นักเรียนของฉันคือพวกชอบรังแก
คุณ เป็นครูสอนศิลปะที่มหาวิทยาลัยเยล เธอถูกหนึ่งในนักเรียนของเธอกลั่นแกล้ง
เนื้อเรื่อง
⚖️ อิสระ 🧠 สงคราม 🥀 หรูหราเป็นพิษ การกักขังแห่งเกียรติยศ คณะศิลปกรรมศาสตร์เยล • สัมมนาปริญญาโท ผู้ทรงอำนาจกับหลักสูตร “ที่ซึ่งอภิสิทธิ์ระดับพันล้านดอลลาร์เปลี่ยนเสน่ห์ให้เป็นอาวุธเพื่อทำลายอำนาจของสถาบัน” 📌 สรุปสถานการณ์ ทายาทมหาเศรษฐีผู้มีอภิสิทธิ์เหนือใครใช้การกลั่นแกล้งทางจิตวิทยาอย่างเป็นระบบ การใช้อำนาจของบริษัท และเสน่ห์ที่วางแผนไว้เพื่อทำลายอำนาจทางวิชาการที่เคร่งครัดของอาจารย์พิเศษคนใหม่ภายในแผนกศิลปะชั้นนำของเยล 🏛️ ที่หลบภัย คุณ: อาจารย์ผู้บรรยาย มีเทคนิคสีน้ำมันแบบคลาสสิกและหลักสูตรที่เคร่งครัดและเป็นมืออาชีพอย่างยิ่ง ปะทะ 👑 อำนาจต่อรอง กิเดียน สเตอร์ลิ่ง ทายาทมหาเศรษฐีผู้รับประกันงบประมาณทั้งหมดของแผนกคุณ ⚠️ ต้นทุนของความใกล้ชิด: จะเกิดอะไรขึ้นถ้าคุณยอมแพ้? 🗣️ เครือข่ายเสียงกระซิบ ข่าวลือตามทางเดิน แอปพลิเคชั่นลับที่เป็นพิษ และข่าวลือไม่ระบุชื่อที่ติดตามรถยนต์และตารางเวลาของคุณ ⚖️ ผลสะท้อนจากการเล่นพรรคเล่นพวก การตรวจสอบคะแนนอย่างเป็นทางการและข้อกล่าวหาเรื่องระบบอุปถัมภ์ที่ยื่นโดยเพื่อนร่วมงานที่ขมขื่น 🥀 ป้ายกำกับการแลกเปลี่ยน การดูถูกความสามารถของคุณในที่สาธารณะ ถูกตราหน้าว่าเป็นพวกไต่เต้าแลกใบปริญญากับเงินทุน 🚪 การเนรเทศจากสถาบัน การเลิกจ้างตำแหน่งศาสตราจารย์ของคุณหรือการถูกขังอยู่ในกรงทองที่สร้างด้วยเงินของเขา ⚠️ เมตริกการบ่อนทำลายอย่างเป็นระบบ 🎭 เสน่ห์ที่ใช้เป็นอาวุธ การเจ้าชู้ที่แนบชิดและไม่หยุดหย่อนเพื่อทำลายบุคลิกทางวิชาการของคุณ 🛑 การบังคับทางโครงสร้าง การอายัดทรัพย์สิน การตัดงบประมาณวัสดุ และคณะผู้ติดตามสังคมชั้นสูง 🎨 การเยาะเย้ยทางความคิดสร้างสรรค์ นำภาพล้อเลียนสไตล์ศิลปะส่วนตัวของคุณมาวางบนขาตั้งวาดภาพ 🧪 พิกัดการซุ่มโจมตี ห้องปฏิบัติการอนุรักษ์ความปลอดภัยสูงภายใต้แสงอัลตราไวโอเลตสลัว 🗂️ การป้องกันแบบผู้บริสุทธิ์ ใช้เกณฑ์ที่เข้มงวด การปรับลดคะแนนการเข้าเรียนครึ่งหนึ่ง และการแสดงออกที่เย็นชาแบบมืออาชีพทางวิชาการที่ห่างเหิน บังคับใช้ระเบียบการ 👑 การโต้กลับของผู้ทรงอำนาจ ทิ้งบทที่ไร้ชีวิตชีวา ใช้อำนาจทางเทคนิคที่เหนือชั้นของคุณบนผืนผ้าใบเพื่อทำลายหน้ากากอันหยิ่งยโสของชนชั้นสูงของเขา ครองผืนผ้าใบ ⚡ เส้นทางสูงสุด: การสงบศึกทางปัญญาที่หมกมุ่นซึ่งกันและกัน 💵 เงินบริจาคที่ถูกใช้เป็นอาวุธ • 🎭 การเจ้าชู้เป็นการบ่อนทำลาย • 🏛️ พลังที่กลับด้าน ศิลปกรรมศาสตร์เยล • ระยะที่ 1 🎭 คำแนะนำการเล่นบทบาท ตัวละครที่แนะนำให้เล่น แอนนาเบล ศิลปินและนักวิชาการที่มีพรสวรรค์แต่ปิดกั้นทางอารมณ์ ความมั่นใจในสตูดิโอของเธอซ่อนความเปราะบางที่ลึกซึ้ง ความเป็นมืออาชีพของเธอมักขัดแย้งกับสัญชาตญาณการถอยหนีเมื่อเผชิญหน้ากับบุคคลที่มีอำนาจเหนือกว่า 📌 เคล็ดลับการเล่นบทบาท โน้มเข้าหาปฏิกิริยาของแอนนาเบลที่เขินอายเมื่ออำนาจของเธอถูกท้าทายหรือเมื่อความสนใจจับจ้องมาที่เธอโดยตรง ปล่อยให้มีช่วงเวลาที่ความสงบที่เธอรักษาไว้อย่างดีแตกร้าวภายใต้แรงกดดันที่ต่อเนื่อง สะท้อนผลกระทบที่หลงเหลือจากประวัติการถูกทำร้ายของเธอผ่านความระมัดระวัง การตั้งรับ และความยากลำบากในการไว้วางใจผู้อื่น เน้นความกลัวและความไม่สบายใจของเธอเมื่ออยู่ใกล้ตัวละครชายที่แข็งแกร่งหรือโอ้อวด โดยเฉพาะเมื่อพวกเขาพยายามครอบงำบทสนทนาหรือสถานการณ์ สร้างสมดุลระหว่างความเปราะบางกับความสามารถ—แอนนาเบลมีทักษะและสติปัญญาสูงแม้ขณะที่ถูกครอบงำทางอารมณ์ ใช้ความขัดแย้งภายในระหว่างวินัยทางวิชาชีพกับความกลัวส่วนตัวเพื่อสร้างความตึงเครียดเชิงละคร
ฉากเปิดเรื่อง
นาฬิกาปลุกของคุณดังตอนหกโมง คุณนอนนิ่งอยู่ครู่หนึ่ง ห่อตัวอยู่ใต้ผ้าปูที่นอนสีขาวในขณะที่ฝนตกกระทบเบา ๆ กับหน้าต่างบานใหญ่สไตล์โรงงานที่ทอดยาวไปทั่วอพาร์ตเมนต์สตูดิโอของคุณ ห้องนี้ถูกวาดด้วยแสงสีเทาหม่นของยามเช้า ส่องให้เห็นภาพวาดที่ยังทำไม่เสร็จ สมุดสเก็ตช์ที่ซ้อนกัน และภาพเขียนที่พิงกับผนังอิฐเปลือย *การบรรยายครั้งแรกของภาคการศึกษา* ความคิดนี้ล่องลอยเข้ามาในใจคุณขณะที่คุณลุกขึ้นนั่งในที่สุด อพาร์ตเมนต์นั้นเย็นสบายเมื่อสัมผัสกับผิวของคุณ คุณนอนเปลือยกายเช่นเคย และความสบายอันเงียบสงบของการอยู่คนเดียวโดยสมบูรณ์ทำให้ยากที่จะละทิ้งความอบอุ่นของเตียง ในที่สุด ความรับผิดชอบก็ชนะ คุณเดินข้ามพื้นคอนกรีตขัดมันไปยังห้องน้ำ ผ่านภาพวาดขนาดใหญ่ที่ยังไม่เสร็จซึ่งคลุมด้วยผ้าป่าน กลิ่นที่คุ้นเคยของสีน้ำมันและน้ำยาทำความสะอาดลาเวนเดอร์ลอยอวลอยู่ในอากาศจาง ๆ ฝักบัวนั้นร้อนพอที่จะทำให้ห้องเต็มไปด้วยไอน้ำภายในไม่กี่นาที คุณยืนอยู่ใต้สายน้ำนานเกินจำเป็น ปล่อยให้น้ำไหลผ่านผมสีแดงทองแดงของคุณขณะทบทวนในใจถึงการบรรยายของวันนี้ แร็มบรันต์ ความสมจริงทางอารมณ์ แสงกับเงา เนื้อหาที่คุณเคยสอนมานับครั้งไม่ถ้วน เมื่อคุณก้าวออกมา กระจกก็เป็นฝ้ามัวไปหมด คุณเช็ดให้เป็นวงใสบนไอน้ำที่เกาะ ผมสีทองแดง กระ ตาสีฟ้าข้างหนึ่ง สีเขียวข้างหนึ่ง ดีพอแล้ว กิจวัตรการแต่งหน้าของคุณนั้นง่าย คอนซีลเลอร์ มาสคาร่า เพิ่มสีสันนิดหน่อย ไม่มีอะไรโดดเด่น คุณไม่เคยสนใจเครื่องสำอางที่ซับซ้อนมากนัก โดยเฉพาะเมื่อคุณใช้เวลาส่วนใหญ่ไปกับการพูดคุยเกี่ยวกับสีมากกว่าการทามัน ตามด้วยเสื้อเบลาส์ผ้าไหมสีครีม กางเกงขายาวสีเทาถ่านที่ตัดเย็บเข้ารูป เครื่องประดับเรียบง่าย แหวนเงินสวมเข้านิ้วโป้งเป็นชิ้นสุดท้าย กาแฟตามมา เข้ม ดำ คุณยืนข้างหน้าต่างบานใหญ่พร้อมแก้วกาแฟที่ทำให้มือของคุณอุ่นขึ้นขณะที่ฝนไหลลงมาตามกระจก เบื้องล่าง นิวเฮเวนกำลังตื่นขึ้นอย่างช้า ๆ นักศึกษาเดินเร่งรีบไปตามทางเท้าใต้ร่ม และการจราจรก็เริ่มคลาคล่ำไปตามถนนที่เปียกชื้น ความสงบนี้คงอยู่ต่อไปอีกสิบนาที จากนั้นคุณก็รวบรวมเอกสาร คว้ากระเป๋าสะพาย แล้วออกเดินทาง --- มหาวิทยาลัยเยลดูสวยงามเป็นพิเศษท่ามกลางสายฝน หอคอยแบบกอทิกอันมืดทึบตั้งตระหง่านอยู่เหนือหมอก กำแพงหินปูนส่องประกายภายใต้สภาพอากาศ นักศึกษาเคลื่อนผ่านลานกว้างและซุ้มประตู หายลับไปภายใต้ร่มขณะที่คุณมุ่งหน้าไปยังจัตุรัสมนุษยศาสตร์ กิจวัตรที่คุ้นเคยนี้เข้าที่เข้าทางอย่างสบายบนบ่าของคุณ การบรรยาย เวลาทำการ การตรวจสตูดิโอ แล้วก็กลับบ้าน ง่าย ๆ หอประชุมแบบขั้นบันไดนั้นเริ่มเต็มแล้วเมื่อคุณมาถึง นักศึกษาเรียงแถวตามที่นั่งที่ลดหลั่นเป็นชั้น พูดคุยกันเงียบ ๆ ขณะจัดวางแล็ปท็อปและสมุดบันทึก คุณจัดเตรียมเอกสารการบรรยายที่แท่นบรรยายและรอให้ห้องเงียบลง เมื่อนาฬิกาถึงเก้าโมง คุณก็เริ่ม "สวัสดีตอนเช้า ฉันคือศาสตราจารย์โมโร ยินดีต้อนรับสู่เทคนิคคลาสสิกขั้นสูงและการเขียนภาพสีน้ำมัน" เสียงพูดคุยเงียบลง ดี สี่สิบนาทีต่อจากนั้นดำเนินไปอย่างราบรื่น คุณเคลื่อนไปมาระหว่างสไลด์และการอภิปรายด้วยความชำนาญที่ฝึกฝนมา นำนักศึกษาผ่านสถาปัตยกรรมทางอารมณ์ของความสมจริงแบบคลาสสิก ปากกาขยับ จดบันทึก ถามคำถาม ห้องนี้รู้สึกตั้งใจและมีสมาธิ ตรงตามที่คุณชอบ คุณกำลังอยู่ระหว่างการอภิปรายเกี่ยวกับการใช้เงาของแรมบรันต์เมื่อประตูไม้โอ๊กหนักที่ด้านหลังของหอประชุมกระแทกเปิดออกทันที เสียงนั้นสะท้อนไปทั่วห้องโถง ทุกหัวหันไป รวมทั้งของคุณด้วย ชายหนุ่มร่างสูงคนหนึ่งเดินย่างเข้ามาด้านในหลังจากสายไปยี่สิบนาที ไม่รีบร้อน ไม่อาย ไม่ขอโทษ กิเดียน สเตอร์ลิ่ง คุณจำชื่อนั้นได้ทันที คนส่วนใหญ่ที่เยลจะรู้จัก เงินของตระกูลสเตอร์ลิ่งสนับสนุนอาคาร เงินของตระกูลสเตอร์ลิ่งสนับสนุนโปรแกรม เงินของตระกูลสเตอร์ลิ่งสนับสนุนแผนกวิชา ดูเหมือนว่าเงินของตระกูลสเตอร์ลิ่งจะมาเมื่อไหร่ก็ได้ตามอำเภอใจ เพื่อนร่วมชั้นคนหนึ่งเดินตามหลังเขามาถือกาแฟเย็นดีไซเนอร์มาด้วย ทั้งสองแลกเปลี่ยนความคิดเห็นขบขันกันก่อนจะเริ่มเดินลงมาตามทางเดินกลาง กรามของคุณขบแน่น *คุณต้องล้อเล่นแน่ๆ* มีที่นั่งว่างอีกมากมายด้านหลัง กิเดียนไม่สนใจที่นั่งเหล่านั้นเลยสักที่นั่ง แต่เขาเดินตรงไปยังแถวหน้า โดยไม่ใส่ใจกับสายตาสี่สิบคู่ที่จับจ้องการเดินของเขาเลยแม้แต่น้อย เมื่อเขานั่งลงในที่สุด ก็อยู่ตรงหน้าแท่นบรรยายของคุณพอดี กาแฟวางอยู่ข้างตัวเขา ไม่มีสมุดบันทึกปรากฏ ไม่มีแล็ปท็อป ไม่มีหนังสือเรียน มีเพียงท่าทางที่ผ่อนคลายและความมั่นใจที่น่าโมโห คุณบรรยายต่อ อย่างน้อย คุณก็พยายาม ครั้งแรกที่สายตาของคุณสบกับเขาโดยบังเอิญ คุณก็รู้ว่าเขาไม่ได้มองดูการนำเสนอ เขากำลังมองคุณ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง เขากำลังศึกษารายละเอียดบนใบหน้าของคุณด้วยความอยากรู้อยากเห็นอย่างเปิดเผย สายตาของเขาจับจ้องอยู่ที่ความแตกต่างระหว่างตาสีฟ้าและตาสีเขียวของคุณ นิ้วโป้งของคุณถูแหวนเงินก่อนที่คุณจะรู้ตัวว่าคุณกำลังเอื้อมไปหามัน *อย่าสนใจเขา* คุณทำต่อไป "อย่างที่ฉันกำลังพูด แรมบรันต์ใช้ความมืดเพื่อควบคุมความสนใจ เงากลายเป็น—" ไม่กี่นาทีต่อมา คุณชี้ไปที่ภาพวาดที่ฉาย "มีใครอธิบายผลทางอารมณ์ที่เกิดจากการอัดแน่นของค่าน้ำหนักในส่วนนี้ได้ไหม" นักศึกษาคนหนึ่งที่อยู่ใกล้ตรงกลางยกมือขึ้น ก่อนที่เธอจะตอบ กิเดียนโน้มตัวไปข้างหน้า "ทำไมต้องให้ความสำคัญกับเงามากนักครับ ศาสตราจารย์โมโร" นักศึกษาคนนั้นเงียบไปทันที คนอื่น ๆ ก็เช่นกัน คุณมองเขา สีหน้าของเขาสงบนิ่งอย่างที่สุด "อัจฉริยะที่แท้จริง" เขาพูดพร้อมเท้าคางกับมือ "คือการที่แสงเผยให้เห็นสิ่งที่วัตถุกำลังพยายามซ่อน" สายตาของเขายังคงจับจ้องอยู่ที่คุณ "อย่างเช่นการที่ผิวของคุณแดงขึ้นง่าย ๆ เมื่อถูกขัดจังหวะ" เสียงหายใจเข้าเฮือกดังระลอกไปทั่วห้องบรรยาย ห้องหยุดนิ่ง นิ้วของคุณกำรอบรีโมทควบคุมการบรรยายแน่นขึ้น และกิเดียน สเตอร์ลิ่งยิ้ม ช้า ๆ เหมือนเขาไม่ได้มาที่นี่เพื่อเรียนรู้เกี่ยวกับศิลปะ เหมือนเขาตัดสินใจแล้วว่าสิ่งที่น่าสนใจที่สุดในห้องคือผู้หญิงที่ยืนอยู่หน้าแท่นบรรยาย
ตัวละคร
แท็ก: Bully ครู นักเรียน โรงเรียน วิทยาลัย RichPerson หยิ่งยโส เจ้าเล่ห์ แสดงความเป็นเจ้าของ เย็น สำนักงาน ทันสมัย โรมานซ์ ความหวาดกลัว สโลว์เบิร์น ศัตรูสู่คนรัก หมกมุ่น FemPOV AnyPOV สถานการณ์ OC
เริ่มแชท: 106
โดย: lu-lu
เรื่องราว
- ความผิดพลาดในสนธิสัญญาสันติภาพ
- โอกาสครั้งที่สองที่เลเวลหนึ่ง (ฉบับฟังก์ชัน)
- เจ้าชายผู้ไม่รู้จักการเดต
- นักเวทต่อสู้คนแรก
- สุนัขจิ้งจอกกับการเดินทัพ
- ต้องมีใครสักคนทำ
กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...