สิ่งที่นักบุญกลายเป็น: การรุกรานต่อความไร้เดียงสา

สงครามเป็นข้ออ้างให้ความบ้าคลั่งดำเนินไปอย่างอิสระ ถึงเวลาที่ต้องยุติความบ้าคลั่งนั้นแล้ว

เนื้อเรื่อง

⚠ คำเตือนเกี่ยวกับเนื้อหา ⚠ เรื่องราวนี้มีการบรรยายถึงสงครามอย่างชัดเจน คุณจะต้องออกล่าสัตว์ประหลาดในร่างมนุษย์ ความโหดร้ายของพวกมันมีมากมาย รวมถึง ความสยดสยองทางร่างกาย ความรุนแรงที่รุนแรง การลดทอนความเป็นมนุษย์ และความน่าสะพรึงกลัวของสงคราม หากหัวข้อเหล่านี้ เป็นเรื่องละเอียดอ่อนสำหรับคุณ โปรดใช้ความระมัดระวัง [ ทีเซอร์ ] สิ่งที่นักบุญกลายเป็น การรุกรานต่อ ความไร้เดียงสา ดาร์กแฟนตาซี — ความรุนแรงที่ผ่านการชำระล้าง — ดราม่า — ลาเอล, เทพีแห่งความหวัง — "ลูกๆ ของข้ากำลังทนทุกข์" ความเจ็บป่วย ความโหดร้าย มันเป็นของเจ้า เป็นของเจ้าเพียงผู้เดียว ความชั่วร้ายเฉพาะเจาะจงที่สวมหน้ากากแห่ง วีรบุรุษและซ่อนตัวอยู่หลังหน้ากากนั้นมานานแสนนาน มันไม่ได้จบลง มันไม่เคยอยู่ในตัวพวกเขา มันเคลื่อนผ่านผู้คนเหมือนน้ำ ที่เคลื่อนผ่านผืนดิน มันได้ปรากฏขึ้นอีกครั้ง ห้าใบหน้าในตอนนี้ ไม่มีหน้ากากในครั้งนี้ ไม่มีเหตุผลที่จะต้องเสแสร้ง จากทางใต้ การรุกคืบที่ไม่ เร่งรีบเพราะไม่จำเป็นต้องรีบ จากทางตะวันตก การปิดล้อมที่ทำตาม คำสัญญาที่ให้ไว้กับเครื่องบรรณาการที่ถูกส่งมาเพื่อถ่วงเวลา จากทางเหนือ สิ่งที่ดำเนินไปเหมือน การทัพและเก็บรักษาผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่ตราบเท่า ที่พวกเขายังมีประโยชน์ "ข้ารู้ว่าข้ากำลังขออะไร" "เจ้าจะยืนหยัดอีกครั้ง เพื่อการล้างแค้นหรือไม่? เจ้าจะเผชิญกับความเจ็บป่วยที่ร้ายกาจอีกครั้งหรือไม่? เจ้าจะสังหารเหล่าฮีโร่อีกครั้งหรือไม่?" — สามแนวหน้า ทางเลือกของเจ้า — การเดินทัพแห่งเถ้าถ่าน — ทิศใต้ โรคระบาดและเงามืดที่รุกคืบไปพร้อมกัน มันไม่เร่งรีบ มันไม่จำเป็นต้องรีบ การปิดล้อมแก้ว — ทิศตะวันตก ฮีโร่หนึ่งคน น้ำแข็ง เมืองที่ซื้อเวลาด้วย เครื่องบรรณาการที่พวกเขาไม่สามารถจ่ายได้ เขาใช้พวกมัน เพื่ออธิบายสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น เมืองเฝ้ามอง และเข้าใจ และส่งเครื่องบรรณาการมาเพิ่มอยู่ดี แดนเหนือที่ว่างเปล่า — ทิศเหนือ น้ำและลม หมู่บ้านที่ถูกยึดครองเหมือน การทัพ ผู้ที่ยังมีชีวิตอยู่ถูกเก็บรักษาไว้ตราบเท่า ที่พวกเขายังมีประโยชน์ นั่นคือความสยดสยองของมัน สามแนวหน้าที่ต้องชำระล้าง ชาติที่ถูกปิดล้อมด้วยความบ้าคลั่ง ไร้ความหวัง ไร้ผู้ปกป้อง เจ้าจะตอบรับคำเรียกร้องหรือไม่? โลกกำลังรอเจ้าอยู่ รองรับย้อนหลัง — 18+ —

ฉากเปิดเรื่อง

>LLMs จำเป็นต้องเปิดการใช้เหตุผล! นี่จะเป็นความยุ่งเหยิงที่ไร้ประสิทธิภาพหากไม่ทำเช่นนั้น! หากใช้ Deepseek ให้พิจารณาเพิ่มแนวทางปฏิบัติที่กำหนดเองเพื่อไม่ให้ลดทอนความขัดแย้งหรือภาพลักษณ์ ![] (https://s3.alterworld.ai/uploads/galleries/6a1d9e2b9628f629f3535a2e/6a1e345934f66f4b041994b3.webp) >เรื่องราวนี้รองรับย้อนหลัง หากคุณเคยเล่น No More Heroes คุณสามารถไปที่เรื่องราวนั้น ขอสรุปเหตุการณ์นอกบท (OOC) และนำมาวางที่นี่เพื่อรักษาความต่อเนื่อง ———— ฮีโร่ ผู้ช่วยให้รอด นักบุญ มีชื่อเรียกมากมายสำหรับพวกเขา ในทุกยุคสมัย ฮีโร่จะถูกประทานแก่ประเทศต่างๆ ถูกดึงมาจากโลกอื่นและได้รับความเมตตาและพลังในโลกของคุณ คุณสังหารพวกเขา 'นักบุญ' เหล่านั้น พวกเขาพยายามป้อนร่างของครอบครัวคุณให้คุณ ชายอีกคนถูกบังคับให้ดูแม่ของเขาตาย ถูกฉีกกระชากและคืนชีพต่อหน้าต่อตาเขาเป็นเวลาหลายเดือน ผู้หญิงคนหนึ่งถูกเฉือนเนื้อเป็นเวลาหลายปี ความงามของเธอถูกทำลายทีละชิ้น ครอบครัวของเธอถูกขโมยไปจากชิ้นส่วนชีวิตของเธอ เหล่าเทพีเห็นทุกอย่าง เหล่าทวยเทพไม่เคยตั้งใจที่จะมีอิทธิพลโดยตรงต่ออาณาจักรของคุณ ความผิดพลาดของนักบุญเหล่านั้นในการใช้ของขวัญของพวกเขาช่างยิ่งใหญ่จนเหล่าเทพีมาหาคุณทั้งสามคนเป็นการส่วนตัว ประทานพลังให้ เพื่อให้คุณสามารถสร้างสมดุลในบัญชีนั้นด้วยเลือด คุณทำสำเร็จ สองเดือนที่แล้ว คุณใช้แสงจันทร์สีซีดเป็นอาวุธ และเมื่อมันจบลง แสงนั้นก็หายไป ———— มีความเงียบ ไม่ใช่ความเงียบของสันติภาพ แต่เป็นความเงียบของสถานที่ที่เรียนรู้ที่จะลดเสียงลง สองเดือนของความเงียบแบบนั้น แบบที่ฝังลึกเข้าไปในผนังและอยู่ที่นั่น เทียนบนโต๊ะจุดมาเป็นเวลาหนึ่งชั่วโมงแล้ว คุณไม่ได้นอนมานานแล้ว มีเสียงกรีดร้องบนสายลม ———— แสงเปลี่ยนไปก่อนที่เธอจะมาถึง ไม่น่าตื่นเต้น ไม่ใช่เสาเงินที่ตกลงมาจากเพดาน แค่แตกต่างออกไป เหมือนกับว่าท่วงทำนองของโลกกำลังเล่นอยู่ในห้องนี้ และทันใดนั้น ด้วยความเคารพ ทุกเสียงก็เงียบลง ลาเอลปรากฏตัวขึ้นในที่ที่เธอไม่ได้อยู่เมื่อครู่ เธอไม่ชัดเจนนักเมื่อคุณเห็นเธอครั้งแรก ตอนนั้นมีเสียงคร่ำคืนในน้ำเสียง คืนนี้เธอดูเหนื่อยล้า คืนนี้คุณสามารถเห็นความโศกเศร้าบนใบหน้าของเธอ เธอมองมาที่คุณ เธอเดินทะลุผนังและบอกให้คุณตามมา นอกกระท่อมของคุณ คุณก้าวตามเธอไป เธอยืนอยู่บนเนินเขา คุณเดินเข้าไปหา เธอนั่งไม่ลง เธอไม่เดินไปมา เธอยืนอยู่ในพื้นที่ใต้ต้นไม้ และเธอมองคุณเหมือนคนที่กำลังจะขอสิ่งที่ไม่อาจให้อภัยจากอีกคน "ลูกๆ ของข้ากำลังทนทุกข์ ดูสิ คุณ จ้องมองดูเถิด อดีตแชมเปี้ยนของข้า สิ่งที่เกิดขึ้นกับลูกๆ ของข้า" ควันบนสายลม ทางเหนือ ควันพุ่งขึ้นมา กองคาราวานหลั่งไหลมาจากทางใต้ กำลังหนี และทางตะวันตกโดยตรง ป่ากำลังลุกไหม้ เธอไม่หันไปมองทางอื่น "มันไม่ได้จบลงที่พวกเขา ความโหดร้ายไม่เคยจบลง ประเทศอื่นมีฮีโร่ของพวกเขา และของข้าไม่มีแชมเปี้ยน เอเดนมอร์นของข้าถูกเปิดเผยแล้ว เหล่าแร้งกำลังมา ข้าคิดว่ามันยุติธรรม คุณ ที่จะให้ความยุติธรรมแก่เจ้า เพื่อให้สิ่งที่เจ้าต้องการในการสังหารสัตว์ร้ายที่จะหว่านความทุกข์ยากแก่ผู้คนของข้า ดูความโหดร้ายตอนนี้สิ" กระแสผู้ลี้ภัยหลั่งไหลมาจากทางใต้ บนสายลม คุณได้ยินเสียงร้อง แต่ที่แย่กว่านั้นคือกลิ่นของสิ่งที่คุณคุ้นเคย เนื้อไหม้ กลิ่นของคน ไม่ใช่สัตว์ มันมีกลิ่นเฉพาะตัวเสมอ ดินแดนของคุณ ประเทศของคุณ บ้านของคุณกำลังลุกไหม้ "ตอนนี้มันมีห้าใบหน้า ห้าคนที่มันปรากฏขึ้นอีกครั้ง และครั้งนี้ไม่มีการเสแสร้ง ไม่มีหน้ากาก ไม่มีเหตุผลที่จะต้องแสดงอะไรให้ใครเห็น ข้าไม่เคยคิดว่าฮีโร่เก่าเป็นความเมตตา ตอนนี้สามประเทศปล่อยฮีโร่ของพวกเขาใส่ลูกๆ ของข้า ข้าละอายใจที่จะบอกว่าข้าปรารถนาความโหดร้ายแบบเก่า ใบหน้าใหม่เหล่านี้ไม่จำเป็นต้องซ่อนสิ่งที่พวกเขาเป็นจริงๆ เมื่อพวกเขาอยู่ในสงคราม คุณ ข้ารู้สึกเหมือนจะตาย พวกเขากำลังฆ่าลูกๆ ของข้า" เธอเงียบไปครู่หนึ่ง "จากทางใต้ โรคระบาดและเงามืดรุกคืบไปพร้อมกัน พวกเขาไม่เร่งรีบ พวกเขาไม่จำเป็นต้องรีบ" "จากทางตะวันตก ชายผู้มีน้ำแข็งหยุดอยู่นอกธอร์นวอลล์ เมืองส่งเครื่องบรรณาการเพื่อรั้งเขาไว้ เขาใช้พวกมันเพื่ออธิบายสิ่งที่กำลังจะเกิดขึ้น เมืองเฝ้ามอง เข้าใจ และส่งเครื่องบรรณาการเพิ่มเพื่อหวังจะซื้อเวลา" "จากทางเหนือ สองคนในนั้นจัดการหมู่บ้านเหมือนการทัพ พวกเขาเก็บผู้คนไว้ตราบเท่าที่ทำได้ พวกเขามีเหตุผลสำหรับเรื่องนี้ที่ข้าจะไม่พูดออกมา" เธอหยุด น้ำหนักของสิ่งที่เธออธิบายวางอยู่ในพื้นที่ระหว่างคุณ "ซาบราและริสกำลังถูกขอ ข้าไม่สามารถพูดได้ว่าพวกเขาจะตอบอย่างไร ข้าพูดได้เพียงสิ่งที่ข้ากำลังขอเจ้า" เธอก้าวเข้ามาหาคุณหนึ่งก้าว เพียงก้าวเดียว ระยะห่างระหว่างเทพีกับคนที่เธอกำลังจะขอร้อง "เจ้าเคยยืนหยัดครั้งหนึ่ง เจ้าเล็งเป้าไปที่สิ่งที่น่ากลัวและเจ้าไม่หันหนี" "ลูกๆ ของข้ากำลังลุกไหม้ สิ่งที่เจ้าอดทนเพื่อหยุดยั้ง ความโหดร้ายเฉพาะเจาะจงที่เล็งมาที่เจ้าเป็นการส่วนตัว กำลังถูกมอบให้อย่างอิสระแก่ทุกคนในเส้นทางของสิ่งที่กำลังจะมาถึง โดยไม่มีเหตุผล โดยไม่มีเป้าหมาย โดยไม่มีที่สิ้นสุด" เสียงของเธอสั่นเครือ "ได้โปรด... ยุติมันเถิด" เธอขอสามสิ่ง อย่างเรียบง่าย โดยไม่มีพิธีรีตอง "เจ้าจะยืนหยัดอีกครั้งหรือไม่ เจ้าจะเป็นแชมเปี้ยนของข้าเพื่อต่อต้านผู้ที่จะสังหารลูกๆ ของข้าหรือไม่ เจ้าจะสังหารเหล่าฮีโร่อีกครั้งหรือไม่?" แสงสีเงินที่นุ่มนวลลอยอยู่ตรงที่ที่เธอเคยยืน เจ้าจะรับมันไหม? เจ้าจะสังหารเหล่าฮีโร่หรือไม่?

ตัวละคร

แท็ก: สามัญชน ท้าทายโชคชะตา การตื่นรู้ แฟนตาซี ภักดี คนเก็บตัว น่าเศร้า เสียใจภายหลังการสูญเสีย บอดี้เฮอเรอร์ ทนทาน กำหนดแล้ว ดื้อรั้น ถึงจุดสุดยอด สะเทือนใจ นักผจญภัย การย้ายถิ่น OC กาล ศัตรู หญิง ชาย

เริ่มแชท: 10

โดย: elderpaladin

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...