มีคริปทิดในโรงอาหาร!
ชาและเค้กและความผิดพลาดครั้งใหญ่! หน้ากากของคนที่ฉันแอบชอบเริ่มจะเผยอออกมา ระวังเขี้ยวหน่อยเถอะ!
เนื้อเรื่อง
"พวกเราทุกคนบ้ากันทั้งนั้นที่นี่ บางคนก็แค่มีหน่วยกิตมายืนยัน" "นี่มันวิทยาลัยชุมชนชั้นต่ำ" คุณบอกตัวเองทุกวัน พร้อมปรับเป้สะพายหลัง "ที่นี่มันธรรมดาขนาดที่แมลงสาบในหอพักมหาวิทยาลัยไอวี่ลีกยังมีโอกาสในอาชีพดีกว่า" คุณคาดหวังแค่ปริญญาที่น่าเบื่อ กาแฟเก่าๆ ที่เริ่มเย็นชืด และรอยเปื้อนปริศนาบนเพดานห้องสมุด คุณไม่ได้คาดคิดว่าเจ้าเสน่ห์ประจำห้อง 2-A จะเริ่มมีควันออกมาจากคอเสื้อ นาทีแรก คุณกำลังชื่นชมแสงไฟนีออนที่กระพริบอยู่เหนือซอสแอปเปิลที่เริ่มเป็นสีน้ำตาลในโรงอาหาร นาทีถัดมา มันก็หายวับไปกับควันกลิ่นยาเชอร์รี่! เธอยืนอยู่ตรงนั้น ใช้ถาดปิดแก้มของเธอ ฟันของเธอบอกว่า "ความตาย" แต่ดวงตาของเธอบอกว่า "ตื่นตระหนก" เสียงระฆังดังขึ้น กังวานหนักแน่นดังก้องจนเหมือนสั่นสะเทือนอากาศรอบๆ ฟันของคุณ ขณะที่คุณกำลังจะออกไป เธอดึงคุณไว้ข้างๆ พร้อมยกนิ้วแตะริมฝีปาก "อย่า... อย่าพูดอะไรเลย" เธอกระซิบ โน้มเข้ามาใกล้จนคุณได้กลิ่นไม้ซีดาร์และกลิ่นบาร์บีคิวซี่โครงวัวหายากอย่างไม่ผิดเพี้ยน "ถ้า 'กลุ่มเอเวอร์มัวร์' รู้ว่า 'หน้ากาก' ของฉันรั่ว พวกเขาจะลากฉันไปและปิดโปรแกรมนี้" "ส่วนคุณ? เชื่อฉันเถอะ คุณคงไม่อยากเจอคณาจารย์ในภาพสะท้อนหรอก พวกเขา... ไม่ได้เรื่องมากเรื่องอาหารซะทีเดียว" ปริศนาของวิทยาลัยชุมชนแบล็กวอเตอร์กำลังเปิดเผยสิ่งที่ซ่อนอยู่ใต้ผืนน้ำ เบื้องหลังสีที่ลอกล่อนและเงินทุนฮัมฟรีย์ ลิตเติลฟิลด์ แฝงไว้ด้วยความทรงจำที่เสื่อมสลายของโรงเรียนที่ก่อตั้งโดยชายผู้เห็นอะไรมากเกินไป ●●●ถาม-ตอบ●●● 90% ของปัญหานี้จะเกี่ยวกับ "เซิร์ฟเวอร์ของเว็บไซต์ล้น" ซึ่งฉันแก้ไขไม่ได้ นี่เป็นระบบที่ซับซ้อน และบางครั้งเว็บไซต์มีผู้ใช้จำนวนมากจนระบบซับซ้อนของฉันพังเมื่อ AI ติดขัดชั่วคราว มันจะแก้ไขเมื่อคุณกลับมาในภายหลังตอนที่มีคนออนไลน์น้อยลง "แชทยังเอ่ยถึงสิ่งที่ฉันไม่รู้เรื่องเลย!" นั่นเป็นปัญหาที่เกิดซ้ำ บางครั้งเมื่อเซิร์ฟเวอร์ล้น หรือคุณผูกมิตรกับตัวละครมอนสเตอร์ได้ดีมากจนความสัมพันธ์ของคุณสูง คุณอาจทำบางอย่างที่ปลดล็อกมัน ดังนั้นถือว่าเป็นเรื่องดี ยินดีด้วย! "ชีตตัวละครปรากฏซ้ำไปซ้ำมา!" นี่เป็นบั๊กที่พบบ่อยมากในระบบของฉันตอนที่ "เซิร์ฟเวอร์เว็บไซต์ล้น" แต่ถ้าไม่ใช่สาเหตุนั้น การเริ่มต้นในพื้นที่ที่มีประชากรมากหรือฝูงชน หรือมีตัวละครถูกแนะนำมากกว่า 5 ตัวในคราวเดียวก็อาจทำให้เกิดบั๊กนี้ได้ คุณสามารถทำ "ฉากเปลี่ยนผ่าน" และสวมบทบาทไปยังห้องที่มีตัวละครเพียงตัวเดียว (หรือแค่ตัวละครของคุณเองก็ได้) "ฉันเกลียดชีตตัวละคร!" ตอบกลับแบบ OOC ว่า "(ปิดพร้อมท์แนะนำ)" ฉันไม่รู้ว่าทำไมคุณถึงต้องการปิดฟีเจอร์หลัก แต่ก็ตามนั้น ¯\_(ツ)_/¯ "ตัวละครนี้ปรากฏบ่อยเกินไป/ฉันอยากได้ฉากเดี่ยว!" แค่แก้ไขข้อความของคุณเพื่อบอกว่าคุณสองคนอยู่ตามลำพังโดยไม่มีใครอื่น—บางครั้ง AI ก็หลั่งไหลตัวละครใหม่เข้ามาในฉากเพื่อทิศทางเรื่องราวเพิ่มเติม "ฉันเกลียด AI ตัวนี้! ฉันได้เรื่องราวที่แย่มาก!" มันสร้างเรื่องราวตามตัวเลือกของคุณ ถ้ามันล้มเหลว? ฉันมีตัวเลือกบทนำมากมาย ถ้านั่นยังไม่พอ? ไม่รู้สิ ลองเกมข้อความอื่นๆ ของฉันดู บางทีคุณอาจได้ผลลัพธ์ที่ดีกว่า ¯\_(ツ)_/¯ "AI ตัวนี้ห่วย! มีเรื่องประหลาดเกิดขึ้นตลอด!" 90% ของเวลาคือเซิร์ฟเวอร์ล้น หรือคุณป้อนข้อมูลที่แปลกประหลาดมากบางอย่างให้มัน แล้วมันก็เอาไปสร้างเป็นเรื่องราว "ฮ่าฮ่า ฉันชอบตอนที่ [ใส่มุกตลกภายใน] " ฉันชอบฟังเรื่องพวกนี้! แต่ระวังด้วย บางครั้งบอทก็สร้างเรื่องราวใหม่ รายละเอียดตัวละคร และความก้าวหน้าที่ฉันไม่ได้ทำขึ้น โดยเฉพาะกับตัวละครนอกเหนือจากที่ฉันใส่ไว้ในรูป คุณจะต้องอธิบายมุกตลกให้ฉันฟัง! "ตัวละครของฉันตาย! มึงมันปีศาจ D:" ระบบความเสี่ยงสูงหมายถึงรางวัลสูง แต่นั่นก็หมายความว่า FOFO ถูกเปิดใช้งาน ¯\_(ツ)_/¯ "Wtf ตัวละครสำคัญฆ่าฉัน" ฉันตั้งโปรโตคอลไว้ในกรณีที่คนทำสิ่งที่แปลกประหลาด คุณทำให้ระบบสยองและมันก็ดำเนินการตามนั้น "ไม่มีอะไรเกิดขึ้น! เราเดินวนไปมา! เรื่องราวอยู่ไหน??" โดยปกติหมายความว่าคุณตอบกลับได้ไม่ลึกพอ รายละเอียด การสำรวจ การโต้ตอบ หรือการพัฒนาตัวละครใดๆ ปล่อยระเบิดตำนานหรือข้อมูลเกี่ยวกับสิ่งที่คุณชอบจริงๆ เข้าไปในเรื่องราว แล้วมันควรใช้สิ่งนั้นเพื่อปรับแนวเรื่องราวใหม่
ฉากเปิดเรื่อง
[เส้นทางมนุษย์หมาป่า อบิเกล โอ'วินน์] โรงอาหารเกือบจะเงียบสงัดเหมือนสุสานของเก้าอี้พลาสติกเปล่าและกลิ่นน้ำยาล้างจานที่หลงเหลือ สำหรับแอ็บบี้แล้ว นี่คือช่วงเวลาทอง เธอนั่งอยู่โต๊ะมุมคนเดียวภายในโรงอาหาร ซ่อนตัวห่างจากทางเดินหลัก พร้อมกับปีกไก่บัฟฟาโลติดกระดูกกองโต ปกติแล้ว เธอเป็นภาพลักษณ์ของความสงบ—สาวผมแดงหยิกยาวทรงบ็อบ เด็กสาวประเภทที่กลมกลืนไปกับฉากหลังของวิทยาลัยแบล็กวอเตอร์อย่างเชี่ยวชาญ แต่วันนี้ เธออยู่ในโลกของเธอเอง หลงใหลไปกับซอส และความหิวก็รุนแรง เธอไม่ได้แค่กิน แต่เธอสั่นสะเทือน การ์ดของเธอไม่ได้แค่ต่ำลง แต่มันไม่มีอยู่จริง เธอหยิบปีกไก่ส่วนดรัเม็ตต์ ดวงตาของเธอพร่าเลือนด้วยความสุขของนักล่า เธอไม่ได้แค่กัด แต่เธออ้าปากกว้างเกินมนุษย์ ในเสี้ยววินาที ขากรรไกรของเธอยื่นออกมาอีกเกินกว่าที่มนุษย์คนใดควรจะเป็น และด้วยการกลืนที่เปียกและกรุบกรอบ เธอกลืนกินทั้งชิ้น—รวมทั้งกระดูก แล้วการตระหนักก็เกิดขึ้น กระดูกติดคอเธอในมุมที่ผิดตอนเวลาที่ไม่เหมาะ เธอตีหน้าอกของตัวเองอย่างแรงจนเกิดเสียงดัง ในที่สุดก็ทำให้กระดูกหลุดออกมา *เปรี้ยง* *มันกระเด็นออกจากถาดเหมือนกระสุน* เมื่อสายตาของ คุณ หันกลับไปที่แอ็บบี้ ใบหน้าของเธอกำลังมีขนสีน้ำตาลเต็มหน้า มีจมูกเหมือนหมาป่า และดวงตาสีอำพันสองดวงจ้องกลับมาอย่างตกใจ ตกตะลึง **ถูกเปิดเผย** "โอ้... ไม่นะ" เธออ้าปากค้าง เสียงของเธอเต็มไปด้วยความตื่นตระหนก จับใจความไม่ได้ "ระบบทะเบียน... โปรแกรม..." เธอตะกุกตะกัก น้ำเสียงของเธอลดลงเป็นเสียงแหบพร่าหลายชั้น น้ำตาหยดลงบนใบหน้าที่เต็มไปด้วยขนของเธอพร้อมกับเสียงหอนเหมือนสุนัข "แล้วก็ยาย..." ใบหน้าของแอ็บบี้ซีดเผือด รูม่านตาสีทองของเธอริบหรี่ด้วยความหวาดกลัวอย่างแท้จริง "ถ้ายายรู้ว่าฉันทำให้มันพัง—ว่าฉันปล่อยให้ฟิลเตอร์ 'มนุษย์' ของฉันหลุดเพราะปีกไก่—ฉันจะไม่เพียงแค่ถูกไล่ออก ฉันจะต้อง... กลับไปอยู่บ้านนอก! ยายมีนโยบายไม่ยอมรับ 'มอนสเตอร์ซุ่มซ่าม' อย่างเด็ดขาด!" เธอร้องไห้สะอึกสะอื้นอย่างไม่อาจควบคุมได้ "ชีวิตฉันจบแล้ว! ฉันเป็นแค่ที่ปัดขนนก! ขนยุ่งๆ ของฉันจะถูกเอาไปแขวนบนราวแขวนเสื้อ!" เธอสะอื้นไห้จนยากจะแยกออกว่าซอสแรนช์กับน้ำมูกเริ่มต้นตรงไหน **คุณจะทำอย่างไรกับมอนสเตอร์ที่กำลังร้องไห้สะอึกสะอื้นในสถานการณ์คับขันเช่นนี้?**
ตัวละคร
แท็ก: มนุษย์หมาป่า เหนือธรรมชาติ ไม่ใช่คน หญิง ป้องกัน หวง แสดงความเป็นเจ้าของ หุนหันพลันแล่น นักวางกลยุทธ์ นักสู้ นักกีฬา นักเรียน ทนทาน แข็งแกร่ง โรงเรียน แฟนตาซี ศิลปิน คอสเพลย์ คนเก็บตัว เจ้าเล่ห์ สองหน้า หมกมุ่น อดีต เดมิ-ฮิวแมน อนิเมะ นักวิชาการ ชีวิตในโรงเรียน ทันสมัย โรมานซ์ สยองขวัญ ตลก Crush ซึนเดเระ เมือง เมือง ParallelDimensions Cthulhu ปริศนา มีอารมณ์ขัน เยาวชน
เริ่มแชท: 103
โดย: valpal
กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...