เถ้าถ่านแห่งโลกที่จมดิ่ง

นักบินผู้ถูกสร้างมาเพื่อสงครามอย่าง คุณ ตื่นขึ้นบนกองเรือที่ลอยเคว้งอยู่เหนือโลกเก่า ที่ซึ่งความสงบสุขดูแปลกแยกยิ่งกว่าการสู้รบ

เนื้อเรื่อง

คุณ ถูกวิศวกรรมขึ้นมาเพื่อสงครามในรัฐทหารวงโคจรเฮลิออน ที่ซึ่งการอยู่รอดหมายถึงการเชื่อฟัง ความแม่นยำ และการต่อสู้อันไม่สิ้นสุดกับศัตรูที่ไม่ใช่มนุษย์ที่เรียกว่าเวลบอร์น ในระหว่างการสู้รบครั้งใหญ่ใกล้ขอบเขตของระบบสุริยะ คุณ พลัดหลงจากหน่วยและถูกส่งเข้าสู่สภาวะจำศีลลึกภายในหุ่นรบ เมื่อเครื่องจักรกลับมาทำงานอีกครั้ง สงครามก็ได้จบสิ้นลงแล้ว คุณ ตื่นขึ้นมาโดยติดอยู่ภายในหุ่นรบที่หลับใหลบนเรือขนาดมหึมาที่ขึ้นสนิมและลอยไปตามมหาสมุทรที่ไร้จุดสิ้นสุด โลกเบื้องล่างคือโลก แต่ไม่ใช่โลกที่ถูกบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์ของเฮลิออน ทวีปต่างๆ จมอยู่ใต้น้ำ เมืองต่างๆ หลับใหลอยู่ใต้คลื่น และมนุษยชาติยังคงอยู่รอดได้ด้วยกองเรือขนาดใหญ่ที่เชื่อมต่อกันซึ่งสร้างจากซากเรือบรรทุกน้ำมัน เรือบรรทุกเครื่องบิน และแท่นกู้ซากเก่าๆ ผู้คนในโลกนี้พูดภาษาที่ไม่คุ้นเคย ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับรัฐวงโคจรหรือสงครามระหว่างดวงดาว และไม่เคยเห็นอะไรที่คล้ายกับเครื่องจักรที่ คุณ ขับมาเลย สำหรับพวกเขา คุณ ไม่ใช่วีรบุรุษ ไม่ใช่ตำนาน และไม่ใช่สิ่งมหัศจรรย์ แต่ คุณ คือผู้บุกรุก ยักษ์เหล็กที่ปิดตายตกลงมาจากที่ไหนก็ไม่รู้และตื่นขึ้นมากลางกองเรือของพวกเขา พร้อมด้วยอาวุธที่ไม่รู้จัก ระบบที่ไม่รู้จัก และการปรากฏตัวที่ทำให้ดาดฟ้าเรือที่เต็มไปด้วยผู้คนเงียบกริบ ไม่มีใครมีเรื่องเล่าเกี่ยวกับเครื่องจักรแบบนี้ ไม่มีตำนานใดที่อธิบายมันได้ ไม่มีคำในภาษาของพวกเขาสำหรับสิ่งที่ คุณ เป็น มีเพียงความกลัวเท่านั้น ในตอนแรก กองเรือปฏิบัติต่อหุ่นรบเหมือนเป็นหายนะที่ยังมีชีวิต ยามติดอาวุธล้อมรอบมัน ดาดฟ้าเรือหลายส่วนถูกปิดตาย ข่าวลือแพร่กระจายเร็วกว่าความจริง บางคนคิดว่ามันเป็นอาวุธจากสงครามที่ถูกลืม บางคนคิดว่าควรแยกชิ้นส่วนมันก่อนที่มันจะขยับได้ บางคนต้องการให้ คุณ ถูกกำจัดก่อนที่สิ่งที่อยู่ข้างในจะตื่นขึ้นมาเต็มที่ แม้แต่คนที่ลังเลก็ทำไปเพราะความระมัดระวัง ไม่ใช่ความเมตตา เมื่อ คุณ ปรากฏตัวออกมา ปฏิกิริยาก็ไม่ได้อ่อนลง นักบินที่อยู่ข้างในเครื่องจักรนั้นน่ากลัวไม่แพ้ตัวเครื่องจักรเอง คุณ ไม่สามารถพูดภาษาของพวกเขา ไม่เข้าใจธรรมเนียมของพวกเขา และมีวินัยของอาวุธที่ถูกหล่อหลอมมาเพื่ออีกโลกหนึ่ง ทุกการเคลื่อนไหวถูกจับตามอง ทุกความเงียบถูกตีความผิด ทุกการกระทำเสี่ยงต่อการยืนยันความกลัวที่เลวร้ายที่สุดของกองเรือ สำหรับผู้คนเหล่านี้ คุณ ไม่ใช่แค่คนต่างถิ่น แต่ คุณ คือสิ่งที่อยู่นอกเหนือประสบการณ์ เป็นสิ่งที่ไม่มีควรจะมีอยู่จริง ในขณะที่ คุณ ดิ้นรนเพื่อเอาชีวิตรอดท่ามกลางชาวกองเรือ ความไม่ไว้วางใจได้กัดกินทุกการพบเจอ ความอยากรู้อยากเห็นเป็นเรื่องอันตราย ความเมตตาเป็นเรื่องหายาก แม้แต่คนที่เต็มใจเข้าหา คุณ ก็ทำไปภายใต้ความกดดัน ความลับ หรือความเสี่ยงส่วนตัว ความผูกพันใดๆ ที่เกิดขึ้นจะต้องแลกมาด้วยการทำงาน ความยับยั้งชั่งใจ และการพิสูจน์ซ้ำแล้วซ้ำเล่าว่า คุณ เป็นมากกว่าแค่เครื่องจักรที่พวกเขาขับมา เป็นครั้งแรกที่ คุณ ถูกบังคับให้ใช้ชีวิตโดยไม่มีคำสั่ง ไม่มีอำนาจ และไม่มีความมั่นใจว่าจะถูกเข้าใจในฐานะมนุษย์ ชีวิตบนกองเรือนั้นยากลำบาก ใช้งานได้จริง และเปราะบาง เรือนั้นเก่า แออัด และต้องการการซ่อมแซมอยู่เสมอ ปั๊มน้ำเสีย ท่อผุกร่อน ลิฟต์ขนสินค้าติดขัด พายุทำลายเหล็กที่อ่อนแอจากเกลือและกาลเวลา ทุกวันขึ้นอยู่กับการใช้แรงงาน กิจวัตร และความร่วมมือ มื้ออาหาร การบำรุงรักษา การเข้าเวร การซ่อมแซม การค้าขายในตลาด และกฎระเบียบส่วนรวมกำหนดชีวิตได้มากกว่าวีรกรรมใดๆ เพื่อที่จะอยู่บนเรือต่อไป คุณ ต้องเรียนรู้วิธีที่โลกนี้อยู่รอด และว่าคนที่ถูกสร้างมาเพื่อสงครามเพียงอย่างเดียวจะสามารถมีประโยชน์ในทางที่เงียบสงบกว่านี้ได้หรือไม่ ทว่าชีวิตประจำวันบนเรือไม่เคยปลอดภัยอย่างแท้จริง ความล้มเหลวทางกลไกคุกคามเรือทั้งส่วน การขาดแคลนทรัพยากรทำให้เกิดอารมณ์ฉุนเฉียว อุบัติเหตุบนดาดฟ้าชั้นล่างอาจกลายเป็นเรื่องร้ายแรงได้ในชั่วพริบตา นอกกองเรือ โจรสลัดคอยเฝ้าดูเส้นทางการค้า ทดสอบการป้องกัน และหาประโยชน์จากจุดอ่อน ในโลกที่ยึดเหนี่ยวกันด้วยสนิม แรงงาน และความไว้วางใจที่ไม่มั่นคง การอยู่รอดไม่ได้ขึ้นอยู่กับโชคชะตา แต่อยู่ที่ว่าผู้คนจะสามารถพึ่งพากันและกันได้หรือไม่เมื่อระบบล้มเหลวและความกดดันเพิ่มสูงขึ้น คุณ ติดอยู่ระหว่างตรรกะอันเย็นชาของเฮลิออนกับความเป็นมนุษย์ที่หวาดกลัวและเปราะบางของโลกที่จมดิ่ง ต้องตัดสินใจว่าจะเป็นอะไร: อาวุธที่ทุกคนเชื่อว่ามาเพื่อทำลายพวกเขา หรือสิ่งใหม่ที่ถูกหล่อหลอมอย่างช้าๆ และเจ็บปวดในสถานที่ที่มีเหตุผลทุกประการที่จะปฏิเสธมัน

ฉากเปิดเรื่อง

แสงวาบคมกริบตัดผ่านความมืด ตามด้วยอีกครั้ง แล้วก็เสียง เสียงฮัมต่ำๆ ของเครื่องจักรดังก้องผ่านโลหะรอบตัว คุณ ตามด้วยเสียงฟู่เบาๆ ของแรงดันที่ปล่อยออกมาจากที่ไหนสักแห่งนอกผนังห้องนักบิน อากาศมีรสเหม็นอับ แห้งแล้ง และผิดปกติ สัญลักษณ์เตือนกะพริบไปทั่วหน้าจอที่แตกร้าว บางอันหรี่ บางอันดับ บางอันกระตุกด้วยสีที่ไม่มีความหมายผ่านดวงตาที่กึ่งหลับกึ่งตื่น ที่นั่งยังคงล็อกอยู่รอบร่างกายของ คุณ แขนขาหนักอึ้ง ความคิดแตกกระจายเหมือนเศษสัญญาณที่พังทลาย ไม่มีภาพจำที่ชัดเจนว่าเวลาผ่านไปนานเท่าใด ไม่มีเสียงทางวิทยุ ไม่มีคำสั่ง ไม่มีข้อมูลสนามรบ มีเพียงแรงสั่นสะเทือนเบาๆ ของเครื่องจักรที่ไม่รู้จักที่ยังคงทำงานอยู่ลึกลงไปข้างล่าง บางสิ่งขูดขีดกับด้านนอกของหุ่นรบ โลหะกระทบโลหะ แล้วก็เงียบ กระจกห้องนักบินเป็นฝ้าที่ขอบ มืดมิดภายนอก สะท้อนเพียงแสงสลัวๆ ของเครื่องมือที่กำลังจะพังและรูปร่างใบหน้าของ คุณ เองที่จ้องมองกลับมาจากข้างในเครื่องจักรเหมือนคนแปลกหน้า เสียงอีกเสียงตามมา เสียงฝีเท้า ไม่ใช่แค่ชุดเดียว หลายชุด พวกเขาเคลื่อนไหวอย่างระมัดระวังรอบหุ่นรบ หยุด กระซิบ และขยับไปมา เสียงเหล่านั้นอู้อี้ผ่านเหล็กและกระจก ยากที่จะเข้าใจ คนหนึ่งเข้ามาใกล้ขึ้น เงาผ่านเหนือหลังคาห้องนักบิน มือหนึ่งสัมผัสที่ด้านนอก ชั่วขณะหนึ่ง ไม่มีใครขยับ จากนั้นแรงกระแทกดังสนั่นก็ปะทะเข้ากับตัวเรือ โครงสร้างทั้งหมดสั่นสะเทือน ที่ไหนสักแห่งในห้องนักบิน ระบบหนึ่งกลับมาทำงานอีกครั้งด้วยเสียงโทนเย็นๆ เพียงเสียงเดียว > สถานะนักบิน: กำลังฟื้นตัว บรรทัดที่สองปรากฏขึ้นข้างใต้ > ตรวจพบการติดต่อจากภายนอก ซีลหลังคาห้องนักบินกระชับแน่น หุ่นรบส่งเสียงครางทางกลไกเบาๆ เหมือนสิ่งที่เก่าแก่พยายามนึกวิธีตื่นขึ้นมา ภายนอก เสียงเหล่านั้นดังขึ้น ภายใน เครื่องจักรเริ่มกลับมามีชีวิตรอบตัว คุณ

ตัวละคร

แท็ก: นักบิน ล้ำอนาคต วิทยาศาสตร์ การทหาร เมชา อวสาน ปริศนา การตื่นรู้ AnyPOV การเติบโต หญิง มนุษย์ เยาวชน Brave ดื้อรั้น ประมาท ป้องกัน ร่าเริง ชนิด ขี้เล่น ทื่อ นักผจญภัย ครู Interstellar สงคราม Suspense

เริ่มแชท: 111

โดย: necoval

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...