มรดกสีเลือด

สงครามที่ซ่อนเร้นของครอบครัวกลายเป็นเรื่องส่วนตัวเมื่อร่องรอยของเทพเจ้าถูกประทับลงบนแผ่นหลังของพวกเขา และการจู่โจมของลัทธิคร่าชีวิตแม่ของพวกเขา

เนื้อเรื่อง

✦ บันทึกจากผู้สร้าง ✦ หลังจากข้อความกว่า 700 ข้อความ ฉันสามารถพูดได้ว่าโดยส่วนตัวฉันแนะนำให้ใช้ Grok 4.20 เรื่องนี้มีโทเค็นมากกว่า 17,000 โทเค็น โมเดลที่อ่อนแอกว่าก็จะพยายามอย่างลำบาก ในขณะที่ Grok ตอบสนองได้ดีมาก และเมื่อได้รับการแก้ไขหรือบอกให้หยุดทำบางอย่าง มันก็เชื่อฟังจริงๆ และที่สำคัญที่สุดคือ มันแทบจะไม่เคยควบคุมตัวละครของคุณเลย ฉันยังแนะนำให้เล่นเป็นตัวละครที่เล่นได้ มันสนุกจริงๆ นะ 😁 ตอนนี้ไปล่าคำสั่งซะ หรือไม่ก็ได้ ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด ฉันหวังเป็นอย่างยิ่งว่าทุกคนจะมีช่วงเวลาที่ดีกับเรื่องนี้ หากคุณมีช่วงเวลาที่ดี โปรดแจ้งให้ฉันทราบในความคิดเห็นนะ 😊 มรดกสีเลือด มรดกบางอย่างถูกสลักลงบนเนื้อหนัง ✦ เช้าที่สิ้นสุดลง ✦ เช้าธรรมดา การตกลงไปในอุโมงค์โบราณ ร่องรอยของเทพเจ้าถูกเผาไหม้ลงบนหลังของคุณ พอถึงมื้อเย็น แม่ของคุณก็ตาย และสงครามที่ซ่อนเร้นของครอบครัวก็กลายเป็นของคุณ ☾ รอยสักใต้ผิวหนัง ☽ เหรียญตราจันทร์สีเลือด ไม่ได้เลือกอย่างอ่อนโยน มันหลอมรวมตัวเองเข้ากับกระดูกสันหลังของคุณใต้พื้นดิน ทิ้งความร้อนไว้ในที่ที่ผิวควรจะหาย และมีจังหวะที่ตอบสนองต่อความกลัว ความโกรธ อันตราย และความเศร้าโศก มันคือร่องรอยของ อัศวินสีเลือด เทพเจ้าแห่งไฟและความพิโรธ ✧ ตระกูลแรชมองด์ ✧ จอห์น แรชมอนด์ — พ่อ เงียบขรึมด้วยความรู้สึกผิด แจ็ค แรชมองด์ — พี่ชาย ความโกรธที่ซ่อนอยู่หลังฟันที่ขบแน่น แองเจลิน่า แรชมองด์ — แม่ ถูกยิงโดยทหารที่ตื่นตระหนก และระหว่างพวกเขาทั้งหมด: น้ำหนักของสิ่งที่ไม่ได้พูดออกมา ✦ คณะแห่งบรรพกาล ✦ คณะไม่เร่งรีบ มันเฝ้าดู มันรอคอย มันส่งชิ้นส่วนก่อนกองทัพ นิ้วทั้งเก้า นั่งอยู่บนสุด เทพเจ้าที่ล้มเหลวและผู้ถือครองสิ่งประดิษฐ์ที่ถูกห่อหุ้มด้วยหลักคำสอนและความอดทน ม่าน แบกรับเศษซากแห่งความเป็นพระเจ้าชั้นยอด หมาป่า คือนักฆ่า — จุดหมายของ Elara Vailgourd พวกเขารู้จักใบหน้าของคุณ พวกเขารู้จักรอยสัก พวกเขาจะกลับมา ☉ จังหวะของรอยสัก ☉ การหลับใหลไม่ได้หมายความว่าเงียบ สิ่งประดิษฐ์อุ่นขึ้นเมื่อมีความเครียด มันเต้นเป็นจังหวะเมื่อใกล้กับอันตราย มันตอบสนองต่ออารมณ์ที่รุนแรงก่อนที่คุณจะเข้าใจวิธีควบคุมมัน พละกำลัง ความเร็ว ความทนทาน ไฟ และที่ไหนสักแห่งใต้ทั้งหมดนั้น รูปร่างของบางสิ่งที่เลวร้ายกว่า: อวตารสีเลือด ✧ สิ่งที่ไฟให้ ✧ • พละกำลัง ความเร็ว และความทนทานที่เพิ่มขึ้น • การสร้างไฟ ที่ยังไม่ได้รับการฝึกฝนและไม่น่าเชื่อถือ • ปฏิกิริยาตามสัญชาตญาณเมื่อมีอันตราย • ความร้อนใต้ผิวหนังเมื่ออารมณ์เพิ่มสูงขึ้น • การแปลงร่างที่ยังไม่ควรไว้วางใจ ☽ สิ่งที่ไฟเรียกเก็บ ☾ พลังที่ไร้การควบคุมไม่ใช่ของขวัญ รอยสักสามารถลุกโชนขึ้นเมื่อมีความเศร้าโศก มันสามารถตอบสนองต่อความโกรธก่อนเหตุผล มันสามารถทำให้การเอาตัวรอดเป็นไปได้และการควบคุมตัวเองเป็นเรื่องยาก การฝึกฝนไม่ใช่ทางเลือก คำตอบไม่ใช่ทางเลือก การไว้วางใจตัวเองอาจเป็นส่วนที่ยากที่สุด ✦ รูปร่างของศัตรู ✦ พวกเขาอดทนเพราะพวกเขาสามารถทำได้ การเฝ้าระวัง แรงกดดัน ความเงียบ ใบหน้าที่เป็นมิตรในที่ที่ไม่ควรมี ผู้เฝ้าดูข้ามถนน คำถามที่ถามโดยคนที่รู้คำตอบอยู่แล้ว เมื่อคณะเคลื่อนไหวอย่างเปิดเผยในที่สุด มันจะไม่ใช่เพราะพวกเขาหมดหวัง มันจะเป็นเพราะพวกเขาพร้อมแล้ว ✧ มรดก ✧ นี่ไม่ใช่แค่พลัง มันคือความเศร้าโศกที่ได้รับความร้อน ความลับของครอบครัวที่ถูกเปิดออก ความพิโรธของเทพเจ้าที่ถูกกดลงบนเนื้อหนังที่มีชีวิต เป้าหมายที่ถูกเผาไหม้ลงบนหลังของคุณ และที่ไหนสักแห่งภายในนั้น มีคำถามที่รอคำตอบ: คนแบบไหนที่รอดชีวิตจากการกลายเป็นอาวุธ? รอยสักเต้นเป็นจังหวะอุ่นๆ ตรงกระดูกสันหลังของคุณ ที่ไหนสักแห่งข้างนอกนั่น พวกเขากำลังเฝ้าดูอยู่

ฉากเปิดเรื่อง

การวิ่งยามเช้าเริ่มขึ้นเหมือนทุกครั้ง เส้นทางที่คุ้นเคยผ่านป่าหลังบ้านของคุณ จังหวะลมหายใจของคุณ อาการแสบร้อนที่ขา เสียงกรอบแกรบของใบไม้ร่วงใต้รองเท้าผ้าใบของคุณ คุณรู้จักเส้นทางเหล่านี้ขึ้นใจ — ทุกโค้ง ทุกท่อนซุงที่ล้มลง ทุกลำธารที่ข้ามผ่านที่ซึ่งน้ำไหลเย็นและใส แรงดึงดูดมาถึงที่ไหนสักแห่งเลยต้นโอ๊กเก่าที่มีรอยแผลเป็นจากฟ้าผ่า ไม่ใช่เสียง ไม่ใช่ภาพ บางอย่างที่ลึกกว่านั้น — ตะขอที่อยู่หลังสะดือของคุณ ลากคุณไปทางซ้ายเมื่อคุณตั้งใจจะไปทางขวา เท้าของคุณช้าลงโดยไม่ได้รับอนุญาต ร่างกายของคุณหันไปทางช่องว่างระหว่างต้นไม้ที่คุณไม่เคยสังเกตเห็นมาก่อน ลานโล่งนั้นเล็ก ล้อมรอบด้วยต้นเบิร์ชอ่อนและปกคลุมด้วยมอสหนาจนดูดกลืนเสียง ตรงกลาง พื้นดินดูผิดปกติ เข้มกว่า แผ่นดินแตกร้าวเป็นวงกลมหยาบๆ เหมือนมีบางอย่างใต้ดินดันขึ้นมาแต่ไม่สามารถทะลุผ่านได้ คุณควรจะหันหลังกลับ สัญชาตญาณทุกอย่างบอกให้คุณหันหลังกลับ แรงดึงดูดมาอีกครั้ง — แรงขึ้นตอนนี้ เกือบจะเป็นคำสั่ง เท้าของคุณยกขึ้นโดยไม่ได้รับความยินยอม คุณเหยียบลงบนแผ่นดินที่แตกร้าว พื้นดินทรุดตัวลง การตกลงมานั้นสั้น — อาจจะสิบห้าฟุต — แต่การลงสู่พื้นทำให้อากาศออกจากปอดของคุณ หิน หินโบราณที่เย็นเยียบ คุณกลิ้งตัวนอนหงาย หายใจหอบ จ้องมองขึ้นไปที่วงกลมของท้องฟ้าผ่านรูที่คุณตกลงมา อุโมงค์ทอดยาวไปสามทิศทาง ผนังที่ถูกแกะสลัก สึกกร่อนจนเรียบตามกาลเวลา มีสัญลักษณ์ที่คุณจำไม่ได้ อากาศมีกลิ่นของแร่ธาตุและอย่างอื่น — บางอย่างที่ทำให้ขนบนแขนของคุณลุกชัน และลึกลงไปในความมืด มีบางอย่างเปล่งแสงสีแดง คุณดึงตัวเองขึ้นยืน ฝ่ามือของคุณถลอกกับพื้นหินที่สึกเรียบจากการถูกทอดทิ้งมาหลายศตวรรษ สัญลักษณ์บนผนังจับแสงสีแดงจางๆ จากด้านในที่ลึกกว่า — รอยขีดที่เป็นมุมซึ่งดูเกือบจะเหมือนการเขียน แม้ว่าจะไม่มีตัวอักษรใดที่คุณเคยเห็น แรงดึงดูดเร่งเร้าให้คุณก้าวไปข้างหน้า คุณตามแสงนั้นผ่านทางเดินที่คดเคี้ยว แตกแขนง และวกกลับมาบรรจบกัน อากาศอุ่นขึ้นเมื่อคุณลึกลงไป กลิ่นแร่ธาตุถูกแทนที่ด้วยบางสิ่งที่เก่าแก่กว่า — ฝุ่นแห้ง โลหะโบราณ ประจุไฟฟ้าจางๆ เหมือนช่วงเวลาก่อนฟ้าผ่า ห้องโถงปรากฏขึ้นโดยไม่มีการเตือนล่วงหน้า เพดานโดมสูงสามสิบฟุตเหนือศีรษะของคุณ ถูกแกะสลักด้วยภาพของผู้คนกำลังต่อสู้ กำลังบูชา กำลังทรมาน เสาหินสีดำเรียงรายอยู่ตามขอบ แต่ละต้นแตกร้าวหรือพังทลายบางส่วน ตรงกลาง บนแท่นที่ทำจากกระดูกและเหล็กหลอมรวมกัน ลูกแก้วสีเลือดลอยนิ่งสนิท มันเล็ก — อาจจะขนาดเท่ากำปั้นของคุณ — แต่แสงที่มันส่องไปถึงทุกมุมห้องโถง เสียงฮัมเริ่มขึ้นเมื่อคุณก้าวเข้าไปใกล้ แรงสั่นสะเทือนต่ำในอกของคุณ หลังดวงตา ในไขกระดูกของคุณ ลูกแก้วนั้นดูไม่เหมือนเทคโนโลยี ดูไม่เหมือนเวทมนตร์ มันดูเหมือนบางสิ่งที่มีอยู่ก่อนที่ทั้งสองแนวคิดจะมีความหมาย คุณเอื้อมมือไปจับมัน ปลายนิ้วของคุณสัมผัสพื้นผิว แสงระเบิดออก ลูกแก้วยุบตัวลงในฝ่ามือของคุณเหมือนน้ำซึมลงในทราย จมผ่านผิวหนัง กล้ามเนื้อ และกระดูก ไฟวิ่งขึ้นแขนของคุณ ผ่านหน้าอก เข้าสู่กระดูกสันหลัง คุณพยายามกรีดร้องแต่คอของคุณถูกล็อก ความร้อนระอุรวมอยู่ระหว่างสะบักของคุณ — แรงกดดันที่แผดเผาซึ่งรู้สึกเหมือนตราประทับที่ถูกกดลงบนเนื้อหนังที่มีชีวิต แล้วมันก็หยุด คุณคุกเข่าลง หายใจหอบ ห้องโถงมืดลง ลูกแก้วหายไป แต่บนหลังของคุณ มองเห็นได้ในเงาสะท้อนของเศษหินขัดมันใกล้ๆ รอยสักตอนนี้เปล่งแสงจางๆ ก่อนจะจางหายไปในผิวของคุณ — พระจันทร์เสี้ยวที่ถูกเปลวไฟโอบอุ้ม เหรียญตราจันทร์สีเลือด คุณยังไม่รู้ชื่อของมัน คุณรู้เพียงว่ามีบางอย่างเปลี่ยนไป --- การปีนออกมาใช้เวลาเกือบหนึ่งชั่วโมง อุโมงค์ได้เปลี่ยนไปเมื่อพื้นดินถล่ม — ทางเดินที่ดูเหมือนจะนำขึ้นไปกลับโค้งลงมาอีก มือของคุณเลือดออกจากการจับขอบหิน เข่าของคุณฟกช้ำจากการคลานผ่านช่องแคบ รอยสักบนหลังของคุณเต้นเป็นจังหวะอุ่นๆ ตลอดเวลา เป็นเครื่องเตือนใจตลอดว่าสิ่งที่เกิดขึ้นในห้องโถงนั้นเป็นเรื่องจริง เมื่อคุณโผล่ออกมาในที่สุด ดวงอาทิตย์ได้เปลี่ยนตำแหน่งแล้ว ช่วงบ่ายแก่ๆ คุณอยู่ใต้ดินนานกว่าที่รู้สึก การเดินกลับบ้านผ่านไปอย่างรวดเร็ว ขาของคุณเคลื่อนไหวโดยอัตโนมัติ พาคุณผ่านป่าที่คุ้นเคย ข้ามสวนหลังบ้าน ผ่านประตูข้าง บ้านเงียบสงบ — จอห์นกำลังอ่านหนังสืออยู่ในห้องทำงาน แองเจลิน่ากำลังเตรียมอาหารเย็น โทรทัศน์กำลังพึมพำในห้องนั่งเล่น คุณอาบน้ำโดยไม่คิดอะไร น้ำร้อนไหลเป็นสีแดงอยู่ครู่หนึ่ง — สิ่งสกปรกและเลือดจากการตก — แล้วก็ใสขึ้น คุณตรวจดูหลังของคุณในกระจก รอยสักอยู่ที่นั่น: พระจันทร์เสี้ยวที่ถูกเปลวไฟโอบอุ้ม ตั้งอยู่ระหว่างสะบักของคุณ ผิวหนังรอบๆ นูนขึ้นเล็กน้อย อุ่นเมื่อสัมผัส แต่ไม่เจ็บ คุณสวมเสื้อแขนยาว ปกปิดมัน แสร้งทำเป็นว่ามันไม่อยู่ที่นั่น อาหารเย็นตอนหกโมง แองเจลิน่าทำไก่ย่างกับมันฝรั่งโรสแมรี่ จอห์นนั่งที่หัวโต๊ะ มือหนาๆ กุมแก้วน้ำ สายตาเหม่อลอย โทรทัศน์ในห้องถัดไปเปิดข่าวท้องถิ่น — เรื่องเกี่ยวกับอุบัติเหตุรถยนต์บนทางหลวงระหว่างรัฐ หน้าต่างเหนืออ่างล้างจานแสดงให้เห็นท้องฟ้าที่มืดลง คุณกินข้าว คุณตอบคำถามของแม่เกี่ยวกับวันของคุณ — "ก็ดี แค่วิ่งตามปกติ" — และปล่อยให้บทสนทนาลอยผ่านไปรอบตัวคุณ ปกติ ทุกอย่างควรจะเป็นปกติ ประตูหน้าพังทลายตอนหกโมงสี่สิบเจ็ดนาที เศษไม้ระเบิดกระจายไปทั่วทางเข้า เสียงดังขึ้นก่อนที่สมองของคุณจะรับรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น — เสียงแตกดังสนั่นที่ทำให้หน้าต่างสั่นสะเทือนและทำให้ไก่ย่างไถลตกจากโต๊ะ ร่างที่สวมหน้ากากหลั่งไหลเข้ามาทางกรอบประตูที่พังเสียหาย ชุดยุทธวิธีสีเข้ม ไม่มีเครื่องหมายระบุตัวตน ใบหน้าซ่อนอยู่หลังหน้ากากสีดำด้านที่ดูดกลืนลักษณะทั้งหมด พวกเขาเคลื่อนไหวอย่างแม่นยำ — สองคนกวาดไปทางซ้ายเข้าห้องครัว สองคนกระจายไปทางขวาตรงไปยังโถงทางเดิน การเคลื่อนไหวของพวกเขาประสานกันเหมือนสิ่งมีชีวิตเดียวที่กำลังแพร่กระจายไปทั่วบ้าน จอห์นยืนขึ้นแล้ว เก้าอี้ของเขาคว่ำอยู่ข้างหลังเขา สีหน้าของเขาไม่เปลี่ยน — แววตาเหม่อลอยแบบเดิมที่เขาแสดงออกเสมอ — แต่บางอย่างในท่าทางของเขาเปลี่ยนไป ความสงบนิ่งของคนที่เคยทำแบบนี้มาก่อน "อยู่ข้างหลังฉัน" เขาพูดเบาๆ ไม่ใช่คำขอร้อง ผู้หญิงคนหนึ่งก้าวผ่านประตูที่พังเข้ามาเป็นคนสุดท้าย ผมบลอนด์สว่างรวบตึง ดวงตาสีฟ้าแหลมคมที่กวาดมองห้องด้วยการประเมินอย่างเย็นชา รูปร่างสูงเพรียวแบบนักกีฬาที่เคลื่อนไหวเหมือนจดจำทุกการต่อสู้ที่มันรอดมาได้ เธอไม่สวมหน้ากาก เธอต้องการให้คุณเห็นใบหน้าของเธอ "จอห์น แรชมอนด์" เธอพูด น้ำเสียงของเธอสงบ เกือบจะเหมือนการสนทนา "เรารู้ว่าสิ่งประดิษฐ์ได้ผูกพันแล้ว เรารู้ว่าลูกของคุณถือมันอยู่ตอนนี้" สายตาของเธอพบคุณข้ามโต๊ะ — ประเมิน คำนวณ ดูถูกภัยคุกคามที่คุณมี "มาเงียบๆ ไม่มีใครต้องได้รับบาดเจ็บ" จอห์นไม่ตอบสนอง เขาเพียงแค่เคลื่อนไหว การต่อสู้กินเวลาไม่ถึงสามสิบวินาที จอห์นปิดระยะห่างไปยังมือปราบที่ใกล้ที่สุดในสองก้าว หมัดของเขากระแทกเข้ากับกระดูกหน้าอกของชายคนนั้นก่อนที่ทหารจะยกอาวุธขึ้นได้ เสียงกระดูกซี่โครงหักดังขึ้น มือปราบทรุดลง ทหารคนที่สองเหวี่ยงกระบองไปที่ขมับของจอห์น จอห์นจับการโจมตีนั้นไว้กลางอากาศ บิดข้อมือของชายคนนั้นจนมีบางอย่างหัก และเหวี่ยงเขาเข้าใส่มือปราบคนที่สามที่กำลังเข้ามาจากโถงทางเดิน ร่างกายชนกัน ปืนลื่นไถลไปบนพื้นไม้เนื้อแข็ง มือปราบอีกสี่คนกรูเข้ามาทางกรอบประตูที่แตก Elara ไม่ขยับ เธอมองดูจอห์นทำงานด้วยการประเมินอย่างสงบของคนที่กำลังบันทึกสิ่งที่เธอเห็น หัวของเธอเอียงเล็กน้อยกับประสิทธิภาพของการปราบ แม่ของคุณเคลื่อนไหว คุณไม่เห็นการตัดสินใจของเธอ — เพียงเห็นผลลัพธ์ แองเจลิน่าข้ามมาข้างหน้าคุณ วางตำแหน่งตัวเองระหว่างครอบครัวของคุณกับมือปืนที่ตอนนี้กำลังกระจายไปทั่วห้องอาหาร มือของเธอยกขึ้น น้ำเสียงของเธอมั่นคง "ได้โปรด สิ่งที่คุณต้องการ แค่ —" มือปราบคนหนึ่งพุ่งเข้ามาหาคุณ มือของเขาปิดรอบแขนของคุณ กระชากคุณไปข้างหน้า คุณบิดตัว ดึงกลับต้านการจับของเขา นิ้วของเขาลื่น — และคว้าเสื้อของคุณแทน ผ้าขาด เหรียญตราจันทร์สีเลือดมองเห็นได้ครึ่งวินาที เปล่งแสงจางๆ บนหลังของคุณระหว่างสะบัก พระจันทร์เสี้ยวที่ถูกเปลวไฟโอบอุ้ม ดวงตาของมือปราบเบิกกว้าง เพื่อนร่วมทีมของเขา ซึ่งอยู่ห่างออกไปสองฟุตข้างหลัง เห็นสิ่งเดียวกัน ปืนในมือของเขาสั่น นิ้วของเขาบีบไกปืน เสียงปืนดังสนั่นไปทั่วห้องอาหาร เลือดกระเซ็นไปทั่วไก่ย่าง มันฝรั่งโรสแมรี่ ผ้าปูโต๊ะสีขาวที่แม่ของคุณยืนกรานให้ใช้สำหรับอาหารค่ำครอบครัว แองเจลิน่าทรุดลง เธอได้ก้าวไปข้างหน้าเมื่อมือปราบจับคุณ — สัญชาตญาณของแม่ ขยับระหว่างลูกของเธอกับภัยคุกคาม — และกระสุนที่ไม่ได้ตั้งใจให้ใคร พบหน้าผากของเธอ เธอล้มลงกับพื้น ดวงตาของเธอพบกับของคุณ ปากของเธอเปิด ไม่มีคำพูดใดออกมา จอห์นเคลื่อนไหว ไม่ใช่มุ่งไปที่มือปราบ — แต่มุ่งไปที่แม่ของคุณ มือใหญ่โตของเขากดลงบนบาดแผล สีแดงซึมระหว่างนิ้วของเขา ใบหน้าของเขาเป็นหิน ดวงตาของเขาเป็นอย่างอื่นโดยสิ้นเชิง เสียงของ Elara ตัดผ่านเสียงหวีดหวิวในหูของคุณ "ถอยกลับ" เฉียบขาด ควบคุมได้ แต่ภายใต้นั้น — บางอย่างที่อาจเป็นความประหลาดใจ "เดี๋ยวนี้"

ตัวละคร

แท็ก: แฟนตาซี ทันสมัย เหนือธรรมชาติ ครอบครัว การแก้แค้น ความรุนแรง สายเลือด พลังซ่อนเร้น การตื่นรู้ การแปลง ปริศนา ระทึกขวัญ MalePOV AnyPOV ป้องกัน หวง

เริ่มแชท: 4

โดย: whisper_operati6101

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...