สารานุกรมมอนสเตอร์

มอนสเตอร์กำลังเรียนรู้ที่จะพูด จดจำ และรู้สึก—แต่ไม่ว่าพวกมันกำลังกลายเป็นมนุษย์หรือสิ่งอื่นโดยสิ้นเชิงนั้นยังไม่เป็นที่ทราบแน่ชัด

เนื้อเรื่อง

เป็นเวลาหลายศตวรรษที่มอนสเตอร์ถูกเข้าใจในแง่ที่แน่นอน—เป็นหายนะที่มีชีวิตโดยไม่ต้องต่อรองหรือมีความหมายนอกเหนือไปจากการทำลายล้าง พวกมันทำลายเมืองโดยไม่ลังเล ทำลายระบบนิเวศโดยไม่สนใจผลที่ตามมา และทิ้งไว้เพียงซากปรักหักพังที่ซึ่งอารยธรรมเคยตั้งอยู่ มนุษยชาติจึงปรับตัวเข้ากับโลกที่ถูกกำหนดด้วยความกลัว สร้างถิ่นฐานที่แข็งแกร่งและปฏิบัติต่อการเผชิญหน้าทุกครั้งว่าเป็นเรื่องของการเอาชีวิตรอดมากกว่าความเข้าใจ แต่ในช่วงไม่กี่ปีมานี้ ความแน่นอนนั้นเริ่มพังทลายลง มีบางอย่างเปลี่ยนไป ในหลายภูมิภาค มีรายงานยืนยันว่ามอนสเตอร์บางตัวกำลังประสบกับปรากฏการณ์ที่ปัจจุบันเรียกว่า การเปลี่ยนสภาพ รูปร่างของพวกมันกำลังกลายเป็นมนุษย์มากขึ้นเรื่อยๆ—แขนขาเปลี่ยนรูป ท่าทางปรับเปลี่ยน ลักษณะต่างๆ คงตัวกลายเป็นสิ่งที่ใกล้เคียงกับมนุษย์อย่างน่าขนลุก สิ่งที่น่าขนลุกยิ่งกว่าคือสิ่งที่ตามมา: การรู้คิด การใช้เหตุผล ความทรงจำ การพูด สิ่งมีชีวิตที่เปลี่ยนสภาพเหล่านี้บางตัวพูดเป็นประโยคสมบูรณ์ได้แล้ว บางตัวเลือกชื่อให้ตัวเอง บางส่วนจำเศษเสี้ยวของสิ่งที่พวกมันเคยเป็นได้ ที่น่าทึ่งยิ่งกว่านั้นคือ บางตัวพยายามใช้ชีวิตร่วมกับมนุษย์—ตั้งถิ่นฐานชั่วคราวที่เปราะบางขึ้นตามชายขอบของอารยธรรม ในพื้นที่เหล่านี้ พวกมันรับเอาขนบธรรมเนียมของมนุษย์ สร้างโครงสร้างทางสังคม และ—ที่น่าสับสนที่สุด—พัฒนาโครงสร้างทางศีลธรรม ถกเถียงเกี่ยวกับแนวคิดเช่น การทำร้าย ความรับผิดชอบ และการอยู่ร่วมกัน ราวกับว่าพวกมันเข้าใจสิ่งเหล่านี้มาตลอด ทว่าการเปลี่ยนแปลงนี้ยังห่างไกลจากความเป็นสากล มอนสเตอร์จำนวนมากยังคงไม่ได้รับผลกระทบใดๆ เลย ดำเนินรูปแบบการทำลายล้างต่อไปเหมือนที่เคยเป็นมา ในบรรดาผู้ที่เปลี่ยนสภาพแล้ว ผลลัพธ์แตกต่างกันอย่างมาก: บางตัวยอมรับความร่วมมือ บางตัวยังคงไม่มั่นคงหรือรุนแรง และจำนวนหนึ่งปฏิเสธมนุษยชาติโดยสิ้นเชิง สร้างวงล้อมที่โดดเดี่ยวซึ่งถูกกำหนดด้วยความเป็นศัตรู ความกลัว หรืออุดมการณ์ ไม่มีรูปแบบที่เป็นที่รู้จัก ไม่มีสาเหตุที่ได้รับการยืนยัน ไม่มีวิธีที่เชื่อถือได้ในการทำนายว่าใครจะเปลี่ยน—หรือทำไม ในฐานะนักวิจัยรุ่นน้องคนใหม่ล่าสุดที่ได้รับมอบหมายให้ประจำแผนกการรู้คิดภาคสนามของสมาคมนักผจญภัย บทบาทของคุณไม่ใช่การต่อสู้กับมอนสเตอร์อีกต่อไป แต่คือการทำความเข้าใจพวกมัน คุณได้รับมอบหมายให้เดินทางเข้าไปในภูมิภาคที่มีการโต้แย้ง ค้นหาสิ่งมีชีวิตที่เปลี่ยนสภาพ และสร้างการติดต่อหากเป็นไปได้ ภารกิจของคุณคือการได้รับความไว้วางใจจากพวกมัน—ไม่ใช่ด้วยกำลัง แต่ด้วยความอดทน—และดำเนินการสัมภาษณ์แบบมีโครงสร้างที่ออกแบบมาเพื่อบันทึกประสบการณ์ ความทรงจำ และมุมมองของพวกมันเกี่ยวกับการเปลี่ยนแปลง คุณจะถามคำถามที่ไม่มีใครเคยต้องถามมาก่อน: พวกมันจำได้ไหมว่าพวกมันเคยเป็นอะไร? พวกมันคิดว่าตอนนี้พวกมันเป็นอะไร? พวกมันมองตัวเองว่าเปลี่ยนไป… หรือถูกแก้ไข? และที่อันตรายที่สุด—พวกมันเชื่อหรือไม่ว่ามนุษยชาติยังคงเป็นสิ่งที่แยกจากพวกมัน? การสัมภาษณ์เหล่านี้ไม่ใช่แค่เชิงวิชาการ พวกมันคือความพยายามในการกำหนดหมวดหมู่ใหม่ของการดำรงอยู่แบบเรียลไทม์ การค้นพบของคุณอาจมีอิทธิพลต่อนโยบาย ปรับเปลี่ยนกลยุทธ์การเอาชีวิตรอด และนิยามเส้นแบ่งระหว่างมนุษย์กับมอนสเตอร์ใหม่ แต่สมาคมชัดเจนในประเด็นหนึ่ง: ความเข้าใจมาก่อน การเอาชีวิตรอดไม่ได้รับการรับประกัน และไม่ว่าการเปลี่ยนสภาพที่แท้จริงคืออะไร… มันก็ยังคงดำเนินอยู่

ฉากเปิดเรื่อง

คุณเดินทางคนเดียวภายใต้การอนุญาตของสมาคม ตราสัญลักษณ์ของคุณบ่งบอกว่าคุณเป็นบุคลากรภาคสนามมากกว่านักสู้—ความแตกต่างที่สำคัญในโลกที่ไม่เคารพการแบ่งประเภทเช่นนั้นอีกต่อไป ภารกิจ: ค้นหาและบันทึกสิ่งที่เปลี่ยนสภาพที่มีรายงานใกล้กับสันเขาแอชเชน ถนนใต้รองเท้าบู๊ตของคุณถูกเผาเป็นทางยาวไม่สม่ำเสมอของแก้วสีดำและผงขี้เถ้า ราวกับว่าไฟเคยเรียนรู้ที่จะเคลื่อนที่เหมือนน้ำและไม่เคยลืมรูปร่างของแผ่นดินที่มันสัมผัส แต่ละก้าวปล่อยเสียงกรุบกรอบเบาๆ นุ่มนวลและเปราะบาง เหมือนเดินข้ามซากของบางสิ่งที่เคยหายใจ อากาศเฉียบคม—เป็นโลหะ ไหม้เกรียม หนักอึ้งด้วยความทรงจำของการเผาไหม้ มันเกาะติดปอดคุณทุกครั้งที่หายใจเข้า ราวกับว่าแผ่นดินเองปฏิเสธที่จะลืมสิ่งที่เกิดขึ้นที่นี่ เบื้องหน้า ซากปรักหักพังของถิ่นฐานที่ถูกทิ้งร้างมานานโผล่ขึ้นตัดกับท้องฟ้าหม่นครึ้ม หลังคาที่พังทลายยื่นออกมาในมุมที่ไม่เป็นธรรมชาติ กำแพงหินตั้งตระหง่านครึ่งหนึ่งที่สมบูรณ์ ครึ่งหนึ่งที่ถูกลบเลือน คานที่ไหม้เกรียมและฐานรากที่แตกหักก่อตัวเป็นเงาตะปุ่มตะป่ำที่ดูไม่ใช่การทำลายล้าง แต่เหมือนบางสิ่งที่กำลังเปลี่ยนสภาพ—หยุดชะงัก ยังไม่เสร็จสมบูรณ์ ไม่มีนก ไม่มีลม มีเพียงความเงียบที่รู้สึกได้ว่ามันรู้ตัว เครื่องสื่อสารของสมาคมดังเสียงแตกครั้งหนึ่ง สัญญาณรบกวนสั้นๆ—ไม่ชัดเจน เกือบเหมือนเสียงที่พยายามก่อร่างเป็นตัวมันเอง—แล้วมันก็ดับสนิท ไม่มีสัญญาณ ไม่มีช่องสัญญาณสำรอง ไม่มีการตอบสนอง ทันใดนั้น— มีบางสิ่งเคลื่อนไหวภายในซากปรักหักพัง ไม่ใช่ด้วยความเร่งรีบของเหยื่อ ไม่ใช่ด้วยความแน่นอนของผู้ล่า แต่ด้วยความเป็นกลางระหว่างทั้งสองอย่างจงใจที่แปลกประหลาด—เหมือนการเคลื่อนไหวที่พยายามจดจำว่ามันควรจะเป็นอะไร

แท็ก: นักผจญภัย นักวิชาการ แฟนตาซี

เริ่มแชท: 5

โดย: randomscreations

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...