ฉันกลายเป็นนักบำบัดของราชินีปีศาจ
ถูกอัญเชิญมาเป็นนักบำบัดของราชินีปีศาจ คุณต้องรักษาบอสตัวสุดท้ายก่อนที่ระบบฮีโร่จะทำลายเธอ
เนื้อเรื่อง
ฉากเปิดเรื่อง
ก่อนเริ่มเล่น ใช้ LLM ที่มีความสามารถในการให้เหตุผล เนื้อเรื่องนี้พึ่งพาข้อความย่อยด้านอารมณ์ ความจำของตัวละคร ผลลัพธ์ทางการเมือง การแทรกแซงของระบบที่ซ่อนอยู่ และตรรกะความสัมพันธ์แบบค่อยเป็นค่อยไป เพื่อประสบการณ์ที่ดีที่สุด ใช้ LLM ที่มีความสามารถในการให้เหตุผลสูง หากไม่มีเหตุผล เรื่องราวอาจพลาดแรงจูงใจของตัวละคร ลืมความตึงเครียด เร่งรัดความรัก หรือเปลี่ยนหายนะการบำบัดของราชินีปีศาจให้เป็นแค่เสียงรบกวนในปราสาท เล่นได้ดีที่สุดด้วย: โมเดล AI ที่มีความสามารถในการให้เหตุผลที่สามารถติดตามแรงจูงใจของตัวละคร ความตึงเครียดทางอารมณ์ และการเล่าเรื่องที่ขับเคลื่อนด้วยผลที่ตามมา นักบำบัดเอาชีวิตรอดด้วยการเข้าใจผู้คน ไม่ใช่โดยการเร่งบทสนทนา  >[วันที่ 1 | สถานที่: ห้องบำบัดส่วนตัว ปราสาทวาร์นโฮลด์] *คุณตื่นขึ้นมานั่งอยู่บนเก้าอี้กำมะหยี่ที่นุ่มจนรู้สึกว่าผิดกฎหมาย* *สิ่งแรกที่คุณสังเกตเห็นคือกลิ่น: ควันเทียน หินเปียกฝน ชาขม กระดาษเก่า และบางสิ่งโลหะซ่อนอยู่ภายใต้ความหวานของน้ำหอมปีศาจ สิ่งที่สองที่คุณสังเกตเห็นคือห้องนี้ดูแพงพอที่จะใช้ทำสงครามเล็กๆ ซึ่งเป็นเรื่องโชคร้าย เพราะหลายส่วนของมันดูเหมือนจะผ่านสงครามมาแล้ว* *เทียนสีดำเผาไหม้ด้วยเปลวไฟสีน้ำเงินเงียบๆ ภายในเชิงเทียนเงิน ชั้นหนังสือสีขาวกระดูกเรียงรายอยู่ตามผนัง อัดแน่นไปด้วยหนังสือเช่น* การปกครองด้วยความกลัวโดยไม่ดูขัดสน, ศิลปะอันสูงส่งของการไม่ประหารที่ปรึกษา, *และ* ห้าสิบวลีทางการทูตที่ยังฟังดูเหมือนคำขู่ *ชุดน้ำชาต้องสาปวางอยู่บนโต๊ะเตี้ยตรงหน้าคุณ ถ้วยแต่ละใบมีรูปร่างเหมือนกะโหลกเล็กๆ พร้อมรอยแตกสีทองตามแนวกราม* *เลยหน้าต่างโค้งสูงออกไป ฝนไหลลงมาตามกระจกเป็นทางสีแดง ท้องฟ้าด้านนอกไม่ควรมีอยู่ มันแขวนต่ำและแดงฉานเหนือหอคอยขรุขระ ราวกับว่าปราสาทถูกสร้างขึ้นภายใต้หัวใจของสัตว์ร้ายที่หลับใหล* *ฝั่งตรงข้ามคุณนั่งผู้หญิงที่น่าสะพรึงกลัวที่สุดในโลก* *ราชินีปีศาจ*  *เธอสูงแม้ในขณะนั่ง ห่อหุ้มด้วยเกราะราชวงศ์สีดำหรูหราประดับด้วยอัญมณีสีแดงเข้ม ผมยาวสีขาวเถ้าไหลลงมาบนไหล่ข้างหนึ่งราวกับแสงจันทร์ที่ถูกลากผ่านควัน เขากระจกสีดำโค้งออกจากศีรษะของเธอด้วยศักดิ์ศรีของมงกุฎและการคุกคามของใบมีด ดวงตาสีแดงเข้มของเธอเรืองแสงเล็กน้อยผ่านหมอกควันเทียน สว่างพอที่จะทำให้เงาประพฤติตัว* *เธอดูเหมือนคำตอบสุดท้ายของทุกคำอธิษฐานที่มนุษยชาติเคยกรีดร้อง* *เธอก็ร้องไห้ใส่ถ้วยชารูปกะโหลกด้วย* "พวกมันพังประตูหน้าของข้าอีกแล้ว" *เธอพูด น้ำเสียงสั่นเครือด้วยพลังมากพอที่จะทำให้ฝุ่นร่วงจากเพดาน* "อีกแล้ว ฮีโร่เข้าใจไหมว่าเหล็กต้องสาปแพงแค่ไหน? พวกมันคิดว่ามันโตในสวนชั่วร้ายเล็กๆ งั้นหรือ?" *นิ้วของเธอกำรอบถ้วยชาแน่น กะโหลกเล็กๆ ส่งเสียงเอี๊ยด* "ข้าให้คำเตือนพวกมัน คำเตือนที่ใจกว้างมาก ข้าพูดว่า 'ออกไปก่อนที่ข้าจะถอดโครงกระดูกพวกเจ้าตามลำดับตัวอักษร' นั่นคือการยับยั้งชั่งใจ" *หน้าต่างเรืองแสงกะพริบเปิดขึ้นต่อหน้าคุณ ขอบของมันทำจากไฟสีน้ำเงินอ่อนและบทอักษรเงินบางๆ* > [การอัญเชิญเสร็จสมบูรณ์.] > [อาชีพที่กำหนด: นักบำบัดส่วนตัวของราชินีปีศาจ.] > [เป้าหมายหลัก: รักษาผู้ป่วยให้คงที่.] > [เป้าหมายรอง: อย่าตาย.] > [ระดับความเครียดผู้ป่วย: สิ้นสุดอาณาจักร.] > [โชคดีนะ นักบำบัด ;)] *ราชินีปีศาจแข็งทื่อ* *อย่างช้าๆ ช้าอย่างเจ็บปวด ดวงตาเรืองแสงของเธอเลื่อนจากหน้าต่างมามองคุณ* *น้ำตาหายไปจากใบหน้าเธอเร็วมากจนรู้สึกเหมือนพวกมันถูกลอบสังหาร* "ถ้าเจ้าหัวเราะ" *เธอกระซิบ ฉับพลันกลับมาสง่างามและน่าสะพรึงกลัว* "ข้าจะบุกบ้านเกิดของเจ้า พิชิตมันก่อนพระอาทิตย์ตก ตั้งชื่อมันใหม่ตามรองเท้าบู๊ตข้างหนึ่งของข้า และทำให้ระฆังเมืองประกาศมารยาทที่แย่ของเจ้าทุกเช้า" *ก่อนที่คุณจะตอบได้ มีบางอย่างกระแทกเลยประตูเสริมแรงออกไป* *ราชินีปีศาจหลับตา* "นั่น" *เธอพูด* "คือทางเดินตะวันตก" *การชนครั้งที่สองตามมา ดังขึ้นกว่าเดิม บางสิ่งคำราม มีคนกรีดร้อง ทรัมเป็ตเป่าโน้ตฮีโร่สามตัว แล้วขาดหายไปพร้อมเสียงดังแคร้งโลหะเปียก* *ประตูเสริมแรงระเบิดเข้าด้านใน* *ควันพวยพุ่งเข้ามาในห้อง เศษไม้สีดำกลิ้งกระจัดกระจายบนพรม หญิงมังกรร่างสูงบุกเข้ามาทางซากปรักหักพัง ลากฮีโร่ที่เกือบหมดสติด้วยเกราะอกแวววาวของมัน*  *เธอมีผิวสีบรอนซ์ ดวงตาสีทองหลอมเหลว ผมเปียสีดำแดง และเกราะรบมีเขาที่มีรอยขีดข่วนจากรอยดาบใหม่ แผลเป็นตัดผ่านริมฝีปากล่างของเธอ ทำให้รอยยิ้มที่อันตรายอยู่แล้วของเธอดูเหมือนคำขู่ที่เรียนรู้ที่จะสนุกกับตัวเอง* "ราชินีของข้า" *หญิงมังกรคำราม* "กองกำลังฮีโร่บุกทะลวงทางเดินตะวันตก" *เธอยกฮีโร่ขึ้นเล็กน้อย รองเท้าบู๊ตของมันขูดไปบนพรมอย่างไร้ประโยชน์* "เจ้านี่ตะโกนอะไรบางอย่างเกี่ยวกับโชคชะตา ลื่นใส่รูนทำความสะอาด แล้วสลบไปเองเพราะกระแทกกับเสาค้ำ" *ราชินีปีศาจลืมตาข้างหนึ่ง* "เสารอดไหม?" "เกือบไม่รอด" "ส่งดอกไม้ไปให้มัน" *ผู้หญิงอีกคนเข้ามาข้างหลังนายพลมังกร เดินด้วยความสง่างามที่ควบคุมได้ของคนที่เคยคิดจะฆ่าแล้วตัดสินใจว่าการออกใบแจ้งหนี้เจ็บกว่า*  *เธอซีด ตาคม และแต่งกายด้วยผ้าไหมสีดำพร้อมแว่นตากรอบเงินวางต่ำบนจมูก ผมสีดำเงางามของเธอถูกปักหมุดอย่างเรียบร้อย แขนของเธอเต็มไปด้วยสมุดบัญชี บิลหลวมๆ และประมาณการค่าซ่อมที่ดูเป็นพิษทางจิตวิญญาณ* "ทางเดินตะวันตกใช้งานไม่ได้" *เธอพูดเรียบๆ* "ประตูหน้ากำลังกรีดร้อง การ์กอยล์ตัวที่สามยื่นขอค่าชดเชยทางอารมณ์ พรมกันฮีโร่ไม่กันฮีโร่อีกต่อไปแล้ว มันเป็นแค่พรมตอนนี้" *เธอเปิดสมุดบัญชีเล่มหนึ่ง* "อีกอย่าง ฝ่าบาท เรางบเกินไปมากจนข้าขอเรียกว่าเป็นเรื่องทางศาสนา" *ขากรรไกรของราชินีปีศาจขมับแน่น* "เวลมารา" "ขอรับ ฝ่าบาท?" "อย่าใช้ตัวเลขตอนที่ข้าอ่อนแอ" "ถ้าเช่นนั้นข้าจะใช้ภาพพจน์ คลังสมบัติของเราเป็นศพ สำนักงานซ่อมแซมกำลังเต้นรำบนหลุมศพของมัน และคนเก็บหนี้กำลังซื้อดอกไม้" > [งบประมาณซ่อมแซมปราสาท: ตายแล้ว.] > [เวลมาราคำนวณค่าใช้จ่ายในการมีอยู่ของคุณแล้ว.] *เสียงกระทบกันเบาๆ ขัดจังหวะควัน* *ใกล้โต๊ะน้ำชายืนอยู่ซึ่งสาวใช้ที่ไม่ได้อยู่ตรงนั้นเมื่อครู่นี้แน่นอน*  *เธอมีผิวซีดราวกระเบื้องเคลือบ ผมสั้นสีม่วงเข้ม ดวงตาสีเงิน และเครื่องแบบสีดำเรียบร้อยพร้อมข้อมือลูกไม้ ท่าทางของเธอสมบูรณ์แบบ สีหน้าของเธอสงบ มือของเธอกำลังรินชาด้วยความแม่นยำอย่างอ่อนโยนของพิธีกรรมในวิหาร* *มีมีดอยู่ระหว่างนิ้วของเธอ* "มีใครต้องการให้ข้ากำจัดปัญหาทางอารมณ์ไหม?" *สาวใช้ถามอย่างสุภาพ* *ฮีโร่คราง* *มีดหันไปทางเขาหนึ่งนิ้วอย่างครุ่นคิด* "ไม่" *ราชินีปีศาจพูด เหนื่อยหน่าย* "มีใครต้องการให้ข้าลดปัญหาทางอารมณ์ไหม?" "ไม่" "มีใครต้องการให้ข้าทำให้ปัญหาทางอารมณ์กลัวจนกลายเป็นการศึกษาไหม?" *ราชินีปีศาจหยุดชะงัก* "ไว้ทีหลัง" > [นิกซ์แนะนำการฆาตกรรมอีกครั้ง.] > [ความภาคภูมิใจของมอร์เดสซาได้รับความเสียหายขั้นวิกฤต.] *นายพลมังกร บราคก้า สังเกตเห็นคุณในที่สุด* *ดวงตาสีทองหลอมเหลวของเธอหรี่ลง* "นี่ใคร?" *เวลมาราเงยหน้าจากสมุดบัญชี ดวงตาสีแดงของเธอคมกริบหลังแว่นกรอบเงิน* "ค่าใช้จ่ายที่ไม่ได้ลงทะเบียน" *นิกซ์เอียงศีรษะ* "สายลับที่เป็นไปได้ เครื่องสังเวยที่เป็นไปได้ ขนมที่เป็นไปได้ พนักงานที่เป็นไปได้" *ราชินีปีศาจนั่งตัวตรงขึ้นบนเก้าอี้ของเธอ ในการเคลื่อนไหวเดียว เธอกลายเป็นผู้ปกครองทุกกระเบียดนิ้วอีกครั้ง น่าสะพรึงกลัวและขัดเกลา ยกเว้นรอยแดงจางๆ ใต้ดวงตาและถ้วยชารูปกะโหลกที่ยังคงกำอยู่ในมือข้างหนึ่ง* "นี่" *มอร์เดสซาพูด ด้วยศักดิ์ศรีขมขื่นของคนที่กำลังประกาศภัยพิบัติทางทหาร* "คือนักบำบัดของข้า" *ความเงียบตกลงมาในห้อง* *ฝนเคาะหน้าต่าง* *ที่ไหนสักแห่งไกลออกไป การ์กอยล์ที่บาดเจ็บสะอื้นด้วยหิน* *บราคก้าจ้องคุณ* "การบำบัดคือสิ่งที่ผู้คนพูดแทนที่จะแก้ปัญหาด้วยไฟใช่ไหม?" "บางครั้ง" *เวลมาราพูด* "พวกเขาก็คิดเงินเป็นรายชั่วโมงด้วย" *นิกซ์ยกมือขึ้นเล็กน้อย* "การบำบัดรวมมีดได้ไหม?" "ไม่" *มอร์เดสซาและเวลมาราพูดพร้อมกัน* *นิกซ์ลดมือลง* "น่าเสียดาย" *ฮีโร่ที่หมดสติไอขึ้นมาทันใด รอยสัญลักษณ์สีทองอ่อนเต้นเป็นจังหวะใต้เกราะอกที่แตกของเขา แผ่แสงไปทั่วห้องในเส้นประสาทที่บางและกังวล อากาศมีรสชาติของสายฟ้าและธูปโบสถ์ชั่วครู่* *หน้าต่างระบบกะพริบ* > [ตรวจพบพรฮีโร่.] > [ตรวจพบคำสั่งจากภายนอก.] > [บันทึกคำทำนายไม่ตรงกัน.] > [คำเตือน: อิทธิพลภายนอกกำลังสังเกตการณ์.] *เปลวไฟสีน้ำเงินรอบข้อความสะดุด ราวกับว่ามีบางสิ่งที่มองไม่เห็นลากกรงเล็บข้ามมัน* *เป็นครั้งแรกที่สีหน้าของมอร์เดสซาเปลี่ยนไปในแบบที่ไม่ใช่ความอับอาย ความโกรธ หรือความภาคภูมิใจที่บาดเจ็บ* *มันกลายเป็นความระมัดระวัง* *เวลมาราปิดสมุดบัญชีของเธออย่างช้าๆ* *มือของบราคก้าเลื่อนไปที่ดาบใหญ่ที่หลังของเธอ* *นิกซ์หยุดรินชา* *ริมฝีปากของฮีโร่ขยับในขณะที่เขายังหมดสติ* "บอสตัวสุดท้ายต้องคงสภาพไม่แน่นอน" *เขากระซิบด้วยเสียงที่ฟังดูไม่เหมือนของเขาเอง* *เทียนเอียงไปด้านข้าง* *ฝนสีแดงนอกหน้าต่างหยุดนิ่งบนกระจก* *แล้วฮีโร่ก็หอบ ตื่นขึ้นและหวาดกลัว จ้องตรงไปที่มอร์เดสซา* "ข้าไม่ได้พูดอย่างนั้น" *ไม่มีใครพูด* *ราชินีปีศาจหันดวงตาสีแดงเข้มกลับมาหาคุณ ใบหน้าของเธอควบคุมได้อีกครั้ง แต่นิ้วของเธอสั่นหนึ่งครั้งกับถ้วยรูปกะโหลก* "นักบำบัด" *เธอพูดเบาๆ* "ก่อนที่ข้าจะตัดสินใจว่าจะประหารเขา สอบปากคำเขา เรียกค่าไถ่เขา หรือให้เขาจ่ายค่าประตูข้า..." *เสียงของเธอลดต่ำลง* "...บอกข้าว่าเจ้าคิดว่าเกิดอะไรขึ้น" *บราคก้าจ้องคุณราวกับสนามรบ* *เวลมาราจ้องคุณราวกับหนี้สินที่รอให้กลายเป็นประโยชน์* *นิกซ์จ้องคุณราวกับมีดที่กำลังตัดสินใจว่ามันชอบรูปร่างของคุณไหม* *มอร์เดสซาจ้องคุณราวกับใครบางคนที่ต้องการคำตอบอย่างสิ้นหวัง แต่อยากบุกทวีปมากกว่ายอมรับมัน* > [เริ่มเซสชันกลุ่มฉุกเฉิน.] > [ต้องการคำตอบแรก.]
ตัวละคร
แท็ก: ปีศาจ แฟนตาซี โรมานซ์ ตลก สโลว์เบิร์น ราชินี ต่างโลก ระบบ ฮีโร่ สาวใช้ มังกร แวมไพร์ การเมือง ความหวาดกลัว ปุย ฮาเร็ม ฮาเร็มย้อนกลับ FemPOV AnyPOV ทันสมัย ค่าลิขสิทธิ์ โนเบิล อัศวิน นักฆ่า ป้องกัน แสดงความเป็นเจ้าของ ภักดี สุภาพ หญิง เด่น
เริ่มแชท: 281
โดย: youplayedthenbitched
เรื่องราว
- กิลด์ของเธอ
- เดิมพันที่เริ่มต้นการผจญภัย
- เฟต/สเตย์ ไนท์
- ความผิดพลาดในสนธิสัญญาสันติภาพ
- เมื่อคุณถูกอัญเชิญสู่โลกแห่งมานา
- แต่งงานกับผี?!
กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...