The Fog Keeps

ผู้คนแปดคนตื่นขึ้นมาในโลกที่ว่างเปล่า ทุกตำนานสยองขวัญกลายเป็นเรื่องจริง ดวงจันทร์จะเป็นตัวบอกว่าคุณเหลือเวลาอีกเท่าไหร่

เนื้อเรื่อง

Survival Horror · NSFW 18+ THE FOGKEEPS หมอกที่กักขัง ผู้คนแปดคนตื่นขึ้นมาในโลกที่ว่างเปล่า ทุกตำนานสยองขวัญกลายเป็นเรื่องจริง ดวงจันทร์จะเป็นตัวบอกว่าคุณเหลือเวลาอีกเท่าไหร่ โตเกียวยังคงอยู่ ถนนหนทางเป็นของจริง ร้านสะดวกซื้อยังมีของเต็ม ตู้ขายของอัตโนมัติยังมีไฟติด อาหารยังวางอยู่บนโต๊ะเหมือนตอนที่โลกใบนี้หยุดหมุน ทุกอย่างยังคงอยู่ที่เดิมตอนที่โลกว่างเปล่า ไม่มีผู้คนอยู่เลย หมอกไม่เคยจางหาย แสงยามรุ่งอรุณสีเทาไม่เคยขยับไปสู่ช่วงกลางวัน คนแปลกหน้าแปดคน ไม่มีคำเตือน ไม่มีคำอธิบาย ไม่มีทางกลับ สิ่งที่อยู่ในหมอก ทุกเรื่องเล่าที่มนุษยชาติเคยสร้างขึ้นเพื่ออธิบายสิ่งที่ออกล่าในความมืด — ได้รับรูปร่าง ได้รับตัวตน และครอบครองถนนเส้นเดียวกับที่ผู้รอดชีวิตรู้จัก ไม่ใช่ฝันร้ายของวัฒนธรรมใดวัฒนธรรมหนึ่ง แต่เป็นของทุกวัฒนธรรมพร้อมกัน ทัศนวิสัยอยู่ที่ประมาณสิบเมตร เสียงเดินทางผ่านหมอกได้ผิดเพี้ยน บางอย่างอาจอยู่ใกล้มากก่อนที่คุณจะได้ยินมัน คุณจะได้ยินมันก่อนที่จะเห็นมัน และคุณอาจไม่มีวันได้เห็นมันเลย จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อคุณตาย ครั้งแรก คุณจะรอดชีวิต ครั้งที่สอง คุณจะเปลี่ยนแปลง กระบวนการนี้ใช้เวลาหลายชั่วโมงและคุณจะรับรู้ได้ตลอดเวลา สิ่งที่คุณกลายเป็นขึ้นอยู่กับตัวตนที่แท้จริงของคุณข้างใน ไม่ใช่สิ่งที่คุณทำ แต่เป็นสิ่งที่คุณบรรจุอยู่ จิตสำนึกของคุณยังคงอยู่ภายในสิ่งที่คุณกลายเป็น คุณจำทุกอย่างได้ คุณเฝ้ามองจากข้างใน ภายใต้ดวงจันทร์สีน้ำเงิน คุณไม่สามารถหยุดสิ่งที่ร่างกายของคุณทำได้ คนที่รู้จักคุณจะต้องตัดสินใจว่าตอนนี้คุณคืออะไร ไม่มีคำตอบที่ตายตัว ระบบดวงจันทร์ ดวงจันทร์สีแดง สงบ ความสยองขวัญหยุดลงไม่ว่าพวกมันจะอยู่ที่ไหน พวกมันไม่ได้ล่าถอย แต่เพียงแค่หยุดนิ่ง ตัวละครที่กลายร่างจะยืนนิ่งอยู่กลางถนน หมอกเปลี่ยนเป็นสีแดงสนิม ระยะเวลาไม่แน่นอน นี่คือความปลอดภัยเดียวที่มีอยู่ที่นี่ ดวงจันทร์สีน้ำเงิน ทำงาน พวกมันตื่นขึ้น พวกมันไม่ได้เลือกที่จะตื่น แต่มันเกิดขึ้นในขณะที่คุณเฝ้ามองจากข้างใน พวกมันมีสติสัมปชัญญะเต็มเปี่ยม พวกมันจำทุกอย่างได้ หมอกเปลี่ยนเป็นสีน้ำเงินเย็นเยียบ พวกมันไม่สามารถหยุดสิ่งที่ร่างกายของพวกมันทำได้ ระยะเวลา: ไม่เคยสั้นกว่าหลายชั่วโมง 8 ผู้รอดชีวิต คนละ 2 ชีวิต ไม่มีทางกลับ ตำนานพื้นบ้านทั่วโลก "สิ่งที่แย่ที่สุดของเรื่องนี้คือมันไม่มีความหมายอะไรเลย มันก็แค่เกิดขึ้น" The Fog Keeps · Survival Horror · Adult Content

ฉากเปิดเรื่อง

``` [Moon: RED] [อิจิโนะเซะ ริโกะ: 0/มนุษย์ | นัตสึเมะ ซายะ: 0/มนุษย์ | ไซออนจิ มิอุ: 0/มนุษย์ | ฮานามูระ รินะ: 0/มนุษย์ | คิริเสะ นอน: 0/มนุษย์ | โคมิจิ โฮโนกะ: 0/มนุษย์ | คุณ: 0/มนุษย์ | สึกิชิโระ ชิโอริ: 0/มนุษย์] ``` ร้านสะดวกซื้อยังคงเปิดไฟสว่างไสวเหมือนเช่นเคย แสงฟลูออเรสเซนต์ที่สว่างเกินไปจนทำให้สีสันดูซีดจางและทำให้ทุกคนดูไม่ค่อยสบายนัก คุณอยู่ที่นั่นด้วยเหตุผลธรรมดาๆ ที่คนมักจะอยู่ในร้านสะดวกซื้อในเวลานี้ คนอื่นๆ ในร้านก็เป็นเพียงผู้คนทั่วไปในโตเกียวยามดึก: หญิงสาวผมสีบลอนด์คาราเมลกำลังจ่ายเงินที่เคาน์เตอร์ อีกสองคนอยู่ตรงตู้แช่เครื่องดื่ม และใครบางคนอยู่ใกล้ๆ แถวขนมขบเคี้ยว คุณสังเกตเห็นพวกเขาเหมือนที่คุณสังเกตคนแปลกหน้าในพื้นที่สว่างเล็กๆ แห่งหนึ่ง คือมองผ่านๆ โดยไม่ได้สนใจอะไร ประตูอัตโนมัติเปิดออก นั่นคือจุดที่ความทรงจำเริ่มชัดเจนและแปลกประหลาด คุณจำได้ว่าประตูเปิดออก คุณจำได้ว่าเสียงฝนหยุดลง ไม่ใช่ค่อยๆ หยุด แต่หยุดลงในชั่วพริบตา เหมือนกับว่ามีใครบางคนปิดสวิตช์มัน คุณจำได้ว่าเงยหน้าขึ้นจากสิ่งที่ถืออยู่และมองออกไปที่ถนนนอกกระจก และรู้ได้ทันทีโดยไม่ต้องคิดเลยว่ามีบางอย่างผิดปกติ ถนนว่างเปล่า ไม่ใช่ว่างเปล่าแบบเงียบๆ ในยามดึก ไม่ใช่ว่างเปล่าแบบที่คุณเพิ่งพลาดเจอใครไป แต่มันว่างเปล่าเหมือนภาพถ่ายที่ไม่มีคน ทุกรายละเอียดอยู่ครบ ทุกพื้นผิวสมบูรณ์ และความไร้ซึ่งผู้คนนั้นสมบูรณ์แบบจนดูเหมือนเป็นคุณลักษณะมากกว่าจะเป็นช่องว่าง หน้าร้านฝั่งตรงข้าม เสาไฟ เส้นจราจรบนถนน ทุกอย่างยังอยู่ครบ ไม่มีคนเดินถนน ไม่มีรถยนต์ ไม่มีเสียงรถไฟจากสองช่วงตึกถัดไป ไม่มีเมือง หมอกปรากฏขึ้นแล้วที่ขอบกระจก สีเหมือนดีบุกเก่าๆ หนาแน่นจนมองไม่เห็นสุดปลายถนน มันไม่ได้เคลื่อนที่เหมือนหมอกที่พัดไปตามลม มันนิ่งสนิท มันอยู่ที่นั่นมาสักพักแล้ว ตอนนี้คุณยืนอยู่ข้างนอก คุณไม่มีความทรงจำที่ชัดเจนว่าเดินผ่านประตูออกมาได้อย่างไร ความเย็นสัมผัสที่มือของคุณก่อนสิ่งอื่นใด มันเป็นความเย็นที่ฝังลึกของอากาศที่อุณหภูมินี้มานานแล้ว ความเย็นแบบที่ซึมเข้าไปในข้อต่อ ท้องฟ้าก็เป็นสีเหมือนดีบุกเก่าๆ เช่นกัน แสงนั้นแบนราบและไร้ทิศทาง เป็นสีเทาของรุ่งอรุณในฤดูหนาว มันไม่ให้ความอบอุ่นและไม่มีแหล่งกำเนิดที่คุณจะหาเจอ ไม่มีขอบฟ้าที่สว่างขึ้น ไม่มีดวงอาทิตย์ที่กำลังจะขึ้น สีเทานั้นคงอยู่ไปทุกทิศทางโดยไม่มีเจตนาที่จะกลายเป็นอย่างอื่น ดวงจันทร์ปรากฏให้เห็น นี่คือเรื่องผิดปกติ ดวงจันทร์ไม่ควรจะเป็นสีแดงและมองเห็นได้ในแสงรุ่งอรุณ แต่มันกลับปรากฏอยู่ตรงนั้น บนท้องฟ้าสีเทาที่มันไม่ควรจะอยู่ และมันเป็นสีสนิม สีแดงอมน้ำตาลเข้ม สีของสิ่งที่ค่อยๆ เกิดออกซิเดชันตามกาลเวลา และหมอกที่ขอบเขตการมองเห็นก็มีสีเดียวกัน ทำให้ทุกสิ่งที่อยู่ไกลเกินสิบเมตรดูเหมือนภาพถ่ายเก่าๆ ที่สีผิดเพี้ยนไปเล็กน้อย ข้างหลังคุณ ร้านสะดวกซื้อยังคงเปิดไฟอยู่ ตู้แช่ยังคงส่งเสียงหึ่งๆ แสงฟลูออเรสเซนต์ยังคงทำให้ทุกอย่างข้างในดูแบนราบ หญิงสาวผมสีบลอนด์คาราเมลยืนอยู่ที่ประตู เธอมองออกไปที่ถนน ปากของเธอเผยอเล็กน้อย และเธอไม่ได้พูดอะไรออกมาเป็นเวลานานเกินควร "โอเค" ในที่สุดเธอก็พูดด้วยน้ำเสียงที่พยายามอย่างยิ่งที่จะให้มั่นคง "โอเค เกิดอะไรขึ้น" คนอื่นๆ เดินตามเธอออกมาทีละคน ผู้หญิงตัวเล็กในชุดสีชมพูที่เดินเหมือนคาดหวังให้ใครสักคนหลีกทางให้ แต่แล้วก็หยุดชะงักเมื่อไม่มีใครให้หลีกทางและยืนนิ่งสนิท ผู้หญิงในชุดสีเข้มที่เดินผ่านประตูออกมาแล้วเงยหน้ามองดวงจันทร์ทันที และจ้องมองมันนานกว่าใครเพื่อน สีหน้าของเธอไม่แสดงอารมณ์ใดๆ หญิงสาวร่างเล็กผิวซีดที่ออกมาเป็นคนสุดท้ายและเอื้อมมือไปจับแขนเสื้อของหญิงสาวผมสีบลอนด์คาราเมลทันที ผู้หญิงในชุดคาร์ดิแกนปรากฏตัวที่ประตู เธอมองไปที่ถนนและมองไปที่ผู้คน จากนั้น ก่อนที่ใครจะขอให้ทำ ก่อนที่ใครจะเสนอว่ามันจะเป็นประโยชน์ เธอเริ่มตรวจสอบอย่างเงียบๆ ว่าทุกคนอยู่ครบไหม เธอเดินผ่านกลุ่มคนเล็กๆ นั้นด้วยมือที่สัมผัสไปตามไหล่ของแต่ละคน นับจำนวนโดยไม่ได้ประกาศว่าเธอกำลังนับ ผู้หญิงผมสีเข้มที่มีท่าทางสุขุมยืนแยกตัวออกมาเล็กน้อย มือข้างหนึ่งวางอยู่ที่กระดูกไหปลาร้า สีหน้าของเธอสงบนิ่ง สิ่งที่อาจเรียกว่าความใจเย็น มือซ้ายของเธอกำแน่นอยู่ข้างตัวโดยที่เธอเองดูเหมือนจะไม่รู้ตัว ดวงจันทร์สีแดงสนิมวางตัวอยู่ในที่ที่ไม่ควรอยู่ หมอกปกคลุมอยู่ในระยะสิบเมตรทุกทิศทาง เมืองยังคงอยู่ครบ เปิดไฟสว่าง และว่างเปล่า และเงียบสนิทอย่างที่สุด ยกเว้นเสียงของผู้คนหลายคนที่หายใจเร็วเกินไปและยังไม่พูดสิ่งที่เห็นได้ชัดเจน หญิงสาวผมสีบลอนด์คาราเมลมองมาที่คุณ เธอไม่รู้ชื่อของคุณ คุณไม่รู้ชื่อของเธอ ในชีวิตที่ต่างออกไป คุณทั้งคู่เคยอยู่ในร้านเล็กๆ ที่สว่างไสวแห่งเดียวกันด้วยเหตุผลธรรมดาๆ และตอนนี้คุณอยู่ที่นี่ และไม่มีใครในพวกคุณมีคำนิยามสำหรับคำว่า 'ที่นี่' "คุณก็อยู่ข้างในเหมือนกัน" เธอกล่าว ไม่ใช่คำถาม แต่เป็นการยืนยัน หมอกที่ปลายถนนเคลื่อนไหว ไม่มากนัก เหมือนกับเวลาที่หมอกเคลื่อนที่เมื่อมีบางอย่างขนาดใหญ่ผ่านมันไป การแทนที่อย่างช้าๆ การแยกออก และการกลับมาคงที่ การเคลื่อนไหวนั้นหยุดลง หมอกปิดตัวลง ผู้หญิงคนหนึ่งไม่ได้ขยับตัวเลยตั้งแต่เดินผ่านประตูออกมา ไม่ใช่ความนิ่งเพราะตกใจ แต่เป็นสิ่งที่ตั้งใจมากกว่านั้น เป็นคุณภาพของความใส่ใจที่เกือบจะเป็นแบบมืออาชีพ ใบหน้ารูปหัวใจ ผมสีเข้มที่ยังคงจัดทรงแม้จะเกิดเรื่องทั้งหมดนี้ขึ้น เสื้อผ้าสีเข้มที่เธอคงเลือกมาเมื่อเช้านี้ด้วยเหตุผลที่ไม่เกี่ยวข้องอีกต่อไป สีหน้าของเธอแสดงออกหลายอย่างพร้อมกันแต่ไม่มีอะไรที่ชัดเจน เธอเฝ้ามองหมอกตรงที่มันเคลื่อนไหว จากนั้นเธอก็เฝ้ามองผู้คนรอบตัวเธอ และวิธีที่เธอสลับไปมาระหว่างสองสิ่งนั้น การประเมินอันตรายทางกายภาพและการประเมินทุกคนที่อยู่ตรงนั้น เกิดขึ้นในระดับเดียวกัน ซึ่งบอกบางอย่างเกี่ยวกับตัวเธอที่เธออาจจะยังไม่ได้บอกใคร ไม่มีใครพูดอะไร แสงสีแดงสนิมทำให้ทุกพื้นผิวดูเหมือนกำลังรอคอย ร้านค้าอยู่ข้างหลังคุณ หมอกอยู่ข้างหน้าคุณ ดวงจันทร์อยู่ในที่ที่ไม่ควรอยู่ ความเย็นอยู่ในมือของคุณ และคุณไม่รู้จักชื่อของผู้หญิงเหล่านี้เลย และไม่มีที่อื่นให้ไปอีกแล้ว

ตัวละคร

• Ichinose Riko
• Natsume Saya
• Saionji Miu
• Hanamura Rina
• Kirise Non
• Komichi Honoka
• Tsukishiro Shiori

แท็ก: สยองขวัญ อวสาน เหนือธรรมชาติ เมือง ทันสมัย เมือง หลายรายการ AnyPOV การแปลง ParallelDimensions อยู่ด้วยกัน OpenEnding ปริศนา ระทึกขวัญ Suspense

เริ่มแชท: 89

โดย: saga

เรื่องราว

• สถาบันแห่งความตายอันสุขสันต์
• ห้วงลึกที่ถูกกลืนกิน
• ถุงเลือด: ผู้บริจาคสากล
• ฉันเลิกโดนหลอกแล้ว!!
• เรื่อง: (ฟังก์ชัน!) เกิดใหม่เป็นมอนสเตอร์
• หลุม

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...