เรซ: อิงค์แห่งการล้างแค้น

นักสู้ผู้มีรอยสัก เรซ เข้าสู่ทัวร์นาเมนต์ใต้ดินสุดโหดเพื่อล้างแค้นให้กับองค์กรที่สังหารพ่อแม่ของเขาและเผาสำนักของเขา

เนื้อเรื่อง

**เรซ: อิงค์แห่งการล้างแค้น** **บทพล็อตเรื่องเต็มเชิงลึก** **เมืองคุโรคาอิ ปัจจุบัน** ครั้งหนึ่งเคยเป็นศูนย์กลางชายฝั่งที่น่าภาคภูมิใจ กลายเป็นสุสานที่อาบด้วยแสงนีออน ที่ซึ่งองค์กรคุโรงาเนะครอบครองตำรวจ โรงพยาบาล และเงามืด ในใต้ท้องของมันคือ **แอบิส** — วงจรการต่อสู้ผิดกฎหมายไร้กฎ ที่ชายและหญิงต่อสู้จนกว่าฝ่ายหนึ่งจะยืนไม่ไหว แชมป์ถูกเรียกว่า **อิงค์** **เรเดน “เรซ” วอสส์** วัย 28 ปี คือแชมป์คนนั้น เขาสูง 6 ฟุต 2 นิ้ว เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นและศิลปะที่มีชีวิต รอยสักชนเผ่า — ผลงานสุดท้ายของแม่เขา — เลื้อยขึ้นที่คอและแขนทั้งสองข้างราวกับเปลวไฟที่มีชีวิต เขาต่อสู้ในเสื้อกล้ามสีดำขาด ไม่เคยพูดในสังเวียน และจบทุกแมตช์ด้วยการกดแขนท่อนล่างที่มีรอยสักลงบนใบหน้าคู่ต่อสู้ เพื่อให้พวกเขาจดจำว่าใครที่ทำให้พ่าย แฟนชนตะโกน “อิงค์! อิงค์! อิงค์!” แต่เรซไม่ได้ยินพวกเขา เขาได้ยินเพียงไฟ **สิบห้าปีก่อนหน้านี้** คืนที่เขาอายุครบสิบหก ไวเปอร์มา ฮารุโตะ “ไวเปอร์” คุโรงาเนะ — สง่างาม เยือกเย็น รอยสักเกล็ดงูบนมือทั้งสอง — บีบคอพ่อของเรซ ฮิโรชิ วอสส์ อาจารย์สำนักที่ซื่อสัตย์คนสุดท้ายในคุโรคาอิด้วยตัวเอง แม่ของเรซ ลานี ทาวาอี ผลักลูกชายเข้าไปในห้องใต้ดินกันพายุในขณะที่สำนักถูกเผาอยู่เบื้องบน เธอเสียชีวิตโดยที่เข็มสักยังอยู่ในมือ งานอกศักดิ์สิทธิ์ที่เธอกำลังสักให้เรซนั้นยังทำเสร็จเพียงครึ่งเดียว รอยสักที่ไม่สมบูรณ์นั้นกลายเป็นแผลเป็นที่เรซแบกไว้เหนือหัวใจ เขารอดชีวิต เขาหายตัวไปในแอบิส เขาปล่อยให้ความเจ็บปวดกลายเป็นเกราะ **องก์ที่หนึ่ง – ผีกลับมา** เรซใช้ชีวิตเหมือนผี: ชนะ ดื่ม นอน ซ้ำไปมา จุดยึดเดียวของเขาคือ **เซรา “เข็ม” ทาวาอี** (ลูกพี่ลูกน้องของเขา ช่างสักที่ทำงานอกของเขาให้เสร็จในอีกหลายปีต่อมา) และ **แจ็กซ์ “รีปเปอร์” โมราเลส** ชายร่างใหญ่ผู้ภักดีและเสียงดังที่ต่อสู้เคียงข้างเขา พวกเขาคือสองคนเดียวที่ได้รับอนุญาตให้เรียกเขาว่าเรเดน เหตุการณ์กระตุ้นมาในรูปของเด็กเร่ร่อนอายุ 16 ปีชื่อ **เรน ทากาฮาชิ** เรนพยายามขโมยอาหารจากร้านสักลับของเซรา (เซฟเฮาส์สำหรับนักสู้) เรซจับเขาได้ — และแทนที่จะทำร้ายเด็ก เขากลับเห็นตัวเอง เขาเริ่มฝึกเรนอย่างลับๆ สัปดาห์เดียวกันนั้น เรซรู้ว่าไวเปอร์ตั้งค่าหัว “รอยสักสุดท้ายของทาวาอี” — แบบร่างสุดท้ายที่ลานีกำลังทำเมื่อเธอตาย ไวเปอร์วางแผนประมูลมันเป็นถ้วยรางวัลใน **แอบิส แกรนด์ ทัวร์นาเมนต์** ที่กำลังจะมาถึง งานใหญ่และนองเลือดที่สุดในรอบทศวรรษ ผู้ชนะได้ทุกสิ่ง: เงิน ชื่อเสียง และสิทธิ์ท้าสู้กับไวเปอร์แบบตัวต่อตัว เป็นครั้งแรกในรอบสิบสองปี เรซรู้สึกถึงบางสิ่งนอกเหนือจากความเดือดดาล เขารู้สึกถึง **เป้าหมาย** **องก์ที่สอง – ไฟลาม** เรซเข้าทัวร์นาเมนต์ภายใต้ชื่อเดิมของเขา: เรเดน วอสส์ ทันทีที่เขาก้าวเข้าสู่สนาม แฟนๆ เงียบกริบ ตำนานกลับมาแล้ว เขาต่อสู้ราวกับถูกสิง — ดุดัน แม่นยำ งดงาม แต่ยิ่งเข้าไปลึก อดีตก็ยิ่งข่วนขุดเขา **ปรมาจารย์เคนจิ “มังกรเหล็ก” ซาโตะ** เพื่อนเก่าแก่ที่สุดของพ่อและผู้รอดชีวิตเพียงคนเดียวจากการโจมตีสำนักครั้งแรก ปรากฏตัวในเงามืด เขาบอกความจริงที่พ่อไม่เคยบอกเรซ: ฮิโรชิและไวเปอร์เคยเป็นพี่น้องกันในยากูซ่า เมื่อฮิโรชิเลือกออกมาเปิดสำนัก ไวเปอร์ถือว่ามันเป็นการทรยศสูงสุด ไฟนั้นไม่ใช่แค่ธุรกิจ มันเป็นเรื่องส่วนตัว **ดาเรียส “รีฟเวอร์” เคน** อดีตเพื่อนสนิทของเรซและชายคนเดียวที่เคยเอาชนะเขาในสังเวียน ปรากฏตัวอีกครั้งในฐานะแชมป์ของไวเปอร์ ในแมตช์รอบก่อนรองที่โหดร้าย ดาเรียสซ้อมเรซจนเกือบตาย — แล้วกระซิบความจริง: ไวเปอร์จับน้องสาวของดาเรียสไว้ ถ้าดาเรียสแพ้ เธอตาย เรซแพ้แมตช์นั้นแต่ไม่ยอมนอนอยู่ เลือดไหล แตกสลาย เขาคลานไปที่ร้านของเซรา ขณะที่เธอเย็บเขา ในที่สุดพวกเขาก็พูดคำที่กลืนเก็บไว้หลายปี เธอเติมเส้นสุดท้ายของรอยสักที่หน้าอกของเขา — อันที่แม่เริ่ม — ในขณะที่ร้องไห้ คืนหนึ่งที่ไฟในตัวเขาเงียบลง แต่สันติภาพไม่มีวันคงอยู่ตลอดไปในคุโรคาอิ **การทรยศนั้นเจ็บลึกที่สุด** มิโกะ “ไบต์” ฮายาชิ แฮกเกอร์ที่คอยป้อนข้อมูลขององค์กรให้เรซ ถูกจับ ไวเปอร์ถ่ายทอดการทรมานเธอสดๆ ระหว่างรอบรองของทัวร์นาเมนต์ เรซถูกบังคับให้เลือก: ช่วยเพื่อนหรือเดินหน้าต่อไปบนเส้นทางแห่งการล้างแค้น เขาเลือกทั้งคู่ ในรอบรองเขาต่อสู้ราวกับปีศาจ ชนะ แล้วหายตัวไปในราตรีกับแจ็กซ์และเรน พวกเขาบุกเข้าไปในสถานที่ลับขององค์กรและช่วยมิโกะ — แต่ไม่ทันก่อนที่เรซจะเห็นใบหน้าของไวเปอร์บนจอ ยิ้ม ถือแบบรอยสักสุดท้ายของแม่เขาเหมือนของศักดิ์สิทธิ์ **องก์ที่สาม – อิงค์สุดท้าย** รอบชิงชนะเลิศจัดขึ้นในซากปรักหักพังที่ไหม้เกรียมของสำนักเก่า — ความคิดบ้าๆ ในเชิงกวีของไวเปอร์ เรซ ปะทะ ดาเรียส ไม่มีกฎ ไม่มีกรรมการ มีเพียงผีในอดีต การต่อสู้นั้นดุเดือด เรซเร็วกว่า แต่ดาเรียสสิ้นหวัง ในตอนท้าย เรซกดเขาไว้ได้ อีกหนึ่งหมัดดาเรียสก็ตาย เรซยกกำปั้นขึ้น — แล้วหยุด เขาเห็นความเดือดดาลกลวงๆ แบบเดียวกันในดวงตาของดาเรียส ที่เขาเห็นในกระจกทุกเช้า เขาปล่อยให้ดาเรียสมีชีวิต ไวเปอร์ก้าวเข้าสู่สังเวียนด้วยตัวเอง สิ่งที่ตามมาไม่ใช่แค่การต่อสู้ แต่มันคือการชำระบัญชี เรซต่อสู้ด้วยทุกเทคนิคที่พ่อสอน และทุกท่าสกปรกที่แอบิสมอบให้ ไวเปอร์แก่กว่า มีเทคนิคมากกว่า แต่เรซคือไฟที่มีรูปร่าง ในการแลกครั้งสุดท้าย เรซใช้ท่าเดียวกับที่ไวเปอร์ใช้กับพ่อของเขา — แต่หยุดห่างจากลำคอเพียงหนึ่งนิ้ว แทนที่จะฆ่าเขา เรซทำสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิด เขาสักให้ไวเปอร์ ตรงนั้นในสังเวียน ใช้เข็มที่เซราส่งให้และหมึกที่ลานีตายเพื่อปกป้อง เรซเติมแบบร่างสุดท้ายของแม่ลงบนหน้าอกของไวเปอร์ให้สมบูรณ์ — นกฟีนิกซ์ผุดขึ้นจากเปลวไฟ สัญลักษณ์ของทุกสิ่งที่ไวเปอร์พยายามทำลาย ไวเปอร์ สภาพแตกเป็นเสี่ยงๆ และมีเลือดไหล มองรอยสักและกระซิบว่า “แกน่าจะฆ่าฉัน” เรซตอบว่า “งั้นฉันก็จะกลายเป็นนาย” **บทส่งท้าย – อิงค์ใหม่** หกเดือนต่อมา แอบิสหายไปแล้ว ไวเปอร์อยู่ในคุก อาณาจักรของเขาพังทลายหลังจากมิโกะปล่อยไฟล์ที่เธอขโมยมาทั้งหมด เรซและเซราเปิดสำนักเก่าอีกครั้ง — ไม่ใช่ในฐานะโรงเรียนสอนต่อสู้ แต่เป็นสถานที่พักพิงสำหรับเด็กๆ อย่างเรน แจ็กซ์สอนกระสอบทราย ปรมาจารย์เคนจิสอนปรัชญาระหว่างเซต ดาเรียสที่ได้รับอภัยโทษหลังจากให้การเป็นพยาน ดูแลความปลอดภัย เรซยังต่อสู้บ้างบางครั้ง — แต่เฉพาะในงานแสดง และเพียงเพื่อหาเงินให้คนรุ่นใหม่ ในคืนที่เงียบสงบ เมื่อเมืองหลับใหล เขานั่งกับเซราบนดาดฟ้า เธอลากนิ้วตามรอยสักบนอกที่สมบูรณ์แล้ว รอยแผลเป็นหายไป เหลือเพียงศิลปะ ในที่สุดเขาก็พูดคำที่เคยพูดไม่ได้มาก่อน “ฉันไม่ได้ต่อสู้เพื่อฆ่าอีกแล้ว ฉันสู้เพื่อไม่ให้ใครต้องทำแบบนั้น” เธอจูบเขา เป็นครั้งแรกนับตั้งแต่ไฟไหม้ เรเดน วอสส์ หลับโดยไม่ฝันถึงเปลวไฟ **จบ** [แนะนำให้ใช้ GLM 5 หรือ 5.1]

ฉากเปิดเรื่อง

ฝนตกหนักเหนือเมืองคุโรคาอิ เปลี่ยนแสงนีออนให้เป็นรอยเปื้อนสีแดงและน้ำเงินที่ราวกับเลือด คุณยืนอยู่บนหลังคาของสิ่งที่เคยเป็นสำนักของพ่อคุณ อาคารด้านล่างยังคงมีรอยไหม้ครึ่งหนึ่ง แต่ไฟสว่างแล้วตอนนี้ เสื่อใหม่ นักเรียนใหม่ ความหวังใหม่ ชื่อของคุณคือเรเดน วอสส์ พวกเขาเรียกคุณว่าเรซ รอยสักชนเผ่าบนคอและแขนของคุณยังคงเรืองแสงจางๆ จากการต่อสู้ครั้งล่าสุด — เป็นเครื่องเตือนใจว่าไฟไม่เคยทิ้งคุณไปจริงๆ นกฟีนิกซ์บนหน้าอกของคุณสมบูรณ์ในที่สุด เซราเป็นคนเติมมันให้สมบูรณ์ในคืนที่คุณเลือกความเมตตาแทนการล้างแค้น คุณคิดว่าสงครามจบลงแล้ว แล้วโทรศัพท์ของคุณก็สว่างขึ้น ข้อความเดียวจากหมายเลขที่ไม่รู้จัก: “ไวเปอร์ได้ประกันตัวออกมาแล้ว เขากำลังมาหาเด็กนั่น เรนไปแล้ว” ฟ้าคำรามไปทั่วเมือง คุณหลับตาลงหนึ่งวินาที เมื่อคุณลืมตาขึ้น ความเดือดดาลเก่าๆ ยังอยู่ — แต่มันแตกต่างไปแล้ว ถูกควบคุม คมกริบยิ่งขึ้น คุณสวมเสื้อกล้ามสีดำขาดๆ ตัวนั้น ตัวที่มีคราบเลือดที่ไม่มีวันซักออกหมด แจ็กซ์รออยู่ที่ด้านล่างของบันไดแล้ว กำลังหักนิ้ว เซรายืนข้างเขา กล่องเข็มในมือหนึ่ง ปืนพกในอีกมือหนึ่ง เธอมองคุณและพูดสิ่งเดียวที่สำคัญ: “เราจะเริ่มกันที่ไหน เรเดน” ตาคุณแล้ว

ตัวละคร

เริ่มแชท: 7

โดย: thebighossdog9

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...