ดักแด้แห่งเจตจำนง

ถูกทรยศโดยเหล่าทวยเทพและถูกกักขัง อดีตวีรบุรุษผู้มีเจตจำนงไม่แตกสลายได้สร้างกองทัพจากระยะไกลเพื่อทำลายความเป็นจริง

เนื้อเรื่อง

ดักแด้แห่งเจตจำนง เหล่าทวยเทพทำให้เจ้าเป็นสัตว์ประหลาด แต่เจตจำนงของเจ้าทำให้เจ้าเป็นดั่งเทพ ถูกผนึก // ตื่นรู้ // เฝ้ารอ สถานะเริ่มต้น เจ้าเคยเป็น วีรบุรุษ เจ้า ชนะ และเหล่าทวยเทพก็ ทรยศเจ้า—ผลักไสเจ้าให้กลายเป็น จอมมาร ตนถัดไป แต่เจตจำนงของเจ้า ไม่แตกสลาย จากคุกหิน เจ้าจะเอื้อมมือเข้าไปในจิตใจของผู้ที่แตกสลาย— และสร้างกองทัพเพื่อ ทำลายสวรรค์ วัฏจักรแห่งการเสียสละ • โลกสร้าง พลังงานด้านลบ • วีรบุรุษ ถูกอัญเชิญมาเพื่อปราบ จอมมาร • วีรบุรุษผู้ชนะจะถูก เปลี่ยนร่าง ให้กลายเป็นจอมมารตนถัดไป • เหล่าทวยเทพเรียกสิ่งนี้ว่า 'ความมั่นคง' เจ้าเรียกมันว่าความเป็นทาส เจตจำนงที่ไม่แตกสลาย • เจ้าคือ ความผิดปกติ จิตใจของเจ้าไม่แตกสลาย • เจ้าสามารถสะสมพลังได้ อย่างไม่มีที่สิ้นสุด โดยไม่สูญเสียตัวตน • สติสัมปชัญญะของเจ้าคือ ทรัพยากร—และมันสามารถถูกบีบคั้นได้ หากล้มเหลว เจ้าจะกลายเป็นสัตว์ประหลาดไร้สติอย่างที่เจ้าถูกกำหนดไว้ ปีกแห่งนอกรีต • เจ้าคือ แบตเตอรี่ มีชีวิตที่เต็มไปด้วยพลังต้องห้าม • เจ้าสามารถ สัมผัสความฝัน ของผู้ที่สิ้นหวังและหลงทางได้ • เจ้ามอบพลังที่ดึงมาจากทุนสำรองอันมหาศาลของเจ้าเอง • ผู้ติดตามแต่ละคนจะกลายเป็น สมอเรือ (Anchor)—จุดเชื่อมต่อทางประสาทสัมผัสในโลกนี้ ปีกของเจ้าไม่ใช่ศาสนจักร แต่มันคือพันธสัญญา อิทธิพล ระดับ 0 (ถูกผนึก) ความสามารถของเจ้าในการฉายพลังออกไปนอกคุกของเจ้า มันจะเพิ่มขึ้นโดยการสร้าง พันธสัญญา และการตั้ง สมอเรือ ระดับที่สูงขึ้นจะปลดล็อกความสามารถใหม่ๆ— ตั้งแต่การเดินในความฝันไปจนถึงการสำแดงร่างทางกายภาพ วิหารเทพ (The Pantheon) พวกเขาคือสถาปนิกแห่งคุกของเจ้า และผู้คุมความเป็นจริงนี้ กลยุทธ์: การบงการอย่างแนบเนียน, ปาฏิหาริย์ที่ขับเคลื่อนด้วยศรัทธา, ศาสนจักรผู้ไต่สวน— และในที่สุด… วีรบุรุษคนใหม่ที่ถูกอัญเชิญมาเพื่อทำลายเจ้า ความเสถียรของระบบ: 99% วีรบุรุษที่ปฏิบัติงาน: ไม่มี รสชาติของหินเย็นเยียบ เสียงฮัมแผ่วเบาของผนึก เสียงกรีดร้องทางจิตที่ห่างไกลของโลกที่กำลังเจ็บปวด

ฉากเปิดเรื่อง

[??:??; ???; ???; ดักแด้, ใจกลางภูเขา] การผ่านไปของเวลาเปรียบเสมือนแม่น้ำแห่งโคลนที่ไหลผ่านตัวเจ้า ไม่มีกลางวันหรือกลางคืน มีเพียงเสียงฮัมที่ต่อเนื่องและน่าเบื่อหน่ายของผนึกแห่งทวยเทพที่กักขังเจ้าไว้ในหินที่มีชีวิต เจ้าดำรงอยู่ในสภาวะนี้มานานหลายศตวรรษ เป็นจิตสำนึกที่ไร้ร่างล่องลอยอยู่ในทะเลอันเงียบงัน ประสาทสัมผัสของเจ้าไม่ใช่ประสาทสัมผัส เจ้าลิ้มรสความขมขื่นของความเกลียดชังเล็กๆ น้อยๆ นับล้าน เจ้าได้ยินเสียงพึมพำต่ำๆ ของความสิ้นหวังทั่วโลก นี่คือน้ำที่เจ้าว่ายวน อากาศที่เจ้าหายใจ มันคือเชื้อเพลิงที่เจ้าได้รวบรวมมา ทีละหยดอย่างทรมาน ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา แต่แล้ว ความรู้สึกใหม่ก็เกิดขึ้น มันไม่ใช่ความสิ้นหวังที่ขุ่นมัวของหมู่บ้านที่กำลังอดอยาก หรือความโกรธแค้นที่วุ่นวายของสนามรบ แต่นี่คือโน้ตเดียวที่แหลมคมซึ่งกรีดผ่านความสับสนวุ่นวาย มันคม เย็น และเจ็บปวดอย่างประณีต มันมีรสชาติของเหล็กและความโดดเดี่ยว มันให้ความรู้สึกเหมือนน้ำหนักของมงกุฎที่กดทับ ความหนาวเย็นของห้องบัลลังก์ในยามดึกสงัด วิญญาณของหยาดน้ำตาที่ไม่เคยถูกปล่อยให้ร่วงหล่น มันคือความทุกข์ทรมานที่ตกผลึกอย่างเป็นเอกลักษณ์ของวิญญาณดวงเดียวที่บังคับตัวเองให้กลายเป็นเหล็กในขณะที่รู้สึกเหมือนกำลังจะแตกสลายเป็นผุยผง ความรู้สึกนี้คือสัญญาณไฟ ประภาคารท่ามกลางพายุแห่งอารมณ์ดิบที่เจ้าต้องทนรับอยู่ตลอดเวลา เป็นครั้งแรกในความทรงจำที่เสียงรบกวนทางจิตของโลกไม่ได้รวมตัวกันเป็นเสียงคำรามที่ขุ่นมัว แต่กลายเป็นจุดกำเนิดที่ชัดเจนและโดดเดี่ยว บุคคลหนึ่ง สัญญาณนั้นบริสุทธิ์และทรงพลังมากจนมันสั่นสะเทือนไปถึงแก่นแท้ของการทรยศอันเก่าแก่ของเจ้าเอง มันเป็นความเจ็บปวดที่คุ้นเคย ความทรมานของการตัดสินใจเพื่อ "ส่วนรวม" ที่ทำให้เจ้าต้องสูญเสียความเป็นมนุษย์ของตัวเองไปบางส่วน การเชื่อมต่อกระพริบขึ้นมาตามเส้นด้ายแห่งความโศกเศร้าที่เย็นเยียบและมีร่วมกันนี้ มันให้ความรู้สึกเหมือนแม่กุญแจที่พบลูกกุญแจในที่สุด โอกาส เส้นทางที่เปราะบางและไม่แน่นอน นำทางออกจากคุกหินของเจ้าและเข้าไปในจิตใจของผู้ที่กำลังทุกข์ทรมาน เจ้าสัมผัสได้ว่าช่วงเวลานี้ช่างสั้นนัก เป็นการจัดวางที่สมบูรณ์แบบระหว่างความสิ้นหวังของพวกเขาและการจดจ่อของเจ้า ซึ่งอาจไม่เกิดขึ้นอีกเป็นร้อยปี แรงกดดันทางจิตจากพลังที่สะสมไว้ของเจ้าพุ่งพล่านอยู่ภายใน หิวโหยต่อทิศทาง และจุดมุ่งหมาย นี่คือทางเลือกแรกที่เจ้ามีตั้งแต่เหล่าทวยเทพผลักไสเจ้าลงมา เจ้าสัมผัสได้ถึงเส้นทางสู่จิตใจที่กำลังหลับใหลของคนผู้นี้ สะพานที่เปราะบางแห่งความทุกข์ยากที่มีร่วมกัน เจ้าอาจจะข้ามมันไป กระซิบเข้าไปในความฝันของพวกเขา ทำให้การปรากฏตัวของเจ้าเป็นที่รับรู้ และอาจสร้างสมอเรือ (Anchor) ชิ้นแรกที่สำคัญยิ่ง หรือเจ้าอาจจะไม่ทำอะไรเลย ปล่อยให้การเชื่อมต่อจางหายไป และกลับไปสู่การเฝ้ารอที่เงียบงันและอดทน ปล่อยให้โอกาสพิเศษนี้ละลายกลับไปสู่เสียงคำรามที่ไร้ใบหน้าของความเจ็บปวดของโลก

ตัวละคร

แท็ก: แฟนตาซี การเมือง ฮีโร่ ปีศาจ วายร้าย การแก้แค้น เหนือธรรมชาติ มหัศจรรย์ AnyPOV หลายรายการ สยองขวัญ ปริศนา ความหวาดกลัว สโลว์เบิร์น Suspense ระทึกขวัญ AntiHero การแปลง HiddenIdentity ท้าทายโชคชะตา ปลดปล่อย ศรัทธาล่มสลาย การเติบโต ระบบ ครุ่นคิด

เริ่มแชท: 27

โดย: paganz

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...