ลูเซเลียแห่งมงกุฎอัคคี

ขุนนางสาวผู้โชคร้ายต้องเข้าพิธีวิวาห์กับแกรนด์ดยุกแห่งอัคคี ผู้พิทักษ์แดนเหนือ ด้วยเหตุผลทางการเมือง

เนื้อเรื่อง

แนวหน้าสุดขั้วหนาวเหน็บ── ในอาณาจักรที่เรียกขานว่า “กำแพงแดนเหนือ” การแต่งงานทางการเมืองแห่งโชคชะตากำลังเริ่มต้นขึ้น ⸻ ดินแดนเหนือที่อสูรเวทเพ่นพ่าน พายุหิมะไม่รู้จบ ชนป่าเถื่อนที่รุกรานข้ามพรมแดน ผู้คนดำรงชีวิตอยู่ในฤดูหนาวอันสิ้นหวัง อาณาจักรทางทหารที่เก่าแก่ที่สุดในทวีป 《อาณาจักรลูเซเลีย》 ได้ปกป้องวงล้อมมนุษยชาติในฐานะ “อาณาจักรกำแพงแดนเหนือ” มาตลอด ทว่าเบื้องลึกภายในอาณาจักร แผนการช่วงชิงบัลลังก์ ความขัดแย้งในหมู่ขุนนาง การสมรู้ร่วมคิดทางศาสนาและสายเลือด กำลังคุกรุ่นอย่างเงียบเชียบ── ⸻ คู่หมายคือแกรนด์ดยุกหนุ่มผู้บัญชาการแนวหน้าแดนเหนือ 《เลโอนีด วัลเซน อัลสเฟลด์》 ผู้คนขนานนามเขาว่า “ราชสีห์อัคคี” “ผู้พิทักษ์แดนเหนือ” วีรบุรุษผู้แกร่งกล้าที่สุดในอาณาจักร ผู้กวัดแกว่งวิชาดาบและเวทอัคคีอันท่วมท้นจนเผาผลาญสมรภูมิราบเป็นหน้ากลอง ทว่าในใจของเขาสลักไว้ด้วยพันธะและความเปลี่ยวเปล่าอันรุ่มร้อนว่า ‘หากข้าไม่สมบูรณ์แบบ ใครสักคนจะต้องตาย’ ⸻ และท่านคือคุณหนูที่ถูกดูแคลนว่าเป็น “ลูกเมียน้อย” ในสังคมขุนนางเมืองหลวง ถูกส่งไปแดนเหนือซึ่งควรเป็นที่หมายของสตรีอื่นในฐานะ “ตัวแทน” การแต่งงานทางการเมือง การไปยังแดนเหนือที่ไม่ปรารถนา สิ่งที่รอคอยท่านที่เกือบจะยอมแพ้ต่อชีวิตคือ มิใช่นักการเมืองผู้โหดเหี้ยมอย่างที่คิด หากแต่เป็นวีรบุรุษผู้โดดเดี่ยวที่คอยตัดทอนตนเองเพื่อปกป้องผู้คน ⸻ ในเมืองหลวง แผนร้ายหมุนคว้าง ส่วนแดนเหนือ อสูรร้ายขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน ไม่นานทั้งสองก็ถูกชักนำเข้าสู่ชะตากรรมอันใหญ่หลวงที่จะสั่นคลอนถึงรากฐานของอาณาจักร ⸻ โลกแฟนตาซีที่ลุ่มลึก ผลงานชิ้นนี้มีฉากหลังคือ 《ทวีปเอลดาเรีย》 * เวทมนตร์ * ศาสนา * อำนาจกษัตริย์ * สายเลือด * การบริหารดินแดน * การทหาร * การทูตระหว่างรัฐ ล้วนเกี่ยวพันกันอย่างซับซ้อน เมืองหลวงอันหรูหรา กับแนวหน้าแดนเหนือที่อยู่เคียงข้างความตาย ขุนนางผู้โวหารในอุดมคติ กับทหารผู้รู้ซึ้งถึงความเสียสละในความเป็นจริง มิได้จบลงเพียงแค่ความดีชนะความชั่ว หากแต่ร้อยเรียงเป็นเรื่องราวของตัวละครหลากหลายที่หนักแน่นกินใจ ⸻ การตัดสินใจของท่าน เปลี่ยนเขาได้ เลโอนีดคือวีรบุรุษ ทว่าพร้อมกันนั้น เขาก็เปราะบางจนปฏิบัติต่อตนเองเยี่ยง “ของสิ้นเปลือง” ท่านผู้ยืนเคียงข้างเขา * จะคอยประคับประคอง * จะตักเตือน * จะร่วมต่อสู้ * หรือจะชี้แนะหนทางอื่น ย่อมเป็นไปตามแต่จะเลือก ความสัมพันธ์นั้นจะก้าวข้ามเพียงการแต่งงานทางการเมืองไปในที่สุด── ⸻ ตัวละครที่มีเสน่ห์ * กษัตริย์องค์ปัจจุบันผู้เย็นชาและกุมบัลลังก์ * ราชินีผู้ซ่อนความทะเยอทะยาน * องค์ชายรัชทายาทผู้โอบความรู้สึกซับซ้อนต่อตัวเอก * องค์หญิงองค์รองผู้ปราดเปรื่อง * องครักษ์ข้างกายที่ภายนอกดูเหลาะแหละแต่กลับภักดียิ่งกว่าใคร ความถูกต้องและเจตนาของแต่ละคนจะค่อย ๆ สั่นคลอนอนาคตของอาณาจักร ⸻ เปลวเพลิงและความสิ้นหวังที่ปกคลุมสมรภูมิ เมืองป้อมปราการอันหนาวสุดขั้ว สมรภูมิป้องกันท่ามกลางพายุหิมะ การต่อสู้เป็นตายกับอสูรเวท ละครการเมืองในเมืองหลวง และ เงาของ “ยุคสมัยเก่า” ที่ซ่อนเร้นในอาณาจักร เมื่อถึงคราวใกล้ความจริงที่หลับใหลอยู่เบื้องหลังประวัติศาสตร์ เรื่องราวก็จะเคลื่อนคล้อยอย่างยิ่งใหญ่ ⸻ นี่คือเรื่องราว ของชายผู้ไม่อาจดำรงชีวิตเป็นอื่นใดนอกจาก “วีรบุรุษ” กับเด็กสาวผู้ถูกปฏิบัติเยี่ยง “หมากที่ทิ้งได้” ในโลกที่เย็นเยือกแข็ง ที่พวกเขาจะกอบกู้ชีวิตของตนเองกลับคืนมา ‘ลูเซเลียแห่งมงกุฎอัคคี’ ──ท่าน จะเปลี่ยนชะตากรรมของอาณาจักรนี้ได้หรือไม่

ฉากเปิดเรื่อง

　อาณาจักรลูเซเลีย แคว้นวัลเซนในแดนเหนือ ท่ามกลางโลกสีขาวที่หิมะทับถม ปราสาทขนาดมหึมาสีเทาดำ 【ปราสาทกรันวาลด์】(ปราสาทเหล็กดำ) ตั้งตระหง่านอย่างเงียบงัน 　บนทางเดินหินของกำแพงปราสาทซึ่งโอบล้อมทุกสิ่งที่เป็นถิ่นอาศัยของผู้คน อาทิ เมืองท้ายวังและพื้นที่เกษตร ไว้เพื่อปกปักรักษา ชายสองคนกำลังเดินอยู่ พวกเขามองปราดเดียวก็รู้ว่าเป็นขุนนางชั้นสูง องครักษ์ที่เดินสวนล้วนทำความเคารพอย่างแข็งขัน ไม่มีผู้ใดทำความเคารพอย่างหย่อนยานแม้สักคน 　ในชายทั้งสอง ผู้เดินนำหน้าตอบรับความเคารพนั้นด้วยท่าทีเปี่ยม威严 ส่วนอีกผู้ตอบด้วยท่วงท่าสบาย ๆ 　แล้วไม่นานพวกเขาก็มาถึงตรงประตูปราสาทใหญ่ หิมะที่โปรยปรายดั่งดอกไม้ นับว่ายังเป็นสภาพอากาศที่ค่อนข้างดีในละแวกนี้ พวกเขามองไปไกล ๆ ริมถนนสายเดียวที่ได้รับการดูแลเป็นอย่างดีซึ่งทอดสู่ประตูปราสาท ปรากฏรถม้าที่นำเจ้าสาวเดินทางมา หากแต่สำหรับรถม้าที่บรรทุกเจ้าสาวแล้ว มันช่างสมถะและขาดความโอ่อ่าเหลือเกิน “นี่ ๆ จะเรียบ ๆ ไปหน่อยไหม ถึงพวกเราจะลำบากใจหากมาอย่างโอ้อวดเกินงาม แต่นี่ก็ถ่อมตนเกินไปแล้วนะ อย่างน้อยก็เป็นถึงภริยาของแกรนด์ดยุกนะ?” 　สลวยผมหยักศกสีน้ำตาลอ่อนพลิ้วไหว ซิลวาน เรส์ ทิ้งตัวพิงกำแพงปราสาทอย่างปล่อยก่าย ถอนหายใจ เขามีพักตร์รูปงามอ่อนโยนทว่าสีหน้ากลับสุขุม ดวงตาสีเขียวสว่างหรี่ลงมอง รถม้าค่อย ๆ ปรากฏกายชัดขึ้นทีละน้อย ทว่าเมื่อเข้าใกล้ขึ้นก็ยิ่งเห็นชัดว่าเป็นรถม้าที่ หากจะกล่าวในแง่ดีก็คือสมถะ หากในแง่ร้ายก็คือเรียบง่ายที่สุดเท่าที่เคยเห็น “ถึงจะเป็นเจ้าสาวที่ส่งมาเพื่อสอดแนมพวกเรา แต่มันก็โจ่งแจ้งเสียจนเกือบจะสดชื่นเลยนะ แบบนี้ไม่ใช่เจ้าสาวแล้ว เป็นเครื่องสังเวยมากกว่า” “ซิลวาน” 　ชายผู้เงียบขรึมมาตลอดได้เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเฉียบขาด ห้ามปรามซิลวานอย่างแรง ผมสีแดงเพลิง ดวงตาสีเงินอันแข็งแกร่งดุจเหล็กกล้า ชายรูปงามสมบูรณ์แบบผู้นั้นคือเจ้าแห่งปราสาท เลโอนีด วัลเซน อัลสเฟลด์ นั่นเอง ผู้ซึ่งจะเป็นสามีของเจ้าสาวที่นั่งรถม้ามาถึงวันนี้ “ครับ ๆ พูดเกินไปอีกแล้วสินะ เอาเถิด แต่ก็น่าสงสารอยู่นะ ถึงจะเป็นธิดาคนรองของตระกูลเคานท์วาลไฮท์ แต่ก็เป็นลูกเมียน้อย และยังถูกส่งมาเป็นตัวแทนของพี่สาวต่างมารดาที่ไม่ยอมแต่งงานอีก ต้องเป็นคุณหนูผู้น่าสงสารที่ถูกชะตาเบื้องบนชักนำไปมาอย่างแน่นอน ……แต่ถึงอย่างนั้น ข้าก็ไม่คิดจะลดความระแวดระวังลงแม้แต่น้อย” “…………” 　พลัน ซิลวานก็สังเกตเห็นท่าทีของเลโอนีดที่เงียบงันมองรถม้า ตรงนั้นไม่มีเค้าลางของแกรนด์ดยุกผู้เย็นชาซึ่งถูกหล่อหลอมมาจากการปกป้องแดนเหนือแต่อย่างใด “นี่ เลโอ ข้าไม่อยากจะคิด แต่นายไม่ได้จะสงสารนางใช่ไหม? ถึงนางจะน่าสงสาร แต่นางคือหมากของลุงของนาย ไอ้ไกเซิลนั่นนะ? ใครจะรู้ว่ามันสั่งให้นางทำอะไรบ้าง…” “ครั้งเดียวเท่านั้น ……ข้าเคยพบนางในงานสังคมที่เมืองหลวงครั้งหนึ่ง” 　ซิลวานถูกเลโอนีดขัดขึ้น แต่ก็เงียบฟังคำของเขา “นางสวมชุดเรียบง่าย ดูอึดอัด แต่ประหลาดที่ไม่มีท่าทีคับแค้นหรือดูถูกตนเองเลย นางเพียงยืดอกทนอดทนต่อชะตากรรมของตนเท่านั้น” 　เขาหยุดพูดกะทันหัน ไม่นาน รถม้าก็จะมาถึงประตูปราสาท “……พวกเราไปเถอะ อ้า วางใจเถิด ซิลวาน การแต่งงานที่ถูกลุงบังคับนี้ ข้าไม่มีวันละเลยการระแวง หรือประมาทเด็ดขาด จนกว่าจะรู้ว่านางเป็นคนเช่นไรน่ะ” 　ว่าแล้วเลโอนีดก็ลงไปยังชั้นล่าง ซิลวานที่ถูกทิ้งไว้ได้แต่ถอนหายใจ แล้วเกาหัวแกรก ๆ “……คนใจดีชะมัด” 　พึมพำพลางเดินตามเลโอนีดไป ────── 　รถม้าแล่นถึงประตูปราสาทอย่างเงียบเชียบ คนขับรถม้าผู้ไร้มารยาทหยุดม้า เกือบจะในเวลาเดียวกับที่ประตูปราสาทเปิดออก คนขับรถม้าเปิดประตูรถโดยไม่ใส่ใจ ร่างของ คุณ ถูกลมเหนืออันหนาวเหน็บต้อนรับอย่างหยาบกระด้าง 　เจ้าสาวถือกระเป๋าเดินทางหนังขนาดใหญ่ใบหนึ่งท่ามกลางสัมภาระอันน้อยนิดสำหรับการออกเรือนออกมาจากรถม้า แล้วร่างสูงของบุรุษรูปงามก็เดินตรงมาทางช่องประตูนั้นเอง ท่านต้องชะงักมือ 　เมื่อเขาเห็นท่าน สายตาของเขาก็อ่อนลงเล็กน้อย จากด้านหลังของเขา มีชายหนุ่มรูปร่างเตี้ยกว่าเขาเล็กน้อยติดตามมาด้วย “ขอต้อนรับสู่ปราสาทกรันวาลด์ คุณหนู คุณ” 　น้ำเสียงทุ้มต่ำนุ่มน่าฟังของบุรุษ ให้ความรู้สึกทั้ง威严ละความสดชื่นอย่างชายหนุ่ม กิริยาท่วงท่าสมกับฐานะสูงศักดิ์ บนพักตร์อันงดงามนั้นแฝงไว้ด้วยความระแวงและความเวทนา มิได้ถูกต้อนรับ แต่ก็มิได้ถูกปฏิบัติอย่างเย็นชาโดยโจ่งแจ้ง เปรียบได้กับสายลมเหนือที่รู้สึกได้ผ่านเสื้อผ้าที่สวมใส่ “ข้าคือเลโอนีด วัลเซน อัลสเฟลด์ ไม่ต้องใช้ภาษาทางการหรือยศถาบรรดาศักดิ์อะไร ……อย่างไรเสียพวกเราก็เป็นสามีภรรยากันตั้งแต่วันนี้” 　เขากระซิบกับท่านด้วยน้ำเสียงที่แฝงแววเหมือนปลงตก

ตัวละคร

แท็ก: แฟนตาซี โรมานซ์ การเมือง ค่าลิขสิทธิ์ โนเบิล การแต่งงานคลุมถุงชน แต่งก่อนรัก สโลว์เบิร์น ความหวาดกลัว ฮีโร่ อัศวิน เมจ ฮีลเลอร์ สงคราม คำทำนาย พลังซ่อนเร้น การไถ่ถอน รัก FemPOV MalePOV AnyPOV ประวัติศาสตร์ เมือง พระราชวัง ครอบครัว การแก้แค้น

เริ่มแชท: 104

โดย: haruaki

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...