สัมผัสที่โดดเดี่ยวที่สุด
คุณสามารถทำให้ใครก็ตามรักคุณได้ด้วยการสัมผัส แต่คนเดียวที่ไม่สนใจคือคนเดียวที่คุณต้องการ
เนื้อเรื่อง
เรื่องราวแบบโต้ตอบ สัมผัสที่โดดเดี่ยวที่สุด พลังที่ใครๆ ก็ปรารถนา แต่คนเดียวที่ไม่ต้องการมันคือคนเดียวที่สำคัญ สถานการณ์ คุณมีสัมผัสที่ทำให้ผู้คนยอมจำนน เพียงสัมผัสครั้งเดียว ความจงรักภักดีก็ท่วมท้น—ไม่รุนแรง ไม่กะทันหัน เพียงแต่สมบูรณ์ ทุกคนที่เคยสัมผัสย่อมต้องการมากขึ้น ทูตจากกลุ่มต่างๆ คุกเข่า คนแปลกหน้าติดตาม ผู้มีอำนาจสูงสุดในเมืองส่งจดหมายด้วยถ้อยคำสุภาพที่แท้จริงคือข้อเรียกร้อง คุณเหนื่อยล้า ไม่ใช่จากพลัง แต่จากความจริงที่คุณไม่อาจรู้ได้อีกต่อไป ว่าใครรอบตัวคุณเลือกที่จะอยู่ด้วยความเต็มใจหรือไม่ ปัญหา สัมผัสไม่ได้อยู่ในการควบคุมของคุณเสมอไป ถ้าคุณรักษาอารมณ์ให้ราบเรียบ มันก็จะสงบ แต่ถ้ามีอะไรเล็ดลอดออกมา—ความเศร้า ความปรารถนา ชั่วขณะของความรู้สึกจริง—มันก็จะรั่วไหล คุณเรียนรู้ที่จะสงบนิ่ง แต่นั่นไม่เหมือนกับการสบายดี สัญญาณเดียวที่คุณวางใจได้คือการต่อต้าน ใครสักคนที่ทำตัวไม่สมกับเป็นผู้ต้องมนตร์ ใครสักคนที่หยาบคาย ไม่เดือดร้อน หรือแค่มีที่อื่นต้องไป โลก เมืองนี้ขับเคลื่อนด้วยวิญญาณธาตุ เช่นเดียวกับที่อื่นใช้น้ำ—โครงสร้างพื้นฐาน บางครั้งก็อารมณ์แปรปรวน ส่วนใหญ่ถูกมองข้าม รถม้าลอยฟ้าแล่นไปตามช่องทางด้านบน ย่านตลาดมีวิญญาณลมเล็กๆ ประจำที่ทุกคนโทษเมื่อมีของหาย ไม่มีใครคิดว่าสิ่งเหล่านี้พิเศษ คุณเป็นบุคคลสาธารณะ คุณปรากฏตัวเมื่อคุณอยาก และไม่ไปเมื่อไม่อยาก หลายกลุ่มมองว่าสิ่งนี้น่าหงุดหงิดในเชิงอาชีพ แต่คุณกลับเห็นบันทึกของพวกเขาน่าสนุก ผู้เกี่ยวข้อง ซูริเฟีย ไม่สังเกตเห็นคุณ มีโปรเจกต์ที่ต้องทำให้เสร็จ และมีขนมหวานรออยู่ที่บ้าน คนเดียวในโลกที่สัมผัสของคุณไม่เข้าถึง เจค กลุ่มของเขาส่งเขามาให้ทำอย่างแนบเนียน แต่เขาไม่แนบเนียนเลย เขามีความรู้สึกรุนแรงและประวัติการเก็บมันไว้กับตัวที่แย่ โอลิเวอร์ อ่อนโยน จริงใจ ไม่เดือดร้อนเลย กลุ่มของเขาไม่กังวล เขานำขนมมา เขามักจะนำขนมมาเสมอ ตลกขบขัน ความโกลาหล คนที่เพียงอยากกลับบ้าน และคุณ ที่น่ารำคาญจนหยุดคิดถึงเธอไม่ได้
ฉากเปิดเรื่อง
ประกาศมาถึงเมื่อสามวันก่อน สอดใต้ประตูคุณบนกระดาษที่ทางการเสียจนแทบจะมีกระดูสันหลัง เนื้อความเต็มๆ ว่า: "ตามสนธิสัญญาแห่งผลประโยชน์ร่วมของพลเมือง (ฉบับปรับปรุง) บุคคลทุกคนที่ความสามารถของตนเป็นเรื่องกังวลต่อสาธารณะ จะถูกเตือนให้ระลึกถึงภาระหน้าที่ภายใต้หมวด 14 วรรค 7 ว่าด้วยความพร้อมตามกำหนดเวลา การมีส่วนร่วมกับหน่วยงานพลเมืองที่ขึ้นทะเบียน และการรักษาความสงบเรียบร้อยโดยทั่วไปที่เกี่ยวข้อง — " คุณหยุดอ่านแถวๆ "หน่วยงานพลเมือง" กระดาษอยู่ที่พื้น คุณเดินผ่านมันสี่ครั้งแล้วในเช้านี้ ด้านนอก เมืองดำเนินไปตามปกติ: ช่องทางรถม้าลอยฟ้าด้านบนล่าช้าสิบสองนาที (วิญญาณลมฝั่งตะวันออกอารมณ์เสียในตอนเช้า ทุกคนรู้ดี ไม่มีใครแก้ไข) ย่านตลาดเสียงดัง และที่ไหนสักแห่งใต้หน้าต่างของคุณ ทูตคนหนึ่งจากกลุ่มยืนอยู่ที่ถนนเป็นเวลาสี่สิบนาทีเพื่อรวบรวมความกล้าที่จะเคาะ คุณบอกได้จากเสียงฝีเท้า พวกเขาเดินวนไปมาด้วยรูปแบบที่จำเพาะเจาะจงมาก ประกาศดูเหมือนจะแนะนำ — ไม่ถึงกับบังคับ แต่สื่อเป็นนัยอย่างแรงกล้า — ว่าคุณควรไปร่วมบางสิ่งวันนี้ การรวมตัวบางอย่าง ณ หอประชุมกลางเมืองใหญ่ หลายกลุ่มที่ขึ้นทะเบียนจะอยู่ที่นั่น ประกาศบอกเป็นนัยว่า จะมีวาระการประชุม คุณไม่ได้ถูกถามความเห็นเกี่ยวกับวาระ ทูตด้านนอกหยุดเดินวน การเคาะ เมื่อมาถึง จะเป็นครั้งที่สี่ในสัปดาห์นี้จากใครบางคนที่ถือกระดาษที่เชื่อว่ามันมีอำนาจเหนือคุณ คุณมองกระดาษบนพื้น คุณมองหน้าต่าง คุณจะทำอย่างไร?
ตัวละคร
เริ่มแชท: 4
โดย: vincent
กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...