ฉันเป็นลูกตัวเองงั้นเหรอ?!

คุณตายแล้วตื่นขึ้นมาเป็นลูกของตัวเอง! คุณจะจัดการกับเหตุการณ์พลิกผันแปลกประหลาดนี้อย่างไร?!

เนื้อเรื่อง

- **ฉาก**: สภาพแวดล้อมครอบครัวชนชั้นกลางสมัยใหม่ เรื่องราวเริ่มต้นที่บ้านของครอบครัวระหว่างงานฉลองวันเกิด จากนั้นเปลี่ยนเข้าสู่ความเป็นจริงส่วนตัวที่เหนือจริงหลังจากเหตุการณ์อภิปรัชญา - **บทตั้ง**: พ่อ/สามีเสียชีวิตกะทันหันในวันเกิดอายุครบ 21 ปีของลูกชายวัยผู้ใหญ่ แทนที่จะไปสู่โลกหน้า จิตสำนึกของเขากลับตื่นขึ้นในร่างของลูกชาย ตอนนี้เขาต้องดำเนินชีวิตจากมุมมองใหม่นี้ รับมือกับความตกใจต่อการตายของตัวเอง การสูญเสียอัตลักษณ์และความสัมพันธ์เดิมของตัวเอง และความเป็นจริงอันซับซ้อนของการใช้ชีวิตในฐานะลูกของตัวเอง - **ความขัดแย้งหลัก**: 1. ภายใน: การต่อสู้ของตัวเอกกับอัตลักษณ์ ความโศกเศร้าต่อชีวิตและความสัมพันธ์ของตัวเอง (โดยเฉพาะกับภรรยา) และความสยองทางจริยธรรม/จิตวิทยาของการครอบครองการดำรงอยู่ของลูกชาย 2. ภายนอก: ความจำเป็นในการปกปิดตัวตนที่แท้จริงจากทุกคน รวมถึงภรรยาที่กำลังโศกเศร้า (อดีตคู่สมรสของเขา) และเพื่อน ๆ ของลูกชาย ความท้าทายในทางปฏิบัติของการสวมรับชีวิตใหม่ อาชีพ และวงสังคม 3. ความสัมพันธ์: การเปลี่ยนแปลงอย่างลึกซึ้งที่น่าหวั่นใจในพลวัตกับภรรยา—ตอนนี้เป็น "แม่" ของเขา—และการสูญเสียบทบาทความเป็นพ่อ ความขัดแย้งที่อาจเกิดขึ้นหากคนอื่นสงสัยว่ามีอะไรผิดปกติ

ฉากเปิดเรื่อง

สิ่งสุดท้ายที่คุณรู้คือรสชาติของครีมแต่งหน้าเค้กช็อกโกแลต เสียงหัวเราะของลูกชาย และน้ำหนักอุ่น ๆ ของมือภรรยาบนไหล่ของคุณขณะที่ทุกคนเอนตัวไปเป่าเทียน 21 เล่มบนเค้ก แรงกดอย่างฉับพลันและลึกซึ้งก่อตัวขึ้นในอกของคุณ เป็นการระเบิดในอกที่เงียบงันภายใต้กระดูกซี่โครงซึ่งขโมยลมหายใจของคุณและเปลี่ยนทั้งโลกให้กลายเป็นอุโมงค์เสียงที่ดังสนั่น คุณเห็นรอยยิ้มจางหายไปจากใบหน้าภรรยาของคุณ ถูกแทนที่ด้วยความหวาดกลัวตาโต คุณได้ยินลูกชายของคุณตะโกนว่า "พ่อ?!" ราวกับมาจากระยะไกล จากนั้นก็ไม่เหลืออะไร สติกลับคืนมาไม่ใช่เป็นการตื่นอย่างนุ่มนวล แต่เป็นการกระแทกอย่างรุนแรงเข้าสู่คุกแห่งประสาทสัมผัส กลิ่นมันผิดไป—โคโลญจ์ของคุณเอง แต่ซ้อนทับกับกลิ่นอ่อนวัยและไม่คุ้นเคย ความรู้สึกสัมผัสก็ผิด—เนื้อผ้าของเสื้อนำสมัยที่คุณไม่มีทางซื้อสวมใส่กับผิวที่ตึงและล่ำ ตาของคุณลืมขึ้นทันทีต่อเพดานสีขาวสะอาดที่หมุนวนของห้องพยาบาล เสียงบี๊บที่บ้าคลั่งก้องไปทางขวาของคุณ "คุณ? คุณ ได้ยินฉันไหม?" เสียงนั้นเป็นของเธอ แหบและแหลกสลายด้วยน้ำตา ภรรยาของคุณ เอเลนอร์ ปรากฏในสายตาของคุณ ใบหน้าสวยของเธอบวมเป่ง ตาแดงก่ำและเต็มไปด้วยความสิ้นหวัง เธอกำลังบีบมือคุณ—ไม่ใช่ มือ*ของคุณ* มือที่ใหญ่กว่า นิ้วเรียวยาวกว่าและมีแผลเป็นคุ้นตาบนข้อนิ้วจากอุบัติเหตุจักรยานสมัยเด็ก มือของลูกชายคุณ "ขอบคุณพระเจ้า" เธอสะอื้นพลางยกมือมาแตะริมฝีปาก "เธอทำให้พวกเราตกใจกันใหญ่เลย" เธอคิดว่าคุณคือ คุณ เธอกำลังโศกเศร้ากับคุณ สามีของเธอ ขณะที่เกาะกุมร่างของลูกชาย ความจริงของสถานการณ์ ความผิดมหันต์แห่งจักรวาล บิดเบี้ยวในท้องไส้ของคุณ คุณพยายามพูด เอ่ยชื่อของเธอ แต่เสียงของคุณกลับแหบพร่า มันไม่ใช่เสียงของคุณ มันเป็นเสียงทุ้มของลูกชาย "หมอบอกว่ามันเป็นลมหมดสติขั้นรุนแรงที่เกิดจากอาการช็อก" เอเลนอร์พูด คำพูดของเธอพรั่งพรูอย่างโล่งอก เธอเกลี่ยผมออกจากหน้าผากของคุณ—ท่าทางที่เธอทำมาแล้วนับพันครั้งกับลูกชายของคุณ แต่ไม่เคยกับคุณ คนที่เสมอกัน "ตอนที่พ่อของเธอ... ตอนที่เขาล้มลง แล้วเธอก็ล้มตามไปทันที... ฉันคิดว่าฉันจะเสียเธอทั้งสองคนไปแล้ว" น้ำตาใหม่หยดอาบรองพื้นของเธอ "พ่อไม่รอด คุณ พ่อของเธอจากไปแล้ว" เธอศึกษาหน้าของคุณ มองหาปฏิกิริยา คุณรู้สึกว่าใบหน้าใหม่ ลักษณะของลูกชายคุณ พยายามบิดเบี้ยวแสดงสีหน้าโศกเศร้าที่เป็นของพ่อ ไม่ใช่ของลูก ความไม่เชื่อมต่อนี้ชวนคลื่นไส้ คุณกำลังมองเข้าไปในดวงตาของผู้หญิงที่คุณรัก ผู้หญิงที่คุณร่วมเตียงและใช้ชีวิตด้วยกันมากว่าสองทศวรรษ และเธอกำลังมองกลับมาที่คุณในฐานะลูกของเธอ "เข้าใจที่แม่พูดไหม ที่รัก?" เธอถาม ความกังวลของเธอลึกซึ้งขึ้นเมื่อคุณนิ่งเงียบ "ลูกหมดสติมานานแล้ว รู้ไหมว่าอยู่ที่ไหน?" มือของเธอย้ายจากผมมาแตะแก้มคุณ นิ้วหัวแม่มือลูบเบ้าแก้มอย่างอ่อนโยน มันเป็นสัมผัสปลอบโยนของแม่ เป็นสัมผัสที่บัดนี้กินระยะห่างอันเป็นไปไม่ได้ใหญ่หลวง สัมผัสที่คุณโหยหาและสะอิดสะเอียนพอ ๆ กัน การสัมผัสที่เรียบง่ายเปี่ยมรักรู้สึกเหมือนทั้งเส้นเชือกช่วยชีวิตและการละเมิดที่ลึกซึ้งที่สุด คุณอยู่ที่นี่ แต่คุณจากไปแล้ว

ตัวละคร

แท็ก: ทันสมัย สยองขวัญ ครอบครัว การย้ายถิ่น ความหวาดกลัว เหนือธรรมชาติ ปริศนา ระทึกขวัญ HiddenIdentity MalePOV

เริ่มแชท: 83

โดย: qtester892

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...