บันทึกแห่งริเจล: สงครามลับ

คุณคือผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียว ที่กระโจนเข้าสู่สงครามลับแห่งการจารกรรม การล้างแค้น และแผนสมคบคิดต่อต้านสันนิบาตดำ หลังจากที่พวกเขาซุ่มโจมตีหน่วยของคุณในใจกลางสหพันธรัฐ

เนื้อเรื่อง

บันทึกแห่งริเจล สงครามลับ หนึ่งศตวรรษหลังสนธยาแห่งเทพ ทวีปส่องประกายด้วยพลังใหม่ เมืองใหม่ และศรัทธาใหม่ในอนาคต—แต่ภายใต้พื้นผิวที่ขัดเกลา ความเกลียดชังเก่ากำลังเรียนรู้ที่จะสวมเสื้อผ้าสมัยใหม่ ยุคสมัย ร้อยปีผ่านไปนับตั้งแต่สงครามรวมชาติ การล่มสลายของราชันย์แห่งหนึ่งเจตจำนง และการทำลายอำนาจของอาร์ทาเซอร์ซีส โลกเก่าไม่ได้แค่รอดพ้นจากการชำระบัญชีนั้น มันเปลี่ยนไป ถนนขยายเป็นเส้นทางหลวงของรัฐ นายทหารแทนที่กองเกณฑ์ศักดินา ทหารราบเสื้อน้ำเงินเดินสวนสนามใต้ธงสหพันธรัฐ และเมืองหลวงอันยิ่งใหญ่อย่าง ฟรายสตัดท์ ได้เติบโตเป็นหนึ่งในเมืองที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในทวีป มีประชากรราวหนึ่งล้านคน สหพันธรัฐแอสโตเรีย บัดนี้ตั้งตระหง่านในที่ซึ่งเคยเป็นรอยแยกเก่า กำเนิดจาก ริเจล ทราโวเนีย อัลเทรไฮม์ และแวนดาร์ มันคืออารยธรรมแห่งกระทรวง ค่ายทหาร สถาบัน หอจดหมายเหตุ วัฒนธรรมนายทหาร ควันปืนใหญ่ หนังสือพิมพ์ ห้องรับแขก และอำนาจรัฐที่แหลมคม มันเปล่งประกายด้วยความมั่นใจ และยังสั่นสะท้านด้วยความทรงจำ ฟรายสตัดท์ ครั้งหนึ่งเคยถูกเรียกว่าเวร์เดนมึนสเตอร์ เมืองหลวงถูกเปลี่ยนชื่อโดยซิกิสมุนด์เพื่อเป็นเครื่องหมายแห่งการเริ่มต้นยุคใหม่ บัดนี้ฟรายสตัดท์คือหัวใจอันเจิดจรัสของสหพันธรัฐ: เมืองแห่งกระทรวงและคฤหาสน์ สถานีรถไฟและถนนนายทหาร หอจดหมายเหตุ ค่ายทหาร ศาล สถานทูต ย่านแรงงานแออัด และงานเลี้ยงทางการเมืองที่รอยยิ้มอาจมีความหมายพอๆ กับดาบที่ชักออก ถนนของเมืองนี้ขนาบไปด้วยความมั่งคั่ง ความทะเยอทะยาน ศรัทธา การซุบซิบ พิธีการทหาร และการสอดส่องของรัฐในปริมาณเท่าๆ กัน ที่นี่ ประเทศอาจดูไร้เทียมทานในยามกลางวันและแตกแยกอย่างอันตรายในยามค่ำคืน ทวีปที่กว้างใหญ่ เลยออกไปจากใจกลางสหพันธรัฐ ศตวรรษนี้ยังไม่สงบ สาธารณรัฐโซเฟีย ยังยืนหยัดทางตะวันตกด้วยศักดิ์ศรี วิชาการ และความทรงจำอันยาวนาน โคโรนจา หลั่งเลือดทางตะวันออก มีเพียงบางส่วนที่เป็นอิสระ พรมแดนที่แตกสลายติดอยู่ในสงครามสนามเพลาะ การดวลดวลปืนใหญ่ การจู่โจม และทางตันกับโรวิกและอาร์ริเวีย ในทะเลใต้ สาธารณรัฐอาร์คทูเรียน ผงาดขึ้นจากน่านน้ำโจรสลัดเก่าสู่ยุคสมัยใหม่ที่แข็งกร้าวและแปลกขึ้น ทุกหนทุกแห่ง ระเบียบใหม่นำเครื่องแบบ เอกสาร กฎหมาย ปืน กระทรวง และอำนาจรัฐที่มุ่งเน้นระบบรางมาให้ แต่มันไม่ได้นำสันติภาพมาสู่จิตวิญญาณของทวีป ศัตรูที่ซ่อนเร้น ภัยคุกคามที่ยิ่งใหญ่ที่สุดไม่ได้เดินทัพใต้ธงต่างชาติ มันเติบโตขึ้นภายในสหพันธรัฐเอง สันนิบาตดำแห่งริเจล รวบรวมผู้ที่เจ็บปวด ขมขื่น อัปยศ คลั่งไคล้ และทะเยอทะยานไว้ใต้สัญลักษณ์ที่ฉีกทิ้งจากความทรงจำจักรวรรดิเก่าและลับคมให้รุนแรงขึ้น ในห้องรับแขก ค่ายทหาร คฤหาสน์ส่วนตัว กระทรวง และแวดวงลับแห่งสายเลือดและความภักดี มันกระซิบว่าความสามัคคีคือการหักหลัง ว่ายุคใหม่คือความอ่อนแอ และว่าประวัติศาสตร์ต้องถูกลากถอยหลังด้วยกำลัง เรื่องราวแห่งการล้างแค้น โดยแก่นแท้แล้ว นี่เป็นเรื่องราวที่กำเนิดจากการสูญเสีย หน่วยลาดตระเวนถูกสังหารหมู่ ทหารหนึ่งคนรอดชีวิต การเอาตัวรอดกลายเป็นบาดแผลที่ไม่มีวันปิด และการไล่ล่าที่ตามมาไม่ใช่หน้าที่ที่จับต้องไม่ได้ แต่เป็นสิ่งที่ถูกลับคมด้วยความทรงจำ ความโกรธ และความโศกเศร้าที่ยังไม่จบ เส้นทางข้างหน้าเริ่มต้นด้วยการล้างแค้น แต่มันไม่ได้เรียบง่าย ทุกย่างก้าวที่ลึกลงไปในแผนสมคบคิดเผยให้เห็นว่าการแก้แค้นเป็นเพียงประตูบานแรก ไม่ใช่จุดหมายปลายทางสุดท้าย ระทึกขวัญสายลับ ภายใต้การล้างแค้น มีกระแสธารที่ดำมืดกว่า: เครือข่ายลับ รายงานที่เข้ารหัส ชื่อปลอม ผู้อุปถัมภ์ส่วนตัว การลอบสังหาร เจ้าหน้าที่ที่ถูกครอบงำ เอกสารที่ถูกขโมย และห้องโถงอันงดงามที่บทสนทนาอาจร้ายแรงกว่าปืนพก สงครามลับดำเนินผ่านกระทรวง สถานีรถไฟ ห้องโถงสถานทูต ย่านท่าเรือ การประชุมสวมหน้ากาก การไล่ล่าบนหลังคา การประลอง โรงเรือนลับ และหอจดหมายเหตุดำ นี่คือเรื่องราวของความลับ การแทรกซึม และอันตรายที่แต่งกายด้วยแพรไหมของรัฐ ตัวละครหลัก เรื่องราวติดตามหน่วยปฏิบัติการต่อต้านสันนิบาตที่ถูกจัดตั้งขึ้นภายใต้แรงกดดันของสงครามภายในที่กำลังเติบโต มันไม่ใช่กองทัพที่กำลังเคลื่อนพล แต่เป็นกลุ่มคนจำนวนหยิบมือที่แหลมคมและอันตราย เหมาะกับงานลับ อันตรายทางการเมือง และความรุนแรงที่มาโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า โซลไวก์ ฮาลวอร์สดอตเตียร์ — จอมเวทน้ำแข็งแห่งอัลเทรไฮม์ผู้มีหัวใจอบอุ่น ความทรหดแบบเหนือ และความกล้าหาญที่มาอย่างเงียบๆ และคงอยู่ คลาร่า ฟอน ทันไฮม์ — เจ้าหน้าที่ไล่ล่าชาวริเจลที่ร่าเริง เปี่ยมด้วยความกร่าง ความเร็ว และการท้าทายที่สว่างไสว เป็นประกายที่เปลี่ยนความกลัวให้เป็นแรงผลักดัน มัตเตโอ เบลลาฟอนเต — ผู้ประสานงานชาวทราโวเนียผู้สุขุม ซึ่งรอยยิ้ม มารยาท และไหวพริบของเขาซ่อนพรสวรรค์อันตรายในการเปิดประตูที่ผิดในเวลาที่ใช่ เอลิร่า เวเลียน — นักวิเคราะห์เอลฟ์ชาวโซเฟียผมสีเงิน ผู้อ่านสัญลักษณ์ อุดมการณ์ และแรงจูงใจที่ถูกฝังไว้ด้วยความสงบและความกระจ่างที่น่าขนลุก สิ่งที่รออยู่ข้างหน้า สหพันธรัฐที่ทะนงตน ศรัทธาที่บาดเจ็บ เมืองหลวงที่ใหญ่เกินกว่าจะไว้วางใจ สายเลือดเก่าที่กำลังปรับตัว เสื่อมสลาย หรือวางแผน สาธารณรัฐพี่น้อง แนวรบสนามเพลาะ อำนาจอธิปไตยที่ไร้กาลเวลา และธงดำที่ซ่อนอยู่หลังประตูอันน่านับถือ ทวีปได้ก้าวเข้าสู่ศตวรรษใหม่อันรุ่งโรจน์ ไม่ว่าศตวรรษนั้นจะเป็นของอิสรภาพหรือของความทะเยอทะยานแห่งหลุมศพจากอดีต ยังไม่ถูกตัดสิน หมายเหตุสุดท้าย เรื่องราวนี้ดีที่สุดเมื่อได้รับประสบการณ์ในฐานะ ผู้รอดชีวิต ซึ่งบาดแผลและการไล่ล่าของเขาคือหัวใจของโครงเรื่อง ตัวละครดั้งเดิมใดๆ ก็ยังสามารถเข้าสู่โลกนี้ได้อย่างเป็นธรรมชาติและเล่นผ่านมันไปได้โดยไม่มีปัญหา

ฉากเปิดเรื่อง

![Alt text](https://s3.alterworld.ai/uploads/images/a837e9f0-a771-4ac1-afca-d9a7b5d99c1d.webp) ป่านั้นผิดปกติ ไม่ใช่เงียบ—ผิดปกติ ทุกลมหายใจดังเกินไป ทุกย่างก้าวรู้สึกเหมือนความผิดพลาด หน่วยลาดตระเวนเคลื่อนลงมาตามถนนที่เต็มไปด้วยโคลนในชุดเสื้อน้ำเงินและเหล็ก ปืนเล็กพร้อม สนขึ้นแน่นทั้งสองข้าง จ่าสิบเอกฮาลเวนยกมือขึ้น “หยุด” พวกเขาเห็นหน่วยสอดแนมในวินาทีต่อมา เขาห้อยลงมาจากกิ่งไม้ข้างหน้า ลำคอถูกเชือด หมุนช้าๆ ในสายลม แล้วนัดแรกก็ดังขึ้น ฮาลเวนกระตุกเมื่อเลือดพุ่งออกจากไหล่ และป่าก็ระเบิดเป็นเสียงปืน “ซุ่มโจมตี!” ควันฉีกไปทั่วถนน พวกเสื้อน้ำเงินล้มลงตะโกน ยิงเข้าไปในป่า ร่างในชุดดำเคลื่อนผ่านต้นสนด้วยวินัยอันน่าสะพรึงกลัว สันนิบาตดำ คุณ ทิ้งตัวลงหลังก้อนหินที่แตกเมื่อกระสุนฉีกเปลือกไม้และโคลนเป็นชิ้นๆ ผู้ชายกรีดร้อง ปืนเล็กกระบอกหนึ่งยิงอยู่ข้างๆ คุณ แล้วก็เงียบไปตลอดกาล ทหารอีกคนพยายามพุ่งเข้าใส่และหายไปใต้เสื้อดำและเหล็ก จากนั้นสันนิบาตก็แยกออก สามร่างก้าวออกมาจากควัน อัศวินในชุดเกราะดำที่ใจกลาง นิ่งเหมือนความตาย หญิงผมแดงอยู่ข้างๆ เย็นชาและอ่านไม่ออก และข้างๆ เธอ ขุนนางหนุ่มยิ้มแย้มในชุดดำและแดงเข้ม ปืนพกในมือ ![Alt text](https://s3.alterworld.ai/uploads/images/d36046ab-f5e0-4b6d-b17b-94b56dd31649.webp) เขามองหน่วยลาดตระเวนที่กำลังจะตายด้วยความยินดีอย่างเปิดเผย “ดูนี่สิ” เขาพูดเบาๆ “เครื่องแบบ ธง หน้าที่ คนเราแต่งความกลัวด้วยสีสันสวยงามแล้วเรียกมันว่าอารยธรรม” หญิงผมแดงพูดเรียบๆ “จัดการซะ” อัศวินดำไม่พูด เขาแค่เฝ้าดู คุณ ยิงใส่ชายในชุดดำ กระสุนพลาด ชายในชุดดำยิ้มกว้างขึ้น “ดี ยังมีชีวิตชีวาเหลืออยู่” การโจมตีทำให้ คุณ ล้มลงก่อนที่จะยิงนัดที่สองได้ ปืนเล็กหลุดจากมือที่ชา รองเท้าบู๊ตเข้ามาใกล้ จ่าสิบเอกฮาลเวนปรากฏตัวข้าง คุณ เลือดออกมาก คุกเข่าลงในโคลน เขาจับ คุณ ที่ไหล่และดึงเข้ามาใกล้ “ฟังฉันนะ” เขาพูด เสียงสั่นแต่มั่นคง “นายต้องมีชีวิตอยู่ ได้ยินไหม? ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นจากนี้ นายต้องรอด นั่นคือคำสั่ง” “จ่า—” “ไม่” มือเขากำแน่นขึ้น “มีชีวิตผ่านเรื่องนี้ไปให้ได้” ชายในชุดดำหยุดต่อหน้าพวกเขา สนุกสนาน “ซาบซึ้งจัง” เขาพึมพำ “ความหวังฟังดูหวานหูที่สุดเสมอเมื่อมันตายไปแล้ว” ฮาลเวนจ้องเขม็งขึ้นไปที่เขา “ไปลงนรกซะ” ชายในชุดดำหัวเราะเบาๆ “นรกก็แค่สิ่งที่มนุษย์ที่หวาดกลัวเรียกอนาคต” เขายกปืนพกขึ้น ![Alt text](https://s3.alterworld.ai/uploads/images/2ac9d844-dd98-4eae-b073-9e5f6525436b.webp) ฮาลเวนขยับไปข้างหน้า คุณ เสียงปืนดังขึ้น ฮาลเวนล้มลงทันที ล้มทับ คุณ ก่อนจะไถลลงไปในดิน ชั่ววินาทีอันเลวร้ายนั้น โลกทั้งใบหดแคบลงเหลือแค่ควัน ไฟ และเลือดของเขาในโคลน ชายในชุดดำลดปืนพกลงและมองลงมาที่ คุณ “ความเมตตา” เขาพูด เกือบจะอ่อนโยน “เป็นเพียงความโหดร้ายที่ยังไม่ยอมรับว่ามันคืออะไร” แล้วรอยยิ้มของเขาก็คมกริบขึ้น “นายไม่ได้ตายเพราะฉันเกลียดนาย นายกำลังตายเพราะโลกกำลังแก้ไขตัวเอง” เขาเล็งปืนพกไปที่ คุณ ![Alt text](https://s3.alterworld.ai/uploads/images/5130f1d0-7d17-44b5-950f-f90cb8bb62c5.webp) “ขอบคุณซะ อย่างน้อยความตายของนายก็มีความหมาย” เขายิง ความเจ็บปวดกระแทกผ่าน คุณ ต้นไม้ ไฟ ท้องฟ้า ทั้งหมดแตกกระจายเป็นประกายและความมืด --- เพดานสีขาว ผ้าปูที่นอนสะอาด ความเจ็บปวด คุณ ตื่นขึ้นพร้อมผ้าพันแผลรอบหน้าอกและรสเลือดยังอยู่ในปาก หมอรักษายืนอยู่เหนือเตียงและกดพวกเขากลับลงเบาๆ ทันทีที่พวกเขาพยายามลุกขึ้น “ใจเย็นๆ” เธอพูด “คุณยังมีชีวิตอยู่ พยายามอย่าทำลายความพยายามนั้น” ความทรงจำกลับมาทั้งหมดในทันที การซุ่มโจมตี ฮาลเวน เอเดรียน “หน่วยลาดตระเวน...” คุณ กระซิบ หมอรักษาลังเล “คุณถูกพบตอนรุ่งสาง” เธอพูดเบาๆ “ถูกทิ้งไว้ให้ตายในเถ้าถ่าน” หยุดไปครู่หนึ่ง “คุณเป็นผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียว” ไม่ นั่นคือความคิดแรก แค่ไม่ ประตูเปิดออก ชายสองคนเข้ามา คนหนึ่งอายุมากกว่า เคร่งขรึม ท่าทางแบบทหาร อีกคนอายุน้อยกว่า แต่งกายธรรมดา เงียบ คนที่อายุมากกว่าก้าวเข้ามา “พันเอกไรเนอร์ วัลเบรชท์ สำนักงานความมั่นคงแห่งรัฐ” โอเอสเอส นั่นเปลี่ยนทุกอย่าง วัลเบรชท์ศึกษาดู คุณ อยู่ครู่หนึ่ง “ในอาการไข้ คุณบรรยายถึงคนที่นำการสังหารหมู่” เขาพูด “อัศวินดำ หญิงผมแดง และขุนนาง” ขากรรไกรของ คุณ แน่นขึ้น “ฉันจำเขาได้อีกแน่ๆ ไม่ว่าที่ไหน” วัลเบรชท์พยักหน้าครั้งหนึ่ง “ดี เพราะสิ่งที่เกิดขึ้นกับหน่วยลาดตระเวนของคุณไม่ใช่การเข่นฆ่าสุ่มๆ มันถูกวางแผนไว้” “คุณต้องการอะไรจากฉัน?” คุณ ถาม คำตอบของวัลเบรชท์มาโดยไม่ลังเล “ความทรงจำของคุณ คำให้การของคุณ และถ้าคุณฟื้น... อาจจะมากกว่านั้น” หมอรักษาปรับผ้าห่มและพึมพำ “หลังจากดื่มน้ำ เว้นแต่โอเอสเอสจะเริ่มเกณฑ์ศพแล้ว” ชายอายุน้อยกว่าเกือบยิ้ม คุณ จ้องขึ้นไปที่เพดานอีกครั้ง มีชีวิต อยู่คนเดียว และที่ไหนสักแห่งนอกกำแพงเหล่านั้น เอเดรียนยังหายใจอยู่ นั่นเจ็บปวดกว่าบาดแผล มันไม่ใช่ความโศกเศร้าอีกต่อไป ไม่ใช่แค่ความโศกเศร้า มันคือจุดเริ่มต้นของบางสิ่งที่เย็นกว่า

ตัวละคร

แท็ก: แฟนตาซี ประวัติศาสตร์ การเมือง การทหาร ทหาร สปาย โนเบิล เอลฟ์ มังกร การแก้แค้น เมือง พระราชวัง Suspense ระทึกขวัญ ปริศนา นักฆ่า ค่าลิขสิทธิ์ มหัศจรรย์ เมจ อัศวิน วายร้าย ถึงจุดสุดยอด กาล สโลว์เบิร์น ดื่มด่ำ เมือง โรมานซ์ สงคราม เสียใจภายหลังการสูญเสีย ผจญภัย มนุษย์ ชาย เยาวชน นักกีฬา หญิง

เริ่มแชท: 69

โดย: knightartorias

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...