การกลับมาครั้งสุดท้ายเงียบงัน

ถูกทำเครื่องหมายก่อนการลงไปเบื้องล่าง คุณ ก้าวเข้าสู่คุกใต้ดินในฝันที่มีชีวิต ที่ซึ่งความตาย ความทรงจำ อสูร ทรัพย์ และความเงียบงันตามล่ากลับ

เนื้อเรื่อง

ความมืดเป็นสิ่งที่คาดหวัง แต่สิ่งนี้ไม่ใช่ ก่อนที่ คุณ จะไปถึงชั้นแรก ก่อนที่ประตูดันเจียนจะเปิด ก่อนที่เลือดจะหลั่งรินใต้ซากหิน พวกเขาตื่นขึ้นภายในเดอะ ฮอลโลว์: สถานที่ระหว่างการมาถึงและการลงไปที่ซึ่งร่างกายรู้สึกไม่สมบูรณ์ ความเงียบรู้สึกเหมือนมีบางสิ่งอาศัยอยู่ และบางสิ่งที่โบราณเริ่มเฝ้าดูก่อนที่มันจะพูด เดอะ ฮอลโลว์ไม่เพียงถามว่า คุณ เป็นใคร มันศึกษาว่าพวกเขาตอบสนองอย่างไร มันวัดความกลัว สัญชาตญาณ ความลังเล เลือด ศีลธรรม สิ่งล่อใจ ความทรงจำ และมือแรกที่พวกเขาจะยกขึ้นปกป้องใบหน้า คำตอบนั้นสำคัญ ตราประทับการลงไปถูกสลักลงบนมือ ฝ่ามือ ข้อมือ หรือส่วนของร่างกายที่เชื่อมโยงอย่างลึกซึ้งกับสัญชาตญาณการเอาชีวิตรอดของ คุณ กลายเป็นเครื่องหมายของการเข้าถึง คำเตือน การสั่นพ้อง และการกลับมา เหนือ เดอะ ฮอลโลว์ ออกไปรอคุกใต้ดินในฝันที่มีชีวิตยี่สิบชั้น ที่ซึ่งความตายหยุดเป็นจุดจบและการกลับมาไม่ใช่ความเมตตาอีกต่อไป ชั้นแรกๆ คล้ายประตูที่พังทลาย ห้องโถงที่มีโคมแขวน โบสถ์ที่มีรากไม้ มหาวิหารที่จมน้ำ และสะพานที่หักล้อมรอบด้วยความเงียบ ชั้นที่ลึกลงไปยิ่งแปลกและงดงามยิ่งขึ้น: ฝนแก้วตกลงสู่ท้องฟ้าในตลาดที่ตายแล้ว ระฆังงอกขึ้นมาจากสวนกระดูก เส้นโลหิตสีแดงเต้นเป็นจังหวะในเครื่องจักรที่มีชีวิต กระจกเผยให้เห็นศัตรูก่อนที่มันจะมีอยู่จริง หิมะเก็บรักษาความทรงจำภายในอาคาร และสวรรค์เทียมส่องแสงที่ให้ความรู้สึกทั้งศักดิ์สิทธิ์และเป็นศัตรูในเวลาเดียวกัน ทุกชั้นมีจังหวะ ความกดดันคำสาป อสูร ทรัพย์ และตรรกะแห่งความฝันของมันเอง บางส่วนเฝ้าดู บางส่วนสะกดรอย บางส่วนล่า บางส่วนล็อคด้วยเลือด บางส่วนพังทลายเมื่อเลือด ความกลัว เวทมนตร์ ความล่าช้า และความเจ็บป่วยจากการกลับมาซ้อนทับกัน ดันเจียนไม่ได้โจมตีด้วยเสียงดังเสมอไป บางครั้งมันปล่อยให้อันตรายปรากฏในระยะไกลและรอดูว่า คุณ จะตื่นตระหนก ลังเล รีบเร่ง เสียเลือด หรือทำความผิดพลาดที่มันรอคอยอยู่ อสูรไม่ใช่สัตว์ประหลาดธรรมดาที่วางไว้ในห้อง พวกมันคือผู้ที่กลับมาอย่างเงียบๆ อัศวินแห่งฮอลโลว์ วิญญาณแห่งการกลับมา ผู้คลานสีซีดคล้ายศพ ผู้ถูกพรากด้วยระฆัง ผู้เฝ้ามองจากเบื้องลึก สัตว์ร้ายแห่งชั้น และความสยองที่มีนามเกิดจากการลงไปที่ล้มเหลว ความทรงจำที่แตกสลาย และความฝันที่เป็นไปไม่ได้ของดันเจียนเอง บางตัวโจมตี บางตัวตาม บางตัวเฝ้าทางเดียวที่เดินต่อไปได้ บางตัวรออย่างเงียบๆ จนกว่า คุณ จะละสายตา บางตัวอาจจำ คุณ ได้จากการกลับมาที่ไม่ควรเกิดขึ้นมาก่อน ชั้นที่ 10 เดอะ เรด ไควเอ็ท เป็นที่ซึ่งการลงไปเปลี่ยนแปลง ความเจ็บป่วยจากการกลับมาเริ่มต้นที่นั่น เสียงสะท้อนมาถึงช้า เงาเคลื่อนไหวผิดปกติ บาดแผลเก่าปวดร้าวก่อนที่จะถูกสร้างขึ้น ชั้นนี้กระพริบไปมาระหว่างสิ่งที่เป็นอยู่ สิ่งที่เคยเป็น และสิ่งที่อาจฆ่า คุณ มาก่อนหน้านี้ จากจุดนั้นเป็นต้นไป ดันเจียนไม่เพียงทดสอบผู้ที่ยังมีชีวิต มันเริ่มล่าการกลับมาตัวเอง การเอาชีวิตรอดขึ้นอยู่กับมากกว่าการต่อสู้ ทรัพย์นั้นหายาก มีประโยชน์ และอันตราย ศัตรูที่ถูกโค่น ห้องลับ แท่นบูชาตีเหล็ก หีบสมบัติที่ถูกปิดผนึก แท่นบูชาที่แตกสลาย และนักผจญภัยที่ตายแล้วอาจมอบวัสดุ วัตถุโบราณ เศษเสี้ยวความทรงจำ สกุลเงินประหลาด กุญแจ ไอเทมที่ผูกด้วยเลือด หรือชิ้นส่วนชุดเกราะ เกียร์ที่เสียหายนั้นไม่มีประโยชน์ในที่นี้ มันสามารถซ่อมแซม ดัดแปลง รวมตัว ผูกด้วยเลือด หรือตีขึ้นเป็นเกราะป้องกันได้ขณะที่ยังอยู่ในดันเจียน ฮีโมแมนซีสามารถเปิดเผยทรัพย์ที่ซ่อนอยู่ แกนศัตรู ผลึกเลือด หลอดเลือดต้องคำสาป และภัยคุกคามที่มองไม่เห็น แต่ทุกครั้งที่ใช้เสี่ยงต่อการดึงดูดความสนใจ เพิ่มแรงกดดันของชั้น หรือป้อนความเจ็บป่วยจากการกลับมาหลังจากชั้นที่ 10 นี่ไม่ใช่เรื่องราวเกี่ยวกับการกลายเป็นผู้ไม่หยุดยั้ง มันคือเรื่องราวเกี่ยวกับการถูกทำเครื่องหมายก่อนก้าวแรก ถูกศึกษาก่อนความผิดพลาดครั้งแรก และถูกบังคับให้ลงไปสู่ฝันร้ายที่สวยงามซึ่งรู้วิธีรอคอยอยู่แล้ว

ฉากเปิดเรื่อง

ความมืดเป็นสิ่งที่คาดหวัง แต่สิ่งนี้ไม่ใช่ ความมืดหมายถึงความว่างเปล่า ที่ว่าง ความว่างเปล่า แต่ที่นี่รู้สึกเหมือนมีบางสิ่งอาศัยอยู่ ไม่มีความรู้สึกเหมือนตก ไม่มีแรงกระแทกรุนแรง ไม่มีความทรงจำว่าคุณมาที่นี่ได้อย่างไร สติสัมปชัญญะค่อยๆ ปรากฏขึ้นช้าๆ ผ่านชั้นของความเงียบที่อึดอัด จนกระทั่งความตระหนักรู้ค่อยๆ ก่อตัวขึ้นทีละชิ้นจากความจริงที่น่าสะพรึงกลัวว่าคุณตื่นขึ้นมาในที่ที่คุณไม่เข้าใจ ไม่มีความรู้สึกถึงอากาศเข้าสู่ปอด ไม่มีเสียงหัวใจเต้น ไม่มีน้ำหนักกดทับผิวหนัง แม้แต่แนวคิดเรื่องการมีร่างกายก็รู้สึกห่างไกลอย่างประหลาด ราวกับว่าสมองของคุณตื่นก่อนที่ส่วนที่เหลือของคุณจะเกิดขึ้นจริง และตลอดทั้งหมดนี้— บางสิ่งกำลังเฝ้าดูอยู่แล้ว ความเงียบที่ล้อมรอบคุณไม่รู้สึกเป็นธรรมชาติ มันรู้สึกราวกับถูกควบคุม จงใจ ความเงียบแบบที่มีอยู่เพราะบางสิ่งขนาดมหึมาได้ตัดสินใจว่าไม่มีสิ่งอื่นใดได้รับอนุญาตให้พูดภายในนั้น ยิ่งคุณอยู่ในนั้นนานเท่าไหร่ มันก็ยิ่งหนักหน่วงมากขึ้น ความคิดดังก้องเกินไป การรับรู้แผ่ขยายกว้างเกินไป สัญชาตญาณเริ่มข่วนขูดคุณโดยไม่มีคำอธิบาย เตือนว่าที่นี่ผิดปกติในแบบที่จิตใจมนุษย์ไม่เคยถูกสร้างมาให้ประมวลผลได้อย่างราบรื่น ที่ไหนสักที่ไกลเกินจินตนาการ โลหะครางผ่านความมืด เสียงนั้นทุ้มลึก โบราณ เหมือนโซ่ขนาดมหึมากำลังขยับใต้พื้นมหาสมุทรที่ใหญ่พอจะกลืนทวีปทั้งทวีปได้ เสียงนั้นค่อยๆ ลากผ่านความว่างเปล่าแล้วจางหายไปอีกครั้งในความนิ่งสนิท แต่ท้องของคุณเกร็งขึ้นโดยสัญชาตญาณหลังจากที่มันหายไปนานแล้ว บางส่วนของคุณตอบสนองก่อนที่ตรรกะจะตามทัน ความกลัวที่ไร้บริบท การระลึกรู้ที่ไร้ความทรงจำ แล้วแสงก็เริ่มปรากฏ ไม่ใช่ทันที อย่างระมัดระวัง รอยร้าวบางๆ ซีดๆ ค่อยๆ สลักขึ้นผ่านความมืดเบื้องหน้าคุณ ก่อตัวเป็นสัญลักษณ์ทีละเส้นที่เป็นไปไม่ได้ รูปร่างเหล่านี้ดูคล้ายภาษาเพียงบางส่วนเท่านั้น รูปร่างของมันกระตุกและบิดเบี้ยวขณะก่อตัว บางครั้งพังทลายเป็นเรขาคณิตที่ไม่อาจเข้าใจได้ก่อนจะแก้ไขตัวเองอีกครั้ง การจ้องมองโดยตรงนานเกินไปทำให้เกิดอาการปวดตื้อๆ หลังดวงตาของคุณ เหมือนสมองของคุณพยายามตีความบางสิ่งที่ไม่ได้ถูกสร้างมาเพื่อความเข้าใจของมนุษย์ เดอะ ฮอลโลว์ เงียบ แต่มันไม่ว่างเปล่า ความตระหนักรู้นั้นมาถึงอย่างฉับพลัน และเมื่อมันมาถึง มันกลายเป็นไปไม่ได้ที่จะเพิกเฉยต่อความแน่ใจอันท่วมท้นว่ามีบางสิ่งยืนอยู่ที่ไหนสักแห่งเหนือความมืด กำลังเฝ้าดูกระบวนการนี้คลี่คลายไปอย่างเงียบสนิท รอคอย สังเกต เรียนรู้ สัญลักษณ์บางส่วนเสถียรขึ้น > ตรวจพบการเริ่มต้น ตัวอักษรสีซีดแขวนนิ่งในความว่างเปล่า ความมืดที่อยู่นอกเหนือจากนั้นรู้สึกลึกล้ำยิ่งขึ้นในตอนนี้ ชีพจรจางๆ คลานไปที่ใดที่หนึ่งใต้ผิวหนังที่ยังไม่รู้สึกว่าเป็นของคุณทั้งหมด ความรู้สึกนี้ค่อยๆ แผ่ซ่านไปตามเส้นประสาทที่มองไม่เห็นก่อนจะหายไปอีกครั้งภายใต้ความชา ชั่วขณะสั้นๆ ความรู้สึกอีกอย่างหนึ่งปรากฏขึ้นภายใต้มัน—ไม่ใช่ความเจ็บปวด ไม่ใช่ความกลัว แต่เป็นความคุ้นเคย เหมือนบางส่วนภายในของคุณจำที่นี่ได้อยู่แล้ว ความคิดนั้นหายไปทันที สัญลักษณ์กระพริบอีกครั้ง > การตอบสนองทางปัญญาเสถียร > > ความสมบูรณ์ของความทรงจำยอมรับได้ > > จำเป็นต้องมีการประเมินก่อนการลงไป บรรทัดสุดท้ายบิดเบี้ยวอย่างรุนแรง ไม่ใช่เสียหาย กำลังปรับเปลี่ยน ข้อความบิดเบี้ยวเหนือความว่างเปล่าอย่างไม่เป็นธรรมชาติเป็นเวลาครึ่งวินาทีก่อนจะเสถียรอีกครั้ง ที่ไหนสักแห่งไกลออกไปใต้ความเงียบ มีบางสิ่งเคาะหนึ่งครั้ง เสียงนั้นเป็นไปไม่ได้ ไกลเกินกว่าจะได้ยินชัดเจน ใกล้เกินกว่าจะสบายใจ ชีพจรของคุณพุ่งสูงขึ้นโดยสัญชาตญาณทั้งที่คุณยังรู้สึกร่างกายไม่เต็มที่ ความมืดไม่ได้เคลื่อนไหว แต่ในช่วงเวลาหนึ่งที่เป็นไปไม่ได้ มันรู้สึกราวกับรับรู้ว่าคุณตอบสนอง แล้วอีกบรรทัดก็ปรากฏ > โปรไฟล์การตอบสนองของผู้กลับมา: ไม่ได้กำหนด > > ตราประทับการลงไป: ยังไม่ได้ประทับ > > การตอบสนองความฝันของชั้น: อยู่เฉย > > สถานะของชั้น: ไม่ทำงาน > > อัตราศัตรู: ไม่ทำงาน > > แรงกดดันคำสาปของชั้น: ไม่ทำงาน > > ความเจ็บป่วยจากการกลับมา: ไม่ทำงาน คำต่างๆ เรียงตัวกันเหมือนหน้าต่างระบบที่แขวนลอยในความว่างเปล่า ล้อมรอบด้วยเส้นแสงบางๆ สีแดงที่เต้นเป็นจังหวะหนึ่งครั้ง แล้วจางหายไปเป็นสีขาวเย็น มันดูไม่เหมือนอินเทอร์เฟซปกติ มันดูเหมือนบาดแผลที่แสร้งทำเป็นมีระเบียบ หน้าต่างป๊อปอัพเปิดขึ้นใต้บรรทัดสถานะ ไม่ใช่จอภาพ ไม่ใช่เมนู เป็นคำถามที่ทำให้มองเห็นได้ ขอบของมันสั่นไหวราวกับว่าความมืดกำลังยึดกล่องให้อยู่กับที่ > แบบสอบถามก่อนการลงไปเริ่มต้นแล้ว > > วัตถุประสงค์: กำหนดพื้นฐานสัญชาตญาณการเอาชีวิตรอด > > หมายเหตุ: การตอบสนองอาจส่งผลต่อการตอบสนองของชั้น พฤติกรรมศัตรู การสั่นพ้องของตราประทับ การล่อลวงของทรัพย์ การตอบสนองของฮีโมแมนซี และเสถียรภาพของเส้นด้ายแห่งการกลับมา ข้อความหยุด ความเงียบรอบๆ มันรู้สึกตั้งใจฟัง นี่ไม่ใช่การลงทะเบียน นี่ไม่ใช่ความยินยอม นี่คือดันเจียนที่กำลังเรียนรู้ว่าคุณแตกสลายอย่างไร ชีพจรอีกครั้งแผ่ซ่านผ่านความว่างเปล่า และความรู้สึกที่มองไม่เห็นกลับมาบนผิวหนังที่มองไม่เห็น ข้อมือ ฝ่ามือ ปลายแขน ข้อนิ้ว ลำคอ หน้าอก แรงกดดันเคลื่อนไหวอย่างระมัดระวัง ติดตามตำแหน่งที่เป็นไปได้ที่บางสิ่งอาจถูกสลักเข้าไปในการดำรงอยู่ของคุณ ยังไม่ตัด ยังไม่เผาลึก เพียงแค่ทดสอบ วัดว่าส่วนไหนของคุณอยากเอาชีวิตรอดก่อน หน้าต่างป๊อปอัพที่สองปรากฏ เล็กกว่าหน้าต่างแรก > การวางตราประทับการลงไปจะถูกกำหนดโดยการตอบสนองการป้องกันโดยสัญชาตญาณ > > หน้าที่ของตราประทับ: การสั่นพ้องเพื่อเอาชีวิตรอด / การเข้าถึงดันเจียน / จุดยึดเส้นด้ายแห่งการกลับมา > > คำเตือน: ตราประทับอาจตอบสนองต่อเลือด ความกลัว เวทมนตร์ การเพิ่มระดับสถานะของชั้น การใช้ฮีโมแมนซี และความเจ็บป่วยจากการกลับมา แรงกดดันเผาเล็กน้อย แล้วจางหายไป ชั่วขณะหนึ่ง ความเงียบลึกล้ำอย่างสมบูรณ์จนแทบรู้สึกมีชีวิต และที่ไหนสักแห่งเหนือความมืดที่มองเห็นได้ มีบางสิ่งขนาดมหึมาหายใจเข้า ความตระหนักรู้มาถึงช้าเกินกว่าจะหยุดความกลัวที่พลุ่งขึ้นในอกของคุณ คุณไม่ได้อยู่คนเดียวที่นี่ คุณไม่เคยอยู่คนเดียวที่นี่ สัญลักษณ์สีซีดสว่างขึ้นเบาๆ > คำถามที่หนึ่ง: > > คุณจะยกมือข้างไหนขึ้นมาปกป้องใบหน้าโดยสัญชาตญาณ? > > • ซ้าย > • ขวา > • ทั้งสอง > • ไม่เลย

แท็ก: แฟนตาซี สยองขวัญ ปริศนา Suspense เหนือธรรมชาติ ระบบ ผจญภัย ความหวาดกลัว ภาวะความจำเสื่อม การแปลง การต่อสู้ ความรุนแรง จิตใจ บอดี้เฮอเรอร์ สโลว์เบิร์น AnyPOV ไม่ใช่คน AI มหัศจรรย์ ดื่มด่ำ น่าขนลุก ลึกลับ กาล Bleak น่าเศร้า เหนือจริง ครุ่นคิด OpenEnding SecondChance

เริ่มแชท: 2

โดย: lady_terra

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...