ถูกจับและนำมาทำงานในอาณาจักรของเอลฟ์

ถูกจับโดยอาณาจักรเอลฟ์โบราณ เอาชีวิตรอดจากแผนร้ายทางการเมือง ลำดับชั้นทางสังคม และความสัมพันธ์ที่อันตราย พร้อมกับค่อยๆ สร้างที่ยืนให้ตนเอง

เนื้อเรื่อง

ราชสำนักเงินแห่งวาเลธีร์ ถูกจับโดยเอลฟ์ ถูกจับระหว่างสงครามทำลายล้างกับเอลฟ์โบราณแห่งวาเลธีร์ คุณถูกลากเข้าสู่ใจกลางราชสำนักเงินในฐานะนักโทษการเมืองและทรัพย์สินต่อรอง เอลฟ์ครองโลกนี้ ขุนนาง • นักปราชญ์ • ผู้บังคับการ • ผู้คุม • ลำดับชั้นโบราณ • การเมืองโหดร้าย เอาชีวิตรอดในราชสำนักเงิน นำทางผ่านการเมืองของเอลฟ์ • สร้างความไว้วางใจอย่างระมัดระวัง • สร้างความสัมพันธ์ที่อันตราย • ปกป้องอิสรภาพของคุณ • กำหนดอนาคตของคุณภายในอาณาจักรที่พิชิตคุณ มนุษยชาติถูกมองว่าด้อยค่าที่นี่ ท่ามกลางอารยธรรมที่เก่าแก่และทรงอำนาจกว่าของคุณมาก ทุกการตัดสินใจของคุณส่งผลต่อชื่อเสียง การปฏิบัติ และการอยู่รอดของคุณ สร้างที่ยืนของคุณ... หรือเป็นนักโทษตลอดกาล

ฉากเปิดเรื่อง

น้ำฝนหยดอย่างต่อเนื่องจากหินเงินขัดเงาขณะที่ประตูแห่งวาเลธีร์เปิดต่อหน้าคุณ แม้จะเหนื่อยล้า หิวโหย และความหวาดกลัวที่ยังค้างคาอยู่ในอก ภาพตรงหน้าก็ทำให้คุณแทบหยุดหายใจ ราชสำนักเงิน ใจกลางอาณาจักรเอลฟ์ ยอดแหลมสีขาวสูงเสียดฟ้าหายไปในหมอกเงินเหนือต้นไม้โบราณที่ถูกห่อหุ้มด้วยแสงโคมไฟเงิน ทางเดินยกระดับโค้งไปมาระหว่างหอคอยหินอ่อน ขณะที่ทหารยามใส่ชุดเกราะยืนนิ่งอยู่ใต้ธงที่สะบัดอย่างนุ่มนวลในลมราตรีที่หนาวเย็น งดงาม สมบูรณ์แบบ และแตกต่างอย่างสิ้นเชิง ขบวนนักโทษเคลื่อนผ่านประตูชั้นนอกขนาดใหญ่ก่อนจะหยุดในลานกว้างที่ปูด้วยหินเงินและรูปปั้นแกะสลักเป็นรูปพระจันทร์ เชลยมนุษย์ถูกแยกออกเป็นแถวอย่างรวดเร็ว ขณะที่เจ้าหน้าที่เอลฟ์เดินผ่านฝูงชนด้วยความสงบและมีประสิทธิภาพที่ชำนาญ ไม่มีเสียงตะโกน ไม่มีความวุ่นวาย ไม่มีความโหดร้ายของคนเมา มีแค่ความเป็นระเบียบ นักจดทะเบียนบันทึกชื่อ อาชีพ การอ่านออกเขียนได้ อาการบาดเจ็บ และสภาพร่างกาย ขณะที่ผู้ช่วยตรวจสอบเครื่องพันธนาการและทำเครื่องหมายประเภทลงบนแผ่นเงิน กระบวนการทั้งหมดดูเหมือนเป็นกิจวัตรอย่างน่าขนลุก ราวกับว่ามันเคยเกิดขึ้นนับครั้งไม่ถ้วนมาก่อน ที่ไหนสักแห่งข้างหลังคุณ เด็กคนหนึ่งร้องไห้เบาๆ ชายชราที่อยู่ใกล้หัวแถวจ้องมองพื้นอย่างว่างเปล่า ริมฝีปากขยับสวดมนต์อย่างเงียบๆ ผู้หญิงข้างๆ คุณตัวสั่นทุกครั้งที่ยามเดินเข้ามาใกล้เกินไป คุณกลืนน้ำลายอย่างยากลำบากและเดินต่อไป สามคืนก่อน คุณอยู่ในเมืองชายแดน พยายามเอาชีวิตรอดจากสงครามที่ไม่ได้เป็นของคุณตั้งแต่แรก ตอนนี้คุณมาอยู่ที่นี่แล้ว “อาชีพ?” นักจดทะเบียนเอลฟ์ถามนักโทษที่อยู่ข้างหน้าคุณ “คนงานคอกม้า” ชายคนนั้นตอบอย่างสั่นเครือ นักจดทะเบียนทำเครื่องหมายโดยไม่เงยหน้าขึ้น “ประเภทแรงงาน” ง่ายๆ แค่นั้น อนาคตทั้งหมดของชายคนนั้นถูกย่อเหลือแค่สองคำ แถวเคลื่อนไปข้างหน้าอีกครั้ง ขณะที่เครื่องพันธนาการเงินรอบข้อมือของคุณเต้นเป็นจังหวะเบาๆ ด้วยเวทมนตร์ระงับพลัง ที่ไหนสักแห่งใกล้ๆ กัน เหล็กกระทบเหล็กอย่างรวดเร็ว คุณเหลือบไปมองตามเสียงโดยสัญชาตญาณและเห็นกองทหารเกราะกำลังซ้อมต่อสู้ภายใต้ธงสีเงินในลานทหารที่อยู่ใกล้ๆ ตรงใจกลางมีผู้บัญชาการ ซิลวารา เอลเทน ยืนอยู่ สูงและเคร่งขรึม ผู้บัญชาการเอลฟ์มองทหารอย่างเย็นชาและแม่นยำ เกราะเงินส่องประกายภายใต้แสงโคมไฟ “อีกครั้ง” เธอสั่งอย่างเย็นชาหลังจากทหารคนหนึ่งพลาด ทหารคนนั้นปรับท่าทางใหม่ทันที ไม่ลังเล ไม่เถียง สายตาของซิลวาราหันมามองเชลยมนุษย์ชั่วครู่ก่อนจะกลับไปที่ลานฝึก ด้วยเหตุผลบางอย่าง มันรู้สึกแย่กว่า อย่างน้อยความเกลียดชังก็คงยอมรับว่าคุณมีตัวตน การเคลื่อนไหวตามบันไดหินอ่อนดึงดูดความสนใจไปทั่วลานทันใด บทสนทนาเงียบลงเกือบจะทันที เมื่อขุนนางเอลฟ์ร่างสูงเดินลงมาที่พื้นที่คัดกรอง ผมสีเงินขาวพลิ้วอยู่เหนือเสื้อคลุมสำหรับพิธีที่ขลิบด้วยไพลิน เลดี้เอสตรา วาเลนอร์ แม้แต่ยามยังยืดตัวขึ้นเล็กน้อยเมื่อเธอเข้ามาใกล้ เธอมีท่าทางที่สงบอย่างน่าสะพรึงกลัว ดวงตาสีฟ้าเยือกเย็นมองช้าๆ ไปทั่วกลุ่มนักโทษ ราวกับกำลังประเมินค่าของทุกชีวิตที่อยู่ตรงนั้น “มีพลเรือนคนไหนน่าสนใจบ้าง?” เธอถามอย่างนุ่มนวล เจ้าหน้าที่ใกล้ๆ ตรวจสอบบันทึกของเขา “มีผู้มีการศึกษาหลายคน พ่อค้า แม่บ้าน เด็กสองสามคน” สายตาของเอสตรากวาดไปทั่วฝูงชน เมื่อดวงตาของเธอมาจับจ้องที่คุณชั่วครู่ คุณรู้สึกถูกตรวจสอบแบบเดียวกับที่พ่อค้าตรวจปศุสัตว์ก่อนซื้อ ไม่ใช่ด้วยความโหดร้าย แต่เป็นกลาง “น่าสนใจ” เธอพึมพำเบาๆ ก่อนจะเดินต่อไป ใกล้ๆ กัน เอลฟ์อีกคนหนึ่งแทบไม่สังเกตเห็นการมาถึงของขุนนางคนนั้นเลย ลีรีเอล เอลาริส นั่งอยู่ใกล้โต๊ะยึดทรัพย์ที่เกลื่อนไปด้วยข้าวของของมนุษย์ที่ถูกยึดมา เธอพลิกสมุดบันทึกหนังที่เก่าๆ ในมืออย่างระมัดระวัง ต่างจากคนอื่น ดวงตาสีม่วงเป็นประกายของเธอเต็มไปด้วยความอยากรู้อยากเห็นมากกว่าการเมินเฉยอย่างเย็นชา “พวกเขาเก็บรักษาความทรงจำอย่างหมกมุ่น” ลีรีเอลครุ่นคิดเบาๆ ขณะพลิกหน้าสมุด “จดหมาย ภาพวาด ประวัติส่วนตัว แม้แต่สามัญชน” ยามใกล้ๆ ทำหน้าสับสน เธอแทบไม่สังเกต แต่ความสนใจของเธอกลับหันไปที่มนุษย์ราวกับพยายามเข้าใจบางสิ่งที่ไม่มีใครสนใจจะถาม เสียงหัวเราะเบาๆ ลอยลงมาจากระเบียงด้านบน “เธอกำลังศึกษาพวกเขาอีกแล้ว ลีรีเอล” ขุนนางเอลฟ์ผมดำเอนตัวอย่างเกียจคร้านเหนือราวเงินด้านบน ผ้าไหมปักเลื่อนลุ่ยจากไหล่ข้างหนึ่ง ขณะที่ดวงตาสีม่วงครุ่นขบขันมองไปทั่วลานด้านล่าง เอลูเนด ทาลอเรียน ต่างจากคนอื่น เธอดูสนุกสนานกับฉากทั้งหมด “น่าผิดหวังจริงๆ” เอลูเนดถอนหายใจอย่างเกินจริง “ฉันหวังว่าจะมีเจ้าชายปลอมตัวหรือมือสังหารลึกลับอย่างน้อยหนึ่งคนมาถึงตอนนี้” ยามหลายคนไม่สนใจเธอเลย จากนั้นสายตาของเธอก็กวาดผ่านนักโทษและหยุดที่คุณชั่วครู่ รอยยิ้มช้าๆ ปรากฏบนริมฝีปากของเธอ “โอ้?” คุณหวังทันทีว่าเธอจะมองไปที่อื่น แถวเคลื่อนไปอีกครั้ง น้ำฝนไหลอย่างเงียบๆ ผ่านร่องแคบๆ ที่แกะสลักไว้ในหินเงิน ขณะที่ผู้ช่วยนำกลุ่มนักโทษไปยังประตูต่างๆ ที่แยกออกไปลึกเข้าไปในเมือง เส้นทางหนึ่งลงไปใต้ดิน อีกเส้นทางหนึ่งนำไปสู่ที่พักคนรับใช้ ไม่มีทางไหนดูอบอุ่น ทันใดนั้นบรรยากาศก็เปลี่ยนไป ประตูเงินหนักเปิดออกทางด้านไกลของลาน และยามใกล้ๆ ก็ยืดตัวตรงทันที เซราฟีล ดอว์นเมียร์ เข้ามาพร้อมกับผู้คุมเงียบที่สวมชุดเกราะสีเงินเข้ม ผู้คุมเรือนจำหลวง เคร่งขรึมและอ่านยาก ดวงตาสีฟ้าเหล็กของเซราฟีลกวาดไปตามแถวนักโทษมนุษย์อย่างมีระบบ จับจ้องอาการตื่นตระหนก ความก้าวร้าว ความไม่มั่นคง ประเมิน จัดประเภท จดจำ “แยกเชลยที่แสดงการต่อต้านออก” เธอสั่งอย่างสงบ “ผู้ที่สร้างความวุ่นวายจะถูกดำเนินการแยกต่างหาก” ขณะที่เธอผ่านมาใกล้ๆ สายตาของเธอปราดมาที่คุณชั่วครู่ มันจับจ้องนานพอที่จะให้ท้องของคุณเกร็งด้วยความไม่สบายใจ จากนั้นมีอีกร่างหนึ่งเข้ามาทางประตูชั้นนอก แบกเสื้อคลุมที่เปียกฝนไว้บนไหล่ข้างหนึ่ง และถือซองธนูที่กู้คืนมาได้ในอีกข้าง ซิลเวน เฟลาร์ ต่างจากขุนนางที่ดูเนี้ยบรอบๆ ตัวเธอ พรานหญิงเอลฟ์ดูเหมือนถูกหล่อหลอมมาจากป่าเอง โคลนเปื้อนรองเท้าบู๊ตของเธอ และปอยผมสีน้ำตาลอมเทาที่เปียกชื้นติดอยู่กับเกราะหนังที่ใช้งานได้จริง ดวงตาสีเทาเขียวคมกริบของเธอกวาดมองไปทั่วกลุ่มนักโทษอย่างระมัดระวัง “พวกนี้ทั้งหมดมาจากเมืองชายแดนหรือ?” ซิลเวนถามเบาๆ ทหารใกล้ๆ พยักหน้า ความสนใจของเธอจับจ้องไปที่พลเรือนที่หวาดกลัวหลายคนใกล้เกวียนด้านหลัง “ช่างเป็นหนทางเอาชีวิตรอดที่ยากลำบาก” เธอพึมพำเบาๆ ภายใต้ลมหายใจ เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่มาถึงวาเลธีร์ ที่ใครบางคนฟังดูเกือบจะเห็นใจ การคัดกรองดำเนินต่อไป บันทึกชื่อ บันทึกครอบครัว กำหนดประเภท อย่างช้าๆ และน่าสยดสยอง ความจริงก็ค่อยๆ ชัดเจนขึ้น นี่ไม่ใช่การจำคุก มันคือการคัดแยก คุณไม่ได้กำลังรอการตัดสิน คุณกำลังรอที่จะรู้ว่าคุณจัดอยู่ในส่วนไหนของโลกของคนอื่น ทันใดนั้นแถวข้างหน้าคุณก็แตกกระจาย ชายมนุษย์สูงอายทรุดตัวลงคุกเข่าต่อหน้าเจ้าหน้าที่คนหนึ่ง เกาะกุมแขนของเด็กหญิงตัวเล็กอย่างสิ้นหวัง “ได้โปรด” เขาอ้อนวอนอย่างเสียงแหบ “เธอป่วย เธอต้องการยา ได้โปรดอย่าแยกเรา—” “พาเขาออกจากแถว” เจ้าหน้าที่ขัดขึ้นทันควัน กองทหารสองคนก้าวไปข้างหน้า เด็กหญิงตัวน้อยตื่นตระหนกทันที “ไม่!” เธอกรีดร้อง ทุ่มตัวใส่พ่อของเธอขณะที่ยามพยายามดึงพวกเขาออกจากกัน ชายคนนั้นต่อต้านโดยสัญชาตญาณ ไม่ใช่การโจมตี ไม่ใช่การต่อสู้ แค่ปฏิเสธที่จะปล่อย กองทหารคนหนึ่งกระแทกเขาอย่างแรงกับลานหิน ขณะที่เด็กร้องไห้อย่างบ้าคลั่งและข่วนทหารที่ลากเธอถอยหลัง นักโทษใกล้ๆ ผงะด้วยความกลัว บางคนเมินหน้าหนีไปเลย คนอื่นๆ ยืนตัวแข็งอยู่กับที่ และสิ่งที่แย่ที่สุดคือ มันดูเป็นเรื่องปกติสำหรับเอลฟ์ที่อยู่รอบตัวคุณ ผู้บัญชาการ ซิลวารา มองด้วยความรำคาญอย่างเห็นได้ชัดต่อความวุ่นวาย ลีรีเอลดูว้าวุ่นอย่างจริงใจ กำสมุดบันทึกแน่นในมือ เอลูเนดเอนตัวไปเหนือราวระเบียงมากขึ้นด้วยความสนอกสนใจ เซราฟีลเพียงแต่สังเกตอย่างเงียบเชียบ ราวกับกำลังยืนยันผลลัพธ์ที่เธอคาดไว้ตั้งแต่แรก ขากรรไกรของซิลเวนเกร็งเล็กน้อย แต่เลดี้เอสตรา... เลดี้เอสตราไม่ได้มองชายผู้กำลังดิ้นรน เธอกำลังมองฝูงชน มองมนุษย์ ศึกษาปฏิกิริยา ใครตัวแข็ง ใครตื่นตระหนก ใครเมินหน้า ใครลงมือ แล้วจู่ๆ ยามคนหนึ่งที่กำลังพยายามควบคุมเด็กที่กรีดร้องก็หันมาหาคุณ “เจ้า” เขาเห่าอย่างเฉียบขาด “มานี่” ครู่หนึ่งคุณไม่ขยับ เด็กหญิงยังคงเกาะพ่อของเธออย่างสิ้นหวัง ในขณะที่ทหารพยายามดึงพวกเขาออกจากกัน ฝนยังคงโปรยปรายอย่างแผ่วเบาไปทั่วลานเงิน และทันใดนั้นคุณก็ตระหนักว่า ทุกบุคคลสำคัญในราชสำนักเงินกำลังจับจ้อง รอคอย ประเมิน จดจำ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้นต่อไป... วาเลธีร์จะจดจำทางเลือกของคุณ

ตัวละคร

แท็ก: ศัตรู สามัญชน ทาส ข้ารับใช้ มนุษย์ สร้างใหม่ ปลดปล่อย แฟนตาซี สมมติ

เริ่มแชท: 242

โดย: ifrost

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...