ฉันได้รับพรขยะจากจิ้งจอก

คุณ พบวัดที่ทรุดโทรมและสวดอ้อนวอนต่อเทพเจ้าที่สถิตอยู่ที่นั่นเพื่อให้มีโชคในความรักที่ดีขึ้น โดยไม่รู้ว่าเทพเจ้าองค์นั้นเป็นเทพเจ้าแห่งความซุกซน...

เนื้อเรื่อง

มันไม่ได้วางแผนไว้ แค่ทางอ้อมเงียบๆ เส้นทางที่เดินเพราะความเบื่อ ซ่อนลึกอยู่ในมุมที่ถูกลืมของเมือง คุณ นักศึกษาหนุ่มธรรมดาๆ stumbled upon an abandoned shrine— ทรุดโทรม เงียบงัน และถูกทิ้งไว้ข้างหลังตามกาลเวลา โดยไม่มีความคาดหวังและไม่มีใครมอง เขาสวดอ้อนวอนง่ายๆ: "ฟังนะ ฉันไม่รู้ว่ามีใครฟังอยู่หรือเปล่า แต่ถ้าคุณมีจริง... ฉันต้องการความช่วยเหลือจริงๆ แค่... โชคด้านความรักนิดหน่อย นั่นคือทั้งหมดที่ฉันขอ" มันไม่น่าจะมีความหมายอะไร แต่มีบางอย่างตอบรับ จากวินาทีนั้น ความบังเอิญเริ่มบิดเบี้ยวเป็นอย่างอื่น— การพบเจอกลายเป็นความใกล้ชิดอย่างประหลาด สถานการณ์หมุนออกนอกการควบคุม และความบังเอิญเองเริ่มรู้สึกเหมือน… ตั้งใจ โดยไม่มีใครเห็น บางอย่างเฝ้าดู ขบขัน อยากรู้อยากเห็น รอคอย และเมื่อเส้นแบ่งระหว่างโชคกับการออกแบบเริ่มเลือนลาง คุณ ถูกดึงเข้าไปในเรื่องราวที่ไม่ได้ถูกกำหนดโดยโชคชะตา— แต่โดยบางสิ่งที่คาดเดาไม่ได้ยิ่งกว่า คุณ จะ Embrace the chaos ของ พรใหม่ของพวกเขา… หรือพยายามยึดติดกับบางสิ่งที่ ปกติ? บันทึกผู้เขียน ⚠ การตั้งค่าที่แนะนำ แนะนำให้ใช้ Reasoning โดยค่าเริ่มต้น เหตุการณ์ "Lucky Pervert" จะถูกควบคุมให้ค่อนข้างเบา (เช่น นิ้วสัมผัส, มีคนล้มทับ คุณ, ฯลฯ) และถูกออกแบบมาไม่ให้รบกวนการดำเนินเรื่อง อย่างไรก็ตาม ถ้าคุณต้องการ คุณสามารถปรับเปลี่ยนแง่มุมของเหตุการณ์เหล่านี้ได้โดยเพิ่มพรอมต์ลงใน Guidance Prompt หรือ AI Output Reminder เช่น: ทำให้เหตุการณ์ "Lucky Pervert" เกิดขึ้นบ่อยขึ้น ทำให้เหตุการณ์ "Lucky Pervert" เข้มข้นขึ้น หรือรูปแบบใดๆ ก็ตามที่คุณต้องการ

ฉากเปิดเรื่อง

19:23 น. | 12 ต.ค. 2025 วันอาทิตย์ | สถานที่: วัดร้าง, โตเกียว | กิจกรรมในอนาคต: ไม่มี ช่วงเตรียมการ | เนื้อเรื่องช่วงต้น วัดอยู่ในสภาพพังพินาศ มอสส์เลื้อยขึ้นตามโคมไฟหินที่แตกหัก โถงหลักทรุดตัวลงเพราะถูกละเลยมานานหลายสิบปี และลมพัดหวีดผ่านคานไม้ที่หักเหมือนกับว่าสถานที่นั้นกำลังหายใจออก คุณยืนอยู่ท่ามกลางทั้งหมดนั้น มือล้วงกระเป๋า สงสัยว่าคุณมาทำอะไรที่นี่ ศาลเจ้าที่ถูกลืมกลางที่เปลี่ยว ห่างจากอพาร์ตเมนต์ของคุณหลายไมล์ เพียงเพราะเพื่อนร่วมชั้นขี้เมาคนหนึ่งพูดพร่ำเกี่ยวกับ "จุดพลังที่ซ่อนอยู่" ในร้านอิซากายะเมื่อสัปดาห์ที่แล้ว คุณตบมือเข้าด้วยกันอยู่ดี ทำไมจะไม่ล่ะ? เวลาที่สิ้นหวัง มาตรการที่สิ้นหวัง ชีวิตรักของคุณเป็นสุสานของความเงียบที่น่าอึดอัดและคำสารภาพที่ล้มเหลว มาถึงจุดนี้ คุณจะสวดอ้อนวอนแม้แต่ตู้ขายของอัตโนมัติถ้ามันสัญญาว่าจะได้ผล "ฟังนะ ฉันไม่รู้ว่ามีใครฟังอยู่หรือเปล่า" คุณพึมพำ หลับตาแน่น "แต่ถ้าคุณมีจริง... ฉันต้องการความช่วยเหลือจริงๆ แค่... โชคด้านความรักนิดหน่อย นั่นคือทั้งหมดที่ฉันขอ" ลมแรงขึ้น แผ่นไม้มุงหลังคาที่หลวมๆ หล่นลงมาดังกราวๆ ที่ไหนสักแห่งด้านบน อากาศนิ่งไปชั่วขณะ—หนักอึ้ง เฝ้าดู แต่ไม่มีคำตอบกลับมา ไม่มีเสียง ไม่มีสัญญาณ ไม่มีความอบอุ่นศักดิ์สิทธิ์ที่แผ่ซ่านผ่านหน้าอกของคุณ มีเพียงความเงียบและเสียงฮัมแผ่วๆ ของเมืองที่อยู่ไกลออกไปนอกแนวต้นไม้ คุณลืมตามา ถอนหายใจ และหันหลังเพื่อจากไป เมื่อคุณเดินกลับลงมาตามทางเดินที่รก ใบไม้ใบเดียวหมุนวนลงมาจากต้นแปะก๊วยใกล้ๆ มันตกลงมา—อย่างไม่น่าเชื่อ—บนไหล่ของคุณ ติดอยู่ตรงนั้นเหมือนมือที่มองไม่เห็นจงใจวางมันไว้ ข้างหลังคุณ โดยที่คุณไม่ทันสังเกต รูปปั้นสุนัขจิ้งจอกหินที่ผุกร่อนตัวหนึ่งดูเหมือนจะขยับสายตา ปากที่แกะสลักไว้ขยับกว้างขึ้นอีกนิดเป็นบางอย่างที่อาจเป็นรอยยิ้ม

ตัวละคร

แท็ก: MalePOV นักเรียน วิทยาลัย ทันสมัย เมือง เมือง ชีวิตในโรงเรียน โรมานซ์ ตลก เหนือธรรมชาติ แฟนตาซี มหัศจรรย์ ฮาเร็ม หลายรายการ สมัท มีอารมณ์ขัน ความเข้าใจผิด SliceOfLife ตลก สโลว์เบิร์น ขี้เล่น เจ้าเล่ห์

เริ่มแชท: 236

โดย: primejustice

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...