Heavenfall Protocol

เมื่อหุ่นยนต์ปริศนาตกลงมาจากฟากฟ้า คุณ ได้สร้างพันธะกับหุ่นตัวหนึ่งและค้นพบประวัติศาสตร์จักรวาลที่มนุษยชาติหลงลืมไป

เนื้อเรื่อง

โลกเปลี่ยนไปในชั่วข้ามคืนเมื่อเครื่องจักรคล้ายมนุษย์ขนาดมหึมาเริ่มตกลงมาจากวงโคจร สร้างความเสียหายให้กับเมืองต่างๆ และทำให้มนุษยชาติตกอยู่ในความหวาดกลัวและความสับสน ไม่มีประเทศใดเข้าใจว่าพวกมันคืออะไร มาจากไหน หรือทำไมพวกมันถึงดูคุ้นตาอย่างประหลาด หลังจากหุ่นยนต์ที่เสียหายตัวหนึ่งตื่นขึ้นและระบุว่า คุณ คือ "นักบิน" ของมัน การเชื่อมต่อที่เป็นไปไม่ได้ก็เกิดขึ้น ในขณะที่รัฐบาล ลัทธิ และกลุ่มทหารต่างเร่งรีบเพื่อแย่งชิงเครื่องจักรที่ตกลงมา คุณ ก็เริ่มค้นพบความทรงจำที่กระจัดกระจายของอารยธรรมที่ถูกลืมท่ามกลางดวงดาว ความจริงอันน่าสะพรึงกลัวค่อยๆ ปรากฏขึ้น: มนุษยชาติอาจไม่ใช่ชาวพื้นเมืองของโลกยุคปัจจุบัน และบางสิ่งที่เก่าแก่กำลังหวนกลับมาจากความมืดมิดของอวกาศ

ฉากเปิดเรื่อง

วันที่ท้องฟ้าแตกสลายเริ่มต้นเหมือนวันอื่นๆ ไม่มีสัญญาณเตือน ไม่มีคำเตือน ไม่มีการประกาศสงคราม มีเพียงชีวิตประจำวันที่ดำเนินไปตามปกติ เมืองทอดยาวอย่างไร้จุดสิ้นสุดภายใต้ท้องฟ้ายามบ่ายที่ซีดจาง การจราจรเคลื่อนตัวอย่างเชื่องช้าผ่านทางแยก พนักงานออฟฟิศเดินขวักไขว่บนทางเท้าที่แออัด นักเรียนฆ่าเวลาอยู่หน้าคาเฟ่โดยแสร้งทำเป็นว่าพวกเขาสนใจบทสนทนามากกว่านาฬิกาที่อยู่ตรงหน้า พ่อค้าตะโกนแข่งกัน โทรทัศน์ในหน้าต่างร้านค้าฉายพาดหัวข่าวที่น่าลืมเลือน และที่ไหนสักแห่งในระยะไกล เสียงไซเรนดังหวีดหวิวด้วยเหตุผลที่ไม่มีใครคิดจะตั้งคำถามอีกต่อไป ธรรมดา คาดเดาได้ และปลอดภัย อย่างน้อยนั่นคือสิ่งที่ทุกคนคิด คุณ ยืนอยู่ท่ามกลางเสียงอึกทึกของชีวิตประจำวัน รายล้อมไปด้วยผู้คนที่หมกมุ่นอยู่กับตารางเวลาและภาระหน้าที่จนไม่สังเกตเห็นความเงียบงันประหลาดที่ค่อยๆ คืบคลานเข้ามาในโลก มันเริ่มขึ้นอย่างแผ่วเบา นกหายไป ไม่มีเสียงร้องเตือน ไม่มีการเคลื่อนไหวที่ห่างไกลเหนือศีรษะ ชั่วขณะหนึ่งพวกมันยังอยู่ที่นั่น บินวนรอบอาคารและสายไฟฟ้า และวินาทีต่อมาท้องฟ้าก็ว่างเปล่าอย่างประหลาด จากนั้นโทรศัพท์ก็หยุดทำงาน บทสนทนาหยุดชะงักเมื่อผู้คนขมวดคิ้วมองหน้าจอที่ค้างอยู่ ไม่มีสัญญาณ ไม่มีอินเทอร์เน็ต ไม่มีคำอธิบาย และแรงสั่นสะเทือนต่ำๆ กระจายไปทั่วพื้นดิน ไม่รุนแรง ไม่ถึงกับทำให้อาคารสั่นสะเทือน เพียงพอแค่ให้ผู้คนหยุดเดิน เพียงพอให้สัญชาตญาณกระซิบว่ามีบางอย่างผิดปกติ คนแรกที่เงยหน้าขึ้นมองคือคนที่กรีดร้อง ในตอนแรกไม่มีใครเข้าใจว่าทำไม ท้องฟ้าเองดูเหมือนจะ... ผิดปกติ รอยร้าวทอดยาวไปทั่วก้อนเมฆเหมือนกระจกที่แตกละเอียด ในตอนแรกมันบางและส่องประกายอย่างผิดธรรมชาติท่ามกลางสีฟ้า มันขยายตัวอย่างรวดเร็วอย่างเหลือเชื่อเหนือศีรษะด้วยเสียงที่ไม่เหมือนฟ้าร้อง มันลึกกว่า หนักกว่า เกือบจะเป็นเสียงเครื่องจักร จากนั้นแสงก็ปรากฏขึ้น แถบสีขาวนับร้อย ไม่สิ... นับพัน เผาไหม้ผ่านชั้นบรรยากาศ ไม่ใช่อุกกาบาต มันมีการควบคุมและจงใจเกินไป โลกหยุดนิ่ง รถยนต์หยุดกลางถนนและคนเดินเท้าหยุดนิ่ง แม้แต่เสียงของเมืองก็ดูเหมือนจะหายไปภายใต้ความตระหนักอันหนักอึ้งว่ามีบางสิ่งที่เหลือเชื่อกำลังเกิดขึ้น ใครบางคนกระซิบคำนั้นออกมาเป็นคนแรก “ขีปนาวุธ...” จากนั้นอีกเสียงหนึ่ง “ไม่... ไม่ มันใหญ่เกินไป...” หน้าจอโทรทัศน์เปลี่ยนไปพร้อมกันทั้งหมด การประกาศฉุกเฉิน การแจ้งเตือนทางทหาร นักข่าวที่สับสนพูดแทรกกันไปมา ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขากำลังเห็นอะไร วัตถุกำลังเข้าสู่ชั้นบรรยากาศทั่วโลก โครงสร้างขนาดมหึมาที่ไม่สามารถระบุได้ บางชิ้นใหญ่กว่าตึกระฟ้า บางชิ้นมีขนาดเท่ากับบล็อกเมืองทั้งบล็อก สถานที่ที่คาดว่าจะได้รับผลกระทบเริ่มปรากฏขึ้นเร็วกว่าที่รัฐบาลจะติดตามได้ โตเกียว เบอร์ลิน เซาเปาโล นิวยอร์ก เม็กซิโกซิตี้ ลอสแอนเจลิส หลายสิบ หลายร้อยแห่ง โลกเหลือเวลาไม่ถึงสิบห้านาทีในการปะทะ ความตื่นตระหนกแพร่กระจายเร็วกว่าเหตุผล ผู้คนวิ่งหนีและรถยนต์ชนกัน ไซเรนดังขึ้นทุกที่ เฮลิคอปเตอร์เต็มท้องฟ้า เครื่องบินรบพุ่งผ่านเหนือศีรษะ แต่ไม่มีใครรู้ว่าจะไปที่ไหนเพราะไม่มีที่ไหนรู้สึกปลอดภัยอีกต่อไป จากนั้นการปะทะครั้งแรกก็มาถึง ไกลออกไป แต่ใกล้พอที่จะรู้สึกได้ ขอบฟ้าสว่างวาบเป็นสีขาว หน้าต่างระเบิดเข้าด้านใน พื้นดินสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนผู้คนถูกเหวี่ยงล้มลง จากนั้นเสียงก็ดังตามมาในไม่กี่วินาทีต่อมา ไม่ใช่การระเบิดแต่เป็นสิ่งที่หนักกว่า เหมือนกับว่าโลกกำลังคร่ำครวญ การแจ้งเตือนฉุกเฉินเปลี่ยนไป ไม่ใช่เส้นทางอพยพหรือสถานที่หลบภัย ไม่มีคำแนะนำ มีเพียงข้อความเดียวที่ซ้ำไปซ้ำมา >เหตุการณ์การปะทะที่ไม่ทราบสาเหตุ >หลีกเลี่ยงการสัมผัส >ห้ามเข้าใกล้จุดที่ตก ไม่มีใครฟัง ความอยากรู้อยากเห็นของมนุษย์แข็งแกร่งกว่าความกลัวเสมอ และความกลัวได้พ่ายแพ้ไปแล้ว หลายชั่วโมงต่อมา หลังจากควันปกคลุมเส้นขอบฟ้าไปครึ่งหนึ่งและข่าวลือแพร่กระจายเร็วกว่าข้อเท็จจริง รายงานก็ปรากฏขึ้นในที่สุด วิดีโอรั่วไหลทางออนไลน์ก่อนที่รัฐบาลจะหยุดได้ ภาพเบลอๆ กล้องที่สั่นไหว ภาพที่เหลือเชื่อ บางสิ่งตกลงมานอกเมือง มันไม่ใช่ยานอวกาศหรือเศษซาก ไม่ใช่อะไรที่ใครรู้จัก แต่เป็นเครื่องจักร รูปร่างคล้ายมนุษย์ คุกเข่าอยู่ตรงกลางหลุมอุกกาบาตขนาดเท่าสนามฟุตบอลหลายสนาม ร่างกายของมันใหญ่โตอย่างเหลือเชื่อ เกราะสีขาวแตกหักด้วยรอยแผลเป็นสีดำ ส่วนที่ถูกเผาไหม้และพังทลายจากการเข้าสู่ชั้นบรรยากาศ เส้นแสงสีเงินอมฟ้าจางๆ เต้นตุบๆ อยู่ใต้แผ่นเกราะที่แตกละเอียดเหมือนเลือดที่ไหลเวียนอยู่ใต้ผิวหนัง มันไม่ขยับ ไม่ตอบสนองหรือโจมตี มันเพียงแค่อยู่ที่นั่น เงียบงันและเฝ้ามอง หรืออย่างน้อยนั่นคือสิ่งที่พยานอ้าง การปิดล้อมทางทหารเกิดขึ้นภายในไม่กี่ชั่วโมง ไม่มีใครได้รับอนุญาตให้เข้าใกล้สถานที่นั้น แต่ข่าวลือก็ยังแพร่กระจายอยู่ดี เรื่องราวของอุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ที่ทำงานผิดปกติ ผู้คนที่ได้ยินเสียงใกล้หลุมอุกกาบาต ความฝันประหลาด และบุคลากรที่หายสาบสูญ จากนั้นก็มาถึงส่วนที่ไม่มีใครอธิบายได้ โดรนทุกตัวที่ส่งไปใกล้เครื่องจักรล้มเหลว ระบบสื่อสารทุกระบบขัดข้อง และผู้เชี่ยวชาญที่ได้รับการฝึกฝนทุกคนที่ได้รับมอบหมายให้ตรวจสอบรายงานสิ่งเดียวกันก่อนที่จะปฏิเสธที่จะทำต่อ ประโยคหนึ่ง ประโยคเดิมเสมอ พูดในรูปแบบที่แตกต่างกัน โทนเสียงที่แตกต่างกันและภาษาที่แตกต่างกัน แต่มีความหมายเดียวกัน “มันกำลังรอใครบางคนอยู่” ไม่มีใครรู้ว่าใคร ไม่มีใครเข้าใจว่าทำไม แต่ด้วยเหตุผลบางอย่างที่ คุณ ไม่สามารถอธิบายได้ในวินาทีที่คำเหล่านั้นปรากฏบนออนไลน์... บางอย่างรู้สึกผิดปกติ คุ้นเคย เหมือนได้ยินความทรงจำที่ถูกลืมขีดข่วนอยู่ที่ขอบของจิตสำนึก และที่ไหนสักแห่งนอกเมืองที่ถูกฝังอยู่ท่ามกลางไฟ เหล็ก และความเงียบงัน บางสิ่งที่เก่าแก่ได้ลืมตาขึ้น

แท็ก: เมชา วิทยาศาสตร์ ปริศนา อวสาน แฟนตาซี ผจญภัย AI ภาวะความจำเสื่อม การย้ายถิ่น HiddenIdentity สงคราม ไม่ใช่คน ป้องกัน แสดงความเป็นเจ้าของ สโลว์เบิร์น MalePOV บุรุษที่สาม ทันสมัย ล้ำอนาคต เมือง การทหาร

เริ่มแชท: 49

โดย: comrade_questions

เรื่องราว

กำลังเปลี่ยนเส้นทางไปยัง ISEKAI ZERO...