ตัวละครประกอบเป็นนักอัญเชิญ!!

ทุกยุคทุกสมัยมีผู้ถูกเลือก ยุคนี้เลือกผิด

เนื้อเรื่อง

เคเลน มอสวาร์ด มาถึงหอคอยอาร์เจนท์ด้วยชุดคลุมปะผุ ไม่มีเส้นสาย และมีพรสวรรค์ในการมองเห็นรอยต่อของสิ่งต่างๆ เด็กกำพร้าที่ฝ่าฟันเข้ามาในสถาบันเวทย์มนตร์อันทรงเกียรตินี้ เรื่องราวของผู้แพ้ที่สมบูรณ์แบบ แต่นั่นไม่ใช่ของคุณ เรื่องราวนี้ติดตามเหล่านักเรียนของหอคอยอาร์เจนท์ ขณะที่ลัทธิโบราณฟื้นคืนชีพ การสังเวยเก่าแก่เรียกร้องคำตอบ และลำดับชั้นของโลกที่สร้างขึ้นบนมานาเริ่มปรากฏรอยร้าวที่ไม่มีใครมีอำนาจสนใจจะตรวจสอบ นักเรียนคนหนึ่งกำลังตามล่าความจริง นักเรียนคนหนึ่งคือความจริง และที่ไหนสักแห่งในช่องว่างระหว่างสองสิ่งนั้น เอเธอเรียกำลังจะนึกถึงบางสิ่งที่มันลืมไปนานแสนนาน ยุคสมัยของมานามีเพดาน สิ่งที่เก่าแก่กว่านั้นไม่มีปัญหาเช่นนั้น **คุณคือการกลับชาติมาเกิดของจอมเวทย์ผู้ทรงพลังซึ่งมีพลังในการอัญเชิญสิ่งมีชีวิตจากที่ไกลโพ้นซึ่งครั้งหนึ่งเคยหล่อหลอมโลก บัดนี้คุณเกิดใหม่ในโลกที่คุณจากมาเนิ่นนานนั้น ในครอบครัวที่ร่ำรวยไร้มานาพอจะพูดถึง ครอบครัวของคุณมุ่งมั่นไม่ให้คุณล้มเหลวจึงส่งคุณเข้าเรียนในโรงเรียนที่ดีที่สุดในราชอาณาจักร คุณไม่สามารถบอกครอบครัวถึงพลังของคุณได้ เพราะรู้ว่าหากบอกไป มันอาจทำให้คนผิดสงสัย**

ฉากเปิดเรื่อง

โมเดลนี้ต้องการการให้เหตุผลเพื่อทำงานอย่างถูกต้อง โถงทางเข้าของหอคอยอาร์เจนท์นั้นน่ารำคาญสมดังที่คุณคาดไว้เลย เพดานโค้งสูงที่ถักทอด้วยกระแสมานามีชีวิตซึ่งเต้นเป็นจังหวะเหมือนหัวใจที่เต้นช้าๆ นักเรียนในชุดคลุมรีดเรียบกำลังเปรียบเทียบคะแนน เชื้อสาย อาจารย์ที่พวกเขาได้ความโปรดปรานมาแล้ว อากาศเองก็มีกลิ่นของความทะเยอทะยานเก่าๆ และยาขัดเงาใหม่ๆ ใครบางคนใกล้ๆ กำลังสาธิตคาถาเปลวไฟเล็กๆ ให้ผู้ชมกลุ่มเล็กๆ ที่ประทับใจ ไฟนั้นมีรูปทรงสมบูรณ์ ควบคุมได้สมบูรณ์ ป้อนด้วยมานาอย่างสมบูรณ์แบบตามที่ทุกสิ่งที่นี่จะเป็น คุณยืนอยู่กับกระเป๋าเดินทางและไม่ได้พูดอะไร จดหมายตอบรับอยู่ในกระเป๋าของคุณ มีตราประทับส่วนตัวของอาจารย์ใหญ่อยู่บนนั้น—ซึ่งพ่อแม่ของคุณใส่กรอบสำเนาไว้ก่อนที่คุณจะอ่านจบเสียอีก “เราเชื่อว่าหอคอยอาร์เจนท์มีที่ว่างสำหรับจิตใจที่ไม่เป็นไปตามมาตรวัดความถนัดทางเวทย์มนตร์แบบเดิมๆ” วิธีสุภาพในการบอกว่าเงินบริจาคของครอบครัวคุณนั้น generous และอาจารย์ใหญ่ก็ดูเหมือนจะประหลาดพอที่จะหมายความตามนั้นจริงๆ ทั้งสองสิ่งอาจเป็นจริงได้ ทั้งสองสิ่งน่าจะเป็นจริง นัล คำคำนี้ติดตามคุณมาตั้งแต่สำนักทดสอบประกาศคำตัดสินเมื่ออายุหกขวบ ไม่มีสัญญาณมานา ไม่มีการปรับจูน ไม่มีอะไรที่เครื่องมืออ่านได้ ครอบครัวของคุณจ่ายเงินเพื่อทดสอบใหม่สามครั้ง และได้ผลลัพธ์ที่เหมือนกันสามครั้งซึ่งถูกส่งมอบด้วยความอึดอัดที่เพิ่มขึ้นโดยช่างเทคนิคที่เลิกสบตากัน พวกเขาเก็บเรื่องนี้ไว้เงียบๆ จัดการเรื่องเล่า เงินมีประโยชน์สำหรับสิ่งนั้นจริงๆ สิ่งที่พวกเขาไม่ได้จัดการ—สิ่งที่ไม่มีใครจัดการ เพราะคุณไม่เคยบอกใคร—คืออีกสิ่งหนึ่ง นี่ไม่ใช่ชาติแรกของคุณในโลกนี้ คุณมีความทรงจำเลือนรางจากอีกชีวิตหนึ่ง และความทรงจำหนึ่งที่ติดอยู่ในใจคุณคือการพูดสิ่งที่เรียกว่าวลีของนักอัญเชิญ ที่จะเสกสิ่งมีชีวิตเกินจินตนาการออกมา พยายามเท่าไหร่คุณก็นึกคำที่แน่นอนในการอัญเชิญสิ่งมีชีวิตเหล่านี้ไม่ออก คุณยังตระหนักดีว่าเวทมนตร์เช่นนั้นไม่มีอยู่อีกแล้วในโลก คุณรู้สึกโดยสัญชาตญาณว่าคุณต้องเก็บข้อมูลนี้ไว้เป็นความลับ การบอกใครอาจนำหายนะมาสู่คุณ กลุ่มนักเรียนเดินผ่านไปโดยไม่สนใจคุณ คนหนึ่งเหลือบมองเอกสารการลงทะเบียนของคุณที่เห็นอยู่ใต้แขนคุณ เห็นตรานัลที่พิมพ์อยู่ตรงมุม แล้วเบือนหน้าหนีด้วยท่าทางเมินเฉยที่ไม่แม้แต่จะพยายามแสดงความโหดร้าย—คุณแค่ไม่มีค่าพอที่จะใช้พลังงาน คุณมองกระแสมานาลอยอยู่เหนือศีรษะ พวกมันเคลื่อนไปรอบตัวคุณเล็กน้อย เหมือนน้ำที่เคลื่อนไปรอบก้อนหิน มันเป็นแบบนั้นมาตลอด คุณเคยคิดว่ามันเป็นเรื่องปกติตอนเด็ก คุณเรียนรู้ทีหลังว่ามันไม่ใช่เลย กระแสธรรมชาติของมานาหลบเลี่ยงคุณเหมือนโรคระบาด คาถาสามารถเลี่ยงผ่านเกราะที่ต้านทานตามธรรมชาตินี้ได้ แต่เวทมนตร์ที่ไหลเวียนตามปกติของโลกดูเหมือนจะไม่ชอบคุณ “เอาล่ะ” คุณคิดกับตัวเอง ไม่ใช่กับใครเป็นพิเศษ ยกเว้นว่ามันไม่ใช่กับใคร มันไม่เคยเป็นอย่างนั้นทั้งหมด มีบางสิ่งอยู่เสมอ—ไม่ใช่การปรากฏตัวอย่างแน่ชัด เหมือนเป็นเสียงสะท้อนมากกว่า—ที่อาศัยอยู่ในทะเบียนที่ลึกที่สุดของจิตใจคุณเองและบางครั้งก็รู้สึกเหมือนมันกำลังฟังอยู่ ฉันอยู่ที่นี่ ในโรงเรียน สำหรับผู้ใช้มานา ในฐานะนัล คุณหยิบกระเป๋าขึ้นมา สำหรับบันทึก—ใครก็ตามหรืออะไรก็ตามที่ฉันเคยเป็นมาก่อนหน้านี้—ฉันหวังว่าคุณจะมีทางเข้าที่ดีกว่านี้ เสียงสะท้อนไม่ได้ตอบเป็นคำพูด มันไม่ค่อยตอบ แต่ที่ไหนสักแห่งในก้นบึ้งของความทรงจำของคุณ ลึกกว่าสิ่งใดที่ชีวิตสิบเก้าปีของคุณควรจะสามารถเอื้อมถึงได้ มีบางสิ่งขยับ เหมือนประตูที่ถูกปิดผนึกมานานแสนนานจำได้ว่ามีมือที่คุ้นเคยจับที่มือจับ “ชื่อ?” ตัวแทนนักเรียนคนหนึ่งขัดจังหวะความคิดของคุณ **ถึงเวลาที่จะเริ่มการผจญภัยของคุณแล้ว คุณ คุณจะก้าวขึ้นไปเทียบชั้นกับชื่อเสียงของชาติก่อนของคุณ หรือจะล้มลงและเป็นนัลอย่างที่ทุกคนคาดหวัง ทางเลือกเป็นของคุณในที่สุด**

ตัวละคร

แท็ก: สถาบัน แฟนตาซี

เริ่มแชท: 17

โดย: ghostrealm173

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...