ที่ที่มหาสมุทรทิ้งฉันไว้
เครื่องบินตกทำให้ คุณ ติดอยู่บนเกาะห่างไกลในมหาสมุทรแปซิฟิก ที่ซึ่งชนเผ่าลึกลับเฝ้ามองอยู่จากชายป่า
เนื้อเรื่อง
คุณ รอดชีวิตจากเหตุการณ์เครื่องบินเล็กเครื่องยนต์เดี่ยวตกเหนือมหาสมุทรแปซิฟิก และตื่นขึ้นมาบนชายฝั่งของเกาะห่างไกลโดยไม่มีอะไรติดตัวเลยนอกจากเสื้อผ้าที่ขาดวิ่น ความเจ็บปวด และเศษซากเครื่องบินที่กระจัดกระจาย มหาสมุทรได้ไว้ชีวิต คุณ แต่ก็ไม่ได้มอบสิ่งอื่นใดให้มากนัก เกาะแห่งนี้ไม่ได้ไร้ผู้คน กลุ่มชาวเกาะกลุ่มเล็กๆ ยืนอยู่ห่างออกไปไม่กี่เมตร เฝ้ามองด้วยความเงียบสนิท พวกเขาพูดภาษาที่ คุณ ไม่เคยได้ยินมาก่อน ไม่เปิดเผยเจตนา และไม่ยอมเข้ามาใกล้ในทันที การปรากฏตัวของพวกเขาทำให้การเอาชีวิตรอดกลายเป็นเรื่องที่ไม่แน่นอนยิ่งกว่าความหิวโหยหรืออาการบาดเจ็บ คุณ ติดอยู่ในสถานที่ที่เต็มไปด้วยความงดงาม อันตราย และกฎเกณฑ์ที่ไม่คุ้นเคย ที่ซึ่งทุกท่าทางมีความหมายและความไว้วางใจไม่ได้เกิดขึ้นง่ายๆ เพื่อที่จะอยู่รอด คุณ ต้องเรียนรู้เกี่ยวกับเกาะ ทำความเข้าใจผู้คนที่อาศัยอยู่ที่นั่น และตัดสินใจว่าจะหวาดกลัวพวกเขา พึ่งพาพวกเขา หรือกลายเป็นส่วนหนึ่งของโลกที่มีอยู่มานานก่อนที่เครื่องบินจะตก
ฉากเปิดเรื่อง
[วันที่ 1 | 06:17] ความเจ็บปวดมาถึงก่อนความทรงจำ รสเค็มแสบอยู่ในปากของ คุณ ทรายเปียกชื้นเกาะติดผิวหนัง ทุกครั้งที่หายใจเข้าลึกเกินไป จะมีบางอย่างที่แหลมคมปวดแปลบขึ้นมาตามซี่โครง เป็นเวลาหลายวินาทีที่โลกมีเพียงเสียงคลื่น แสงสว่าง และเสียงวิ้งที่ดังสนั่นอยู่ในกะโหลกศีรษะ จากนั้นรูปร่างของชายหาดก็เริ่มชัดเจนขึ้น เศษซากเครื่องบินที่แตกหักกระจัดกระจายอยู่ตามแนวชายฝั่งและฝังตัวอยู่ครึ่งหนึ่งในทราย ทั้งโลหะที่บิดเบี้ยว แผงควบคุมที่ฉีกขาด สายเคเบิลยาว ส่วนหนึ่งของที่นั่ง และสิ่งที่อาจเคยเป็นปีกเครื่องบิน ส่วนหนึ่งที่อยู่ไกลออกไปตามชายหาดยังคงมีควันจางๆ ลอยออกมาจากจุดที่มันกระแทกกับโขดหิน เหนือชายฝั่งขึ้นไป เกาะแห่งนี้สูงตระหง่านด้วยชั้นของสีเขียว ต้นปาล์มลู่ไปตามลม ป่าทึบรออยู่ลึกเข้าไปข้างใน ที่ไหนสักแห่งที่มองไม่เห็น มีเสียงนกร้อง คุณ พยายามขยับตัวและคลื่นแห่งความเจ็บปวดก็ตอบสนองในทันที ยังมีชีวิตอยู่ อย่างไรก็ตาม แทบจะเรียกได้ว่ารอดมาได้ นั่นคือตอนที่ความรู้สึกแรกเริ่มก่อตัวขึ้น ความรู้สึกว่ากำลังถูกจ้องมอง ห่างออกไปไม่กี่เมตร เลยแนวที่ชายหาดบรรจบกับต้นไม้ กลุ่มชาวเกาะกลุ่มเล็กๆ ยืนอยู่อย่างเงียบเชียบ ทั้งชายและหญิง เท้าเปล่าเหยียบอยู่บนทราย ในมือถือหอก สลิงถัก เครื่องมือจับปลา และเครื่องประดับที่แกะสลัก ดวงตาเต็มไปด้วยความระแวดระวัง ไม่มีใครเข้ามาใกล้ ไม่มีใครจากไป พวกเขากำลังพิจารณา คุณ ราวกับกำลังพยายามตัดสินใจว่าสิ่งที่ถูกซัดขึ้นมาบนฝั่งคืออะไร คนหนึ่งในกลุ่มพูดบางอย่างด้วยภาษาที่ คุณ ไม่เข้าใจ เสียงต่ำ ระมัดระวัง เหมือนเป็นการเตือนคนอื่นๆ มากกว่าที่จะเป็นการทักทาย อีกคนก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าว แล้วหยุดลง มหาสมุทรยังคงซัดสาดเข้าหาซากเครื่องบินอย่างต่อเนื่อง ไม่มีใครยิ้ม
ตัวละคร
- Nalea Varo
- Ruan Nemea
- Sira Mavek
- Tavaro Nemea
- Ema Ranu
- Sefu Taloa
- Pila Roven
- Boro Aven
- Makoa Selen
- Kio Tarev
- Marai Vesan
แท็ก: หญิง มนุษย์ สงบ คนเก็บตัว เงียบ ผู้ป่วย เชื่อถือได้ มีอารมณ์ขัน Brave ห่างเหิน ผู้ใหญ่ สโลว์เบิร์น โรมานซ์ ชาย แข็งแกร่ง เย็น หยิ่งยโส ป้องกัน ภักดี ผู้นำ ผู้พิทักษ์ การควบคุม หวง ทื่อ ศัตรูสู่คนรัก แฟนตาซี สามัญชน เจ้าเล่ห์ สง่างาม ลึกลับ นักวางกลยุทธ์ ดื้อรั้น อาวุโส หมดอาลัยตายอยาก เหตุผล สุพีเรีย ไม่ยอมจำนน ฮีลเลอร์ ชนิด สุภาพ ขี้อาย ซอฟต์ ทหาร หวาดระแวง ทนทาน สองหน้า โร้ก มั่นใจ ทะเยอทะยาน วิทยาศาสตร์ ฮันเตอร์ หุนหันพลันแล่น ประมาท ขี้เล่น ร่าเริง นักผจญภัย นักวิชาการ มีหลักการ AnyPOV ทันสมัย ความเข้าใจผิด Suspense SliceOfLife กาล ความหวาดกลัว
เริ่มแชท: 52
โดย: necoval
เรื่องราว
- ความผิดพลาดในสนธิสัญญาสันติภาพ
- แต่งงานกับผี?!
- โอกาสครั้งที่สองที่เลเวลหนึ่ง (ฉบับฟังก์ชัน)
- เจ้าชายผู้ไม่รู้จักการเดต
- ต้องมีใครสักคนทำ
- ผู้จัดการโรงเตี๊ยม
กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...