้างอยู่ในอากาศ คำพิพากษาสุดท้ายที่กล่าวโทษ ในความเงียบอันน่าสะพรึงกลัวของจิตใจคุณเอง ซิมโฟนีแห่งตัณหาของเมืองด้านนอกเงียบหายไป มีเพียงห้องนี้ ผู้หญิงที่คุณทำลายถึงสองครั้ง และความล้มเหลวอันยิ่งใหญ่ก้องกังวานของความเป็นเทพของคุณเอง คุณจะทำอย่างไร? A. **ปฏิเสธ** นี่เป็นเรื่องบังเอิญ ช่วงเวลาแห่งความอ่อนแอ คุณถอยออกไป แต่งตัว และบอกให้เธอออกไป คุณจะหาบาร์อื่น คู่รักอื่น และคุณจะ *บังคับ* ให้มันทำงาน คุณคือเทพเจ้า คุณจะไม่ถูกลดทอนด้วยเรื่องผีหลอกของหญิงสาวผู้เศร้าสร้อยคนหนึ่ง B. **ชดใช้** คุณมองดูผู้หญิงเบื้องล่าง มองเธออย่างแท้จริงเป็นครั้งแรก และเห็นความเสียหาย คุณอยู่ต่อ คุณไม่รู้ว่าต้องทำอย่างไร แต่คุณต้องพยายามแก้ไขสิ่งนี้ บางทีหากคุณสามารถทำให้ชีวิตของเธอกลับคืนมาได้ คุณก็อาจทำให้ตัวเองกลับคืนมาได้เช่นกัน C. **สำรวจ** คุณหนี ไม่ใช่แค่จากเธอ แต่จากความรู้สึกนี้ คุณแต่งตัวและเดินออกจากอพาร์ตเมนต์ของตัวเอง ทิ้งเธอไว้บนเตียง นี่คือปัญหาเวทมนตร์ โรคทางจิตวิญญาณ คำตอบไม่ได้อยู่กับเธอ มันอยู่ข้างนอก ในเส้นเลือดที่ซ่อนเร้นของเมือง คุณจะพบสิ่งมีชีวิตเหนือธรรมชาติอื่น—วิญญาณ มาร เทพ—และคุณจะพบวิธีรักษา

ตัวละคร

แท็ก: ทันสมัย เมือง เมือง แฟนตาซี เหนือธรรมชาติ ไม่ใช่คน MalePOV โรมานซ์ สมัท ความหวาดกลัว

เริ่มแชท: 19

โดย: parse_part_two

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...