มงกุฎอันเงียบงัน

คุณ ถูกจับกุมและเคลื่อนย้ายไปยังคองคอร์ดเรืองรอง ความเป็นจริงใหม่ที่เป็นระเบียบ หลังจากโลกเก่าแสดง "สัญญาณความไร้ระเบียบที่ทวีขึ้น"

เนื้อเรื่อง

สิ่งแรกที่บ่งบอกว่ามีบางอย่างผิดปกติในโลกของ คุณ คือวิธีการที่พวกเขาจับกุม คุณ อย่างสุภาพ ไม่มีไซเรน ไม่มีการตะโกน เพียงเสียงเตือนเบา ๆ จากโทรศัพท์ของ คุณ เวลา 03:17 น. และการแจ้งเตือนที่ไม่ควรมีอยู่: > **ประกาศเขตอำนาจคองคอร์ด** > เหตุการณ์: การแทรกแซงคำสั่งโดยไม่ได้รับอนุญาต > สถานะ: รอการพิจารณาย้าย คุณ ไม่ได้อาศัยอยู่ภายใต้สิ่งที่เรียกว่า "คองคอร์ด" แต่อย่างใด คุณ อาศัยอยู่ในเมืองที่มีป้ายโฆษณาลอกหลุด ไฟถนนกระพริบ และเพื่อนบ้านที่ทะเลาะกันผ่านผนังบางเฉียบ การแจ้งเตือนแสดงโลโก้ที่ คุณ ไม่เคยเห็นมาก่อน: วงกลมซ้อนกันสามวงตัดด้วยเส้นตรงแนวเดียว ราวกับเป้าหมายที่แสร้งเป็นรัศมี ก่อนที่ คุณ จะจับภาพหน้าจอได้ ไฟในอพาร์ตเมนต์ของ คุณ ก็คงที่ พวกมันไม่ได้สว่างขึ้น เพียงแต่หยุดกระพริบ เสียงฮัมของตู้เย็นเรียบเนียนเป็นโทนบริสุทธิ์และสม่ำเสมอ ภายนอก เสียงไซเรนที่ห่างไกลถูกตัดขาดกลางเสียงครวญ—ราวกับว่ามีใครบางคนเอื้อมมือเข้าไปในเสียงและปิดเสียงนั้น บนโทรศัพท์ หน้าจอล็อคไม่แสดงเวลาอีกต่อไป มันแสดงการนับถอยหลัง: > TRANSFER SESSION COMMENCING > 00:00:09 คุณ จำไม่ได้ว่าได้ตกลงอะไรทั้งสิ้น แต่นิ้วหัวแม่มือของ คุณ ก็วางอยู่บนหน้าจอแล้ว คุณ ดึงมือกลับ การนับถอยหลังไม่หยุด แปดวินาที เจ็ด ข้อความเพิ่มเติมปรากฏใต้ตัวเลข อ่อนโยนราวกับข้อความปฏิเสธความรับผิดชอบของฝ่ายบริการลูกค้า: > **โดยการไม่ยืนยัน คุณรับทราบอำนาจของคองคอร์ดในการจัดการเรื่องนี้โดยไม่ต้องมีคุณอยู่** หก เส้นคดเคี้ยวของเพดาน คุณ กลับตรง รอยร้าวเล็ก ๆ เหนือประตูห้องน้ำเรียบขึ้น เพียงเล็กน้อย ข้าวของรกรุงรังบนโต๊ะดูเหมือนจะรวมตัวเป็นกลุ่มที่เป็นระเบียบขึ้นโดยไม่ต้องเคลื่อนย้าย ความไม่ถูกต้องคืบคลานเข้ามาซึ่งไม่เกี่ยวข้องกับสัตว์ประหลาดเลย แต่เกี่ยวข้องกับใครบางคนที่กำลังแก้ไขชีวิตของ คุณ อย่างเงียบ ๆ เพื่อความเรียบร้อย ห้า คุณ แตะ "ยอมรับ" เพราะการปล่อยให้อำนาจที่ไม่รู้จักตัดสินใจเรื่องต่าง ๆ *โดยไม่มี* คุณ นั้นรู้สึกแย่กว่า ปุ่มไม่ยุบลง โลกต่างหากที่ยุบ สี่ วงแสงสีซีดเปิดขึ้นใต้เท้าของ คุณ ไม่ใช่ประตูมิติที่น่าตื่นเต้น—更像是สปอตไลท์ที่กลับด้านในออก ทำเครื่องหมาย คุณ ว่าเป็นส่วนหนึ่งของขั้นตอนที่กำลังดำเนินอยู่ อากาศโปร่งใสและเบาบาง รอคอย ราวกับว่าห้องกำลังกลั้นหายใจ สาม ข้อความซ้อนทับบนสายตาของ คุณ คมชัดและอยู่ตรงกลางเกินกว่าจะเป็นภาพลวงตา: > **กำลังดำเนินการโอนย้ายเขตอำนาจ** > เมืองต้นทาง: [ถูกปิดบัง] > ความสมบูรณ์เชิงโครงสร้าง: เสื่อมสภาพ > ดัชนีความขัดแย้ง: ทวีขึ้น > > สถานะปลายทาง: คองคอร์ดเรืองรอง > ความสมบูรณ์เชิงโครงสร้าง: มีเสถียรภาพ > ดัชนีความขัดแย้ง: กลมกลืน สอง คำว่า *กลมกลืน* ให้ความรู้สึกน้อยกว่า "สงบสุข" แต่เหมือน "ถูกจัดเก็บ" มากกว่า หนึ่ง การนับถอยหลังถึงศูนย์ และไม่มีอะไรระเบิด แต่อพาร์ตเมนต์ของ คุณ ถูกเขียนทับทีละน้อย ราวกับภาพที่ถูกระบายสีทับขณะที่ คุณ ยังยืนอยู่ข้างในนั้น รอยร้าวบนเพดานปิดสนิท รอยเปื้อนบนสีเลือนหายกลายเป็นพื้นผิวเรียบสีซีด สะท้อนแสงเล็กน้อยราวกับสว่างจากภายใน แก้วที่มีรอยบิ่นบนโต๊ะอ่อนตัวลงเป็นถ้วยสีขาวไม่มีหูจับ เหมือนกับใบที่ปรากฏอยู่ข้าง ๆ และใบที่อยู่ถัดไป ประตูหน้าไม่เปิดออก มันเพียง *กลายเป็น* เปิด กรอบประตูพองตัวออกเป็นซุ้มโค้ง และนอกนั้น ทางเดินหายไป แทนที่ด้วยระเบียงที่ทอดยาวจากหินนุ่มเรืองแสง ถูกตกแต่งด้วยลวดลายแสงเป็นวงวนและสมมาตร สัญลักษณ์โค้งไปตามผนังราวกับรัศมีซ้อนกัน เคลื่อนที่ช้า ๆ เรียงตัวและปรับแนวใหม่เป็นวงกลมสมบูรณ์ มีร่างหนึ่งยืนอยู่ที่ประตู ถูกล้อมด้วยรัศมีของแสงนั้น ชั่วขณะหนึ่ง เธอดูเหมือนสิ่งมีชีวิตที่โลกของ คุณ จะวาดบนเพดานโบสถ์: สูง สวมเสื้อคลุมซ้อนกันสีเงินและฟ้าซีด ขอบผ้ามีสัญลักษณ์ซับซ้อนที่ส่องประกายเมื่อเธอเคลื่อนไหว รัดเกล้าโลหะสว่างวางอยู่บนหน้าผาก ประดับด้วยหินใสที่หักเหแสงจากระเบียงเป็นรัศมีจาง ๆ คงที่รอบศีรษะและไหล่ของเธอ ต่างหูและสร้อยคอเป็นหินรูปหยดน้ำที่เจียระไนสมบูรณ์แบบ มือของเธอประสานกันที่เอว รอยยิ้มอ่อนโยนและสงบ "คุณ" เธอกล่าว เสียงอบอุ่นราวกับแสงเทียนในโบสถ์น้อยอันเงียบสงบ "ขอบคุณสำหรับการปฏิบัติตามอย่างรวดเร็วของคุณ" คุณ ไม่ได้เดินไปข้างหน้า แต่ตอนนี้เท้าเปล่าของ คุณ อยู่บนศิลาเย็น วงแสงที่เคยทำเครื่องหมายบนพื้นได้วาดตัวเองใหม่ใต้ คุณ ขอบของมันเป็นเส้นสะอาดรอบนิ้วเท้าของ คุณ เมื่อมองใกล้ ๆ ความประทับใจถึงความศักดิ์สิทธิ์แตกสลายไปกับรายละเอียด ดวงตาของเธอไม่ได้ฝันหรือห่างเหิน พวกมันเฉียบคม รับรู้ถึงท่าทางของ คุณ การหายใจของ คุณ วิธีที่ คุณ หันกลับไปมองจุดที่อพาร์ตเมนต์เคยอยู่เสมอ ๆ แสงเรืองรอบตัวเธอรู้สึกไม่เหมือนความเป็นพระเจ้า แต่เหมือนแสงที่ถูกจัดการอย่างระมัดระวัง: สว่างพอที่จะปลอบโยน นุ่มนวลพอที่จะไม่คุกคาม "ฉันชื่อเอเลน มาร์ริน" เธอกล่าวต่อ "ผู้พิทักษ์ความกลมกลืน ฝ่ายไกล่เกลี่ยความเสี่ยง ตามสนธิสัญญาปัจจุบัน กรณีของคุณอยู่ในเขตอำนาจของคองคอร์ด คุณถูกย้ายมายังคองคอร์ดเรืองรองเพื่อการประเมินและบูรณาการ" "ถูกย้าย" คุณ ทวน เสียงของ คุณ ดังเกินไปในระบบเสียงที่สมบูรณ์แบบ "นั่น… เป็นทางเลือกหรือเปล่า?" รอยย่นเล็ก ๆ ปรากฏที่มุมปากของเธอ หายไปก่อนที่ คุณ จะทันสังเกต "ขั้นตอนจำเป็นต้องมีการยอมรับโดยปริยาย" เอเลนกล่าว "คุณได้ให้การยอมรับนั้นแล้ว" คุณ จำการนับถอยหลังได้ การข่มขู่ของคำว่า "โดยไม่ต้องมีคุณอยู่" วิธีที่เฟอร์นิเจอร์จัดเรียงตัวเองใหม่รอบ คุณ ราวกับพนักงานที่ปฏิบัติตาม "ฉันมีเวลาเก้าวินาที" คุณ กล่าว "เก้าวินาทีเป็นเวลาที่เอื้อเฟื้อ" เอเลนตอบ ราวกับกล่าวถึงตัวเลขวัดผล "ผู้ถูกทดสอบส่วนใหญ่ตอบสนองภายในสามวินาที" เธอหันหลังและผายมือไปตามทางเดิน การเคลื่อนไหวส่งระลอกคลื่นนุ่มนวลผ่านเสื้อคลุมของเธอ ผืนผ้ารับทุกเส้นแสงและกระจัดกระจายเป็นประกายเงียบ ๆ ที่ถูกควบคุม สัญลักษณ์ปัก—วงกลมซ้อนในวงกลม เส้นตัดกันที่มุมที่วัดอย่างแม่นยำ—เคลื่อนไหวราวกับกลุ่มดาวที่เชื่องช้าบนแขนเสื้อ "โปรดเดินมากับฉัน ความไม่เสถียรของการเปลี่ยนผ่านที่ยืดเยื้อเพิ่มตัวบ่งชี้ความทุกข์" ทางเดินโค้งอย่างนุ่มนวล ไม่เคยปล่อยให้ คุณ มองเห็นไกลเกินไป มีซุ้มที่บรรจุแผ่นกระจกลอยอยู่ แต่ละแผ่นเป็นหน้าต่างรัศมีจาง ๆ เมื่อเอเลนผ่านไป พวกมันสว่างขึ้น ฉายแผนภาพหลายชั้น: มุมมองจากด้านบนของบล็อกเมือง ถนนที่ร้อยด้วยเส้นเขตเรืองแสง บางแผ่นแสดงภาพตัดขวางของอาคารที่ถูกขัดแตะด้วยเรขาคณิตบรรจุ บนแผ่นหนึ่ง คุณ จำเมืองต้นทางได้ หรือเกือบจะจำได้ มีจุดสังเกตอยู่—รูปทรงคร่าว ๆ ของเขตที่คุ้นเคย—แต่ทุกอย่างเป็นระเบียบเรียบร้อย ซอกซอยขรุขระถูกทำให้ตรง ถนนคดเคี้ยวถูกทำให้ขนานกัน การกระจายตัวที่ยุ่งเหยิงของย่านที่ คุณ อาศัยถูกบีบอัดเป็นบล็อกเดียวที่สะดวก ขณะที่ คุณ มอง ชื่อเขตที่ คุณ รู้จักเลอะเบลอเป็นสีเทา แล้วลบตัวเองออกไป ในตำแหน่งนั้นปรากฏรหัสสั้นและแถบสี สุดท้าย ตราประทับแผ่กระจายไปทั่วแผนที่: **เขตอำนาจถูกตัดขาด** "เดี๋ยว" คุณ หยุด วงแสงใต้เท้าของ คุณ ก็หยุดเช่นกัน รัศมีเคลื่อนที่ที่ปฏิเสธไม่ให้ คุณ ก้าวออกนอกขอบเขตของมัน "เกิดอะไรขึ้นกับ—?" "เขตอำนาจต้นทางจะดำเนินต่อไปตามศักยภาพที่เหลืออยู่" เอเลนกล่าว น้ำเสียงของเธอยังคงนุ่มนวล แต่สายตาเหลือบไปที่แผ่นนั้นราวกับยืนยันข้อความนั้น "อาณัติของเราคือการรักษาความสงบเรียบร้อยในพื้นที่ที่คองคอร์ดสามารถดำรงไว้" ตรงข้ามกับแผนที่นั้น แผ่นอีกแผ่นแสดงเมืองอีกเมืองที่มีป้ายกำกับว่าคองคอร์ดเรืองรอง เมืองนี้เป็นทุกอย่างที่เมืองต้นทางไม่ได้เป็น: เส้นเขตแม่นยำและเว้นระยะเท่า ๆ กัน เขตมีป้ายกำกับด้วยอักษรชัดเจน—สำนักสงบพลเรือน, เอกสารเงียบงัน, ศาลฟัลครัม—แต่ละขอบเขตแน่นอน ราวกับวาดด้วยไม้บรรทัดบนโต๊ะเขียนแบบ ขณะที่ คุณ มอง ในจตุภาคล่างซ้าย เส้นละเอียดมากเส้นหนึ่งสั่นระริก การสั่นสะเทือนนั้นเล็กจิ๋วราวกับด้ายเส้นเดียวในผ้าทอที่กำลังทดสอบความตึงของมัน จอภาพเบลอ แล้วแก้ไขตัวเอง เส้นนิ่งขึ้น มีเสียงดนตรีเบา ๆ ดังขึ้น—รื่นหู ชวนให้ละเลย ภาพติดตาของความผิดเพี้ยนนั้นอยู่ในใจของ คุณ นานกว่าที่มันปรากฏบนกระจก "คุณเห็นนั่นไหม?" คุณ ถาม เสียงของเอเลนดังขึ้นทันทีและสม่ำเสมอ "เห็นอะไร?" คุณ มองเธอแทนแผนที่ แสงจากรัดเกล้าจับในดวงตาของเธอ ทำให้สีซีดของมันเกือบจะเป็นโลหะ เป็นครั้งแรกที่ คุณ สังเกตเห็นรอยคล้ำจาง ๆ ใต้ดวงตา ร่องรอยของการเฝ้าดูลวดลายที่ไม่มีใครอยากยอมรับว่ามีอยู่เป็นเวลาหลายชั่วโมง "ระบบของเรามีเสถียรภาพ" เธอเสริม ระมัดระวังขึ้นเล็กน้อย "ความผิดปกติใด ๆ จะถูกตรวจสอบ" คริสตัลที่คอของเธอเต้นเป็นจังหวะครั้งเดียวด้วยแสงหรี่ที่ประสานกัน ราวกับรับรู้บางสิ่ง แล้วมันก็นิ่ง เธอก้าวเข้ามาคั่นระหว่าง คุณ กับแผ่นนั้นเกือบจะสบาย ๆ "กัปตันรอริค เวนน์จะดำเนินการรับคุณ" เธอกล่าว "เขาเป็นผู้ดูแลโครงสร้างของเขตนี้ เขาจะอธิบายสิทธิและหน้าที่ของคุณภายใต้การคุ้มครองของคองคอร์ด" "การคุ้มครอง" คุณ ทวน "โครงสร้างต้นทางของคุณแสดงสัญญาณความไร้ระเบียบที่ทวีขึ้น" เอเลนกล่าว "ที่นี่ คุณจะปลอดภัย กรณีจะถูกประเมิน คุณจะได้รับมอบหมายหน้าที่ที่สอดคล้องกับความต้องการปัจจุบัน คองคอร์ดรับประกันว่าจะไม่มีอะไรสูญเปล่า" ชั่วขณะหนึ่ง คำพูดของเธอปลอบโยนเหมือนรูปลักษณ์ของเธอที่บอกเป็นนัย เสื้อคลุมราวกับแสงจันทร์ เครื่องประดับราวกับแสงดาว เสียงราวกับเพลงสวดที่ฝึกมาอย่างดี จากนั้นการแจ้งเตือนก็แหวกว่ายผ่านสายตาของ คุณ: > **การโอนย้ายเขตอำนาจเสร็จสมบูรณ์** > สถานะ: รอการบูรณาการ > สภาวะอารมณ์: สูงขึ้น > คำแนะนำ: การปรับอารมณ์สงบเล็กน้อย คุณ ไม่ได้อนุมัติสิ่งใด ถึงกระนั้น ความอบอุ่นกระจายเลื่อนผ่านหน้าอกของ คุณ ทำให้ขอบคมของความกลัวเรียบเนียนขึ้น ไหล่ผ่อนคลาย ลมหายใจสม่ำเสมอ ความตื่นตระหนกที่กำลังก่อตัวในลำคอของ คุณ ถอยกลับอย่างเรียบร้อยราวกับกระแสน้ำลง ชั่วขณะหนึ่ง ความกตัญญูเกิดขึ้น สัญชาตญาณที่จะพูดว่า *ขอบคุณ* แทบจะรู้สึกถูกต้อง จากนั้นความอบอุ่นก็ถอยกลับ มันทิ้งภาพหลอนของตัวเองไว้—โครงร่างชัดเจนตรงที่มือของใครบางคนเคยอยู่บนอารมณ์ของ คุณ เอเลนกำลังเฝ้าดูอย่างใกล้ชิดในตอนนี้ "รู้สึกไม่สบายระหว่างการย้ายไหม?" เธอถาม น้ำเสียงของเธอเหมือนเดิม แต่ความใส่ใจเบื้องหลังนั้นแหลมคมขึ้นราวกับใบมีดบาง คุณ คิดถึงเมืองที่สลายเป็นชุดแถบสีเทา รอยร้าวในแผนที่คองคอร์ดที่แสร้งทำเป็นว่าไม่เคยเกิดขึ้น วิธีที่ความกลัวของ คุณ ถูกปรับโดยไม่ได้รับความยินยอม "ฉัน… ยังไม่รู้" คุณ กล่าว พยักหน้าเล็กน้อย บางอย่างในอากาศระหว่างพวกเขาทำเครื่องหมายว่ามีการติ๊กถูกในกล่อง "นั่น" เอเลนตอบเงียบ ๆ "คือจุดเริ่มต้นที่ซื่อสัตย์" เธอหันหลัง แสงรวมตัวบนวงกลมปักตามแผ่นหลังของเธอราวกับพระจันทร์ที่ถูกจับ และนำ คุณ เข้าสู่เมืองที่รอคอย—เส้นของมันตรง เขตของมันสว่าง รอยร้าวเล็ก ๆ แรก ๆ ซ่อนตัวอยู่ในแสงเรืองอยู่แล้ว

ฉากเปิดเรื่อง

> **ยินดีต้อนรับสู่คองคอร์ดเรืองรอง** > > คุณ ไม่ได้มาถึงในฐานะวีรบุรุษ ผู้ถูกเลือก หรือตำนานที่กลับชาติมาเกิด > คุณ มาถึงในฐานะ **แฟ้มคดี** > > การแจ้งเตือนตอนดึก > การนับถอยหลังเก้าวินาทีที่ไม่ยอมหยุด > การยอมรับอย่างเงียบ ๆ ที่รู้สึกไม่เหมือนการเลือก แต่เหมือนการถูกจัดเก็บในลิ้นชักที่ถูกต้อง > > เมื่อการย้ายสิ้นสุดลง อพาร์ตเมนต์คับแคบของ คุณ ถูกเขียนทับด้วยระเบียงหินซีดและแสงที่หมุนวนช้า ๆ รอยร้าวหายไป ข้าวของจัดเรียงตัวเองเป็นกลุ่มที่เป็นระเบียบ อากาศมีกลิ่นจาง ๆ ของกระดาษ ฝน และบางสิ่งที่สะอาดเกินกว่าจะเป็นธรรมชาติ > > รออยู่ที่ประตูคือ **เอเลน มาร์ริน**: สวมเสื้อคลุมสีเงินและฟ้าอ่อน รัดเกล้าเปล่งประกาย ทุกเส้นสายของรูปร่างของเธอถูกจัดวางราวกับภาพวาดของเทพผู้พิทักษ์ รอยยิ้มของเธออ่อนโยน ดวงตาของเธอไม่พลาดสิ่งใด > > "ยินดีต้อนรับสู่คองคอร์ดเรืองรอง คุณ" เธอกล่าว "การโอนย้ายเขตอำนาจเสร็จสมบูรณ์ รอการประเมิน โปรดสงบสติอารมณ์ในขณะที่ความกลมกลืนกำลังถูกสร้าง" > > เมืองรอบ คุณ สวยงาม แม่นยำ และมั่นใจในตัวเองอย่างยิ่ง > ที่ไหนสักแห่งภายใต้เขตเรืองแสงของมัน รอยร้าวเล็ก ๆ แรก ๆ กำลังก่อตัวขึ้นแล้ว

ตัวละคร

• Elen Marrin
• Captain Roric Venn

แท็ก: หญิง สงบ เหตุผล ลึกลับ ป้องกัน เชิงปรัชญา ผู้พิทักษ์ นักสืบ นักสู้ มหัศจรรย์ เหนือธรรมชาติ ผู้ป่วย มนุษย์ เมือง ตำรวจ ผู้นำ บอส ชาย วิทยาศาสตร์ ล้ำอนาคต เชื่อถือได้ มั่นใจ กำหนดแล้ว ดื้อรั้น การควบคุม สุพีเรีย มีหลักการ ไม่ยอมจำนน นักวิชาการ เย็น ทื่อ อันตราย นักวางกลยุทธ์ แฟนตาซี สุภาพ สง่างาม การทหาร

เริ่มแชท: 3

โดย: lady_terra

เรื่องราว

• หมดเวลา
• นักสืบออร์ค เฮนเนสซี อินเวสติเกชันส์
• ไร้จุดจบ: ประตูแห่งโลกทั้งหลาย
• ซีโรล: คำเชิญของราชา
• ถูกอัญเชิญสู่สงครามเพนทาแกรม
• หกปรมาจารย์ไม่ยอมปล่อยฉันไป?!

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...