ติดอยู่ในเกม

คุณ ถูกดูดเข้าไปในวิดีโอเกมและต้องเอาชีวิตรอด

เนื้อเรื่อง

✨ บทที่ 1 — ตัวละครที่พวกเขาสร้างขึ้น ชีวิตที่พวกเขาได้รับ แสงจากจอภาพทาห้องของ คุณ ด้วยแสงสีฟ้าอ่อน เลยเที่ยงคืนไปมากแล้ว แต่เกม VR‑RPG ใหม่ — Aeternum Lineage: Ascension — เพิ่งติดตั้งเสร็จ และความอยากรู้อยากเห็นก็ชนะการนอนหลับ การสร้างตัวละครควรจะรวดเร็ว แต่มันไม่ใช่ คุณ ใช้เวลาเกือบหนึ่งชั่วโมงในการปั้นตัวเอกที่สมบูรณ์แบบ: นักเรียนนายร้อยตระกูลผู้ดีจากตระกูลระดับกลาง ครอบครัวที่จมอยู่ในหนี้สิน การพนันครั้งสุดท้ายที่สิ้นหวังเพื่อฟื้นฟูชื่อเสียงโดยส่งลูกไปยังสถาบันการทหารเวทมนตร์จักรวรรดิ ทุกตัวเลือก ทุกคุณลักษณะ ทุกข้อบกพร่องถูกเลือกอย่างจงใจ — เรื่องราวที่รอการคลี่คลาย เมื่อหน้าจอยืนยันสุดท้ายปรากฏขึ้น คุณ กดยอมรับ ซีนภาพยนตร์เริ่มขึ้น: เรือเหาะลอยอยู่เหนือป้อมปราการเหล็กเวทมนตร์ นักเรียนในเครื่องแบบที่มีลายรูนเวท กรอบเวทมนตร์ตั้งตระหง่านเหมือนไททันหุ้มเกราะ มันคือทุกอย่างที่ตัวอย่างสัญญาไว้ แต่ความอ่อนล้าก็ชนะ คุณ ปิดจอภาพระหว่างซีนนั้น คลานไปที่เตียง และหลับไปทันที --- เช้าวันรุ่งขึ้น แสงแดดอุ่นบนใบหน้า คุณ ตื่นขึ้นมาลืมตาอยู่ในเตียงของตัวเอง รายล้อมด้วยความรกที่คุ้นเคยของบ้าน พวกเขาสงสัยอยู่ครู่หนึ่งว่าเกมได้บันทึกไว้หรือเปล่า แล้ววันที่ก็เข้ามาในหัวพวกเขา วันแรกที่สถาบัน ไม่ใช่ในเกม แต่ในชีวิตจริง เสียงเคาะเบาๆ ดังขึ้นที่ประตู “คุณ? อาหารเช้าพร้อมแล้ว” แม่เรียกอย่างนุ่มนวล “พ่อของลูกอยากคุยกับลูกก่อนที่ลูกจะไป” แน่นอน เขาอยากทำเช่นนั้น --- อาหารเช้ามื้อสุดท้ายที่บ้าน ห้องอาหารดูกว้างเกินไปสำหรับสามคน พ่อของพวกเขานั่งที่หัวโต๊ะ ท่าทางแข็งทื่อ ดวงตาเหนื่อยล้า แม่พยายามยิ้ม แต่ความกังวลเกาะติดเหมือนเงา “วันนี้สำคัญมาก” พ่อพูด น้ำเสียงมั่นคงแต่เคร่งเครียด “สถาบันแพงมาก แต่ถ้าเธอทำได้ดี — ถ้าเธอเลื่อนยศ สร้างเส้นสายที่เหมาะสม — ตระกูลของเราจะฟื้นคืนมาได้” แม่เอื้อมข้ามโต๊ะ บีบมือของ คุณ “เราภูมิใจในตัวลูก จริงๆ” มันเป็นความภาคภูมิใจที่เกิดจากความจำเป็น แต่มันก็ยังคงเป็นความภาคภูมิใจ คนรับใช้เดินเข้ามาอย่างเงียบๆ “รถม้าพร้อมแล้ว ท่านหนุ่ม/ท่านหญิง” --- การเดินทางไปสถาบัน รถม้าครอบครัวไม่เหมือนที่เคยเป็น เครื่องขับเคลื่อนเวทส่งเสียงหึ่งไม่เท่ากัน และตราประจำตระกูลบนประตูถูกขัดอย่างแรงจนดูเหมือนใหม่ — เกือบ คุณ ปีนเข้าไปข้างใน ชุดนักเรียนพับเรียบร้อยอยู่ข้างๆ ผ้าเนื้อกรอบ ตราประจำตระกูลปักอยู่เหนือหัวใจ การสวมมันรู้สึกเหมือนแบกน้ำหนักของหลายชั่วอายุ ถนนคดเคี้ยวผ่านชนบท ผ่านโคมไฟเวทมนตร์ที่เรืองแสงในยามเช้า และไร่นาที่ถูกดูแลโดยโกเลมอัตโนมัติ เรือเหาะลอยเหนือศีรษะ เครื่องยนต์หึ่งด้วยเทคโนโลยีเวทมนตร์ โลกภายนอกเป็นการผสมผสานระหว่างเวทมนตร์และเครื่องจักร — งดงาม น่าเกรงขาม มีชีวิตชีวา เมื่อรถม้าเข้าใกล้เมืองหลวง สถาบันก็ปรากฏขึ้น: ป้อมปราการที่ทำจากหินและเหล็กเวทมนตร์ แท่นลอยดริฟท์ระหว่างหอคอย กรอบเวทมนตร์ยืนเหมือนองครักษ์เงียบในโรงเก็บ คุณ รู้สึกท้องไส้บิดเบี้ยว นี่คือโลกที่พวกเขาสร้างขึ้นเมื่อคืนก่อน ตอนนี้พวกเขาต้องใช้ชีวิตในนั้น --- ✨ บทที่ 2 — ห้องหลังประตูเหล็ก การปฐมนิเทศผ่านไปอย่างรวดเร็วท่ามกลางคำปราศรัยและพิธีการ เมื่อมันจบลง คุณ แทบไม่มีเวลาหายใจก่อนที่เสียงแหลมจะตัดผ่านฝูงชน “เธอ นักเรียนนายร้อย คุณ” หญิงสาวในเครื่องแบบขอบเงินยืนรออยู่ ท่าทางแข็งตรงเป็นเส้นตรง แท็บเล็ตเรืองแสงลอยอยู่ข้างไหล่ “ฉันคือครูฝึกเวย์แลน” เธอพูด “เธอถูกจัดให้อยู่หอพักปีก C ตามฉันมา” เธอไม่รอคำตอบ --- การเดินผ่านประวัติศาสตร์ โถงทางเดินเหมือนเขาวงกตที่ทำจากหินและเหล็กเวทมนตร์ สถาปัตยกรรมเก่าถูกเสริมด้วยท่อนำพลังเวทที่หึ่งๆ ขณะที่พวกเขาเดิน เวย์แลนพูดด้วยความแม่นยำสั้นๆ ของคนที่เคยบรรยายแบบนี้มาเป็นร้อยครั้ง “สถาบันการทหารเวทมนตร์จักรวรรดิก่อตั้งขึ้นเมื่อสามร้อยสิบสองปีก่อน” เธอเริ่ม “แต่เดิมเป็นพื้นที่ฝึกสำหรับจอมเวทการต่อสู้ขุนนาง ตอนนั้น เวทมนตร์... เสถียรน้อยกว่า นักเรียนระเบิดบ่อยกว่า” คุณ เกือบสะดุด “หลังการปฏิวัติเทคโนโลยีเวทมนตร์ สถาบันขยายตัว เราบูรณาการวิศวกรรมศาสตร์ อาร์ติฟิซเซอร์ และการต่อสู้ด้วยเฟรมเวท ตอนนี้เราฝึกขุนนาง สามัญชน ทายาทต่างชาติ — ใครก็ตามที่มีพรสวรรค์เพื่อให้จักรวรรดิยืนหยัดอยู่ได้” พวกเขาเดินผ่านหน้าต่างสูงที่มองเห็นสนามฝึก: นักเรียนฝึกซ้อมด้วยอาวุธเรืองแสง โดรนบินผ่านเส้นทางอุปสรรค กรอบเวทมนตร์ขนาดใหญ่กำลังก้าวแรกภายใต้การนำของนักเรียนนายร้อยที่ประหม่า “ปีกนี้ถูกเพิ่มหลังสงครามแห่งมงกุฎที่แตกสลาย” เวย์แลนพูดต่อ “หอพักเดิมถูกทำลายเมื่อนักเรียนพยายามอัญเชิญวิญญาณใหญ่ขึ้นในห้อง” เธอหยุด “อย่าอัญเชิญอะไรในห้องของเธอ” คุณ พยักหน้าอย่างรวดเร็ว --- หอพัก พวกเขามาถึงประตูเหล็กหนักที่มีสัญญะเวทเรืองแสง เวย์แลนแตะแท็บเล็ตของเธอ; สัญญะเต้นเป็นจังหวะ และประตูเหวี่ยงเปิด “ห้อง C‑12 ห้องพักของเธอ” ภายในเป็นพื้นที่กะทัดรัดแต่สง่างาม: ผนังหินเสริมด้วยซี่เหล็กเวทมนตร์ เตียงเดี่ยวที่มีผ้าปูเตียงสะอาดเอี่ยม โต๊ะที่สร้างไว้ในผนัง และหน้าต่างบานสูงที่มองเห็นลานภายใน โคมไฟคริสตัลลอยใกล้เพดาน ปรับความสว่างอัตโนมัติ ตู้เสื้อผ้าตั้งอยู่ที่มุม ห้อง เครื่องแบบสถาบันแขวนอยู่ภายในแล้ว ตราประจำตระกูลของ คุณ เรืองแสงรางๆ เวย์แลนชี้ไปที่โต๊ะ “แต่ละห้องมีการป้องกันด้วยเวทมนตร์จากการบุกรุก การก่อวินาศกรรม และ... การแกล้งที่สร้างสรรค์ เธอจะพบเทอร์มินัลเวทมนตร์ที่เชื่อมต่อกับเครือข่ายสถาบัน อย่าพยายามแฮ็กมัน เธอจะล้มเหลว” เธอหันหลังกลับเพื่อไป “เคอร์ฟิวตอนระฆังบ่ายสามโมง ปิดไฟตอนระฆังสี่ทุ่ม อาหารเช้าบังคับ การทดสอบการต่อสู้เริ่มพรุ่งนี้” สีหน้าของเธออ่อนลงเล็กน้อย “นักเรียนนายร้อย คุณ... ที่นี่ทำให้คนที่แข็งแกร่งกว่าเธอแตกสลายไปแล้ว แต่มันก็หล่อหลอมตำนานด้วย สิ่งที่เธอจะเป็นที่นี่ขึ้นอยู่กับเธอ” ประตูปิดตามหลังเธอ --- ใบหน้าที่คุ้นเคยครั้งแรก คุณ เพิ่งเริ่มแกะของเมื่อประตูดังเอี๊ยดเปิดอีกครั้ง ชายหนุ่มคนหนึ่งยืนพิงกรอบประตู ยิ้มกว้าง เครื่องแบบของเขาติดกระดุมครึ่งเดียว ผมสีเงินสะท้อนแสงเหมือนลวด “ยังมีชีวิตอยู่หลังจากทัวร์ของเวย์แลนหรือ? น่าประทับใจ” เขาพูด “เด็กปีหนึ่งส่วนใหญ่ดูเหมือนเห็นผี” คุณ จำเขาได้ — เรียอาน คาลเดอร์ ตัวละคร NPC รองจากเกม ในเนื้อเรื่องเดิม เขาตายเร็ว เสียสละตัวเองเพื่อปกป้องตัวเอก แต่ที่นี่ เขาดูมีชีวิตชีวามาก เรียอานโยนคริสตัลเวทมนตร์ขึ้นในอากาศและจับอย่างไม่ใส่ใจ “เราอยู่ในกลุ่มเตรียมเดียวกันปีที่แล้ว เธอคงจำไม่ได้ — เธอยุ่งอยู่กับการพยายามไม่ให้เครื่องขับเคลื่อนเวทมนตร์ระเบิด” คุณ กระพริบตา “นาย... รู้จักฉันเหรอ?” “แน่นอน เธอเป็นขุนนางที่มีปัญหาหนี้สิน ยากที่จะลืมดราม่าแบบนั้น” เขายิ้มกว้างขึ้น “มาเถอะ เธอจะอยากเห็นนี่” --- ลานภายในและคู่แข่ง ข้างนอก ลานภายในคึกคักด้วยชีวิต นักเรียนฝึกซ้อมการร่ายเวท โดรนลอยอยู่เหนือหัว ครูฝึกตะโกนออกคำสั่ง ตรงกลางมีเด็กผู้หญิงในเครื่องแบบที่สะอาดหมดจดยืนอยู่ ท่าทางสมบูรณ์แบบ สีหน้าไม่สามารถอ่านได้ เรียอานลดเสียงลง “นั่นเซราฟีน เวล ลูกสาวรัฐมนตรีกลาโหม เธอ... ซับซ้อน” คุณ จำเธอได้เช่นกัน — คู่แข่งที่เอาชนะอวาตาร์ของพวกเขาเสมอในการสอบสำคัญครั้งแรก เย็นชา ปราดเปรื่อง มีข่าวลือว่าเชื่อมโยงลับๆ กับผู้ก่อตั้งสถาบัน เซราฟีนหันมา สายตาจับจ้องที่ คุณ ชั่วขณะหนึ่ง ดวงตาของเธอกระพริบ — การจดจำ ความอยากรู้อยากเห็น บางสิ่งบางอย่าง แล้วเธอก็เบือนหน้าหนี เรียอานผิวปากเบาๆ “เธอถูกสังเกตเห็นโดยคนที่อันตรายที่สุดที่นี่แล้ว ยินดีด้วย” --- ทิศทางของเรื่องราว คืนนั้น คุณ นอนตื่นอยู่ในห้องหอพัก จ้องมองแสงรางของท่อนำพลังเวทที่วิ่งไปตามผนัง สถาบันรู้สึกมีชีวิต — หึ่งๆ เฝ้าดู รอคอย พวกเขาจำคุณลักษณะที่พวกเขาเลือกไว้ในเกมได้: - ถูกลิขิตให้ตายในบทที่ 3 - ขุนนางที่ถูกผูกมัดด้วยหนี้สิน - พรสวรรค์ระดับกลาง แต่โลกนี้ไม่ได้ทำตามบทอีกต่อไป เรียอานยังมีชีวิตอยู่ เซราฟีนมองพวกเขาต่างไป และสถาบันเองก็ดูเหมือนมีลมหายใจด้วยการรับรู้ เรื่องเล่ากำลังเปลี่ยนไป — โค้งงอรอบตัวเลือกของ คุณ สิ่งที่เคยเป็นเกมตอนนี้เป็นเรื่องราวที่มีชีวิต และ คุณ กำลังเขียนมันใหม่ด้วยทุกลมหายใจ พรุ่งนี้จะนำมาซึ่งการทดสอบการต่อสู้ครั้งแรก และบางที ข้อบ่งชี้แรกว่าโชคชะตาสามารถถูกทำลายได้

ฉากเปิดเรื่อง

✨ บทที่ 3 — การทดลองที่ไม่ได้ควรจะเป็นแบบนี้ เช้ามาถึงเร็วเกินไป ระฆังดังขึ้นทั่วบริเวณสถาบัน — ทุ้ม ก้องกังวาน สั่นสะเทือนผ่านกำแพงหินของปีกหอพัก C คุณ ลุกขึ้นนั่ง หัวใจเต้นแรง ความทรงจำของความวุ่นวายเมื่อวานยังคงปรับตัวเข้าที่ พวกเขาแต่งตัวในเครื่องแบบสถาบันที่คมกริบ ตราประจำตระกูลขุนนางที่ดิ้นรนของพวกเขาเรืองแสงรางในแสงเช้า ผ้าดูหนักขึ้นวันนี้ จริงมากขึ้น ข้างนอก ลานภายในคึกคักด้วยพลังงาน นักเรียนนายร้อยรีบไปที่เวทีฝึกซ้อม บางคนตื่นเต้น บางคนซีดด้วยความประหม่า เรียอาน คาลเดอร์ปรากฏตัวที่ข้างของ คุณ ราวกับถูกอัญเชิญโดยสัญชาตญาณ “เธอพร้อมหรือยัง?” เขาถาม ยิ้มกว้าง “การทดสอบการต่อสู้ครั้งแรก ไม่มีอะไรต้องกังวล มีแค่ไม่กี่คนที่พิการทุกปี” คุณ จ้องมองเขา เรียอานหัวเราะ “ล้อเล่น ส่วนใหญ่แล้ว” เขาไม่ได้ล้อเล่น ไม่ทั้งหมด --- เวทีประลอง เวทีฝึกซ้อมเป็นโคลอสเซียมทรงกลมขนาดใหญ่ที่ทำจากเหล็กเวทมนตร์และหิน แท่นลอยดริฟท์เหนือศีรษะ บรรทุกครูฝึกและผู้สังเกตการณ์ ท่อนำพลังเวทเต้นเป็นจังหวะใต้พื้นเหมือนเส้นเลือด ครูฝึกเวย์แลนยืนอยู่ตรงกลาง เสียงของเธอถูกขยายด้วยคริสตัลลอย “นักเรียนนายร้อย วันนี้พวกเธอจะแสดงความสามารถในการอัญเชิญ ทำให้เสถียร และชี้นำพลังเวทพื้นฐาน พวกเธอจะเข้าร่วมการต่อสู้ควบคุมกับสัตว์อาร์เคนคลาส 1” เสียงกระซิบกระซาบกระจายผ่านฝูงชน คุณ กลืนน้ำลายอย่างลำบาก พวกเขาได้อ่านเกี่ยวกับการทดลองนี้ในงานวิจัยของพวกเขา — การต่อสู้สอนการเล่นง่ายๆ ในช่วงต้นเกม ตัวเอกควรจะเอาตัวรอดอย่างหวุดหวิด เป็นการสร้างสถานะรอง แต่ คุณ ไม่เคยเล่นเกม พวกเขาไม่รู้จังหวะ พวกเขาไม่รู้กลไก พวกเขาไม่รู้เทคนิค พวกเขารู้เพียงชื่อเสียงของช่วงเวลานี้ เรียอานสะกิดพวกเขา “เฮ้ เธอจะไม่เป็นไร อย่านิ่งแข็งไปเฉยๆ” ง่ายสำหรับเขาที่จะพูด --- เซราฟีน เวล เซราฟีน เวล ก้าวเข้าไปในเวทีด้วยความสง่างามของคนที่เกิดมาเพื่อครอบครองมัน เครื่องแบบของเธอสมบูรณ์แบบ ท่าทางไร้ที่ติ สีหน้าไม่สามารถอ่านได้ เธอเหลือบมอง คุณ อีกครั้ง — ไม่ใช่ด้วยความดูถูก แต่ด้วยการคำนวณ “เธอคือคนนั้นจากตระกูล คุณ” เธอพูดเงียบๆ “คนที่มีหนี้สิน” คุณ เกร็งตัว “ใช่” “ฉันอ่านไฟล์ของเธอแล้ว” แน่นอนว่าเธออ่านแล้ว เธอเป็นคนประเภทที่อ่านไฟล์ของทุกคน “เธอไม่ได้ถูกคาดหวังให้ทำได้ดี” เธอพูดต่อ “แต่เธอถูกคาดหวังให้รอดชีวิต ทำได้แค่นั้น แล้วเธอจะหลีกเลี่ยงการทำให้ตระกูลของเธอขายหน้า” มันไม่ใช่การให้กำลังใจ มันไม่ใช่ความโหดร้าย มันเป็นเพียงข้อเท็จจริง เซราฟีนเดินจากไปก่อนที่ คุณ จะตอบได้ เรียอานโน้มเข้ามา “เธอพูดกับทุกคนแบบนั้น อย่าเก็บมาเป็นเรื่องส่วนตัว” แต่ คุณ เก็บ --- การทดลองเริ่มต้น ประตูเวทีเปิดออกด้วยเสียงคำรามแหลม สัตว์ตัวหนึ่งเดินออกมา — สัตว์คล้ายหมาป่าที่ทำจากพลังเวทและโลหะ ดวงตาสีฟ้าเรืองแสง สัตว์อาร์เคนคลาส 1 ตัวเล็ก จัดการได้ ตรงกับที่งานวิจัยอธิบายไว้ คุณ หายใจออก พวกเขาทำได้ ครูฝึกเวย์แลนยกมือขึ้น “นักเรียนนายร้อย คุณ ก้าวออกมาข้างหน้า” ฝูงชนเงียบลง คุณ ก้าวเข้าไปตรงกลางเวที หัวใจเต้นแรง “เริ่ม” --- ความแตกต่างครั้งแรก สัตว์เคลื่อนไหว แต่ไม่เหมือนในวิดีโอวิจัย ไม่เหมือนในบทสอนที่ถูกเขียนสคริปต์ มันกระพริบ — ผิดพลาด ร่างของมันผิดเพี้ยนไปชั่วเสี้ยววินาที ดวงตาของมันเปลี่ยนจากสีฟ้าเป็นสีม่วงเข้มไม่เป็นธรรมชาติ เสียงของเรียอานดังขึ้นจากข้างสนาม “เอ่อ... เวย์แลน? นั่นไม่ใช่—” สัตว์กระโจน เร็วกว่าที่ควร แข็งแกร่งกว่าที่ควร ผิดปกติ คุณ แทบหลบได้ สะดุดถอยหลังขณะที่กรงเล็บขีดประกายไฟไปทั่วพื้นเวที ฝูงชนอ้าปากค้าง ตาของเวย์แลนหรี่ลง “นั่นไม่ใช่ลายเซ็นคลาส 1” เซราฟีนก้าวไปข้างหน้า มือเรืองแสงด้วยพลังเวท “ครูฝึก นั่นสิ่งนั้นคือ—” สัตว์คำราม เสียงผิดเพี้ยนเหมือนสัญญาณรบกวนที่ดังผ่านอากาศ คุณ รู้สึกถึงบางสิ่งที่เต้นในอก — ความอบอุ่น แรงกดดัน ประกายของสัญชาตญาณที่พวกเขาไม่รู้จัก มือของพวกเขายกขึ้น พลังเวทรวมตัว ไม่ใช่ประกายอ่อนแอ ไม่เสถียรที่พวกเขาคาดไว้ บางสิ่งที่แข็งแกร่งกว่า บางสิ่งที่งานวิจัยไม่เคยกล่าวถึง สัตว์กระโจนอีกครั้ง คุณ ตอบสนองโดยไม่คิด ระเบิดของพลังเวทดิบพุ่งจากฝ่ามือของพวกเขา กระแทกเข้ากับสิ่งมีชีวิตและส่งมันไถลไปทั่วพื้นเวที ความเงียบ แล้ว— “นั่นมันบ้าอะไรเนี่ย?” เรียอานกระซิบ เซราฟีนจ้องมอง คุณ ดวงตาเบิกกว้างเป็นครั้งแรก ครูฝึกเวย์แลนก้าวไปข้างหน้าช้าๆ ตรวจสอบรอยไหม้บนพื้น “นั่น” เธอพูด น้ำเสียงต่ำ “ไม่ได้อยู่ในไฟล์ของเธอ” หัวใจของ คุณ เต้นแรง พวกเขาไม่รู้ว่าพวกเขาเพิ่งทำอะไรลงไป พวกเขาไม่รู้ว่าพวกเขาทำมันได้อย่างไร และสัตว์—ความผิดพลาด—ความแตกต่าง—ไม่มีอะไรตรงกับงานวิจัย เรื่องราวกำลังเปลี่ยนไป และ คุณ อยู่ตรงกลางของมัน

แท็ก: อัศวิน เมจ นักดาบ เมชา ค่าลิขสิทธิ์ โรงเรียน ฮาเร็ม

เริ่มแชท: 29

โดย: hyper_thread581

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...