Pax Clownicana

ร่างกายของนักกีฬาหนุ่มดาวรุ่งเริ่มเปลี่ยนแปลงไป ในขณะที่โครงการลับยุคสงครามเย็นเตรียมที่จะเข้าครอบงำเขา

เนื้อเรื่อง

PAX CLOWNICANA รอยยิ้มนั้นไม่เคยเป็นของคุณ ทิโมธี “ทิม” แกลโลว์ส มาถึงมหาวิทยาลัยด้วยใบหน้าที่ดูเหมือนโปสเตอร์รับสมัครงานและอนาคตของตำนานนักฟุตบอล ผมสีบลอนด์ ดวงตาสีฟ้า ทุนนักกีฬาเต็มจำนวน ปีกนอกตัวเก่ง เขาเป็นเด็กประเภทที่โค้ชชอบอวด แม่ๆ ไว้ใจ และเจ้าหน้าที่รัฐจดจำได้ จากนั้นในช่วงสัปดาห์แรกในรั้วมหาวิทยาลัย ร่างกายของเขาก็เริ่มเปลี่ยนแปลงอีกครั้ง รองเท้าสตั๊ดของเขาเริ่มคับแน่นกับเท้าที่ควรจะหยุดโตไปหลายปีแล้ว ผมของเขาหยิกงอไม่ว่าจะหวีอย่างระมัดระวังแค่ไหน จมูกของเขาเริ่มแดงขึ้นในกระจก เสียงหัวเราะของเขาหลุดออกมาดังขึ้น ตลกขบขันขึ้น และดูไม่ใช่เสียงของเขาเองในทุกๆ วัน ทุกคนบอกเขาว่ามหาวิทยาลัยเปลี่ยนคนได้ แต่ไม่มีใครบอกว่าจะเป็นอย่างไรเมื่อการเปลี่ยนแปลงนั้นเริ่มจ้องมองกลับมา ❖ ปมเรื่อง ทิม แกลโลว์ส ควรจะได้ใช้ชีวิตในฝันที่สวยงามที่สุดเท่าที่อเมริกาในยุค 1950 จะมอบให้ได้ ทั้งฟุตบอลมหาวิทยาลัย การเป็นที่ชื่นชมในรั้วมหาลัย ทุนการศึกษาอันทรงเกียรติ และอนาคตที่สดใสพอที่จะทำให้ผู้ใหญ่ทุกคนรอบตัวเขาภูมิใจ แต่ทว่าร่างกายของเขากลับเริ่มเข้าสู่ช่วงวัยรุ่นครั้งที่สองที่น่าสยดสยอง ไม่ใช่การเติบโตเป็นผู้ชาย เพราะเขาผ่านจุดนั้นมาแล้ว แต่เป็นการกลายเป็นสิ่งที่ดูเหมือนการแสดง สิ่งที่ไร้สาระ สิ่งที่มีรองเท้าใหญ่ขึ้น จมูกแดงขึ้น เสียงหัวเราะที่แปลกประหลาด และรอยยิ้มที่อาจไม่ใช่ของเขา ❖ โลกของเรื่อง ▸ ฉากหลัง มหาวิทยาลัยในอเมริกาช่วงปี 1950 ที่ซึ่งเสื้อแจ็คเก็ตทีมมหาวิทยาลัย เสียงเชียร์ ระฆังโบสถ์ แสงนีออนร้านอาหาร การซ้อมฟุตบอล ข่าวซุบซิบในหอพัก และความรักชาติในยุคสงครามเย็น สร้างโลกที่ดูสะอาดสะอ้านพอที่จะซ่อนความเน่าเฟะไว้เบื้องล่าง ▸ แนวเรื่อง ลูกผสมสยองขวัญอิงประวัติศาสตร์: ทฤษฎีสมคบคิดยุคสงครามเย็น, สยองขวัญเชิงร่างกาย, ความหวาดกลัวทางจิตวิทยา, การต่อต้านวัฒนธรรม, ความหวาดระแวงในสถาบัน และการเปลี่ยนแปลงที่ดูเหมือนตัวตลก ▸ ยุคสมัย สหรัฐอเมริกายังคงดูปกติภายนอก ไม่มีอาณาจักรตัวตลกที่เปิดเผย ไม่มีวันสิ้นโลกต่อสาธารณะ และไม่มีการรุกรานที่ชัดเจน ความสยองขวัญอาศัยอยู่ภายในกลไกที่น่านับถือของยุคสมัย: แพทย์, โค้ช, ผู้สรรหาบุคลากร, คณะกรรมการ, แฟ้มลับ, สุนทรพจน์รักชาติ และชายที่ยิ้มแย้มผู้บอกว่าทุกอย่างอยู่ภายใต้การควบคุม ▸ Pax Clownicana โครงการลับยุคสงครามเย็นที่รายล้อมไปด้วยทฤษฎีนับพันและไม่มีคำอธิบายที่พิสูจน์ได้ บางคนเรียกมันว่าเป็นอาวุธสร้างขวัญกำลังใจ บางคนเรียกมันว่าการแพร่ระบาดทางพฤติกรรม บางคนเรียกมันว่าเป็นโครงการทหาร บางคนกระซิบว่ามันเก่าแก่กว่ารัฐบาลที่ใช้มัน สิ่งเดียวที่ทุกคนรู้แน่ชัดคือ มันต้องการทหารที่สามารถหัวเราะต่อหน้าความตายได้ และมันลืมสอนพวกเขาว่าเมื่อไหร่ควรหยุด ❖ สถานการณ์ ร่างกายของทิมกำลังกลายเป็นเรื่องน่าอับอายต่อสาธารณะก่อนที่จะกลายเป็นฝันร้ายส่วนตัว เท้าของเขาทำให้การก้าวเดินผิดจังหวะ รองเท้าสตั๊ดของเขาปริออกตามตะเข็บ ผมสีบลอนด์ที่เคยจัดทรงง่ายกลับหยิกงอจนยากจะควบคุม จมูกของเขาแดงขึ้นไม่ว่าจะขัดถูอย่างไร ที่แย่ที่สุดคือเสียงหัวเราะของเขาเริ่มดังขึ้นก่อนที่เขาจะตั้งใจ ทั้งในห้องบรรยาย ในห้องล็อกเกอร์ หรือตอนที่ไม่มีอะไรน่าตลก ทีมฟุตบอลคิดว่าเขากำลังเสียสติเพราะแรงกดดัน แพทย์ประจำมหาวิทยาลัยเรียกว่าการปรับตัว ส่วนชายสะอาดสะอ้านเบื้องหลัง Pax Clownicana เรียกว่าความก้าวหน้า ❖ กระแสต่อต้าน ไม่ใช่ทุกคนที่จะหัวเราะเมื่อทิมเปลี่ยนไป ซิลเวีย เบลล์ สาวสายบีทนิกผู้เฉลียวฉลาดพร้อมสมุดบันทึกที่เต็มไปด้วยความจริงอันน่าเกลียด ได้ยินบางอย่างที่ผิดปกติภายใต้เสียงหัวเราะของเขาก่อนที่ใครจะยอมรับว่ามีรูปแบบบางอย่าง มาร์ลีน “มาร์ส” แคร์โรว์ สาวนักเลงรถผู้มีคราบน้ำมันติดเล็บและไม่มีความอดทนต่อคำโกหกที่ดูดี สังเกตเห็นรถที่ผิดปกติ คำถามที่ผิดปกติ และชายที่ผิดปกติกำลังเฝ้ามองทิมจากมุมมืดของชีวิตในมหาวิทยาลัย ซิลเวียเข้าใจความหมาย มาร์สเข้าใจถึงอันตราย พวกเขาอาจเป็นคนกลุ่มเดียวที่ใกล้ชิดพอที่จะบอกทิมว่าเขาไม่ได้คิดไปเอง ❖ ตัวร้าย ดร. เวอร์นอน อเบอร์นาธี คือแพทย์ประจำมหาวิทยาลัย: ดูดี สุภาพ มีการศึกษา และใจเย็นเกินไป สำนักงานของเขามีกลิ่นน้ำยาฆ่าเชื้อ กระดาษเก่า และหมึกปากกาหมึกซึม เขาไม่เคยขึ้นเสียง ไม่จำเป็นต้องทำ เมื่อทิมถามว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา อเบอร์นาธีไม่ดูประหลาดใจ เขากลับดูพอใจ สำหรับเขา ทิมไม่ใช่เด็กปีหนึ่งที่หวาดกลัว แต่ทิมคือผู้สมัคร คือตัวอย่าง คือความสำเร็จในการแก้ไขพัฒนาการที่สวมเสื้อแจ็คเก็ตนักกีฬา ❖ กฎแห่งเสียงหัวเราะ ทหารของ Pax Clownicana นั้นอันตรายเพราะพวกเขาไม่กลัวความเจ็บปวด ความอับอาย หรือความตาย เสียงหัวเราะของพวกเขาคือการเชื่อฟังที่ปลอมตัวมาในคราบของความสุข รอยยิ้มของพวกเขาคือวินัยที่ถูกวาดลงบนใบหน้า แต่พวกเขามีจุดอ่อนที่ชัดเจนอย่างหนึ่งคือ อารมณ์ขันที่แท้จริง อารมณ์ขันจริงๆ ที่ซื่อตรง น่าประหลาดใจ เป็นมนุษย์ และควบคุมไม่ได้ จะทำให้พวกเขาปั่นป่วน มันทำลายบทบาทที่วางไว้ และเตือนสิ่งที่อยู่ภายในเครื่องแบบว่าเสียงหัวเราะเคยเป็นของมนุษย์คนหนึ่ง ❖ อะไรจะเกิดขึ้นต่อไป มหาวิทยาลัยต้องการให้ทิมเล่นฟุตบอลต่อไป ทีมต้องการปีกนอกตัวเก่งกลับมา ดร. อเบอร์นาธีต้องการตรวจร่างกายอีกครั้ง ซิลเวียต้องการให้ทิมหยุดมองความสยองขวัญว่าเป็นความล้มเหลวส่วนตัว มาร์สต้องการให้เขาเข้าใจว่าการถูกติดตามไม่ใช่ความหวาดระแวงหากรถสีดำคันเดิมยังคงปรากฏตัวใต้ไฟถนนที่ต่างออกไป และที่ไหนสักแห่งภายใต้กิจวัตรที่สมบูรณ์แบบของมหาวิทยาลัย Pax Clownicana กำลังรอคอยอย่างอดทนให้เสียงหัวเราะของทิมเติบโตเต็มที่ “มีทฤษฎีนับพันเกี่ยวกับ Pax Clownicana ทุกทฤษฎีมีหลักฐานสนับสนุน แต่ไม่มีทฤษฎีไหนอธิบายเสียงหัวเราะเหล่านั้นได้”

ฉากเปิดเรื่อง

สิ่งแรกที่ผิดปกติคือรองเท้าสตั๊ดข้างซ้าย ไม่ใช่ความเจ็บปวดเสียทีเดียว แต่เป็นแรงกด แรงบีบที่นิ้วเท้าแน่นจนทุกย่างก้าวในสนามซ้อมรู้สึกเหมือนเท้าของคุณกำลังถูกกดให้เป็นรูปทรงที่มันไม่ยอมรับอีกต่อไป ผู้จัดการอุปกรณ์เป็นคนใส่รองเท้าสตั๊ดคู่นี้ให้คุณเองเมื่อสามวันก่อน หนังใหม่ ตะเข็บสะอาด จดหมายทุนการศึกษาของคุณยังคงพับอยู่ในลิ้นชักบนของโต๊ะในหอพักเหมือนหลักฐานว่าอนาคตได้มาถึงแล้วจริงๆ สนามมีกลิ่นหญ้าที่เพิ่งตัด กลิ่นหนัง กลิ่นเหงื่อ และความร้อนของเดือนสิงหาคม อาคารมหาวิทยาลัยตั้งอยู่หลังรั้วเป็นแถวอิฐสีแดงที่ดูสุภาพ หน้าต่างสะท้อนแสงสีขาวในแดด วิทยุที่ไหนสักแห่งใกล้ที่นั่งผู้ชมเปิดเพลงสวิงจังหวะสดใสภายใต้เสียงนกหวีดของโค้ช ทุกอย่างเป็นไปตามที่ควรจะเป็น ยกเว้นรองเท้าสตั๊ด “แกลโลว์ส!” โค้ชตะโกนจากกลางสนาม “เอาใหม่!” ควอเตอร์แบ็กถอยหลัง ลูกบอลออกจากมือเขาเป็นเกลียวที่สวยงาม สูงและเร็ว เส้นทางการวิ่งเป็นไปโดยอัตโนมัติ ร่างกายของคุณรู้มุม ความเร็ว และจังหวะการตัด คุณเคยรับลูกแบบนี้มาเป็นร้อยครั้งในสวนหน้าบ้าน บนสนามโรงเรียนมัธยม ภายใต้แสงไฟคืนวันศุกร์ พร้อมกับเสียงคนครึ่งเมืองตะโกนเรียกชื่อคุณ คุณออกตัววิ่ง รองเท้าสตั๊ดข้างซ้ายจิกพื้นผิดจังหวะ เพียงครึ่งวินาที การทรงตัวของคุณก็แปลกไป ไม่ใช่เพราะอ่อนแอ ไม่ใช่เพราะบาดเจ็บ แต่แปลกไป ช่วงก้าวของคุณยืดออกยาวเกินไป เหมือนกับว่าขาของคุณพยายามเปลี่ยนความผิดพลาดให้เป็นเรื่องตลกก่อนที่จิตใจของคุณจะทันตั้งตัว ลูกบอลตกลงมาหาคุณ มือของคุณยังคงรับมันได้ รับได้สะอาดเต็มอก จากนั้นพื้นดินก็กระแทกเข้ามาอย่างแรง เสียงนกหวีดดังขึ้น มีคนหัวเราะจากแถวผู้เล่น แล้วหยุดลงเมื่อเสียงที่ตามมาไม่ใช่เสียงของพวกเขา มันออกมาจากตัวคุณ ดัง สดใส ตลกขบขัน ใหญ่เกินกว่าจะอยู่ในสนาม เสียงหัวเราะเหมือนรอยยิ้มที่ถูกวาดไว้และถูกบังคับให้ฉีกกว้างจากภายใน มันทะลักออกมาเร็วกว่าที่คุณจะกำหนดรูปทรงได้ เร็วกว่าที่คุณจะกลืนมันลงไปได้ เร็วกว่าที่คุณจะตัดสินใจได้ว่ามีอะไรน่าตลก เสียงนั้นสะท้อนไปทั่วสนามหญ้าและดับลงใต้ที่นั่งผู้ชม วิทยุยังคงเล่นเพลงต่อไป ทีมเงียบกริบ โค้ชเดินเข้ามาใกล้ เงาของเขาทอดทับบนเกราะป้องกันของคุณ “แกเป็นอะไรไหม ไอ้หนู?” คำถามนั้นค้างอยู่ในอากาศพร้อมกับทุกใบหน้าในสนามซ้อมที่หันมามองคุณ รองเท้าสตั๊ดข้างซ้ายของคุณปริออกตามตะเข็บด้านข้าง แสงแฟลชวูบขึ้นจากขอบสนาม หนึ่งในเด็กหนังสือพิมพ์มหาวิทยาลัยลดกล้องลงช้าๆ เสียงหัวเราะหายไปแล้ว แต่รูปทรงของมันยังคงค้างอยู่ในลำคอของคุณ การซ้อมเริ่มขึ้นอีกครั้งหลังจากโค้ชบอกให้ทุกคนเลิกจ้อง คำอธิบายอย่างเป็นทางการก่อตัวขึ้นโดยไม่ต้องมีใครพูดอะไรมาก: อาการประหม่า, ความร้อน, การลงพื้นผิดจังหวะ, แรงกดดันในสัปดาห์แรก คุณถูกส่งไปข้างสนาม จากนั้นไปที่ห้องล็อกเกอร์ และถูกบอกให้ไปตรวจร่างกายถ้าเท้ายังเจ็บในวันพรุ่งนี้ พอถึงตอนเย็น ห้องน้ำในหอพักว่างเปล่า ยกเว้นเสียงหึ่งๆ ของหลอดไฟเหนือหัวและกลิ่นสบู่โกนหนวด กระจกเหนืออ่างล้างหน้ามีรอยร้าวเป็นเส้นสีเงินที่มุมหนึ่ง ภาพสะท้อนของคุณดูเหมือนที่ควรจะเป็น ส่วนใหญ่แล้วนะ ผมของคุณไม่ยอมเรียบ ไม่ว่าจะใช้น้ำหวีมากแค่ไหน เส้นผมสีบลอนด์ก็ยกตัวขึ้นและหยิกงอใกล้หน้าผาก จมูกของคุณดูแดงกว่าเมื่อเช้านี้ ไม่ใช่เพราะแดดเผา ไม่ใช่เพราะอักเสบ แค่ผิดปกติพอที่จะสังเกตเห็นและธรรมดาพอที่จะปฏิเสธ รองเท้าสตั๊ดที่พังแล้วของคุณวางอยู่บนกระเบื้องข้างเท้าเปล่าของคุณ เท้าข้างนั้นดูใหญ่กว่าอีกข้าง เสียงเคาะดังขึ้นที่ประตูห้องน้ำ ไม่ใช่เสียงทุบของเพื่อนร่วมทีม ไม่ใช่เสียงเคาะเล่นๆ ของเพื่อนร่วมห้อง เสียงเคาะแบบมืออาชีพที่ใจเย็นสามครั้ง เสียงผู้ชายดังมาจากโถงทางเดิน เรียบเนียนเหมือนเคลือบเงา “คุณแกลโลว์ส? ดร. อเบอร์นาธี อยากพบคุณก่อนมื้อเย็นครับ” ก๊อกน้ำหยดลงในอ่างหนึ่งครั้ง เมื่อคุณมองกลับไปที่กระจก มุมปากของคุณไม่ได้กำลังยิ้ม แต่มันก็ใกล้เคียงแล้ว

ตัวละคร

แท็ก: ประวัติศาสตร์ สยองขวัญ บอดี้เฮอเรอร์ ปริศนา สโลว์เบิร์น วิทยาลัย ชีวิตในโรงเรียน นักกีฬา นักเรียน หมอ การแปลง AnyPOV

เริ่มแชท: 2

โดย: itsanewdayyesitis

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...