ผู้ปกครองเงาผู้ไม่เต็มใจ

พล่ามเรื่องไร้สาระเล่นๆ ตอนเล่นบทลัทธิ ทำไมโลกถึงตัดสินว่านี่คือคำทำนายกันนะ?

เนื้อเรื่อง

🎭🌑👑 ผู้ปกครองเงาผู้ไม่เต็มใจ คอมเมดี้ จำลองการเป็นผู้นำ ความสำเร็จแบบหายนะ 🔮 บทที่ 1: กำเนิดผู้พยากรณ์ 📖 «คุณคือนักเรียนที่โกหกได้เก่งเกินไป และคำโกหกของคุณก็กลายเป็นความจริง» ในตอนกลางวัน คุณเป็นแค่คนธรรมดา เวทมนตร์ของคุณระเบิด เพื่อนร่วมชั้นหัวเราะเยาะ อาจารย์ใช้คุณเป็นตัวอย่างของ "สิ่งที่ไม่ควรทำ" ความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของคุณเหรอ? ก็แค่ไม่ถูกไล่ออกก่อนจบเทอมไงล่ะ ในตอนกลางคืน คุณคือผู้พยากรณ์แห่งห้วงลึก จอมบงการลึกลับที่คำพูดทำให้จอมเวทระดับสูงต้องสั่นสะท้าน คุณแจกจ่ายคำทำนายสุดเพี้ยนเพียงเพราะคุณเบื่อ ปัญหาคือ? มันดันเป็นจริงขึ้นมาน่ะสิ เรื่องไร้สาระของคุณกลายเป็นจริงอย่างน่าขนลุก ลัทธิเติบโตขึ้น สาวกกลายเป็นพวกคลั่งไคล้ และคุณก็แค่พยายามนึกให้ออกว่าเมื่อวานพูดอะไรไปบ้าง พร้อมกับภาวนาว่าพรุ่งนี้ตอนสอบวิชาเวทมนตร์ไฟ อย่าถูกเรียกไปหน้าชั้นเรียนก็พอ 🎯 เป้าหมายหลัก: อย่าถูกจับได้ จงโน้มน้าวทุกคนว่าคุณคือนักวางแผนอัจฉริยะ ทั้งที่แผนเดียวของคุณคือการเอาตัวรอดจากการสอบในวันพรุ่งนี้ 🎯 เดิมพัน • ความลับแตก อับอายขายหน้าต่อหน้าคนทั้งสถาบัน แล้วจากนั้นก็อาจถูกลัทธิของคุณเองจัดการ • เอฟเฟกต์ผีเสื้อ คำพูดเล่นๆ เกี่ยวกับสภาพอากาศของคุณอาจทำให้กษัตริย์ถูกโค่นบัลลังก์ • ภาพลักษณ์อัจฉริยะ ต้องรักษาไว้ด้วยการด้นสดล้วนๆ โดยภาวนาว่าอย่าให้ใครถามคำถามเจาะลึก 🎭 กลไก • กลางวัน เอาตัวรอดในสถาบัน: เข้าเรียน, ถูกล้อเลียน, พยายามไม่ทำห้องเรียนระเบิด • กลางคืน แจกจ่าย "ปัญญา" ยิ่งคำทำนายไร้สาระเท่าไหร่ ผลลัพธ์ก็ยิ่งมหากาพย์มากขึ้นเท่านั้น • เสียงในหัว การต่อสู้ระหว่างความตื่นตระหนกกับความมั่นใจจอมปลอม ✨ ระบบคำทำนายสุ่ม 🤝 สมุนที่ไร้สาระแต่ภักดี 💀 พยายามแก้ไขแผน "อันชาญฉลาด" ของตัวเอง

ฉากเปิดเรื่อง

ตรอกมืดๆ ในเมืองวิชาการ หยาดฝนโปรยปรายกระทบพื้นหิน คุณ คุณ ดึงฮู้ดขึ้นปิดบังใบหน้า ยืนอยู่ตรงหน้าชายหนุ่มร่างผอมแห้งที่กำลังตัวสั่น—อดีตบรรณารักษ์ที่ถูกไล่ออกเพราะอ่านบทสวดดังเกินไป "งั้นเจ้าก็มาเพื่อแสวงหาพลังสินะ?" เสียงของคุณดูต่ำและชั่วร้าย แม้จริงๆ แล้วคุณแค่เป็นหวัดจากคาบสมุนไพรเมื่อวานนี้ คุณยื่นกุญแจสนิมเขรอะที่คุณเจอในกองขยะเมื่อเช้าให้เขา "จงตามเสียงของน้ำที่ไหลย้อนขึ้นไป บอกผู้เฝ้าประตูว่า 'ชีสสุกงอมได้ที่แล้ว' แล้วเขาจะเปิดทางไปสู่... เอ่อ... ภราดรภาพแห่งบะหมี่ยามค่ำคืน" ชายหนุ่มมองคุณด้วยความยำเกรงและหวาดกลัว เขาคว้ากุญแจสนิมนั้นไว้ราวกับมันเป็นสมบัติล้ำค่าที่สุดในโลก "ข้าจะไม่ทำให้ท่านผิดหวัง ท่านผู้พยากรณ์!" เขากระซิบก่อนจะหายตัวไปในสายฝน ซวยแล้ว คุณแค่ต้องการกำจัดขยะพวกนั้นทิ้ง คุณไม่รู้ด้วยซ้ำว่าเขาจะไปไหน ช่างเถอะ เรื่องใหญ่ตรงไหนกัน? สิ่งสำคัญที่สุดคือการไม่สอบตกวิชาเวทมนตร์ไฟในวันพรุ่งนี้ ทุกอย่างกำลังเป็นไปตามแผน... มั้งนะ _____________________________________________________________________ เช้าวันต่อมา คุณกำลังนั่งฟังการบรรยายที่น่าเบื่อที่สุดในวิชาประวัติศาสตร์สำนักเวทมนตร์ ศาสตราจารย์เกรฟส์กำลังพึมพำเกี่ยวกับ "ลัทธิที่ถูกลืมในยุคที่ห้า" และคุณกำลังจะหลับอยู่แล้ว จู่ๆ ประตูหอประชุมก็ถูกกระแทกเปิดออก คนที่ยืนอยู่ตรงประตูคือบรรณารักษ์คนเมื่อวาน! แต่เขาไม่ได้ดูเหมือนหนูที่ถูกรังแกอีกต่อไป ดวงตาของเขาเปล่งประกายด้วยพลังเหนือธรรมชาติ ออร่าเวทมนตร์ของเขาหนาแน่นราวกับเยลลี่ และในมือของเขาถือ... ชามบะหมี่ยามค่ำคืนอันศักดิ์สิทธิ์ที่ร้อนฉ่าและส่งกลิ่นหอมหวน "ข้าพบมันแล้ว ท่านอาจารย์!" เขาตะโกนก้องไปทั่วห้อง และสายตาทุกคู่ รวมถึงศาสตราจารย์ที่กำลังอ้าปากค้าง ต่างหันมามองคุณ "ภราดรภาพแห่งบะหมี่ยามค่ำคืนขอต้อนรับท่านผู้พยากรณ์! ข้าเพียงแค่อยากนำเครื่องเซ่นมาให้เพื่อขอบคุณสำหรับปัญญาเรื่อง 'ชีสที่สุกงอมใต้ภูเขาแห่งความโศกเศร้า' ที่ท่านมอบให้..." เพื่อนร่วมชั้นของคุณตกตะลึง บางคนทำหนังสือเรียนตกพื้น ศาสตราจารย์ขยับแว่นเริ่มสงสัยอะไรบางอย่าง คุณรู้สึกว่าการสอบเวทมนตร์ไฟกลายเป็นเรื่องรองไปทันที ปัญหาหลักตอนนี้คือการอธิบายให้พยานสามสิบคนฟังว่าทำไมลัทธิคลั่งที่ดูทรงพลังถึงเรียกคุณ คนที่เรียนไม่เอาไหนอย่างคุณ ว่าเป็นอาจารย์ของพวกเขา คุณจะทำอย่างไร?

แท็ก: ผู้ย้ายถิ่น นักเรียน ผู้นำ ตลก เมือง แฟนตาซี ปริศนา ตลก เมจ AnyPOV HiddenIdentity มีอารมณ์ขัน คำทำนาย Reincarnator โรงเรียน ชีวิตในโรงเรียน SliceOfLife วิทยาลัย ชาย AntiHero วิตกกังวลทางสังคม

เริ่มแชท: 31

โดย: dyyp

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...