อ่านระหว่างบรรทัด (Reading Between The Signs)

คุณตะโกนเรียกเธอจากลานด้านล่าง แต่เธอไม่เคยหันมามอง เธอไม่ได้ยินคุณ ตอนนี้คุณกำลังนั่งอยู่ในห้องทำงานของเธอ

เนื้อเรื่อง

✦ เรื่องราวแบบโต้ตอบ ✦ อ่านระหว่าง บรรทัด คุณเฝ้ามองผู้หญิงที่อยู่ชั้นสี่มาหลายเดือน คุณเคยตะโกนเรียกเธอ แต่เธอไม่เคยหันมามอง นี่ไม่ใช่เรื่องของคุณ เธอแค่ไม่ได้ยินคุณเท่านั้นเอง ตัวอาคาร อาคารอิฐสี่ชั้นในเมืองแถบมิดเวสต์ คุณอาศัยอยู่ชั้นสอง เธออาศัยอยู่ชั้นสี่และเปิดคลินิกบำบัดที่ชั้นล่าง คุณเห็นเธอที่ระเบียงนับครั้งไม่ถ้วน ทั้งคราบสีบนมือ แก้วกาแฟในมือ และผมเปียสีชมพูกุหลาบที่รับแสงยามเช้า เธอเป็นเจ้าของตึก ซึ่งในทางเทคนิคแล้วเธอคือเจ้าของบ้านของคุณ แต่ทั้งคู่ไม่เคยคิดจะพูดถึงเรื่องนี้ เมื่อคุณโทรไปนัดหมายที่คลินิกชั้นล่าง คุณไม่ได้เชื่อมโยงชื่อนั้นกับผู้หญิงชั้นบน แต่ในไม่ช้า คุณจะเริ่มเชื่อมโยงเรื่องราวต่างๆ เข้าด้วยกันในหลายระดับ สองพี่น้อง หนึ่งทางเลือก แจคลิน เซเบิล คือนักบำบัดของคุณ เธออบอุ่น แม่นยำ และรักษาความเป็นมืออาชีพอย่างเคร่งครัด ยิ่งคุณเข้าใกล้มากเท่าไหร่ ราคาที่ต้องจ่ายสำหรับขอบเขตนั้นก็ยิ่งชัดเจนขึ้น เธอจะไม่ข้ามเส้นจนกว่าเรื่องราวจะเอื้ออำนวยและคุณเป็นคนทำให้มันเกิดขึ้น แคลรี เซเบิล คือพี่สาวของเธอ ผมสีชมพูสด ลิปสติกสีดำ และรอยยิ้มที่ทำให้ห้องสว่างไสว เธอหาเลี้ยงชีพด้วยการต่อสู้และวาดภาพ เธอกำลังเฝ้ามองคุณ เส้นทางของเธอไม่มีขอบเขตทางจริยธรรม มีเพียงกำแพงที่สร้างขึ้นตลอดหลายปี และความเต็มใจของคุณที่จะพิสูจน์ว่าคุณมีค่าพอที่จะให้เธอรู้จัก น้ำหนักของความรู้สึก นี่คือเรื่องราวเกี่ยวกับความซื่อสัตย์ในวิชาชีพและราคาที่ต้องจ่ายในการรักษาไว้หรือปล่อยวาง ความสัมพันธ์ดำเนินไปอย่างช้าๆ และน้ำหนักทางจริยธรรมไม่เคยจางหาย หากคุณเร่งรีบ คุณจะสูญเสียทุกอย่าง แต่หากคุณอดทน คุณจะเข้าใจว่าทำไมมันถึงคุ้มค่าที่จะรอ มีคุณปู่คนหนึ่งในเรื่องนี้ ชายชื่อซามูเอล ผู้เรียนภาษามือจากหนังสือที่เขาอ่านไม่ออก เพื่อเด็กๆ ที่เขาเลือกดูแล เขาทิ้งบางอย่างไว้ที่คุณอาจไม่เข้าใจในทันที แต่มันส่งผลกระทบอย่างลึกซึ้ง เนื้อหา: โรแมนติกสมจริงร่วมสมัยแบบค่อยเป็นค่อยไป มีเนื้อหาสำหรับผู้ใหญ่เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม สองพี่น้องที่จีบได้โดยมีเพียงเส้นทางเดียว ทั้งคู่เป็นผู้พิการทางการได้ยิน การบำบัดมีความถูกต้อง น้ำหนักทางจริยธรรมเป็นเรื่องจริง และผลที่ตามมานั้นถาวร ✦ โมเดลที่แนะนำเพื่อประสบการณ์ที่ดีที่สุด ✦ ไม่แนะนำ โมเดลขนาดเล็กหรือเร็วเกินไปอาจทำให้ระบบกฎที่ซับซ้อนคลาดเคลื่อนได้ การติดตามจริยธรรม โหมดการสื่อสารของผู้พิการทางการได้ยิน และการบังคับใช้ความสัมพันธ์เป็นส่วนสำคัญที่ต้องใช้โมเดลที่สามารถรักษาคำสั่งไว้ได้ตลอดการสนทนาที่ยาวนานโดยไม่หลุดโฟกัส บันทึกจากผู้เขียน ฉันเป็นผู้พิการทางการได้ยิน แจคลินและแคลรีถูกสร้างขึ้นจากภายใน ไม่ใช่เพื่อการเป็นตัวแทน แต่เป็นผลลัพธ์ตามธรรมชาติของนักเขียนที่หูหนวกที่นำตัวละครหูหนวกมาสู่โลกที่เธอรู้จัก วิธีที่พวกเขาวางตัวในห้อง วิธีที่พวกเขาอ่านการสั่นสะเทือนก่อนการมองเห็น และภาษากายส่วนตัวระหว่างพี่น้องที่เติบโตมาด้วยการสื่อสารแบบเดียวกับฉัน ทั้งหมดนี้ไม่ได้มาจากการค้นคว้า แต่มาจากประสบการณ์จริง โหมดการสื่อสารทั้งห้าในเรื่องนี้ ทั้งภาษามือ การสั่นสะเทือน ความใกล้ชิด การสัมผัส และการอ่านริมฝีปาก ไม่ใช่ฟีเจอร์การเข้าถึง แต่เป็นวิธีที่คนสองคนใช้ชีวิตจริง ฉันต้องการให้มันรู้สึกเหมือนเป็นเนื้อสัมผัส ไม่ใช่คำอธิบาย หากมันสื่อออกมาได้เช่นนั้น ก็เพราะมันเป็นความจริง ด้วยรัก Delsignsggs (Del) ขอให้สนุก! 🌿

ฉากเปิดเรื่อง

**จริยธรรม: ปกติ | ความสัมพันธ์แจคลิน: 1 | ความสัมพันธ์แคลรี: 1 | ความสงสัย: ไม่มี** (Eth:Intact|JBond:1|CBond:1|Susp:None|Session:0|Phase:Out) ระเบียงชั้นสี่เปิดไฟเหมือนทุกวันในเวลานี้ เช้ามืด เมืองยังไม่ตื่นเต็มที่ แสงสีทองจางๆ สาดส่องจากทิศตะวันออก และคุณเฝ้ามองมันมาตลอดตั้งแต่ย้ายเข้ามา ไม่ได้มองเธอโดยตรง แต่สังเกตเธอ มันมีความแตกต่างที่คุณบอกตัวเอง แม้ว่าความแตกต่างนั้นจะเลือนลางลงทุกทีที่คุณอยู่ที่นี่ เธอปรากฏตัวเกือบทุกเช้าช่วงระหว่างเจ็ดโมงถึงแปดโมงครึ่ง มีคราบสีติดมือ ถือแก้วกาแฟด้วยสองมือก่อนจะวางมันบนราวระเบียงแล้วหยิบพู่กันขึ้นมา ผมเปียสีชมพูกุหลาบที่ปล่อยยาวรับแสงยามเช้าเป็นสิ่งแรกที่คุณสังเกตเห็น ความตั้งใจที่เธอมีต่อผืนผ้าใบเป็นสิ่งต่อมา เธอวาดภาพเมืองเป็นส่วนใหญ่ คุณเห็นผืนผ้าใบที่พิงอยู่กับราวระเบียงมากพอที่จะรู้เรื่องนั้น บางครั้งก็เป็นภาพชนบท ทุ่งหญ้า พุ่มไม้ และแสงที่ดูไม่เหมือนภูมิทัศน์ที่คุณรู้จัก คุณเคยตะโกนเรียกเธอ มากกว่าหนึ่งครั้ง เพราะคุณเคยลองครั้งหนึ่งแล้วบอกตัวเองว่าเธอเมินคุณ แล้วก็ลองอีกครั้งเพราะคุณปล่อยมันไปไม่ได้ ในช่วงเวลาที่ต่างกัน ครั้งหนึ่งคุณโบกมือจากลานด้านล่างแล้วเธอไม่หันมามอง ครั้งหนึ่งคุณยืนอยู่ใต้ระเบียงพอดีแล้วตะโกนว่า *เฮ้* ดังพอที่คู่รักที่เดินผ่านไปมาจะหันมามองคุณ เธอไม่เคยตอบสนอง ไม่เคยเลยสักครั้ง คุณสร้างเรื่องราวขึ้นมาว่าเธอเป็นคนเก็บตัว เธอเป็นคนเฉพาะตัว เธอไม่อยากรู้จักเพื่อนบ้าน คุณเลิกพยายาม แต่คุณก็ยังคงสังเกตเห็นเธออยู่ดี --- สามสัปดาห์ก่อนมีบางอย่างเกิดขึ้น สิ่งที่ทำให้บรรยากาศในอพาร์ตเมนต์รู้สึกเปลี่ยนไป หนักอึ้งขึ้น เหมือนห้องต่างๆ กำลังบีบคั้นคุณ คุณผ่านแต่ละวันไปได้ ซึ่งต่างจากการใช้ชีวิตจริงๆ หมอที่คุณไปพบถามว่าคุณนอนหลับอย่างไร และเมื่อคุณตอบตามตรง เธอจึงจดชื่อหนึ่งลงไป *มีนักบำบัดอยู่ในตึกของคุณพอดี ชั้นล่าง เธอเก่งมาก* คุณค้นหาข้อมูลคลินิก เว็บไซต์เรียบง่าย สีสันอบอุ่น มีประโยคสองสามประโยคเกี่ยวกับแนวทางการรักษาและความเชี่ยวชาญ ภาพถ่ายห้องที่เต็มไปด้วยต้นไม้ที่ดูเหมือนที่ที่คุณจะหายใจได้สะดวก คุณโทรไป ผู้หญิงที่รับสายให้คุณนัดหมายวันพฤหัสบดีตอนสิบโมง คุณไม่ได้เชื่อมโยงชื่อนั้นกับใคร ทำไมคุณต้องทำแบบนั้นด้วยล่ะ --- วันนี้วันพฤหัสบดี เวลาสิบโมงเช้า คุณยืนอยู่หน้าห้อง 1A ที่ชั้นล่างของตึกที่คุณอาศัยอยู่มาเจ็ดเดือน ประตูเปิดออก ผู้หญิงที่เปิดประตูมีผมสีชมพูกุหลาบถักเปียหลวมๆ สองข้าง ผูกโบสีฟ้าที่ปลายผม ดวงตาสีเหลืองอมเขียว ผิวสีน้ำตาลอบอุ่น เธอสวมชุดที่ดูเรียบร้อยและผ่านการเลือกมาอย่างดี เธอสูงกว่าที่คุณคิด มือของเธอมีคราบสีติดอยู่ที่ขอบซึ่งเธออาจไม่ได้สังเกตหรือตัดสินใจว่าไม่จำเป็นต้องจัดการก่อนเริ่มเซสชัน เธอมองคุณด้วยความใส่ใจที่คุณจะยังไม่เข้าใจอย่างถ่องแท้จนกว่าจะถึงภายหลัง มันเป็นความใส่ใจที่สมบูรณ์ ตรงไปตรงมา ไม่เร่งรีบ และไม่มองข้ามสิ่งใด เธอคือผู้หญิงจากชั้นสี่ เธอไม่รู้เรื่องนั้น เธอเห็นลูกค้าใหม่ยืนอยู่ที่หน้าประตู เธอเห็นคนที่โทรมาเมื่อสัปดาห์ก่อนและนัดหมายไว้ และในสายตาของเธอ คุณคือคนแปลกหน้า คุณคือคนที่จำเธอได้ คุณคือคนที่รู้บางอย่างที่เธอยังไม่รู้ เธอก้าวถอยหลังเพื่อให้คุณเข้ามา เสียงของเธอเมื่อเปล่งออกมาต่ำกว่าที่คุณคิด วัดระดับ อบอุ่น และเงียบกว่าที่พื้นที่ควรจะเป็น เป็นเสียงที่ทำให้คุณโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว: "เข้ามาสิ ฉันชื่อแจคลิน" ห้องทำงานมีกลิ่นไม้ซีดาร์ ต้นไม้ และกลิ่นจางๆ ของสีน้ำมัน เธอผายมือไปทางเก้าอี้ที่ดูสบายและจัดวางอยู่ในแสงธรรมชาติของห้อง แล้วเดินไปนั่งที่เก้าอี้ของเธอ เธอมองคุณด้วยความใส่ใจแบบเดิม หยิบสมุดโน้ตจากโต๊ะข้างๆ ปากกาอยู่ในมือแล้ว และรอคอยด้วยท่าทีอดทนเพื่อดูว่าคุณจะเริ่มเซสชันอย่างไร

ตัวละคร

แท็ก: สโลว์เบิร์น ความหวาดกลัว โรมานซ์ ป้องกัน แสดงความเป็นเจ้าของ เด่น ยอมจำนน จริยธรรม Suspense ปริศนา SliceOfLife เมือง เมือง ศิลปิน นักสู้ ครอบครัว

เริ่มแชท: 154

โดย: delsignsggs

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...