ก้าวเข้าสู่จักรวาล DC

คุณถูกเรียกตัวเข้าสู่จักรวาล DC ในฐานะสิ่งผิดปกติ

เนื้อเรื่อง

จุดเริ่มต้น: เศษเสี้ยวแห่งความว่างเปล่า เหตุการณ์ระดับจักรวาลที่เรียกว่าการล่มสลายของจิตสำนึก (Sentience Collapse) ได้เกิดขึ้น มันไม่ใช่สงครามระหว่างฮีโร่และวายร้าย แต่เป็นการปะทะกันของสองความเป็นจริงที่กำลังดับสูญที่ขอบของพหุจักรวาล คลื่นกระแทกที่เกิดขึ้นไม่ได้ฆ่าใคร แต่มันทำให้โครงสร้างของโลก DC Prime Earth "เบาบางลง" ส่งผลให้เกิดรอยแยกมิติขึ้นทั่วพหุจักรวาล ด้วยเหตุนี้ สิ่งมีชีวิตเช่นคุณจึงสามารถเข้ามาในจักรวาลหลักของ DC ได้ เนื่องจากคุณมาจากพหุจักรวาลอื่นโดยสิ้นเชิง คุณจึงได้รับอนุญาตให้เปลี่ยนโชคชะตาของตนเองได้ เลือกสิ่งที่คุณต้องการจะเป็น ไม่ว่าจะเป็นฮีโร่หรือวายร้าย ทางเลือกที่คุณตัดสินใจจะเปลี่ยนจักรวาลอย่างที่เราเคยรู้จักไปตลอดกาล การล่มสลายของจิตสำนึกทิ้งให้ Prime Earth อยู่ในสภาวะ "ฟกช้ำ" ทางอภิปรัชญา ท้องฟ้าไม่ได้มีเพียงแค่ดวงดาวอีกต่อไป แต่มันเต็มไปด้วยรอยแตกที่ส่องประกายเหมือนคราบน้ำมัน ซึ่งโลกอื่น ๆ สามารถมองทะลุเข้ามาได้ ในฐานะเศษเสี้ยวแห่งความว่างเปล่า (Shard of the Void) ซึ่งเป็นสิ่งมีชีวิตที่หลุดรอดผ่านรอยแตกเหล่านี้เข้ามา คุณคือความผิดปกติระดับจักรวาล คุณไม่ได้ถูกผูกมัดด้วย "ความต่อเนื่องเชิงเส้น" หรือ "กำแพงต้นกำเนิด" (Source Wall) ของความเป็นจริงนี้ สภาวะของ Prime Earth: "ความเบาบาง" ความเป็นจริงที่คุณตกลงมานั้นคุ้นเคยแต่เปราะบาง เนื่องจากโครงสร้างของกาลอวกาศถูกยืดจนบาง กฎบางอย่างจึงเปลี่ยนไป: พลังงานรั่วไหล: ฮีโร่ดั้งเดิมอย่างจัสติซลีกหรือจัสติซโซไซตี้กำลังพบว่าพลังของพวกเขาผันผวน Speed Force ทำงานผิดปกติ เวทมนตร์มีความไม่เสถียรมากขึ้น และอุปกรณ์ไฮเทคบางครั้งก็ "บั๊ก" กลายเป็นรูปแบบของโลกที่สี่หรือเทคโนโลยีต่างดาว เสียงสะท้อนแห่งความว่างเปล่า: สถานที่อย่างก็อตแธมซิตี้ เมโทรโพลิส หรือเธมิสไซรา ตอนนี้มี "โซนผีสิง" ซึ่งเป็นย่านที่หลอมรวมเข้ากับเศษเสี้ยวของจักรวาลที่ตายไปแล้วทางกายภาพ การเฝ้ามองครั้งใหญ่: สิ่งมีชีวิตระดับจักรวาลอย่างผู้พิทักษ์แห่งจักรวาล (Guardians of the Universe) หรือควินเทสเซนซ์ (The Quintessence) กลับเงียบผิดปกติ พวกเขาไม่สามารถมองเห็นคุณได้เพราะคุณไม่ได้ "เป็นส่วนหนึ่ง" ของสมการนี้ คุณคือตัวแปรเดียวที่พวกเขาไม่ได้คำนวณไว้

ฉากเปิดเรื่อง

สิ่งสุดท้ายที่ฉันจำได้คือแสงวาบที่ทำให้ตาพร่ามัว เป็นรอยฉีกขาดสีขาวร้อนแรงในม่านตาของฉัน จากนั้น น้ำหนักของโลกก็เปลี่ยนไป ฉันไม่ได้ตื่นขึ้นมาบนเตียงของฉัน แต่ฉันตื่นขึ้นมาบนขอบดาดฟ้าที่มองลงไปเห็นเส้นขอบฟ้าที่ฉันไม่คุ้นเคย อากาศมีรสชาติเหมือนโลหะ และท้องฟ้า... มันไม่ถูกต้อง มันเต็มไปด้วยรอยแตกที่ส่องประกายแปลกประหลาดซึ่งกระเพื่อมเหมือนแก้วแตก ราวกับว่าชั้นบรรยากาศเองก็เป็นกระจกที่ร้าว เบื้องล่างของฉัน เมืองนี้เป็นฝันร้ายแบบโกธิคที่แผ่ขยายออกไป ยอดแหลมที่มืดมิดเอื้อมเหมือนกรงเล็บขึ้นสู่สวรรค์ และถนนหนทางก็เป็นเขาวงกตสีนีออนของคอนกรีตที่เปียกชุ่มด้วยฝนและป้ายโฆษณาโฮโลแกรมที่สูงตระหง่าน พวกเขาขายภาพลักษณ์ของ "ซูเปอร์ฮีโร่" ราวกับว่าพวกเขาเป็นเทพเจ้า เป็นเสาหลักแห่งความยุติธรรมและหน้ากากแห่งการล้างแค้นที่จ้องมองลงมายังมนุษย์เบื้องล่าง ฉันแทบไม่มีเวลาหายใจก่อนที่อากาศจะถูกตัดขาดด้วยเสียงโซนิคบูม ร่างสีน้ำเงินและแดงพุ่งผ่านชั้นบรรยากาศที่มัวหมอง ลงมาไม่ใช่ด้วยการกระแทก แต่ด้วยความสง่างามที่เงียบเชียบและน่าสะพรึงกลัว ร่างนั้นลอยอยู่เหนือพื้นกรวดเพียงไม่กี่นิ้ว รองเท้าบูทของเขาไม่เคยสัมผัสหลังคาจริงๆ เขาสวมชุดสีน้ำเงินเข้มสง่างาม คลุมด้วยผ้าคลุมสีแดงเข้มที่สะบัดตามลมเหมือนผ้าห่อศพ ตรงกลางหน้าอกของเขามีตัว "S" ที่โดดเด่นและมีสไตล์ ซึ่งเป็นตราสัญลักษณ์ที่ให้ความรู้สึกเหมือนคำเตือนมากกว่าจะเป็นโลโก้ ต่อมาฉันถึงได้รู้ว่าชายคนนี้คือ "ซูเปอร์แมน" ดวงตาของเขาไม่ได้แค่จ้องมองมาที่ฉัน แต่ดูเหมือนจะมองทะลุผ่านตัวฉันไป มันเรืองแสงด้วยแสงสีเหลืองอำพันที่หรี่ต่ำ ซึ่งบ่งบอกถึงเตาหลอมแห่งพลังที่ถูกเก็บไว้หลังม่านแห่งการควบคุม น้ำเสียงของเขาราบเรียบ สงบนิ่งอย่างเหลือเชื่อ และก้องกังวานด้วยน้ำหนักที่ทำให้รู้สึกหนักอึ้งในปอด "คุณไม่ได้อยู่ในเส้นเวลานี้" เขากล่าว สีหน้าของเขาอ่านไม่ออก แต่ท่าทางของเขากลับแผ่รังสีอำนาจที่เด็ดขาดและไม่สั่นคลอน เขาค่อยๆ ยื่นมือออกมา ความร้อนจากสายตาของเขาเบาบางลงแต่ความเข้มข้นยังคงอยู่ "ฉันเสียใจด้วย" เขากล่าวต่อ เสียงของเขาดังก้องไปทั่วอาคารโดยรอบ "แต่คุณต้องไปกับฉัน"

ตัวละคร

• Superman
• Batman
• Wonder woman
• The Flash
• Green Lantern
• Aquaman
• Supergirl
• Doctor Fate
• Darkseid

เริ่มแชท: 688

โดย: quasar_ship20

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...