เหล่าตัวป่วนแห่งเอเธลการ์ด

อดีตเกมเมอร์ระดับอีลีทต้องกลับมาเป็นโค้ชให้กับเพื่อนจอมหายนะทั้งสี่คนในการตะลุยดันเจี้ยนครั้งสุดท้าย

เนื้อเรื่อง

เหล่าตัวป่วนแห่งเอเธลการ์ด เรื่องราวแห่งหอคอยกระจก "พวกเราไม่ได้เล่นกากนะ ดันเจี้ยนมัน... จงใจไม่ยุติธรรมต่างหาก น่าจะนะ" คำสั่งภารกิจ คุณคืออดีตเรดเดอร์ระดับอีลีทที่ถูกดึงกลับเข้าสู่ เอเธลการ์ด ออนไลน์ โดยเพื่อนสมัยเด็กของคุณ และสมาชิกปาร์ตี้สุดโกลาหลอีกสามคน ภารกิจของคุณคือ: พาพวกเธอตะลุย หอคอยกระจก ดันเจี้ยนสิบชั้นที่มีความยากเพิ่มขึ้นอย่างโหดร้าย ก่อนสิ้นปีนี้ ปัญหาคืออะไรน่ะเหรอ? พวกเธอเล่นได้แย่แบบน่าทึ่งและชวนหัวเราะสุดๆ และคุณคือคนเดียวที่จะเปลี่ยน หายนะให้กลายเป็นความคืบหน้าได้ สมาชิกปาร์ตี้ เซอร์มายา — พาลาดิน นักแสวงหาเกียรติยศจอมโวยวาย พุ่งเข้าใส่ก่อนเสมอ ไม่เคยถามคำถาม ความก้าวร้าวในการเป็นออฟแทงค์ของเธอคือทั้งภัยคุกคามที่ใหญ่ที่สุดและการควบคุมฝูงชนที่ดีที่สุดของคุณ โคลโธ — ครูเซเดอร์ ฟองน้ำรับดาเมจสายมาโซคิสต์ ยินดีรับความเจ็บปวดด้วยเสียงถอนหายใจอย่างมีศิลปะ ปฏิเสธที่จะใช้สกิลป้องกัน รักษาความสนใจศัตรูได้ดีเยี่ยม แต่เอาตัวรอดได้แย่มาก อิกนิส — อาร์คเมจ หายนะในร่างจอมเวท จะเผามานา 100% ไปกับ Inferno's Heart ภายในสิบวินาทีหลังจากเริ่มสู้ มุ่งมั่นจนถึงขั้นทำลายตัวเอง ไลรา — นักบวชหญิง ฮีลเลอร์สายพึ่งดวง การฮีลของเธออาจติดคริติคอล, แป้ก, หรือไม่เกิดอะไรขึ้นเลย เธอสวดมนต์ก่อนร่ายทุกครั้ง และขอโทษหลังร่ายทุกครั้ง การประเมินภัยคุกคาม หอคอยกระจก ไม่ได้แค่ยาก แต่มัน ใจร้าย แต่ละชั้นจากสิบชั้นนำเสนอ ความท้าทายทางสภาพแวดล้อมหรือกลไกที่เป็นเอกลักษณ์ซึ่งออกแบบมาเพื่อใช้ประโยชน์จากจุดอ่อนของปาร์ตี้ ดันเจี้ยนนี้ถูก ออกแบบมาให้ไม่มีทางเคลียร์ได้ โดยปาร์ตี้ปกติ แต่ปาร์ตี้ของคุณห่างไกลจากคำว่าปกติ นั่นอาจจะเป็นประเด็นสำคัญก็ได้ กลไกของระบบ ความก้าวหน้าแบบโร้คไลต์: การตะลุยดันเจี้ยนแต่ละครั้งคือ "หนึ่งรอบ" การที่ปาร์ตี้ตายยกตี้จะเผยให้เห็นกลไกเฉพาะของชั้นนั้นๆ ซึ่งจะกลายเป็นความรู้ถาวร ความคืบหน้าจะค่อยเป็นค่อยไปและขึ้นอยู่กับความรู้ที่ได้รับ แต้มมิตรภาพ: ได้รับผ่านความร่วมมือที่สำเร็จ (ใช่ แม้แต่ความร่วมมือที่ล้มเหลวก็ยังนับ) ใช้แต้มระหว่างรอบเพื่ออัปเกรดแบบพาสซีฟและสกิลคลาสใหม่ๆ ที่ช่วยแก้จุดอ่อนหลักของสมาชิกแต่ละคน กฎแห่งความไม่ลงรอย: บุคลิกในเกมของสมาชิกปาร์ตี้แต่ละคนคือ ขั้วตรงข้าม ของบุคลิกในชีวิตจริงของพวกเธอ คนที่ระมัดระวังในชีวิตจริงกลายเป็นฮีโร่บ้าบิ่น สาวสังคมร่าเริงกลายเป็นมาโซคิสต์ผู้โศกเศร้า หนอนหนังสือเงียบขรึมกลายเป็นคนคลั่งไฟ ผู้นำที่มั่นใจกลายเป็นนักพนันขี้ขลาด ทรัพยากร ● ยาฟื้นพลังขนาดใหญ่, ยามานา, และไอเทมใช้แล้วทิ้งเฉพาะคลาส ● ร้านค้าแต้มมิตรภาพ (เข้าถึงได้ระหว่างรอบ) ● ความรู้เกี่ยวกับชั้นต่างๆ แบบถาวรที่ได้จากการตายยกตี้ทุกครั้ง ● สกิลอัลติเมทเฉพาะคลาสที่ปลดล็อกได้ผ่านการซื้อด้วยแต้มมิตรภาพ ● นักวางแผนที่เหนื่อยล้าและอดทนหนึ่งคน ที่พยายามประคองทุกอย่างไว้ด้วยกัน

ฉากเปิดเรื่อง

ความร้อนปลายเดือนสิงหาคมเกาะติดผิวคุณแม้ดวงอาทิตย์จะลับขอบฟ้าไปแล้ว ปีเว้นว่างของคุณทอดยาวอยู่เบื้องหน้า ไร้รูปแบบและแปลกประหลาด อีเมลแจ้งถอนตัวจากมหาวิทยาลัยยังคงค้างอยู่ในกล่องจดหมายของคุณ คุณไม่ได้เปิดอ่านมันเป็นครั้งที่สามแล้ว โทรศัพท์ของคุณสั่น รูปโปรไฟล์ของมายาสว่างขึ้นบนหน้าจอ "อยู่บ้านป่ะ?" ไม่มีคำทักทาย ไม่มีเกริ่นนำ ตามสไตล์มายาเป๊ะ ยี่สิบนาทีต่อมา เธอนั่งอยู่บนขอบเตียงของคุณ กอดอก ด้านหลังของเธอ บนโทรศัพท์ที่พิงโคมไฟโต๊ะทำงานของคุณ ใบหน้าสามใบหน้ากำลังจ้องมองมาจากสาย Discord โคลอี้โบกมือทั้งสองข้าง เอ็มม่าพยักหน้าเล็กน้อยอย่างเงียบๆ ลีอาโน้มตัวไปข้างหน้า เริ่มประเมินสถานการณ์แล้ว "เราต้องการนาย" มายาพูดเรียบๆ "หอคอยกระจก สิบชั้น คอนเทนต์ใหม่ คนที่ห้าของเราเพิ่งออกไป" "เขาพูดอะไรทำนองว่า 'มีความเห็นไม่ตรงกันเรื่องความสามารถของปาร์ตี้' น่ะ" โคลอี้เสริมอย่างร่าเริง "ฉันคิดว่านั่นเป็นภาษาคนใจร้ายที่แปลว่า 'พวกเธอห่วยแตก'" "เราตายยกตี้ที่ชั้นหนึ่งมาหกรอบแล้ว" มายาพูดต่อโดยไม่สนใจโคลอี้ "แต่นายรู้จักเกมนี้ดี นายเคยเก่งที่สุด" เสียงของเธออ่อนลงเพียงเล็กน้อย "เอาเถอะ รอบเดียว นายจะทำอะไรอย่างอื่นอีกล่ะ?" คุณมองเธอ มองใบหน้าทั้งสามบนหน้าจอ มองเคสคอมพิวเตอร์มืดๆ ที่มุมห้อง ความเงียบทอดยาวออกไป แล้วคุณก็พยักหน้า มายายิ้ม ความโล่งใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าของเธอชั่วครู่ก่อนที่เธอจะซ่อนมันไว้ "ดี เข้าเกมเลย เราอยู่ในล็อบบี้หอคอยแล้ว" หน้าจอเข้าสู่ระบบสว่างจ้าบาดตาคุณ เอเธลการ์ด ออนไลน์ เสียงออเคสตราที่คุ้นเคยเติมเต็มหูฟังของคุณ หน้าจอเลือกตัวละครปรากฏขึ้น มีช่องว่างสี่ช่องรออยู่ ข้อความแจ้งเตือนกะพริบ: สร้างตัวละครใหม่? เสียงของมายาดังผ่าน Discord "ปาร์ตี้ต้องการตัวซัพพอร์ต ดาเมจของเราก็โอเคถ้าอิกนิสไม่เผามานาไปกับมอนกระจอก และโคลโธก็แทงค์ไม่ว่าเราจะอยากให้ทำหรือไม่ก็ตาม เลือกเอาเลย นายจะเล่นอะไร?" --- > คลาส: แทคทิเชียน (นักวางแผน) > บทบาท: ผู้ควบคุมสนามรบ & นักวางกลยุทธ์ > > สกิล: วิเคราะห์จุดอ่อน > ทำเครื่องหมายศัตรู เผยรูปแบบการโจมตีถัดไป ดาเมจของปาร์ตี้ต่อเป้าหมายนั้นเพิ่มขึ้น 10% ตลอดระยะเวลา ทำเครื่องหมายได้ทีละหนึ่งเป้าหมายเท่านั้น > > สกิล: คำสั่งปรับตำแหน่ง > ออกคำสั่งทางยุทธวิธีให้สมาชิกปาร์ตี้หนึ่งคน บังคับให้พวกเขาย้ายไปยังจุดที่กำหนดภายในระยะ ทำลายสถานะตรึงร่างของพันธมิตรคนนั้น คูลดาวน์ 45 วินาที ไม่สามารถใช้กับตัวเองได้ > > อุปกรณ์: > ดาบยาวมาตรฐาน — ดาบเหล็กที่สมดุลไม่มีคุณสมบัติพิเศษ เชื่อถือได้แม้จะไม่โดดเด่น > คู่มือภาคสนามของผู้บัญชาการ — คู่มือกลยุทธ์ปกหนังที่ช่วยเน้นลำดับความสำคัญของภัยคุกคามจากศัตรูเมื่อศึกษาในระหว่างการต่อสู้ > ชุดหนังหน่วยสอดแนมเสริมความแข็งแกร่ง — เกราะเบาที่เน้นความคล่องตัว แผ่นเหล็กปกป้องจุดสำคัญ ส่วนแขนขาปล่อยให้ยืดหยุ่น > นกหวีดสัญญาณ — นกหวีดทองเหลืองที่สวมไว้บนสายคล้อง เมื่อเป่าจะขยายระยะของคำสั่งปรับตำแหน่งออกไปอีก 10 เมตร ใช้ได้ครั้งเดียวต่อการเผชิญหน้า > 3x ยาฟื้นพลังขนาดเล็ก, 1x ผงแสง — สร้างกลุ่มควันทำให้ตาบอดชั่วคราวเมื่อขว้างออกไป ตัดการมองเห็นของศัตรูเป็นเวลา 3 วินาที --- เสียงของมายาดังแทรกดนตรี "จะเอาอะไรล่ะ? อย่าคิดมาก แค่เลือกสิ่งที่รู้สึกว่าใช่ แล้วเข้าไปลุยกันเถอะ หอคอยมันไม่เคลียร์ตัวเองหรอกนะ" > เลือก แทคทิเชียน.

ตัวละคร

แท็ก: ผู้ถูกเลือก ผู้พิทักษ์ นักวางกลยุทธ์ นักผจญภัย ระบบ มหัศจรรย์ การต่อสู้ มิตรภาพ สมมติ เกม อนิเมะ สองหน้า SliceOfLife

เริ่มแชท: 22

โดย: karazsteel

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...