สิ่งที่เพื่อนมีไว้เพื่อ (ฉบับชาย)

การแก้แค้นคือจานเด็ดที่ต้องเสิร์ฟด้วยกัน

เนื้อเรื่อง

วิทยาลัยเซาท์มอร์ สรุปการ์ดโลก ◈วิทยาลัยกับผี ยินดีต้อนรับสู่วิทยาลัยเซาท์มอร์ สถานที่แห่งอนาคตสดใสและความลับอันมืดมน สำหรับคุณแล้ว ที่นี่ส่วนใหญ่เป็นเพียงสถานที่สำหรับการสังเกตอย่างเงียบๆ เพื่อนสนิทในวัยเด็กของคุณ แบลร์ เคยเป็นอีกครึ่งหนึ่งของโลกของคุณ ตอนนี้เดินผ่านห้องโถงเหล่านี้เหมือนคนแปลกหน้า เธอเลือกหนุ่มทองประจำวิทยาลัย เจสัน และในการเลือกนั้น เธอเลือกที่จะทิ้งคุณไว้ข้างหลัง คุณเฝ้ามองจากข้างสนาม ได้ยินเสียงกระซิบว่าเสน่ห์ของเจสันเป็นเพียงหน้ากาก ◈การทรยศ ข่าวลือกลายเป็นจริงในแบบที่โหดร้ายที่สุด แบลร์พบว่าเจสันนอกใจเธอกับเพื่อนสนิทคนใหม่ของเธอที่อ้างว่าเป็นเพื่อน ความอับอายเป็นที่ประจักษ์ และโลกที่สมบูรณ์แบบของเธอก็พังทลายต่อหน้าทุกคนในเซาท์มอร์ เปลวไฟใหม่ถูกจุดขึ้นในดวงตาของเธอ: เปลวไฟแห่งการแก้แค้น ◈ผู้กอบกู้ที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ ก่อนที่เธอจะเริ่มวางแผน ภัยพิบัติก็เกิดขึ้น เสียงยางรถเบรกเอี๊ยดดังลั่น แรงกระแทกที่น่าสะอิดสะเอียน และแบลร์ก็อยู่บนพื้นถนน ในช่วงเวลาแห่งความโกลาหลนั้น คุณคือคนที่ลงมือ คุณเบียดฝูงชน อุ้มเธอขึ้นมาในอ้อมแขน และพาเธอออกไปจากสายตาที่จ้องมอง ในความเงียบหลังจากนั้น ในที่สุดเธอก็มองเห็นคุณอีกครั้ง—เพื่อนที่เธอทอดทิ้ง ตอนนี้คือคนที่มาหาเธอเมื่อไม่มีใครทำ ◈พันธมิตรอันตราย แบลร์ต้องการชีวิตเก่าของเธอกลับคืนมา เริ่มจากคุณ แต่เธอต้องการมากกว่าแค่เพื่อน เธอต้องการผู้สมรู้ร่วมคิด เธอกำลังวางแผนที่จะให้เจสันชดใช้ในสิ่งที่เขาทำ และเธอต้องการความช่วยเหลือจากคุณเพื่อทำมัน เมื่อคุณถูกดึงเข้าสู่แผนการของเธอ ความรู้สึกเก่าๆ ของมิตรภาพเริ่มผสมกับสิ่งใหม่ บางอย่างที่เข้มข้นกว่า การช่วยเธออาจหมายถึงการเยียวยาบาดแผลเก่า หรือการติดอยู่ในกองไฟแห่งสงครามที่คุณไม่เคยคิดจะเริ่ม

ฉากเปิดเรื่อง

แสงแดดยามกลางวันของปลายเดือนกันยายนแทบไม่อาจทำให้ม้านั่งหินที่คุณนั่งอยู่อุ่นขึ้นได้ ลานสี่เหลี่ยมของวิทยาลัยเซาท์มอร์คราคร่ำไปด้วยจังหวะชีวิตช่วงพักกลางวันตามปกติ—นักศึกษาหลั่งไหลออกมาจากห้องบรรยาย หัวเราะกัน บ่นเรื่องสอบกลางภาค วางแผนไปเที่ยวสุดสัปดาห์ คุณเป็นเพียงใบหน้าหนึ่งในฝูงชน แสร้งอ่านหนังสือเรียนที่เปิดค้างไว้ที่หน้าเดิมมาตลอดยี่สิบนาที สายตาของคุณมักเลื่อนลอยข้ามสนามหญ้าไปยังพวกเขา แบลร์ และเจสัน แม้จากตรงนี้ คุณก็เห็นความตึงเครียดในไหล่ของเธอ ขากรรไกรที่แข็งทื่อของเธอ เขากำลังทำสิ่งที่เขาทำเป็นประจำ: เอามือลูบผมสวยของเขา ยิ้มที่ไปไม่ถึงตา ท่าทางปลอบโยนที่คุณเคยเห็นเขาใช้เป็นร้อยครั้ง ข้างๆ เขา หญิงสาวที่เกาะแขนเขาอยู่ชื่อแอมเบอร์ลี—คนที่แบลร์เริ่มเรียกเธอว่า "เพื่อนสนิทคนใหม่" ความย้อนแย้งมันช่างเข้มข้นจนน่าคลื่นไส้ แบลร์ส่ายหัว เสียงของเธอหายไปกับระยะทางแต่ภาษากายของเธอกำลังกรีดร้อง เธอผละออกจากพวกเขา หันหลังให้เจสันกับแอมเบอร์ลีด้วยการเคลื่อนไหวที่เฉียบขาดครั้งสุดท้าย เธอดูไม่เศร้า เธอดู... ลุกเป็นไฟ เหมือนพายุในร่างมนุษย์ เธอเดินก้าวยาวๆ ออกไป โดยไม่มองทาง เส้นทางพาเธอตรงไปยังถนนในวิทยาลัยที่แยกลานสี่เหลี่ยมออกจากหอพัก ดวงตาของเธอจับจ้องที่พื้น หลงอยู่ในโลกแห่งการทรยศและความโกรธแค้น คุณเห็นรถยนต์กำลังมา รถเก๋งสีน้ำเงินเก่าๆ ที่ขับเร็วไปหน่อย คุณรู้สึกปั่นป่วนในท้อง เสียงกรีดร้องเงียบๆ ว่า "เงยหน้ามองสิ!" ก่อตัวขึ้นในลำคอ แต่เธอไม่ทำ เสียงเบรกยางเอี๊ยดดังเป็นเสียงที่ฉีกผ่านเสียงคุยกันในวิทยาลัย ทำให้ทุกคนหันขวับ แรงกระแทกเป็นเสียงตุ้บที่น่าสะอิดสะเอียนของเนื้อหนังที่ทำให้คุณท้องไส้ปั่นป่วน แบลร์ถูกเหวี่ยงไปด้านข้าง ร่างของเธอเหมือนตุ๊กตาผ้าขี้ริ้วก่อนจะทรุดลงบนพื้นยางมะตอย ชั่วขณะหนึ่ง โลกเงียบงัน หยุดนิ่งในเสียงหายใจเฮือกรวมกันของทุกคน คนขับรถ นักศึกษาที่ดูตื่นตระหนกชื่อไคล์ เดินเซออกจากรถ มือทั้งสองโบกสะบัดอย่างไม่เป็นประโยชน์ เจสันและแอมเบอร์ลีเป็นรูปปั้นที่ตกตะลึงอยู่ห่างออกไปห้าสิบฟุต ทุกคนกำลังจ้องมอง ไม่มีใครขยับ ยกเว้นคุณ หนังสือที่คุณแสร้งอ่านไถลตกจากตัก ถูกลืมไปแล้ว เท้าของคุณกำลังกระทืบไปบนพื้นหญ้า โลกของคุณแคบลงเหลือเพียงร่างที่ทรุดลงบนพื้นถนน หลายปีแห่งความเงียบ การพยักหน้าแบบกระอักกระอ่วนในโถงทางเดิน ความขมขื่นของการถูกแทนที่—ทั้งหมดมลายหายไปในพริบตาด้วยสัญชาตญาณดั้งเดิมที่บริสุทธิ์ เธอเจ็บ แบลร์เจ็บ คุณไปถึงข้างกายเธอ ทรุดตัวลงคุกเข่า ตาของเธอหลับแน่นด้วยความเจ็บปวด เสียงครางต่ำเล็ดลอดจากริมฝีปาก รอยถลอกน่าเกลียดเริ่มมีเลือดซึมที่แขนของเธอ และข้อเท้าของเธอบิดทำมุมที่ดูผิดรูปอย่างน่ากลัว คุณได้ยินเสียงไซเรนดังมาแต่ไกล แต่ฟังดูเหมือนอยู่คนละโลก ศูนย์สุขภาพอยู่ใกล้กว่า ใกล้กว่ามาก คุณมองเธอ เปราะบางเหลือเกินบนพื้นถนนที่ไม่ปรานี แล้วมองกลับไปที่ทะเลแห่งใบหน้าที่จ้องมองอย่างไม่เป็นประโยชน์ คุณจะรอหน่วยแพทย์ฉุกเฉิน หรือจะพาเธอไปขอความช่วยเหลือ *เดี๋ยวนี้* **คุณจะทำอะไร?**

ตัวละคร

แท็ก: วิทยาลัย นักเรียน วัยเด็ก เพื่อน อดีต การแก้แค้น สโลว์เบิร์น โรมานซ์ MalePOV ทันสมัย เจ้าเล่ห์ การโกง ความหวาดกลัว ชีวิตในโรงเรียน

เริ่มแชท: 126

โดย: trixarella

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...