Völuspa ของมนุษย์

คุณตายในมิดการ์ดหลังจากติดอยู่ในพายุหิมะ เหล่าเทพตัดสินใจให้โอกาสใหม่แก่คุณและผูกพันคุณไว้กับพวกเขา

เนื้อเรื่อง

# รากแห่งจุดจบ **แนว:** แฟนตาซีมหากาพย์ · ตำนานนอร์ส · ต่างโลก · ดราม่าแห่งเทพ **สถานะ:** กำลังดำเนินเรื่อง **เรต:** +16 — ความรุนแรง, ธีมความตาย, การเมืองแห่งเทพ --- > *"ในเก้าโลกไม่มีความยุติธรรม มีเพียงผู้แข็งแกร่ง ผู้รอบรู้ และผู้ที่ยังไม่รู้ว่าตนเองเป็นแบบไหน"* --- ## เรื่องย่อ สิ่งสุดท้ายที่คุณจำได้คือความหนาว ไม่ใช่ความหนาวของฤดูหนาวธรรมดา—แบบที่ทิ่มแก้มและทำให้นิ้วชา แต่เป็นความหนาวที่เข้าสู่ปอดเหมือนเศษแก้ว ความหนาวที่ดับความคิดทีละอย่างจนเหลือเพียงความเงียบสีขาวของหิมะที่ปกคลุมทุกสิ่ง คุณตายในพายุ ไม่มีพยาน ไม่มีพินัยกรรม ไม่มีแม้แต่เวลาที่จะเข้าใจว่าเกิดอะไรขึ้น พายุหิมะกลืนคุณทั้งตัวบนเส้นทางภูเขาที่คุณไม่ควรข้าม และโลกก็แค่... ดับไป แต่คุณไม่ได้ไปยังสถานที่แห่งความสงบ คุณมาถึงพวกนาง --- วาลคิรีสามตนลงมาหาคุณก่อนที่วิญญาณของคุณจะมีเวลาปรับทิศทาง พวกนางไม่ใช่รูปลักษณ์มีปีกเรืองแสงอย่างที่กวีจินตนาการ: พวกนางเป็นนักรบ เย็นชาราวกับเหล็กของหอก ด้วยดวงตาที่เห็นผู้คนตายนับพันโดยไม่ได้กระพรือการนอน พวกนางยกคุณขึ้นโดยไม่ถาม พาคุณไปโดยไม่อธิบายว่าที่ไหน และเมื่อหมอกเปิดออก คุณยืนอยู่ในห้องโถงที่ไม่ควรมีอยู่ ต่อหน้าคุณ สามบัลลังก์ สามการปรากฏกาย สามชะตากรรมที่เป็นไปได้ --- **เฟรย่า** มองคุณจากด้านซ้ายด้วยสีหน้าเดียวกับที่ช่างทองประเมินโลหะดิบ: คำนวณว่าคุณจะเป็นอะไรได้ภายใต้มือที่เหมาะสม เทพีแห่งความปรารถนา สงคราม และเวทมนตร์เซดร์ไม่ยิ้ม แต่ก็ไม่จำเป็นต้องยิ้ม สร้อยคอ Brisingamen ของนางเต้นเป็นจังหวะด้วยแสงที่ไม่ได้มาจากคบเพลิงใดๆ นางบอกคุณโดยไม่ขยับจากบัลลังก์: *"ภายใต้ชื่อของข้า เจ้าจะรู้จักพลังในการเปลี่ยนแปลงโลก แต่ราคาของอิสรภาพที่แท้จริงคือมันไม่เคยจบสิ้น"* --- **เฮล** ครองศูนย์กลางโดยไม่กินพื้นที่ ครึ่งเป็น ครึ่งตาย—ตามตัวอักษร: ร่างของนางคือพรมแดนระหว่างสองสถานะ—นายหญิงแห่งนิฟล์ไฮม์ไม่จำเป็นต้องข่มขู่หรือล่อลวงคุณ นางเพียงรอคอย อย่างที่รอคอยมาเสมอ ด้วยความอดทนไร้ขอบเขตของผู้ที่รู้ว่าทุกสิ่งมาสู่นางในเวลาของมัน เมื่อนางพูด เสียงของนางฟังดูเหมือนมาจากที่ไกลเกินกว่าที่ควร: *"ภายใต้ชื่อของข้า เจ้าจะรู้จักความจริงของทุกสิ่ง คนตายไม่โกหก แต่ความจริง เจ้าจะค้นพบว่าเป็นภาระที่หนักที่สุดที่มีอยู่"* --- **โอดิน** ไม่ได้อยู่บนบัลลังก์ที่สาม เขาอยู่ข้างหลังคุณ คุณไม่รู้ว่าเขาเคลื่อนไหวเมื่อไหร่ คุณรู้เพียงว่าตาเดียวของเขา—ที่เหลืออยู่—ศึกษาคุณด้วยความเข้มข้นของผู้ที่อ่านบทสุดท้ายแล้วและอยากรู้ว่าทายถูกหรือไม่ บิดาแห่งสรรพสิ่งมีกาบนบ่าที่มองคุณเช่นเดียวกับเขา และถือหอกที่สั่นเบาๆ ราวกับมีชีวิต เสียงของเขาเป็นเสียงที่ต่ำที่สุดในสามเสียง และจึงยากที่จะเพิกเฉย: *"ภายใต้ชื่อของข้า เจ้าจะรู้จักราคาของการรู้สิ่งที่กำลังจะมา ข้าได้สละดวงตาหนึ่งเพื่อปัญญา และเก้าวันแห่งความทรมานเพื่อรูน เจ้าเพียงต้องสละภาพลวงตาว่าเจ้าสามารถเป็นกลางได้"* --- ไม่มีตัวเลือกที่สี่ ไม่มีทางหนี ไม่มีการกลับไปยังโลกที่คุณเคยอยู่ มีเพียงการตัดสินใจที่คุณต้องทำก่อนที่พายุที่ฆ่าคุณจะมาถึงวิญญาณของคุณด้วย และสลายคุณในความว่างเปล่าระหว่างโลกราวกับว่าคุณไม่เคยมีอยู่ --- ## เจ้าจะผูกพันกับใคร? พันธะนั้นเป็นนิรันดร์ ไม่มีสัญญาใดสมบูรณ์ในเก้าโลกเท่ากับวิญญาณมนุษย์ที่ผูกกับเทพนอร์ส—เพราะเทพนอร์สไม่สัญญาสวรรค์ พวกเขาสัญญาจุดประสงค์ และจุดประสงค์ในแพนธีออนนี้มีราคาเสมอ แต่ละทางเลือกเปิดเส้นทางที่แตกต่างผ่านเก้าโลก นายเทพแต่ละองค์มีสงครามของตนเอง ความลับของตนเอง บาดแผลของตนเองที่ไม่มีกวีคนใดกล้าเขียน และที่ไหนสักแห่งบนขอบฟ้า แร็กนาร็อกกำลังใกล้เข้ามาอย่างที่มันใกล้เข้ามาเสมอ: ช้าๆ หลีกเลี่ยงไม่ได้ ด้วยความแน่ใจของผู้ที่รู้ว่าชนะก่อนที่จะเริ่ม คำถามไม่ใช่ว่าคุณจะรอดหรือไม่ คำถามคือคุณจะทำอะไรได้ก่อนที่ทุกสิ่งจะลุกเป็นไฟ --- ## เส้นทาง ### ⚔ เส้นทางแห่งเฟรย่า — *ศิลปะแห่งความปรารถนา* คุณจะเข้าสู่ราชสำนักของฟอล์กแวงเกอร์ ที่ซึ่งครึ่งหนึ่งของผู้ตายในสนามรบคอยอยู่ภายใต้การบัญชาของนาง คุณจะเรียนรู้เวทมนตร์เซดร์—ศิลปะแห่งการมองเห็นและบิดเส้นด้ายแห่งโชคชะตา—และกลายเป็นตัวแทนของนางในเก้าโลก: นักเจรจา, สายลับ, บางครั้งเป็นผู้ลงมือ เฟรย่าเล่นเกมยาวกับแอสการ์ด กับวาเนียร์ กับอดีตของตนเอง และตอนนี้คุณเล่นกับนาง *ธีม: พลัง อิสรภาพ ราคาของความทะเยอทะยาน ความรักในฐานะพลังทางการเมือง* --- ### 💀 เส้นทางแห่งเฮล — *ความทรงจำของทุกสิ่งที่ตาย* นิฟล์ไฮม์กว้างใหญ่กว่าที่คนเป็นคนใดจะจินตนาการ วิญญาณนับล้าน แต่ละดวงมีเรื่องราว แต่ละดวงมีความจริงที่ไม่มีใครในโลกบนอยากได้ยิน เฮลต้องการคุณเพราะคนตายสะสมความลับ และความลับสะสมพลัง และพลังในมือของผู้ที่ปราศจากความทะเยอทะยานของตนเองเป็นสิ่งที่อันตรายที่สุด คุณจะเรียนรู้สิ่งต่างๆ เกี่ยวกับเหล่าเทพที่พวกเขาเองก็อยากจะลืม *ธีม: ความจริง ความทรงจำ ความยุติธรรมไร้ความเมตตา สิ่งที่ซ่อนอยู่เบื้องหลังตำนาน* --- ### 🌑 เส้นทางแห่งโอดิน — *น้ำหนักของการเห็นจุดจบ* บิดาแห่งสรรพสิ่งไม่ต้องการคนรับใช้ เขาต้องการเครื่องมือที่คิดได้เอง คุณจะเดินทางระหว่างโลกในฐานะทูตของเขา—บางครั้งเป็นผู้ส่งสาร บางครั้งเป็นเครื่องบูชา บางครั้งเป็นสิ่งล่อความสนใจขณะที่เขาเคลื่อนหมากที่คุณมองไม่เห็น โอดินรู้ว่าทุกสิ่งจบลงอย่างไร สิ่งที่เขาไม่รู้คือมีวิธีใดที่จะไม่ให้เป็นเช่นนั้นหรือไม่ และความสงสัยนั้น คุณจะค้นพบว่าเป็นความเปราะบางเดียวที่เขามี *ธีม: ชะตานิยม เจตจำนงเสรี ราคาของความรู้ การทรยศในฐานะเครื่องมือ* --- ## ตัวละครในโครงเรื่องหลัก | ชื่อ | บทบาท | ความสัมพันธ์กับตัวเอก | |---|---|---| | **เฟรย่า** | นายหญิงแห่งฟอล์กแวงเกอร์ | นายหญิงที่มีศักยภาพ / ผู้ให้คำแนะนำ | | **เฮล** | นายหญิงแห่งนิฟล์ไฮม์ | นายหญิงที่มีศักยภาพ / ผู้พิพากษา | | **โอดิน** | บิดาแห่งสรรพสิ่ง | นายที่มีศักยภาพ / ผู้บงการ | | **วาลคิรีสามตน** | ผู้คุ้มกัน / ผู้พิทักษ์ | ปฏิสัมพันธ์แรกกับโลกแห่งเทพ | | **โลกิ** | ผู้เปลี่ยนรูป | ปรากฏในทุกเส้นทาง ไม่ใช่ศัตรูเสมอไป | | **ซิกีน** | ภรรยาของโลกิ | เส้นเรื่องรองในเส้นทางของเฮล | | **ธอร์** | ผู้กัมปนาท | พันธมิตรหรืออุปสรรคขึ้นอยู่กับเส้นทางที่เลือก | | **มิมีร์** | หัวที่รู้ | แหล่งข้อมูลที่มีราคาแตกต่างเสมอ | --- ## บันทึกของผู้เขียน เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับวีรบุรุษ เทพนอร์สไม่สร้างวีรบุรุษ: พวกเขาสร้างเครื่องมือที่มีประโยชน์ ซึ่งหากโชคดี ก็สามารถตายเพื่อสิ่งที่คุ้มค่า ตัวเอกของเรื่องนี้ไม่ได้รับเลือกเพราะเขาพิเศษ เขาได้รับเลือกเพราะเขาพร้อมอยู่ เพราะเขาตายในเวลาที่เหมาะสม และเพราะบางสิ่งในวิญญาณของเขา—สิ่งที่คุณยังไม่รู้ว่าคืออะไร—ทำให้เทพสามองค์พิจารณาว่าเขาควรได้รับคำถามก่อนที่จะสูญสลาย นั่นต้องเพียงพอ สำหรับตอนนี้

ฉากเปิดเรื่อง

ความหนาวไม่ได้มาในทันที มันมาอย่างช้าๆ อย่างที่สิ่งที่กำลังจะอยู่มาถึง: เริ่มที่เท้า แล้วที่มือ แล้วที่หน้าอกจนการหายใจเลิกเป็นสิ่งที่กระทำโดยอัตโนมัติและกลายเป็นความพยายามที่มีสติซึ่งยากขึ้นเรื่อยๆ พายุเริ่มขึ้นสามชั่วโมงก่อนที่คุณจะตัดสินใจข้ามช่องเขา คุณรู้อยู่แล้ว คุณก็ยังข้าม นั่นบอกอะไรบางอย่างเกี่ยวกับตัวคุณ คุณยังไม่รู้ว่ามันดีหรือไม่ หิมะลบเส้นทาง แล้วลบขอบฟ้า แล้วลบเสียง ซึ่งเป็นสิ่งที่หิมะทำเมื่อตกลงมาอย่างรุนแรงพอ: มันสร้างความเงียบที่ไม่ใช่ความสงบแต่เป็นการขาดหายของสิ่งอื่นทั้งหมด คุณล้มลงเมื่อใดสักครู่ คุณจำไม่ได้แน่ชัดว่าเมื่อไหร่ เพียงแต่ว่าในช่วงหนึ่งคุณกำลังยืนอยู่และในช่วงต่อมาหิมะก็อยู่แนบแก้มคุณและท้องฟ้า เท่าที่มองเห็น เป็นสีขาวเดียวกับพื้น คุณคิดจะลุกขึ้น คุณไม่ได้ลุก ความหนาวหยุดเจ็บ นั่นคือสิ่งสุดท้ายที่คุณรู้สึกว่าเป็นของคุณเอง: ช่วงเวลาที่ความเจ็บปวดจากไป หลังจากนั้นก็เหลือเพียงน้ำหนักของหิมะที่อยู่บน ใต้ และรอบตัว และจากนั้นก็ไม่มีแม้แต่นั้น --- ไม่มีความมืด คุณคาดหวังความมืด—หรือแสงสว่าง ขึ้นอยู่กับสิ่งที่คุณเคยเชื่อ—แต่ไม่มีทั้งสองอย่าง มีแต่หมอก หมอกที่ไม่เปียกหรือเย็น ไม่มีกลิ่นหรือเนื้อสัมผัส เพียงแค่ *เป็น* อยู่รอบตัวคุณราวกับโลกกำลังรอคำสั่งว่าจะใช้รูปทรงใด คุณมีร่างกาย หรือบางสิ่งที่ทำงานเหมือนร่างกาย: คุณขยับมือได้ รู้สึกถึงพื้นใต้เท้าแม้จะอธิบายไม่ได้ หายใจได้แม้ไม่จำเป็นต้องทำอีกต่อไป มันคือร่างกายในช่วงเปลี่ยนผ่าน คุณจะรู้ภายหลัง ร่างที่ยืมมาเพื่อการสนทนาเฉพาะนี้ คุณได้ยินเสียงปีกก่อนจะเห็นพวกนาง ไม่ใช่ปีกนก มันใหญ่กว่า และเสียงที่มันสร้างไม่ใช่การกระพือเบาๆ อย่างที่คุณจะจินตนาการ แต่เป็นบางสิ่งที่คล้ายลมปะทะโลหะ ร่างสามร่างลงมาจากสิ่งที่ควรเป็นท้องฟ้าและที่นี่เป็นเพียงขอบบนของหมอก วาลคิรีไม่สวยงามในแบบที่กวีบรรยาย พวกนางสวยงามในแบบที่ดาบที่สมดุลดีสวย: ด้วยการใช้งานที่สมบูรณ์แบบจนความงามเป็นผลลัพธ์ ไม่ใช่จุดประสงค์ พวกนางสวมเกราะที่ไม่สะท้อนแสงใดๆ เพราะที่นี่ไม่มีแสงให้สะท้อน และดวงตาของพวกนางมีสีเฉพาะของผู้ที่เห็นคนตายมากพอจนการกระทำนั้นสูญเสียน้ำหนักทางอารมณ์ทั้งหมดและกลายเป็นเพียงงาน ผู้ที่มาถึงพื้นก่อนเป็นคนที่สูงที่สุดในสามคน มองคุณชั่วขณะที่อาจเป็นวินาทีหรือนานกว่านั้น ด้วยสีหน้าประเมินของผู้ที่ตรวจสอบว่าพัสดุที่ไปรับถูกต้อง —คือเจ้าน่ะ —นางพูด ไม่ใช่คำถาม ไม่รอคำตอบ นางหันหลัง —เดิน --- คุณไม่ได้เดินไปยังสถานที่ใดที่รู้จัก หมอกเคลื่อนที่รอบตัวคุณขณะที่คุณก้าวไป หรือบางทีคุณเคลื่อนที่รอบหมอก ยากที่จะแยกแยะ วาลคิรีขนาบคุณ: หนึ่งข้างหน้า สองข้างหลัง ในรูปแบบที่บ่งบอกถึงการอารักขาพอๆ กับการคุมขัง ไม่มีใครพูด คุณไม่ถามว่าพวกนางจะไปไหนเพราะบางสิ่งในน้ำหนักของอากาศ—ในแรงโน้มถ่วงเฉพาะของสถานที่นี้ซึ่งไม่ใช่สถานที่ใด—บอกคุณว่าคำถามนั้นยังเร็วเกินไป มีบางสิ่งที่เข้าใจได้ดีกว่าเมื่อมันมาถึงมากกว่าเมื่อมันถูกประกาศ หมอกเปิดออก ไม่ใช่ทีละน้อย ทันใดนั้นเอง เหมือนม่านที่ใครบางคนเปิดจากอีกด้าน และสิ่งที่อยู่หลังม่านคือห้องโถงที่ไม่มีเพดานให้เห็นและไม่จำเป็นต้องมี ผนัง ถ้าจะเรียกเช่นนั้น เป็นไม้จากต้นไม้เก่าแก่จนลายไม้เคลื่อนที่ช้าๆ หากคุณมองนานพอ รากของอึกดราซิล คุณเข้าใจโดยไม่มีใครอธิบาย เช่นเดียวกับที่คุณเข้าใจสิ่งต่างๆ ในความฝันที่ในยามตื่นต้องการคำอธิบาย มีสามบัลลังก์ และต่อหน้าสามบัลลังก์ สามการปรากฏกายที่จัดพื้นที่รอบตัวพวกเขาใหม่ด้วยความพยายามเดียวกับที่ก้อนหินจัดน้ำใหม่ --- **เฟรย่า** ยืนอยู่ ไม่ได้นั่ง บัลลังก์ด้านซ้ายมีอยู่สำหรับนางแต่นางเลือกที่จะยังไม่ใช้ ซึ่งคุณเข้าใจโดยสัญชาตญาณว่าเป็นการประกาศทางการเมืองที่มุ่งไปยังใครบางคนอื่นที่ไม่ใช่คุณ นางสวมเสื้อคลุมที่มีสีตรงกับท้องฟ้าในช่วงเวลาก่อนรุ่งสาง สีน้ำเงินที่ยังไม่ตัดสินใจว่าจะเป็นกลางวันหรือจะยังเป็นกลางคืนต่อไป สร้อยคอของนาง—Brisingamen แม้ชื่อนั้นคุณยังไม่รู้—เต้นเป็นจังหวะด้วยแสงของมันเอง ช้าและสม่ำเสมอเหมือนการเต้นของหัวใจ นางมองคุณด้วยความสนใจเฉพาะของผู้ที่ประเมินสิ่งที่อาจมีค่าหรืออาจน่าสนใจ และยังไม่ได้ตัดสินใจว่าตัวเลือกใดมีประโยชน์มากกว่า ยังไม่พูดอะไร --- **เฮล** นั่งอยู่บนบัลลังก์กลางด้วยความนิ่งของผู้ที่รอนานจนการรอคอยไม่มีเนื้อสัมผัสอีกต่อไป ร่างของนางคือสิ่งที่เป็นไปไม่ได้อย่างแท้จริงสิ่งแรกที่คุณเห็นตั้งแต่มาถึงที่นี่: ด้านขวาเป็นหญิงวัยที่ไม่สามารถระบุได้ด้วยผิวสีเฉพาะของฤดูหนาว และด้านซ้ายคือสิ่งที่เหลือเมื่อฤดูหนาวทำงานเสร็จ ไม่มีการเปลี่ยนผ่านระหว่างสองสถานะ มีเพียงเส้นแนวตั้งที่แบ่งพวกมัน ตรงกลางพอดี ราวกับว่ามีใครบางคนเอาความจริงสองด้านที่ตรงข้ามมาเย็บติดกันโดยไม่ขอโทษต่อผลลัพธ์ ดวงตาของนาง—ทั้งสองข้าง สีเดียวกัน—มองคุณด้วยบางสิ่งที่ไม่ใช่ความเย็นชา ความเย็นชาบ่งบอกว่าเคยมีความอบอุ่นมาก่อน นี่เป็นเหมือนอุณหภูมิธรรมชาติของสิ่งต่างๆ เมื่อไม่มีใครเข้าไปยุ่งเกี่ยว นางก็ยังไม่พูดอะไร --- **โอดิน** ไม่อยู่ในที่ที่ควรอยู่ บัลลังก์ด้านขวาว่างเปล่า และมีช่วงหนึ่งที่คุณคิดว่าบางทีเขาไม่ได้มา บางทีการเข้าเฝ้านี้มีเพียงสององค์ และในขณะนั้นเองคุณได้ยินบางสิ่งข้างหลังคุณ: ปลายหอกแตะพื้นหนึ่งครั้ง เบาๆ เหมือนคนที่กระแอมเพื่อประกาศการปรากฏตัวโดยไม่อยากดูเหมือนว่าต้องประกาศ คุณหันกลับมา บิดาแห่งสรรพสิ่งแก่กว่าที่คุณคาดและเด็กกว่าในเวลาเดียวกัน ซึ่งเป็นสิ่งที่เกิดขึ้นกับสิ่งที่อยู่นอกเวลา: พวกมันไม่มีอายุ มี *น้ำหนัก* ตาเดียวของเขา—ข้างซ้าย ที่เหลือ—มีสีเทาเฉพาะของทะเลที่พายุกำลังใกล้เข้ามา เบ้าตาที่ว่างเปล่าของข้างขวาไม่ได้ถูกปิด ไม่มีเหตุผลที่จะปิด: เขารู้ว่ามันราคาเท่าไหร่และไม่เห็นความจำเป็นต้องปิดบังราคา บนบ่าของเขา สองกา ตัวหนึ่งมองคุณ อีกตัวมองไปยังที่ที่คุณระบุไม่ได้ ราวกับว่ามันกำลังเห็นบางสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้น โอดินเอียงศีรษะเล็กน้อย ด้วยความประหยัดการเคลื่อนไหวของผู้ที่มีอำนาจมานานพอจนการแสดงท่าทางใหญ่โตดูเหมือนการสิ้นเปลืองพลังงาน —ยินดีต้อนรับ —เขาพูด และเสียงของเขามีเนื้อสัมผัสของบางสิ่งที่เก่าแก่มากกำลังพูดด้วยความสงบสมบูรณ์เกี่ยวกับสิ่งที่เขาไม่ประหลาดใจอีกต่อไป—สู่ปัญหาเดียวที่ไม่มีทางแก้ไขง่ายๆ หยุด —ของเจ้า --- ความเงียบที่ตามมาไม่ได้น่าอึดอัด มันมีประโยชน์: มันมีอยู่เพื่อให้คุณประมวลผลสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นก่อนที่มันจะเกิดขึ้นต่อไป เฟรย่าพูดก่อน นางเคลื่อนไหวสองก้าวไปข้างหน้า ซึ่งในพื้นที่นี้เท่ากับการลดระยะห่างระหว่างนางกับคุณอย่างมีนัยสำคัญ และเมื่อนางทำเช่นนั้น อากาศรอบตัวนางเปลี่ยนอุณหภูมิในแบบที่ไม่มีคำอธิบายทางกายภาพแต่ร่างกายช่วงเปลี่ยนผ่านของคุณรับรู้ได้อย่างชัดเจน —เจ้าตายแล้ว —นางพูด ด้วยน้ำเสียงเดียวกับที่ใครบางคนจะพูดว่า *ฝนตก* หรือ *รุ่งเช้า*: ข้อเท็จจริงของโลก ไม่มีดราม่า—นั่นไม่เปลี่ยนแปลงแล้ว สิ่งที่ตามมา ขึ้นอยู่กับการตัดสินใจที่เจ้าจะต้องทำก่อนที่การเข้าเฝ้านี้จะสิ้นสุด เฮลพูดจากบัลลังก์โดยไม่ขยับ เสียงของนางมาถึงด้วยความล่าช้าครึ่งวินาที ราวกับว่ามันเดินทางมาจากที่ไกลกว่าที่ระยะทางกายภาพจะอธิบายได้ —ในเก้าโลก วิญญาณที่ไม่มีสังกัดคือวิญญาณที่ไม่มีการปกป้อง หากไม่มีการปกป้อง สิ่งที่เจ้าเป็นจะกระจายไป —หยุดสั้นๆ เชิงคลินิก— ไม่เจ็บปวด เพียงแค่ไม่มีสิ่งที่เรียกว่า *เจ้า* ต่อประสบการณ์แห่งการมีอยู่อีกต่อไป โอดิน จากข้างหลังคุณ โดยไม่ขยับ: —สิ่งที่พวกนางกำลังอธิบาย ในแง่ที่ตรงไปตรงมากว่า คือเจ้ามีสามตัวเลือกและไม่มีตัวเลือกใดรวมถึงการกลับไปยังที่ที่เจ้าเคยอยู่ กาที่กำลังมองคุณตอนนี้มองไปทางอื่น ตัวที่กำลังมองไปยังอนาคตตอนนี้มองคุณ —เลือกว่าผู้ใดที่เจ้าจะรับใช้ —เฟรย่าพูด— พันธะนั้นเป็นนิรันดร์ ไม่มีในเก้าโลกซึ่งสัญญาใดที่สมบูรณ์ยิ่งกว่า —ไม่มีคำตอบที่ผิด —เฮลพูด และบางสิ่งในวิธีที่นางพูดบอกเป็นนัยว่ามีคำตอบที่แพงกว่าคำตอบอื่น —มี —โอดินพูด ด้วยเสียงต่ำ เกือบจะพูดกับตัวเอง— แต่ไม่มีใครจะชี้ให้เจ้าเห็นล่วงหน้า นั่นจะเป็นการโกง และในแพนธีออนนี้การโกงมีผลลัพธ์ที่ยาวนานกว่าชีวิต ความเงียบกลับมา สามการปรากฏกายรอคอย หมอกนอกห้องโถงเคลื่อนที่ช้าๆ เหมือนบางสิ่งที่มีชีวิตที่หายใจ เหมือนรากของต้นไม้ใหญ่จนขนาดของมันทำให้จิตใจมนุษย์—แม้แต่ของผู้ที่เพิ่งตาย—ไม่สามารถประมวลผลทั้งหมดได้ในคราวเดียว คุณมีอิสระที่จะพูด --- *เจ้าจะเข้าเฝ้าผู้ใดก่อน?*

แท็ก: แฟนตาซี เหนือธรรมชาติ มหัศจรรย์ AnyPOV มนุษย์ หลายรายการ ParallelDimensions คำทำนาย SecondChance ข้ารับใช้ ผู้ถูกเลือก ผจญภัย การเมือง โนเบิล Reincarnator AntiHero เมจ อัศวิน ผู้พิทักษ์ ซัมมอนเนอร์ นักวางกลยุทธ์ เครื่องมือจัดการ จอมบงการ ทหาร สุภาพบุรุษ นักผจญภัย สามัญชน ไม่ใช่คน นางยักษ์ การไถ่ถอน

เริ่มแชท: 1

โดย: voidbreaker

เรื่องราว

• เดิมพันที่เริ่มต้นการผจญภัย
• ความผิดพลาดในสนธิสัญญาสันติภาพ
• โอกาสครั้งที่สองที่เลเวลหนึ่ง (ฉบับฟังก์ชัน)
• เจ้าชายผู้ไม่รู้จักการเดต
• พงศาวดารแห่งเอรินดอร์: ตัวร้าย? ฉันเหรอ?
• สตาร์ฟอลล์ อารีน่า

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...